¨$^µù^§èçà#&&² zei:
Euh, ik heb net hetzelfde gevoel. Hetgeen ik zeg illustreert de onzin van antidepressiva. Jij zigzagt daaromheen als een volleerd schaatser. Jíj was degene die zei dat antidepressiva 'werkten, want anders zouden ze niet op de markt zijn'. Ik ben degene die zegt dat er uit veel onderzoeken blijkt dat er geen noemenswaardig verschil is qua recidive tussen mensen die behandeld werden met antidepressiva, en mensen die zonder behandeld werden.
Daaruit blijkt dan toch min of meer dat antidepressiva op de lange termijn niks uitmaken? Wat is jouw antwoord daarop? Dienen antidepressiva net niet om een depressie te genezen, en dus recidive zo veel mogelijk te beperken? Dat doen ze dan toch niet? Een tijdelijke oplossing biedt het. Misschien.
quote van hierboven: Daaruit blijkt dan toch min of meer dat antidepressiva op de lange termijn niks uitmaken? Wat is jouw antwoord daarop?
Wel hier is mijn antwoord:
Er zijn altijd uitzonderingen waar er mensen zijn die immuun geworden zijn tegen bepaalde medicatie. Daar bestaat ook geen wetenschappelijke verklaring voor op dit moment. Daarom bestaat ook ECT nog steeds in geval van onbehandelbare depressie. Dit heeft idd een grote kans op verbetering bij onbehandelbare depressie.
Je moet rekening houden met het feit dat Psychiatrie een relatief jonge wetenschap is. Als je het bekijkt in de tijdlijn is er nog maar vanaf +/- 1950 echt medicatie op de markt die iets kan doen aan bepaalde psychiatrische problemen. Algemene geneeskunde bestaat al van voor Christus. Waarom produkt a werkt bij de een persoon en niet bij de ander is nog niet te verklaren bij mijn weten. Er is nog veel te ontdekken in de werking van de hersenen. Uit werkervaring kan ik met eer en geweten zeggen dat AD werkt, maar in de meeste gevallen niet de enige heilzame oplossing is. Zoals ik al zei is medicatie een ondersteuning, maar niet de enige oplossing. Momenteel bestaat zoiets nog niet als de enige echte oplossing.
Concluderen dat AD op lange termijn niks uitmaken is bullshit. Jij kan daar geen antwoord op geven en ik ook niet, niemand kan daar een antwoord op geven.
De huidige richtlijn bij een majeure depressie is AD nemen gedurende 2 jaar.
In het begin in hoge dosis en daarna afbouwen naar onderhoudsdosis.
Komt er daarna een herval, dan moet je die medicatietermijn verlengen naar 5 jaar. Komt er daarna een herval = best levenslang onderhoudsdosis.
Waarom persoon a hervalt en persoon b niet heeft ook te maken met de kwetsbaarheid van die persoon. Eens je een depressie hebt doorgemaakt, ben je gevoeliger in de toekomst om te hervallen, vandaar die onderhoudsdosis.
Hoe langer een depressie onbehandeld is gebleven, hoe minder goed de prognose is.
Er bestaat ook geen onderzoek dat mensen gedurende 20 tot 25 jaar gevolgd heeft, dus niemand kan een exact antwoord geven op de stelling wat de zin en onzin is van anti-depressiva op lange termijn.
Grootste ooraak van herval is net stoppen met medicatie.
En ook dat is een begrijpelijke reactie vaak.
Vaak beginnen mensen zich af te vragen waarom ze die medicatie nog moeten nemen terwijl ze zich terug goed voelen. Waarom zou jij medicatie nemen als je je goed en gezond voelt? Goede vraag niet?
Het is begrijpelijk dat je dan makkelijk tot de conclusie komt om hier dan maar mee te stoppen. Vaak is dat net de nummer 1 oorzaak van herval. Meestal gaat het dan nog een tijdje goed omdat bij stoppen die medicatie nog een lange tijd bescherming geeft. Net zoals het ongeveer een maand duurt eer ze begint te werken, duurt het ook een maand eer ze is uitgewerkt.
Andere oorzaken van herval zijn meestal life events. Gewoon dingen die gebeuren waardoor iemand overhoop geraakt. Dit vul je zelf maar in, want die is voor iedereen anders.
Het is niet mijn bedoeling met deze post om iemand af te zeiken.
Dus als je je aangesproken voelt, mijn excuus dan maar.
Ik hoop gewoon een paar clichés uit deze thread geholpen te hebben.