JPV zei:
het is afaik niet de ingreep die het probleem is, wel de gevolgen op het vlak van menstruatie etc. Daar is er bij m'n weten vaker een probleem.
Voor de hardnekkige gedachte dat cyclusstoornissen na een sterilisatie vaker voorkomen dan bij niet-gesteriliseerde vrouwen bestaan geen aanwijzingen. Wel bleken gesteriliseerde vrouwen een groter risico te lopen om later een hysterectomie te ondergaan. Dit risico is het hoogst bij vrouwen die ten tijde van de sterilisatie reeds cyclusproblemen of endometriose hadden.
Bron: Richtlijn nr. 30 Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie, juli 2000
Dus vrouwen die ook zonder sterilisatie wellicht voor een hysterectomie hadden moeten opteren, en die daar meestal ook heel gelukkig mee zijn (als ze al kinderen hadden toch), maar om dat te begrijpen moet je in je leven eens een keer zwaar gemenstrueerd hebben (en je bent een man, geloof ik
)
JPV zei:
(los van het feit dat je nog altijd niet kan uitleggen waarom het ethischer zou zijn om sterilisaties uit te voeren dan om mensen bvb hun auto af te nemen)
Die vergelijking gaat niet op. Als het nu zou gaan om het stelen van bestaande kinderen, dan had je een punt. Maar zoals ik de situatie mij voorstel, is het eerder te vergelijken met een maximum van 2 auto's per mens, en dan een wet die mensen verbiedt om meer dan 2 auto's te kopen.
Sterilisatie na 2 kinderen is ethischer dan het stelen van een auto, omdat je met die sterilisatie mensen niets tastbaars ontneemt (en psychisch valt het ook nog goed mee, aangezien ze hun kinderwens al 2x in vervulling hebben mogen zien gaan. Als ze dan alsnog in een depressie geraken bij gebrek aan een 3de, 4de,... kind, dan ligt dat niet aan hun verlangen naar een kind, maar aan een dieper psychisch probleem, maar dat terzijde).
En het is al zeker ethisch omdat die sterilisatie ervoor zorgt dat ook àndere mensen later nog plek hebben voor hùn kinderen. Stel je hebt 1000 kinderloze koppels in de wereld en er zijn 2000 huizen beschikbaar voor nageslacht. Wat is dan ethischer, zeggen: "iedereen mag zoveel kinderen krijgen als hij wil", waardoor er op termijn voor de kinderen van een deel van de koppels geen huizen meer zullen over zijn, of zeggen "iedereen mag maximum 2 kinderen krijgen", waardoor niemand zijn kinderwens moet laten vallen omdat er voor elk kind gegarandeerd een huis is. (Dat die kinderen ook koppels gaan vormen die maar 1 huis nodig hebben en dat ze nog lang bij hun ouders kunnen wonen is nu even het punt niet in deze vergelijking)
Je mag mijn redenering onethisch noemen, maar als we iedereen maar laten doen wat hij/zij wil, dan staan we in de toekomst voor 2 opties, die veel onethischer zijn:
- aanvaarden dat onze kinderen in de toekomst zullen moeten leven zonder genoeg plek, voorzieningen.... (is dàt ethisch, zoiets voorzien en dat gewoon aanvaarden?)
- een deel mensen het vollédige recht ontnemen om kinderen te krijgen (héél onethisch).
.