Archief - Opname in een psychiatrisch ziekenhuis

KBE zei:

Heb al jaren angstaanvallen , en neem elke avond risperdal. Als ik benauwd ben , neem ik gewoon eentje overdag. Mag er daar 3 per dag van nemen. Soms heb ik periodes dat ik totaal geen last heb van angst , en dan andere dagen krijg ik het van alles benauwd. Kapper gaan lukt niet , in de winkel gaan lukt niet. Enige dat ik mee gekregen heb toen ik binnen ben geweest voor dit probleem was leren normaal ademen. Als je angt voelt ga je sneller ademen en zal je lichtje sneller uitgaan en val je tegen de vlakte. Moet je rustig in door de neus en rustig door mond en leg je hand op je buik. Iedere avond voor het slapen gaan , moet je die dingen oefenen. Dan adem je overdag ook zo , en ja angst negeren enal die dingen is niet simpel.


Heb al tal van onderzoeken ondergaan en veel gesproken en altijd kom het uit op het zelfde. Is gewoon iets dat je moet overwinnen. Vroeger kon ik niet in de drukte , dan kon ik ineens in een massa lopen , dan lukt dat terug niet. Als ik je mag aanraden , ga echt niet te veel pillen slikken. Zelf de psycholoog waar ik bij ben geweest is anti pillen.
Die risperdal is een lichte pil , 1mg maar , maar het is gewoon het gedacht dat helpt.

succes man , ik weet wat je meemaakt

Klik om te vergroten...

Psycholoog gaat natuurlijk anti-pil zijn, want hij is het alternatief en mag zelf geen pillen voorschrijven.

Ik vind het wel vreemd dat ge risperdal krijgt, want das n antipsychoticum?

Da wordt normaal voorgeschreven voor psychoses en bipolaire stoornissen. Ma ni in de plaats tegen angst en paniek?

Antipsychotica wordt ook voorgeschreven bij onrust

Lt. KroftDünkel zei:

Psycholoog gaat natuurlijk anti-pil zijn, want hij is het alternatief en mag zelf geen pillen voorschrijven.

Klik om te vergroten...

Nee hoor, medicatie en gesprekstherapie gebeurt praktisch altijd samen (of dat zou toch de bedoeling moeten zijn). 't Is geen kwestie van of 't een, of 't ander.

Lolplayer zei:

Kunde u angst gewoon niet negeren ?

Klik om te vergroten...

Da's toch allemaal zo simpel niet?
Heb jij dan helemaal geen enkele angst die je niet zomaar kan "negeren"?
Ikzelf heb bv. behoorlijk wat hoogtevrees en zoiets als bungeejumpen zal ik dus nooit doen. Nu kan je tegen mij ook wel zeggen "Negeer die angst toch gewoon, stap op die brug en spring ervan!", maar zo simpel is dat allemaal niet hoor

glashelder zei:

Dat gaat toch allemaal niet. Daarom dat het een probleem is. Als het een kwestie was van jezelf erover zetten of het te negeren, was het helemaal geen probleem, zat hij niet bij psychiaters/psychologen en zocht hij nu geen professionele hulp. 't Is niet dat je een beetje zenuwachtig bent en je je gewoon moet vermannen hé. Precies alsof je tegen een depressieveling zegt dat hij maar een beetje gelukkiger moet worden. Of tegen een verlamde: "Maar heb je al geprobeerd om eens te lópen?" Dat gaat niet, dat is het net het probleem.

Ik heb ook jaren rondgelopen met angsten en mezelf vervloekt als ik iets niet durfde, een paniekaanval kreeg of iets ging vermijden en mezelf zo alsmaar meer in de shit werkte. Het probleem was dat het serieus uit de hand begon te lopen, het had impact op mijn school en stages, op de relaties met mensen rondom mij en als het gewoon een kwestie was van "húp, doe eens wat meer je best zeg" had ik dat wel gedaan. Alsof het leuk is om heel je leven te verkloten door angst en het een kwestie is van jezelf even te vermannen. Als dat zo was, had ik dat al een miljoen keer gedaan. Het is geen pretje om tenslotte professionele hulp te zoeken en te zeggen dat het niet meer gaat, niemand vindt dat leuk, niemand wil dat doen. En als je dan meer informatie wil over die enge en moeilijke stap die je gaat nemen, komen anderen af met "maar allez, zet jezelf daar nu eens over"

Klik om te vergroten...

Dat snap ik, omdat hij er zo bewust kan over babbelen, denk ik dus dat ze hem pillen zullen geven. Maar die kan zijn psycholoog evenzeer geven. Soms is binnen gaan in zoiets nog erger, als ge de ellende rond u ziet. Als ge om de zoveel tijd de ambulance voor de deur ziet staan voor weer een poging, kan nogal deprimerend werken, voor iemand die eigenlijk heel bewust is maar waar er een chemische imbalance is.

Allé ja, hij wou advies dus dat is mijn gedacht hé, daarmee hoort hij de twee kanten

brandon_ zei:

Da's toch allemaal zo simpel niet?
Heb jij dan helemaal geen enkele angst die je niet zomaar kan "negeren"?
Ikzelf heb bv. behoorlijk wat hoogtevrees en zoiets als bungeejumpen zal ik dus nooit doen. Nu kan je tegen mij ook wel zeggen "Negeer die angst toch gewoon, stap op die brug en spring ervan!", maar zo simpel is dat allemaal niet hoor

Klik om te vergroten...

Toch wel, je moet het gewoon doen. Nadien zie je dat het niks is. Ik had ook hoogtevrees (eerder laddervrees), nu niet meer. Ik had ook schrik van spinnen, nu nog maar in een werkomgeving helemaal niet meer, hoe vreemd het ook is. Ik ben panisch als ik een spin zie, mijn adem stokt en ik moet even tegen mezelf zeggen: tis maar een spin (allé alst grote zijn hé) enkel de vorm ervan in mijn ooghoeken maakt mij al schichtig. Als ik in werkmodus ben i just dont care en de ratio gaat er gewoon over klaat ze gewoon over mij kruipen, kvoel ze in mijn nek vallen (bv in een kruipkelder waar al jaren niemand is ingeweest). Het moet dus ik doe het en ik voel me sterk en trots omdat ik het overwin. Dat is de gedachtegang (toch bij mij).

Kweenie ... uw ratio is nog altijd sterker.

Lork zei:

Ah ok die glashelder is dus een patient. Nu begrijp ik waarom ze zo'n vreemde kijk heeft op bepaalde dingen. Spijtig dat zulke mensen dan anderen willen overtuigen met hun meningen

Klik om te vergroten...

Spijtig? Spijtig dat er mensen zoals u rondlopen in de maatschappij. Mensen die zonder enige vorm van kennis en empathie hun ondoordacht gezever posten en daarbij niet eens rekening houden met de schade die ze kunnen toebrengen.


Ignorance is bliss zeker?

sneax zei:

Dat snap ik, omdat hij er zo bewust kan over babbelen, denk ik dus dat ze hem pillen zullen geven. Maar die kan zijn psycholoog evenzeer geven. Soms is binnen gaan in zoiets nog erger, als ge de ellende rond u ziet. Als ge om de zoveel tijd de ambulance voor de deur ziet staan voor weer een poging, kan nogal deprimerend werken, voor iemand die eigenlijk heel bewust is maar waar er een chemische imbalance is.

Allé ja, hij wou advies dus dat is mijn gedacht hé, daarmee hoort hij de twee kanten

Klik om te vergroten...

Psychologen dat pillen voorschrijven? :doh::doh:

Oei sorry dat ik de procedures niet ken, pillen en babbelen gaan hand in hand bij het behandelen van bepaalde geestesproblemen. Dat een psycholoog in samenspraak met een dokter dan vraagt om pillen voor te schrijven of whatever I don't care, maar tis wel zo hé. Ge gaat klappen en die mens vraagt: "en ist beter met de pillen? of proberen we iets anders?".

sneax zei:

Dat snap ik, omdat hij er zo bewust kan over babbelen, denk ik dus dat ze hem pillen zullen geven. Maar die kan zijn psycholoog evenzeer geven. Soms is binnen gaan in zoiets nog erger, als ge de ellende rond u ziet. Als ge om de zoveel tijd de ambulance voor de deur ziet staan voor weer een poging, kan nogal deprimerend werken, voor iemand die eigenlijk heel bewust is maar waar er een chemische imbalance is.

Allé ja, hij wou advies dus dat is mijn gedacht hé, daarmee hoort hij de twee kanten

Klik om te vergroten...

Een fobie is juist de combinatie van wéten dat de angst irrationeel is en er toch niet over kunnen geraken.

En ja, zo'n instelling is natuurlijk geen plezante omgeving. Alhoewel het er wel plezant kan zijn hoor. Vaak ontmoet je er mensen met wie je overeenkomt en heb je een soort vriendengroepje, kan er ook gelachen worden met de eigen situatie of onnozele dingen. Maar 't is geen vakantie-uitstapje, nee. 't Is ook niet echt de bedoeling dat het plezant is hé. Als je zelf niks voorhebt is die confrontatie met al die ellende inderdaad heel erg zwaar. Als je zélf ellende hebt, merk je dat niet eens op. Je hebt wel andere dingen aan je hoofd. Bovendien treedt er na een tijd een soort normalisering op. Voor ons is het ontzettend schokkend dat iemand zelfmoord wil plegen. In zo'n instelling is het gewoon een gegeven dat daar suïcidale mensen zitten die wel eens een poging kunnen wagen. Je raakt dat rap gewend, er is daar niet zo'n taboe en alhoewel iedereen dat natuurlijk erg vindt, is het niet zo schokkend als in de buitenwereld.

Toen ik net in dagopname was, lette ik eigenlijk niet zoveel op andere mensen. Iedereen was toch vrolijker en actiever dan ik. Het is pas toen ik daar een tijdje zat dat het mij opviel dat mensen die net binnenkwamen echt heel schichtig, stil, verlegen en passief waren. Die waren echt niet bezig met de ellende om hen heen hoor, die hadden gewoon al moeite om zichzelf staande te houden. En dat was dan nog dágtherapie, dus eigenlijk de fase na een opname. Daar zaten dus mensen die eigenlijk al beter waren dan ze ooit waren geweest (ik heb nooit opname gehad). Kan je nagaan wat voor zombies dat waren in een opname.

sneax zei:

Ik ben panisch als ik een spin zie, mijn adem stokt en ik moet even tegen mezelf zeggen: tis maar een spin (allé alst grote zijn hé) enkel de vorm ervan in mijn ooghoeken maakt mij al schichtig. Als ik in werkmodus ben i just dont care en de ratio gaat er gewoon over klaat ze gewoon over mij kruipen, kvoel ze in mijn nek vallen (bv in een kruipkelder waar al jaren niemand is ingeweest). Het moet dus ik doe het en ik voel me sterk en trots omdat ik het overwin. Dat is de gedachtegang (toch bij mij).

Kweenie ... uw ratio is nog altijd sterker.

Klik om te vergroten...

Ik ben ook bang van spinnen zoals jij omschrijft. Maar ik heb geen irrationele angst die ik niet meer onder controle heb. Mensen met een spinnenfobie die zouden bijvoorbeeld jouw werk niet eens doen omdat de kans bestaat dat ze spinnen tegen komen. Die kijken niet naar Animal Planet want soms is daar wel eens een spin te zien. Die bladeren niet door een encyclopedie of de National Geographic want misschien staat daar wel een foto van een spin. Dat gaat dus wel verder dan de kriebels krijgen van een spin.

De psychiatrische ziekenhuizen, (de nieuwe afdelingen althans) zijn zeker niet oud en 'als een gevangenis'.
Neen, op geen enkele afdeling in een ziekenhuis is zoveel lichtinval, open ruimtes, ramen, een 'open gevoel' kwa ruimte.

Misschien dat de thread starter hem best eens laat doorverwijzen naar een psychiatrische afdeling.

Lt. KroftDünkel zei:

Psycholoog gaat natuurlijk anti-pil zijn, want hij is het alternatief en mag zelf geen pillen voorschrijven.

Ik vind het wel vreemd dat ge risperdal krijgt, want das n antipsychoticum?

Da wordt normaal voorgeschreven voor psychoses en bipolaire stoornissen. Ma ni in de plaats tegen angst en paniek?

Klik om te vergroten...

Bij mij was dit in samen spraak met mijn dokter , en ik blijf er rustig van. Bij mij helpt het alvast wel , ook voor mijn nacht angst.
Als het echt te hevig wordt mijn aanval , dan neem ik temesta ( kan het niet juist spellen ) + een risperdal. Dan ben ik echt een zombie , maar wel rustig als iets. Dit is enkel in extreme gevallen dat ik dit moet nemen.

Dokter en psycholoog zeggen altijd het zelfde , je zal het moeten overwinnen. Stap voor stap , en kan altijd kiezen voor het in groep te doen met mensen. Denk vooral dat het de gedachten is als ik die pil inneem dat ik rustig wordt.
Probeer toch veel onder de mensen te komen en mijn angst te overwinnen. Tot nu toe slaag ik daar redelijk in , soms kan ik in winkel lopen zonder paniek. Soms sla ik vrijwel meteen in paniek als ik de winkel binnen kom. Het moet zelf niet druk zijn voor mij , voor zo een aanval te krijgen. Ben eigenlijk gewoon nergens op mijn gemak , zelf niet in mijn eigen huis. Al zeker niet als het nacht is. Kan niet snel genoeg boven zijn en mijn nachtlamp aansteken. Komt vooral dat er hier ieder jaar wel paar x inbrekers komen en heb er een serieuze schrik van genomen.

Bv202 zei:

Akahnu, verwijder eens wat PM's aub. Ik probeer je een PM te sturen, maar je inbox staat vol


Hij is al in behandeling bij een psychiater dus neemt sowieso al pillen.

Klik om te vergroten...

PM box geleegd. Sorry, wist echt niet dat die vol zat

Akahnu zei:

Thx om je ervaring te delen. Wat kon je buiten zoal allemaal doen als er geen therapie was? Was je echt vrij om overal naartoe te gaan (zoals naar huis) of moest je in de buurt blijven?

Klik om te vergroten...

Je mocht gaan waar je wou. Zelfs naar huis. Natuurlijk na een bepaald uur 's avonds moest je weer binnen zijn.

Bv202 zei:

Antipsychotica wordt ook voorgeschreven bij onrust

Klik om te vergroten...

Klopt, ik neem Zyprexa samen met een SSRI (certraline)

Akahnu zei:

Hey,

Ik heb sinds enkele maanden last van een erg zware depressie (+angstaanvallen en OCS) en sinds kort is het nog een niveau hoger getreden en heb ik steeds vaker last van negatieve gedachten en zelfs zelfmoordgedachten (al weet ik van mezelf dat ik dat nooit zou doen). Gezien de toenemde problems, is er toch zwaardere hulp nodig.

Mijn dokter/psychiater weet hiervan en omdat de traditionele manier niet echt werkt (medicatie + gesprekken), stelde hij voor om een tijdje door te brengen in een psychiatrisch ziekenhuis. In Brugge is er zo eentje.

Ik sta hier echter sceptisch tegenover en ik hoor ook vaak negatieve/deprimerende verhalen over een verblijf in zo'n ziekenhuis. Alleen al de stricte regels en het "gevangenis" gevoel maakt mij redelijk bang. Ik wil het wel proberen, maar ik vroeg me af of er toevallig geen 9Livers ervaring hebben met een verblijf in zo'n plaats?

Ik vraag me bijvoorbeeld af of je jouw eigen kleren mag meebrengen, een iPad/laptop en dergelijke. Want als ik het zo soms hoor, nemen ze alles van u af omdat je met bepaalde zaken (kabels, schoenveters en whatever) zelfmoord kan plegen. Lijkt me toch wat deprimerend en dat houdt me voorlopig toch wat tegen.

Ik kwam deze thread tegen: https://www.beyondgaming.be/archive/algemene-discussies.3/psychiatrische-opname.332368 maar die is ondertussen al bijna tien jaar oud en echt relevant is dat toch niet meer.

Klik om te vergroten...

Ik heb eens 4 weken in zoiets verbleven voor het afbouwen + ontwennen van medicatie. Ik kan Duffel aanraden. Je mag daar gewoon alles meenemen wat je wil, zolang het geen drank, eigen medicatie of drugs zijn. Er zijn 2 fitness zalen en een groot domein waar je kan joggen. Je kan er ook fietsen huren voor 1€ per uur. Woensdagavond is er zaalvoetbal.. Diegenen die meedoen zijn wel meestal alcoholisten of mensen die zwaar onder medicatie zitten. Ik dirigeerde in die wedstrijden het veld zoals Cruyff in zijn beste jaren!

Je krijgt er ook 2 broodmaaltijden + 1 warme maaltijd dagelijks. De broodmaaltijden zijn a volonté. Er zijn ook allerhande therapieën zoals muziek, kunstatelier, zingeving enz.. In theorie moet je die alllemaal meedoen, maar in de praktijk kies je zelf welke je doet of niet.

De slaapkamers zijn wel per 2 en je mag er geen dames ontvangen, maar er zijn op elke verdieping grote badkamers waar oogluikend wordt toegestaan je je ding kan doen.

's Avonds kan je buiten onder het genot van een sigaretje tot laat in de nacht filosoferen met allerlei andere mafkezen. Je moet er geen schrik van hebben hoor, ik vond het eigenlijk een beetje 3 weken vakantie.. Een goedkope vakantie dan nog , want je trekt veel terug van de ziekenkas.

Coolrunners zei:

Ik heb eens 4 weken in zoiets verbleven voor het afbouwen + ontwennen van medicatie. Ik kan Duffel aanraden. Je mag daar gewoon alles meenemen wat je wil, zolang het geen drank, eigen medicatie of drugs zijn. Er zijn 2 fitness zalen en een groot domein waar je kan joggen. Je kan er ook fietsen huren voor 1€ per uur. Woensdagavond is er zaalvoetbal.. Diegenen die meedoen zijn wel meestal alcoholisten of mensen die zwaar onder medicatie zitten. Ik dirigeerde in die wedstrijden het veld zoals Cruyff in zijn beste jaren!

Je krijgt er ook 2 broodmaaltijden + 1 warme maaltijd dagelijks. De broodmaaltijden zijn a volonté. Er zijn ook allerhande therapieën zoals muziek, kunstatelier, zingeving enz.. In theorie moet je die alllemaal meedoen, maar in de praktijk kies je zelf welke je doet of niet.

De slaapkamers zijn wel per 2 en je mag er geen dames ontvangen, maar er zijn op elke verdieping grote badkamers waar oogluikend wordt toegestaan je je ding kan doen.

's Avonds kan je buiten onder het genot van een sigaretje tot laat in de nacht filosoferen met allerlei andere mafkezen. Je moet er geen schrik van hebben hoor, ik vond het eigenlijk een beetje 3 weken vakantie.. Een goedkope vakantie dan nog , want je trekt veel terug van de ziekenkas.

Klik om te vergroten...

Ik gok dat het aantal personen per kamer verchilt per ziekenhuis? Allez, no offence... maar ik kan me echt niet inbeelden dat ik een kamer zou delen. Deels door m'n OCS, maar ook omdat ik sowieso al wat introvert ben en savonds gewoon behoefte heb aan een plek waar ik alleen ben. Al de andere dingen die je beschrijft zijn geen probleem, allesbehalve zelfs. Maar een kamer voor mij alleen is toch zowat de enigste vereiste die ik zou hebben.

En veel terugtrekken van de ziekenkas... ik heb het eigenlijk al gevraagd maar ik leef voorlopig op een leefloon. Ik heb een paar jobs gedaan, maar nooit langer dan een paar weken door m'n problemen. Daardoor krijg ik nog steeds slechts €450 per maand. Dat lijkt me amper genoeg om de opname te betalen, dus dan vraag ik me ergens wel af hoe ik de rest ga betalen zoals bvb. het huren van die fietsen (iets dat ik graag doe als het weer wat mooi is) waarover je ook zelf praat. Nu, Glashelder vertelde eerder wel dat je dat allemaal nog in detail zal bespreken met 1 vd die werknemers. Zorgen voor later zeker?

Het is wellicht onnozel, maar ik had eerst zelfs schrik omdat zo'n opname echt wel mijn laatste optie is en ik niet echt veel geld overheb. Het niet kunnen betalen was dan mijn ergste vrees. Ik leef nu al zo zuinig om gewoon rond te komen.

Ik weet niet hoe dit systeem helemaal werkt, maar bij de CM is er een maximumbedrag van €450 per jaar als je een verhoogde tegemoetkoming hebt (met jou inkomen heb je dat normaal gezien):
https://www.cm.be/diensten-en-voord...regelingen/maximumfactuur/plafondbedragen.jsp

Het zijn altijd 1 of 2-persoonkamers (hangt van de afdeling af), maar het zou me verbazen als je de eerste weken op een 2-persoonkamer gelegd wordt

Mij pyschiater heeft het ook voorgesteld. Heb toen geweigerd. Nu met die leif pyschiater wilt het helemaal opnieuw proberen om toch te doen.

Dus zullen zij mij opnieuw voorstellen om te doen.

Ook ik vraag mij af. wat het betekend van a tot z.
Want ik zit ook met vele vragen ermee.

Ben wel gaan horen hoe ver k terug trek van mijn ziekenkas.
Ik krijg alles terug ook met 1 persoonskamer tot 40 dagen op een jaarkalender.

badgirl zei:

Ben wel gaan horen hoe ver k terug trek van mijn ziekenkas.
Ik krijg alles terug ook met 1 persoonskamer tot 40 dagen op een jaarkalender.

Klik om te vergroten...

Enige dat ik me afvraag: moet je uzelf dan op de ziekenkas zetten? Ik word nu betaald door de RVA maar ik was daar onlangs op gesprek en die zeiden (zover ik weet) dat je best door de ziekenkas wordt betaald omdat je niet in staat bent om werk te zoeken (ik kreeg altijd superdikke formulieren en moest bewijzen dat ik actief op zoek was naar werk, wat niet echt makkelijk is met mijn toestand). Maar zolang je 'ziek' bent, moet je niet actief zoeken naar werk en word je maandelijks betaald door het ziekenfonds ipv de RVA.

Mag ik dan aannemen dat je maandelijks (om en bij de) €400 krijgt en daarmee nog wat dagdagelijkse dingen kan kopen/betalen of gaat de prijs van de opname eerst van die €400? Want dan blijft er toch niets meer over?

Allemaal wat ingewikkeld vind ik Ik hoop iig dat de opname niet al te lang zal duren. Ik hoop echt dat ik beter kan worden in maximaal 1 of 2 maanden. Ik wil écht terug mijn leven in eigen handen nemen, maar ik besef wel dat het voorlopig nog niet gaat.