Archief - Opname in een psychiatrisch ziekenhuis

Lork zei:

Ah ok die glashelder is dus een patient. Nu begrijp ik waarom ze zo'n vreemde kijk heeft op bepaalde dingen. Spijtig dat zulke mensen dan anderen willen overtuigen met hun meningen

Klik om te vergroten...

:')

kheb trouwens veel meer respect voor mensen die erkennen dat er iets scheef zit en dan ook effectief hulp gaat vragen, dan voor idioten die dat allemaal maar als abormaal/marginaal/whatever beschouwen en denken dat zij doodnormaal zijn

Lork zei:

Ah ok die glashelder is dus een patient. Nu begrijp ik waarom ze zo'n vreemde kijk heeft op bepaalde dingen. Spijtig dat zulke mensen dan anderen willen overtuigen met hun meningen

Klik om te vergroten...

Amai, mooie attitude van jou, hopelijk voor jouw familie of vrienden hebben zij nooit enige vorm van hulp nodig als ik al zie hoe je reageert op een wildvreemde.

Alsof iemand die om welke reden dan ook in de psychiatrie heeft gezeten geen mening meer mag vormen wegens irrelevant.

Blijf vooral weg uit Duffel, tenzij je graag enorm suicidaal wilt worden en een trauma voor de rest van je leven wilt.

Meer informatie kan via PM...

Ikzelf lijd aan sociale angststoornis en faalangst en ben al opgenomen geweest in het Angst -en stemmingstoornissen in het UZ gent en psychiatrisch ziekenhuis Caritas in Melle. Bij beide mocht ik gewoon mijn laptop meedoen en muziek. Beide hadden wifi dus internet was geen probleem.
Je mocht gewoon naar buiten als er geen therapie was. Je moest je enkel in -en uitschrijven in een soort dagboek.
Het valt allemaal nog wel mee hoor. Ze helpen trouwens ook bij uw verzekering en ziekteuitkering enzovoort.

Dizzee zei:

Ikzelf lijd aan sociale angststoornis en faalangst en ben al opgenomen geweest in het Angst -en stemmingstoornissen in het UZ gent en psychiatrisch ziekenhuis Caritas in Melle. Bij beide mocht ik gewoon mijn laptop meedoen en muziek. Beide hadden wifi dus internet was geen probleem.
Je mocht gewoon naar buiten als er geen therapie was. Je moest je enkel in -en uitschrijven in een soort dagboek.
Het valt allemaal nog wel mee hoor. Ze helpen trouwens ook bij uw verzekering en ziekteuitkering enzovoort.

Klik om te vergroten...

Heeft dat geholpen bij u? Zo dat opnemen voor een angststoornis?

Ik heb er toch wel een paar gekend die zijn opgenomen op verschillende plekken voor verschillende aandoeningen en wat ik er zo van hoor is: beetje babbelen met nen psychiater of ne psycholoog en een knutseluurtje of een wandeling.

Da's mijn beeld van een opname.

Maar ik meen dat eh, 1 moest een kussen breien en boetseren in klei en dat was dan nog een jongen, dan vraag ik mij eigenlijk af waar ze mee bezig zijn.

Het heeft zeker geholpen. Zeker is er al veel verbetering bij mijn sociale angststoornis. Dat was toen vooral het werkpunt. Met de juiste medicatie, want dat is toch wel al een zoekpunt. Ben zeker al aan 5 verschillende anti-depressiva begonnen en zit nu toch wel goed.

Dizzee zei:

Het heeft zeker geholpen. Zeker is er al veel verbetering bij mijn sociale angststoornis. Dat was toen vooral het werkpunt. Met de juiste medicatie, want dat is toch wel al een zoekpunt. Ben zeker al aan 5 verschillende anti-depressiva begonnen en zit nu toch wel goed.

Klik om te vergroten...

En zo een therapie, wat is dat dan? Is dat een actieve (exposure) of een passieve (babbelen)?

Lt. KroftDünkel zei:

En zo een therapie, wat is dat dan? Is dat een actieve (exposure) of een passieve (babbelen)?

Klik om te vergroten...

Dat is beiden. Ik moest koken, sporten enzovoort en dat was ook wekelijks een afspraak met de psychiater en psycholoog.

Ik snap niet hoe mensen die zelfbesef hebben dat ze zich niet goed voelen en slechte gedachten hebben niet gewoon doen wat ze moeten doen om een leven op te bouwen.

Wa gade daar nu doen? Ze gaan u enkel bevestigen en ge gaat u "goed" beginnen voelen in uw slechte vel. Ipv gewoon actie te ondernemen in de echte wereld. Een tegenslag en ge vlucht terug, want ze leren u dat ge ziek zijt, dat ge hervalt en dat ge moet terugkomen als ge u slecht voelt.

Iedereen voelt zich slecht, niemand is content met zijn leven en de helft van de mensen die rondloopt heeft al gedacht wat het zou zijn om onder een trein te springen maar durft dat niet luidop te zeggen. Get over it!

In Kortenberg waren er bijna geen groepsgesprekken, maar actieve therapie was altijd in kleine groepen. Het is niet dat iedereen een naamkaartje krijgt en dat ge u moet voorstellen in groep enzo, mensen zouden blokkeren. Of andersom... sommigen zouden zich net profileren, iedereen reageert anders.
Actieve therapie was veel sport (lopen, zwemmen, zaalsport, fitness) beeldende, ergo, muziektherapie (optie) koken (optie) , mindfullness (optie) en er mocht elke avond iets georganisseerd worden door de patienten zelf. Filmavond, quiz, sportwedstijden, avondwandeling en zelfs een fuif met discobar en hapjes. Toen ik er zat, zat er een vrouw die toneelstukken regisseerde en schreef en hebben ze zelf op het einde van de maand een klucht gebracht, allemaal met patienten die acteerden. (was best goed). Er waren af en toe ook seminaries over bv angst, ACT, OCS, mindfullness,... maar die waren vrijblijvend. Ook sporten kon je na de therapiëen zoveel doen als je wou. (fitness, zwemmen, balsporten,...). Dagdagelijkse taken (maaltijden, leefruimte en koerke schoonmaken) gebeuren ook allemaal in groep en in een beurtrol.
Daarnaast had je elke vrijdag individueele gesprekken met een psycholoog en psychiater. Elke donderdag kwamen de therapeuten bijeen en werd per patient de week besproken en uit dat gesprek beslist men of je in het weekend naar huis mocht of niet. (begeleid of alleen). Naast de therapeuten had iedere patient ook een vertrouwenspersoon voor als je een dispuut zou hebben met het personeel of een medepatient.

Ik snap niet hoe mensen die zelfbesef hebben dat ze zich niet goed voelen en slechte gedachten hebben niet gewoon doen wat ze moeten doen om een leven op te bouwen.

Wa gade daar nu doen? Ze gaan u enkel bevestigen en ge gaat u "goed" beginnen voelen in uw slechte vel. Ipv gewoon actie te ondernemen in de echte wereld. Een tegenslag en ge vlucht terug, want ze leren u dat ge ziek zijt, dat ge hervalt en dat ge moet terugkomen als ge u slecht voelt.

Iedereen voelt zich slecht, niemand is content met zijn leven en de helft van de mensen die rondloopt heeft al gedacht wat het zou zijn om onder een trein te springen maar durft dat niet luidop te zeggen. Get over it!​

Klik om te vergroten...

sneax zei:

Ik snap niet hoe mensen die zelfbesef hebben dat ze zich niet goed voelen en slechte gedachten hebben niet gewoon doen wat ze moeten doen om een leven op te bouwen.

Wa gade daar nu doen? Ze gaan u enkel bevestigen en ge gaat u "goed" beginnen voelen in uw slechte vel. Ipv gewoon actie te ondernemen in de echte wereld. Een tegenslag en ge vlucht terug, want ze leren u dat ge ziek zijt, dat ge hervalt en dat ge moet terugkomen als ge u slecht voelt.

Iedereen voelt zich slecht, niemand is content met zijn leven en de helft van de mensen die rondloopt heeft al gedacht wat het zou zijn om onder een trein te springen maar durft dat niet luidop te zeggen. Get over it!

Klik om te vergroten...

Als alles zo simpel was hadden psychologen en psychiaters geen werk. Het is eenvoudig om "get over it" te zeggen, maar dat is nu net het probleem: het lukt niet om er zelf mee om te gaan.

Dizzee zei:

Ikzelf lijd aan sociale angststoornis en faalangst en ben al opgenomen geweest in het Angst -en stemmingstoornissen in het UZ gent en psychiatrisch ziekenhuis Caritas in Melle. Bij beide mocht ik gewoon mijn laptop meedoen en muziek. Beide hadden wifi dus internet was geen probleem.
Je mocht gewoon naar buiten als er geen therapie was. Je moest je enkel in -en uitschrijven in een soort dagboek.
Het valt allemaal nog wel mee hoor. Ze helpen trouwens ook bij uw verzekering en ziekteuitkering enzovoort.

Klik om te vergroten...

Thx om je ervaring te delen. Wat kon je buiten zoal allemaal doen als er geen therapie was? Was je echt vrij om overal naartoe te gaan (zoals naar huis) of moest je in de buurt blijven?

sneax zei:

Ik snap niet hoe mensen die zelfbesef hebben dat ze zich niet goed voelen en slechte gedachten hebben niet gewoon doen wat ze moeten doen om een leven op te bouwen.

Wa gade daar nu doen? Ze gaan u enkel bevestigen en ge gaat u "goed" beginnen voelen in uw slechte vel. Ipv gewoon actie te ondernemen in de echte wereld. Een tegenslag en ge vlucht terug, want ze leren u dat ge ziek zijt, dat ge hervalt en dat ge moet terugkomen als ge u slecht voelt.

Iedereen voelt zich slecht, niemand is content met zijn leven en de helft van de mensen die rondloopt heeft al gedacht wat het zou zijn om onder een trein te springen maar durft dat niet luidop te zeggen. Get over it!

Klik om te vergroten...

Was het maar zo makkelijk. Ik ben op een punt gekomen waar ik simpelweg niet meer op eigen been kan leven totdat de problemen van de baan zijn. Ik ben nu al bijna een huisplant geworden en kom amper buiten door de angstgedachten en depressie. Heb zelfs amper eetlust en niets brengt me nog plezier. Ik sta gewoon op en wacht tot het avond is, tijd om te slapen. Meer nog, ik heb al bijna vier uur nodig om gewoon op te staan omdat de angst op het moment dat ik wakker word het ergst is. Zo erg is het. Zonder begeleiding en de nodige hulp ben ik er zeker van dat ik slecht zal terechtkomen.

Thx om je ervaring te delen. Wat kon je buiten zoal allemaal doen als er geen therapie was? Was je echt vrij om overal naartoe te gaan (zoals naar huis) of moest je in de buurt blijven?

Klik om te vergroten...

Veel hangt wel af van naar wat voor afdeling je gaat natuurlijk. Open of gesloten? Een algemene, crisis, diagnostische of therapeutische afdeling?

Heb je een diagnose van een bepaalde ziekte?

Akahnu zei:

Was het maar zo makkelijk. Ik ben op een punt gekomen waar ik simpelweg niet meer op eigen been kan leven totdat de problemen van de baan zijn. Ik ben nu al bijna een huisplant geworden en kom amper buiten door de angstgedachten en depressie. Heb zelfs amper eetlust en niets brengt me nog plezier. Ik sta gewoon op en wacht tot het avond is, tijd om te slapen. Meer nog, ik heb al bijna vier uur nodig om gewoon op te staan omdat de angst op het moment dat ik wakker word het ergst is. Zo erg is het. Zonder begeleiding en de nodige hulp ben ik er zeker van dat ik slecht zal terechtkomen.

Klik om te vergroten...

Kunt ge uw angst niet proberen plaatsen? Ik vind dat je hier heel zelfbewust kunt over babbelen. Is het gewoon oncontroleerbare angst terwijl je weet dat er niets is? Zolang jij nog rationeel kan denken maar de angst "is" er gewoon dan ben ik nieuwsgierig hoe ze dat "zacht" gaan oplossen. Ik denk dat ze u gewoon pillen gaan geven.

Akahnu, verwijder eens wat PM's aub. Ik probeer je een PM te sturen, maar je inbox staat vol

Kunt ge uw angst niet proberen plaatsen? Ik vind dat je hier heel zelfbewust kunt over babbelen. Is het gewoon oncontroleerbare angst terwijl je weet dat er niets is? Zolang jij nog rationeel kan denken maar de angst "is" er gewoon dan ben ik nieuwsgierig hoe ze dat "zacht" gaan oplossen. Ik denk dat ze u gewoon pillen gaan geven.

Klik om te vergroten...

Hij is al in behandeling bij een psychiater dus neemt sowieso al pillen.

Kunde u angst gewoon niet negeren ?

Een depressie is dikwijls te wijten aan een chemische imbalans in de hersenen. Met pillen proberen ze dat weer te herstellen.

Een sociale fobie kan je nog proberen te negeren als het niet te erg is maar ik denk dat er bij hem meer aan de hand is dan alleen dat.

sneax zei:

Get over it!

Klik om te vergroten...

Lolplayer zei:

Kunde u angst gewoon niet negeren ?

Klik om te vergroten...

Dat gaat toch allemaal niet. Daarom dat het een probleem is. Als het een kwestie was van jezelf erover zetten of het te negeren, was het helemaal geen probleem, zat hij niet bij psychiaters/psychologen en zocht hij nu geen professionele hulp. 't Is niet dat je een beetje zenuwachtig bent en je je gewoon moet vermannen hé. Precies alsof je tegen een depressieveling zegt dat hij maar een beetje gelukkiger moet worden. Of tegen een verlamde: "Maar heb je al geprobeerd om eens te lópen?" Dat gaat niet, dat is het net het probleem.

Ik heb ook jaren rondgelopen met angsten en mezelf vervloekt als ik iets niet durfde, een paniekaanval kreeg of iets ging vermijden en mezelf zo alsmaar meer in de shit werkte. Het probleem was dat het serieus uit de hand begon te lopen, het had impact op mijn school en stages, op de relaties met mensen rondom mij en als het gewoon een kwestie was van "húp, doe eens wat meer je best zeg" had ik dat wel gedaan. Alsof het leuk is om heel je leven te verkloten door angst en het een kwestie is van jezelf even te vermannen. Als dat zo was, had ik dat al een miljoen keer gedaan. Het is geen pretje om tenslotte professionele hulp te zoeken en te zeggen dat het niet meer gaat, niemand vindt dat leuk, niemand wil dat doen. En als je dan meer informatie wil over die enge en moeilijke stap die je gaat nemen, komen anderen af met "maar allez, zet jezelf daar nu eens over"

Heb al jaren angstaanvallen , en neem elke avond risperdal. Als ik benauwd ben , neem ik gewoon eentje overdag. Mag er daar 3 per dag van nemen. Soms heb ik periodes dat ik totaal geen last heb van angst , en dan andere dagen krijg ik het van alles benauwd. Kapper gaan lukt niet , in de winkel gaan lukt niet. Enige dat ik mee gekregen heb toen ik binnen ben geweest voor dit probleem was leren normaal ademen. Als je angt voelt ga je sneller ademen en zal je lichtje sneller uitgaan en val je tegen de vlakte. Moet je rustig in door de neus en rustig door mond en leg je hand op je buik. Iedere avond voor het slapen gaan , moet je die dingen oefenen. Dan adem je overdag ook zo , en ja angst negeren enal die dingen is niet simpel.


Heb al tal van onderzoeken ondergaan en veel gesproken en altijd kom het uit op het zelfde. Is gewoon iets dat je moet overwinnen. Vroeger kon ik niet in de drukte , dan kon ik ineens in een massa lopen , dan lukt dat terug niet. Als ik je mag aanraden , ga echt niet te veel pillen slikken. Zelf de psycholoog waar ik bij ben geweest is anti pillen.
Die risperdal is een lichte pil , 1mg maar , maar het is gewoon het gedacht dat helpt.

succes man , ik weet wat je meemaakt

Gedragstherapie is the way to go bij angst, alhoewel ik zelf zeer goede ervaringen heb met medicatie. Het nam de scherpe randjes ervan af, waardoor ik meer durfde, positieve ervaringen opdeed, meer zelfvertrouwen kreeg, daardoor weer meer durfde, etc.