Archief - Mensa

neen, maar ik kijk er zeker niet op neer.

¨$^µù^§èçà#&&² zei:

Zo onlogisch vind ik dat clubje nu ook niet. Iemand wees er eens op dat hoogbegaafden het vaak moeilijk hebben om sociaal contact te maken. Om dat aan te tonen zei die persoon: 'hoe zou jij je voelen als je omringd werd door mentaal gehandicapten?' En eigenlijk is dat niet zo'n slechte vergelijking. Jan Modaal kan het zich maar moeilijk voorstellen wat het is om constant te moeten omgaan met mensen die een heel pak minder intelligent zijn. Die vergelijking kan dat enigszins verduidelijken.

Klik om te vergroten...

Wanneer je een beetje een deftige studie kiest dan ben je al snel omringd door mensen die gemiddeld tot de top 5 a 10% van de intelligentsten behoren. Tientallen hoogbegaafden in je jaar, of meer. Idem voor bepaalde jobs.
Zelf vind ik die mensen niet meer of minder interessant, soms is het leuk om eens op niveau te kunnen disussiëren en eens wat meer hetzelfde 'gevoel' voor humor te hebben (hoogbegaafden hebben sommige zaken nu eenmaal eerder door en dan lach je er niet om) maar dat is dan ook het enige verschil.
Veel hoogbegaafden lullen gelukkig ook graag over hun favoriete muziek (anders dan alleen maar klassiek), voetbal, films enz.

bartreligion zei:

Ben jij dan trots op jezelf omdat je slimmer bent dan rest als je omringt bent door mentaal gehandicapten?

De een is met een chromosoompje verkeerd geboren, de ander met een hoog IQ. Dom geluk. Niks om trots op te zijn. 't is maar wat je er met doet.

Klik om te vergroten...

Net als iemands voetbalvaardigheid is dit niet ALLEEN aangeboren, ook je eigen keuzes hebben invloed op de ontwikkeling van je intelligentie.
Ik vind dat je zeker trots mag zijn wanneer je je talenten koestert, je kan prima trots zijn op iets wat jezelf goed kan zonder neer te kijken op iemand omdat hij daar slecht in is.
Het is niet anders als met talentvolle sporters of muzikanten.

SeppeSeppe zei:

eigenlijk is dat wel een slechte vergelijking. het toont een beetje aan welke trotse houding die persoon heeft.

Klik om te vergroten...

Die persoon was zelf niet hoogbegaafd. En bovenal voel ik mij niet meteen trots wanneer ik omringd word door mentaal gehandicapten. Ik kijk daar ook niet op neer. Ik vermoed dat de meeste hoogbegaafden ook niet neerkijken op ons, noch dat zij zich trots voelen. Bij jou is dat kennelijk anders, ofwel zit je een eind te lullen.

¨$^µù^§èçà#&&² zei:

Die persoon was zelf niet hoogbegaafd. En bovenal voel ik mij niet meteen trots wanneer ik omringd wordt door mentaal gehandicapten. Ik kijk daar ook niet op neer. Ik vermoed dat de meeste hoogbegaafden ook niet neerkijken op ons, noch dat zij zich trots voelen. Bij jou is dat kennelijk anders, ofwel zit je een eind te lullen.

Klik om te vergroten...

Savage zei:

Klik om te vergroten...

:|

Overkomt me zelden.

Benjamin zei:

Net als iemands voetbalvaardigheid is dit niet ALLEEN aangeboren, ook je eigen keuzes hebben invloed op de ontwikkeling van je intelligentie.
Ik vind dat je zeker trots mag zijn wanneer je je talenten koestert, je kan prima trots zijn op iets wat jezelf goed kan zonder neer te kijken op iemand omdat hij daar slecht in is.
Het is niet anders als met talentvolle sporters of muzikanten.

Klik om te vergroten...

Ja, op iets dat je zelf bereikt hebt mag je best trots zijn ja. Sporters moeten trouwens veel trainen en muzikanten veel oefenen.

Intelligentie zal je verder wel voor een deel kunnen ontwikkelen, van een mongooltje zal je nooit een kerngeleerde maken iig. Dan heb ik meer bewondering voor een minder begaafd iemand die z'n best doet en een goeie mentaliteit heeft dan een "slim" iemand die wel kan maar gewoon uit kansloosheid de domoor uithangt

bartreligion zei:

Ja, op iets dat je zelf bereikt hebt mag je best trots zijn ja. Sporters moeten trouwens veel trainen en muzikanten veel oefenen.

Intelligentie zal je verder wel voor een deel kunnen ontwikkelen, van een mongooltje zal je nooit een kerngeleerde maken iig. Dan heb ik meer bewondering voor een minder begaafd iemand die z'n best doet en een goeie mentaliteit heeft dan een "slim" iemand die wel kan maar gewoon uit kansloosheid de domoor uithangt

Klik om te vergroten...

Op dat vlak is er echt geen verschil tussen goed kunnen leren/redeneren en goed kunnen sporten/musiceren.

Verreweg de meeste mensen hebben geen goed aangeboren balgevoel en toch zijn er jongens van 6 die al fantastisch kunnen jongleren met een voetbal en die bijna een crosspass op de stropdas kunnen geven.
Heb je ooit al eens gezien hoe sommigen na 10-20 jaar oefening nog steeds ploeteren met sporten als voetbal en tennis.
Een beetje ervaring en inzet helpt inderdaad: zo weet een ervaren voetballer dat je wanneer een pass over de grond naar zijn voeten rolt dat hij dan met de zijkant van zijn voet de bovenkant van de bal moet raken terwijl de beginner dat niet weet en zo weet de ervaren verdediger dat hij aan de binnenkant van een aanvaller moet lopen en vooral goed naar de bal moet kijken en niet naar zijn voeten. Echter, wanneer je niet dat aangeboren balgevoel hebt dan kan je in het beste geval een verdediger worden in het eerste elftal van de lokale amateurs (niets mis mee overigens) en dan zal je met tennis nooit een deftig niveau bereiken.
Zelf heb ik niet dat balgevoel (niet slechter dan bij de meesten maar helaas ook niet beter), wel kan ik behoorlijk verdedigen maar daar heb je gelukkig weinig balgevoel voor nodig.

Wat betreft het musiceren: toevallig heb ik een redelijk groot aangeboren talent voor musiceren met snaarinstrumenten (redelijk, ik ben niet een van die lucky basterds die een absoluut muzikaal gehoor heeft en zonder te oefenen een melodie speelt die ik enkel ken door hem gehoord te hebben). Als klein kind speelde ik al piano en dat ging erg vlot, na 2 lessen had ik het 1ste boek uit en 4 weken later het 2de boek.
Jaren later ben ik gitaar gaan spelen, gelijk startende met 3 anderen. De eerste 2-3 weken moest iedereen natuurlijk nog wat aan de gitaar wennen maar het werd al snel duidelijk dat ik het veel sneller onder de knie kreeg dan de anderen. Ik werd dan ook binnen een paar maanden in een groep van 3 (meer tijd per leerling) geplaatst met leerlingen die meer ervaring hebben. Daar zat iemand bij die al 7 jaar langer gitaar speelde, tijdens de les zat zij te worstelen met een bepaalde vingerverplaatsing die ook volgens de leraar moeilijk is, ik was daar sceptisch over (wat hij zag aan mijn mimiek) en hij vroeg dan ook aan mij om het te proberen: de 1ste keer net niet, de 2de keer helemaal goed en de 3de keer eveneens.
Dat is puur aangeboren talent en het is dus geen verdienste.

Zo ook met intelligentie.
Je hebt dat aangeboren talent of je hebt het niet en net als dat je jarenlang moet voetballen of musiceren om dat talent ooit echt te kunnen benutten (doorbreken als artiest of het eerste elftal van Ajax halen) zo moet je ook met je intelligentie jarenlang hard oefenen om de top te bereiken (slagen voor een goede studie, promoveren, belangrijk onderzoek verrichten waarvoor talent nodig is).
Je denkt toch niet dat iedereen die hoogbegaafd is zomaar eventjes ((zeer) grote) onderscheiding of felicitaties haalt? Een enkele misschien omdat bij hem/haar de hoogbegaafdheid gepaard gaat met een 'fotografisch' geheugen maar de meeste hoogbegaafden moeten net zo goed enorm hard werken voor hun studie en alles wat daarop volgt.