Archief - Herinneringen elimineren

Diagonaal gelezen => "M'n eigen ouders denken dat ik bezeten ben, wat waarschijnlijk ook zo is", hypnotiseren,...

Ow ja.

FurtiveDuck zei:

Tr1ckStar, na al uw posts en dergelijke te lezen is er maar één gezonde conclusie. Kruip buiten en ga verder met uw leven. Vervang die strontherinneringen door nieuwe herinneringen. Probeer wat sportjes uit, maak wat vrienden, maar jesus, stel u niet aan. It's a damn tough world en heb sinds kort beseft dat het leven eigenlijk belange niet zo lang duurt, dus geniet ervan met volle teugen!

Klik om te vergroten...

Klinkt misschien wel cru wat FurtiveDuck hier zegt, maar toch is het zo. Het is gewoon een zware wereld waarin we leven, waar niet alles rozegeur en maneschijn is.
Probeer gewoon door te gaan met het leven, je zult ervan versteld staan hoe sterk je bent, echt verdringen gaat toch niet. Hell ik heb 3 jaar geleden iets verschrikkelijks meegemaakt, verwerken is geen optie, maar ik neem het gewoon mee en zet mijn leven verder.

- Ik schat uw leeftijd niet ouder dan 20j.
- Ge kunt u laten opnemen in een instelling, ik kan u die van Eeklo aanraden
- Then again, ge kunt daar niets doen als ge negatief staat tov psychiaters
- In dat geval heb ik 0.0 compassie met u

indien het gaat over sexuele verkrachting, kan ik je via PM een goed adres doorsturen (eentje met goede resultaten), maar terug hetzelfde verhaal, je moet openstaan voor psychiaters die u willen helpen

Vegitoo zei:

Klinkt misschien wel cru wat FurtiveDuck hier zegt, maar toch is het zo. Het is gewoon een zware wereld waarin we leven, waar niet alles rozegeur en maneschijn is.
Probeer gewoon door te gaan met het leven, je zult ervan versteld staan hoe sterk je bent, echt verdringen gaat toch niet. Hell ik heb 3 jaar geleden iets verschrikkelijks meegemaakt, verwerken is geen optie, maar ik neem het gewoon mee en zet mijn leven verder.

Klik om te vergroten...

² this .
Ben ooit zelf nog bij een psychiater geweest, heeft geen moer geholpen. 'Do the things you love and you will overcome every problem on your path!'

Vegitoo zei:

Het is gewoon een zware wereld waarin we leven, waar niet alles rozegeur en maneschijn is.

Klik om te vergroten...

Eigenlijk is het geen zo'n zware wereld hoor; een ingewikkelde, onbegrijpbare wereld misschien, maar dit ligt gewoon aan onze opvoeding en bijgevolg het gebrek aan inlevingsvermogen.

edit: Het feit dat ik dit zeg kan al getuigen van een gebrek aan inlevingsvermogen, want er zouden mensen kunnen zijn die zeggen "Hoe kan je nu niet vinden dat het een zware wereld is? We hebben verkrachtingen, mishandeling, onderdrukking, oorlogen, kanker, etc." en ze zouden gelijk hebben over het feit dat dit getuigt van een gebrek aan inlevingsvermogen. Hiervoor uitkomen kan een gebrek aan inlevingsvermogen zijn want mensen die werkelijk geloven dat dit zware onbegrijpelijke zaken zijn die niet zouden mogen gebeuren, en hier een sterke opinie over hebben kunnen zich aangevallen voelen door m'n eerste zin. Vandaar m'n edit even waarin ik vraag om dit niet te persoonlijk op te nemen.

TimeBandit_b zei:

² this .
Ben ooit zelf nog bij een psychiater geweest, heeft geen moer geholpen. 'Do the things you love and you will overcome every problem on your path!'

Klik om te vergroten...

Alles zit tussen uw 2 oren: YouTube - Will Smith on Life, Purpose, Fear and Focus: Don't "Settle"

@cura

Ik heb ieder woord gelezen van wat je zei, en ik weet zeker dat verhuizen al iets goed voor me zou kunnen betekenen. Het afsluiten van een hoofdstuk, het uitscheuren en het voor me uit zien in vuur opgaan. Echter is dit een samenleving waarin ieder zichtbaar lidteken afgestraft wordt, survival of the fittest heerst nog steeds dus als ge ook maar wat devieert van de norm willen mensen u tot vele dingen de toegang ontzeggen. In m'n hart wil ik ook helemaal niet naar die academia omdat ik weet dat ik m'n eigen meester ben en ik m'n eigen kennis verwerf en ze in tegenstelling tot velen niet er ingedreund heb gekregen door het schoolsysteem van dit land. Ik ben iemand met vele vraagtekens, ook over het leven, ik ben raar omdat het raar is om over zulke ogenschijnlijk simpele dingen zo complex na te denken. Het leven kan niet simpel zijn voor mij, noem me gerust excentriek, ik weet al langer dat ik dat ben en ik ben ook blij dat ik ik ben zelfs met de lidtekens erbij want, zoals ge weet, wat Nietzsche zei; "Wat mij niet doodt maakt me sterker." Dierensoorten die zich niet aanpassen sterven uit, of ze worden vermoord door mensen. Ik ben nog niet uit wat het voor mij zal worden, al heb ik hoe langer hoe meer de indruk dat uw samenleving mij wil vermoorden of het op z'n minst "lekker lastig maken" voor al m'n levensjaren dat ik hier rondloop. Ik moet zeggen dat ik al langere tijd, eigenlijk sinds m'n O ik weet ni 7 jaar denk aan naar het buitenland te verhuizen. Waarom ben ik daar nog niet, wel het lijkt me niet zo slim voor een welp als ik aan mijn leeftijd zonder diploma's naar het buitenland te trekken. Dat is niet doordacht.

Wat je over religie zei is waar, religie is één van de grootste stupiditeiten van de mensheid zelf, een houvast van de zwakkeren in tijden van nood, het grootste exploitatiemiddel die er ooit heeft bestaan. In m'n openingspost zei ik ook dat een goeie vriend van me een christene was, de enige reden dat ik hem als "goeie vriend" omschreef is omdat ie meer is dan alleen een christene, ie heeft vele lagen tot wat hem maakt. Aan de buitenkant is ie christelijk, maar als ge u gaat verdiepen in z'n verhaal komt ge te weten dat het alleen maar een front is. Eigenlijk spot 'm er ook subtiel mee en mensen als hem, maken deze samenleving voor mij de moeite waard. Zij die durven vechten, zich niet laten in een artificieel wereldje duwen waar de bourgeoisie hen uitbuit. Ik heb misschien m'n innerlijke demonen om nog te confronteren en mee af te rekenen maar geloof me ik ben "out there", ge moet m'n topic maar eens lezen van "Wegwillen uit dit land, Voor Altijd" en daar zult ge nog wat meer hierover lezen. De realiteit voor mij is dat ik geen plaats wil in die samenleving, geen titel, ik wil alleen Zijn en kunnen flaneren door het stadsleven en ik wil goeie dingen doen denk ik, impact maken, ik geloof in verandering en voor verandering leven is een nobel doel. Al bij al ben ik niet ongelukkig, ook al heb ik vele labels gekregen van de doktertjes met hun DSM en hun absoluut objectieve op feiten gebasseerde tunnelvisie. Als ge naar het toilet gaat, en ge doet er 5 jaar over om uw ontlasting te doen, er komen allemaal mensen binnen rond het toilet staan in toga en beginnen te applaudiseren en er wordt u ook nog een masterdiploma overhandigt.

Dat is kort samengevat het levensverhaal van de vorige sul die voor me zat en het zo fun vond om me te stigmatiseren. Misschien zijn er wel psychiaters die het goed voorhebben, maar ze zijn eerder een zeldzaamheid. De overgrote meerderheid geeft geen moer om u en als ze dat pretenderen is het vaak op het moment dat ge uw portefeuille uithaalt. Op het einde van de rit zijn het ook maar kapitalisten die in iets als het ego geloven. En trouwens, ik heb dat niet nodig... Wat ik zoek is meer kennis en wijsheid, debat en discussies met andersdenkenden, kunstenaars, filosofen, dichters noem maar op. Ik voel veel woede, brandende haat in me, het drijft me en dat is goed want als er niets is dat u drijft, hoe zult ge anders ook ooit tot dat nobele doel van verandering toekomen ? Pessimistisch ben ik dan weer niet.

TrsH zei:

op aanraden van haar dokter is ze dan naar een psycholoog gegaan (wat ik niet zo goed vond) en na 2 sessies hebbek haar verplicht om niet meer te gaan omdat het slechter begon te gaan.

Klik om te vergroten...

Das zo ongeveer het stomste dat ge kunt doen. Het is in quasi alle gevallen normaal dat mensen die psychologische hulp nodig hebben zich in het begin van hun therapie slechter voelen. Bij mijn weten komt dat voornamelijk omdat de eerste sessies vaak de meest confronterende zijn, waarbij ge enorm veel negatieve gevoelens en emoties naar de oppervlakte brengt.

puni zei:

Das zo ongeveer het stomste dat ge kunt doen. Het is in quasi alle gevallen normaal dat mensen die psychologische hulp nodig hebben zich in het begin van hun therapie slechter voelen. Bij mijn weten komt dat voornamelijk omdat de eerste sessies vaak de meest confronterende zijn, waarbij ge enorm veel negatieve gevoelens en emoties naar de oppervlakte brengt.

Klik om te vergroten...

blijkbaar heeft het stomste wat we konden doen nog het meest vanal geholpen.

ik geloof niet in psychologen of psychiaters.
uw hart luchten tegen een wildvreemde die aan de andere kant wat tekeningetjes zit te maken of aan de hand van sleutelwoorden probeert te weten te komen en er een gok in slaat wat eventueel het beste zou kunnen zijn.

Tr1ckstar zei:

Ik voel veel woede, brandende haat in me

Klik om te vergroten...

Zoek een gevechtsport op zoals taiboks (no joke)

Tr1ckstar zei:

Ik heb ieder woord gelezen van wat je zei, en ik weet zeker dat verhuizen al iets goed voor me zou kunnen betekenen. Het afsluiten van een hoofdstuk, het uitscheuren en het voor me uit zien in vuur opgaan. Echter is dit een samenleving waarin ieder zichtbaar lidteken afgestraft wordt, survival of the fittest heerst nog steeds dus als ge ook maar wat devieert van de norm willen mensen u tot vele dingen de toegang ontzeggen. In m'n hart wil ik ook helemaal niet naar die academia omdat ik weet dat ik m'n eigen meester ben en ik m'n eigen kennis verwerf en ze in tegenstelling tot velen niet er ingedreund heb gekregen door het schoolsysteem van dit land. Ik ben iemand met vele vraagtekens, ook over het leven, ik ben raar omdat het raar is om over zulke ogenschijnlijk simpele dingen zo complex na te denken. Het leven kan niet simpel zijn voor mij, noem me gerust excentriek, ik weet al langer dat ik dat ben en ik ben ook blij dat ik ik ben zelfs met de lidtekens erbij want, zoals ge weet, wat Nietzsche zei; "Wat mij niet doodt maakt me sterker." Dierensoorten die zich niet aanpassen sterven uit, of ze worden vermoord door mensen. Ik ben nog niet uit wat het voor mij zal worden, al heb ik hoe langer hoe meer de indruk dat uw samenleving mij wil vermoorden of het op z'n minst "lekker lastig maken" voor al m'n levensjaren dat ik hier rondloop. Ik moet zeggen dat ik al langere tijd, eigenlijk sinds m'n O ik weet ni 7 jaar denk aan naar het buitenland te verhuizen. Waarom ben ik daar nog niet, wel het lijkt me niet zo slim voor een welp als ik aan mijn leeftijd zonder diploma's naar het buitenland te trekken. Dat is niet doordacht.

Klik om te vergroten...

Waarom ben je zo zeker dat verhuizen de enige optie is om uw hoofdstuk af te sluiten? Ik sluit elke dag, elk moment een hoofdstuk af, zonder te verhuizen. Met momenten begin ik zelf aan een nieuw boek. Ik zou gewoon niet willen dat je verhuist, weg van de mensen die wel degelijk om je geven om daar tot besluit te komen dat je nog steeds ongelukkig bent.
Het lijkt me dat je verhuizen als 1 van de laatste opties ziet, of toch alleszins je verlangt naar verhuizen omdat je dán echt het hoofdstuk kan afsluiten en gelukkig zijn. Het feit is dat je niet kan weten welk resultaat verhuizen zal hebben, en als je teleurgesteld gaat zijn in het resultaat vrees ik dat er mensen zijn die in een put geraken omdat hun verlangen niet ingelost is. Het ironische aan verlangen naar iets, is dat het quasi onmogelijk is om voldoening te vinden net doordat je zo lang verlangt hebt naar datgene. Reeds van je 7 jaar lees ik, dat is echt wel een lange tijd om met een verlangen rond te lopen en is waarschijnlijk reeds 1 van de grootste hindernissen om een gelukkig leven te leiden. Je vormt een beeld naar hoe het dan zal zijn en dat beeld is een fantasie. Hiermee wil ik je niet afraden om te verhuizen hoor, maar je toch waarschuwen dat je niet mag verlangen naar hoe iets in de toekomst zal zijn. Eventueel kan je ook gewoon een zeer lange reis maken? Mijns inziens hebben die op zich ook al een enorm groot effect. Het lijkt mij dat je meer in het verleden en in de toekomst leeft dan in het heden. Laat het verleden en de toekomst nu net datgene zijn waar je best niet hoort te leven.

Wat bedoel je precies met dat mensen je de toegang tot vele dingen willen ontzeggen? Uit mijn ervaring blijkt dat er ontzettend veel mensen een "schild" opgetrokken hebben om zichzelf te beschermen en hun eigen onzekerheden (zwaktes) niet te tonen, en je daardoor niet toelaten/binnenlaten. Dit is dus geen aanval op jou maar een verdediging van zichzelf. Er is geen survival of the fittest maar survival of the individual, als je kan aantonen dat je geen bedreiging bent voor hun "individu" zal je geen last hebben van mensen. Als je je dan nog eens open kan stellen voor hun perspectief zal je merken dat mensen je met open armen ontvangen, want iedereen wil begrepen worden, dus als ze iemand tegenkomen die hun begrijpt en geen bedreiging is voor hun individu hechten ze veel waarde aan die persoon.
Mensen vinden het dan ook enkel raar als je (wij) over zo'n "simpele" zaken complex nadenken omdat dit hun "geluk" als een individu bedreigt. Maar als je die zaken op zo'n manier aanpakt dat je geen bedreiging vormt voor hen, hun geluk of hun levensvisie zullen ze je helemaal niet negatief beoordelen over uw visie op die zaken.
Hopelijk vind je het niet erg als ik je even beoordeel op uw posts die je maakt op dit forum? De kans bestaat dat je dit negatief, aanvallend of veroordelend zal opnemen omdat het een aanval is op uw perspectief, maar tracht die zaken te lezen zoals ik ze bedoel. Namelijk met het beste voor jou voor ogen. De manier om te zorgen dat je geen bedreiging vormt voor mensen is door je in te leven in hun perspectief. Maar als je posts maakt waar je veralgemeningen maakt tegen een grote groepering (tegen religieuzen, mensen empathieloze assholes noemen, ...) zoals in deze thread dan krijg je hetzelfde soort reacties terug. Zoals deze van hatetn en eXtreme, als je je in hun plaats stelt zijn dit zeer logische reacties. Ook in andere threads kom je nogal "agressief" over tov andere mensen. Waarschijnlijk omdat je denkt dat de samenleving u wil vermoorden of alleszins "lekker lastig maken". Als je met zo'n perspectief door het leven gaat zal je sowieso reacties die niet zo bedoeld worden zo opnemen. Zo zit het menselijk brein in elkaar (wetenschappelijk bewezen), je brein werkt volgens een perspectief om van alle gebeurtenissen een logisch verwerkbare gebeurtenis te maken, die interpretatie van zaken is meestal anders dan hoe de andere persoon het bedoelt. Maar omdat je dit aanvallend interpreteert zal je perspectief sowieso weer agressiever of defensiever gevormd worden waardoor uw reactie ook weer agressief zal zijn. Als je dit zo bekijkt is het allemaal veel gemakkelijker om je in te leven in andere mensen en als het lukt krijg je een veel positiever beeld van de samenleving.

Tr1ckstar zei:

Dat is kort samengevat het levensverhaal van de vorige sul die voor me zat en het zo fun vond om me te stigmatiseren. Misschien zijn er wel psychiaters die het goed voorhebben, maar ze zijn eerder een zeldzaamheid. De overgrote meerderheid geeft geen moer om u en als ze dat pretenderen is het vaak op het moment dat ge uw portefeuille uithaalt. Op het einde van de rit zijn het ook maar kapitalisten die in iets als het ego geloven. En trouwens, ik heb dat niet nodig... Wat ik zoek is meer kennis en wijsheid, debat en discussies met andersdenkenden, kunstenaars, filosofen, dichters noem maar op. Ik voel veel woede, brandende haat in me, het drijft me en dat is goed want als er niets is dat u drijft, hoe zult ge anders ook ooit tot dat nobele doel van verandering toekomen ? Pessimistisch ben ik dan weer niet.

Klik om te vergroten...

Ik zie woede en haat niet als een drijfkracht maar als hindernissen, voor mij is de enige drijfkracht vrede en verdoezelt woede en haat de waarheid. Met vrede bedoel ik innerlijke vrede, en met innerlijke vrede kan je alles aan. Verandering bekom je ook niet maar is een onontkoombaar feit, enkel door je hopeloos vast te houden aan het verleden en een perspectief te creëren dat je vast zit in een bepaalde situatie kan je jezelf wijsmaken dat je effectief vast zit. Jezelf iets voorliegen als het ware. En waarom zou je jezelf iets voorliegen dat zo'n negatieve invloed heeft op uw leven?

Ik heb weinig toe te voegen aan wat cura allemaal vertelt.

Samengevat (zaken waar je eens moet proberen aan werken, niet eenvoudig):
- innerlijke vrede, minder haat en woede
- 70% leven in het heden, 10% in het verleden en 20% in de toekomst
- Je mág jezelf existentiële vragen stellen (waarom leven we,...), je mag jezelf opinies vormen, maar je moet elke andere opinie ook respecteren en mensen met andere visie of opvatting NOOIT 'asshole' of andere scheldnamen noemen, want dan kom je alleen maar in een cirkel van wederzijds schelden terecht. En dat heeft nog nooit tot een constructieve oplossing geleid.
- Ik denk dat je je ook zal moeten neerleggen bij het feit dat sommige dingen nu eenmaal ondoorgrondelijk zijn. Ik heb de indruk dat je iemand bent die alles wil weten en begrijpen. Bij sommige dingen in het leven moet je je gewoon neerleggen.

Ik merk in je uiteenzettingen dat je heel intelligent bent, maar heel gefrustreerd en vol woede. Ik merk dat cura heel intelligente dingen vertelt, probeer er rekening mee te houden. Misschien moet je iemand in het echte leven vinden die op dat niveau met jou converseert en nadenkt/filosofeert over het leven, problemen,...

Succes ermee alleszins,
Ik wens je een verder leven met minder haat/woede en meer relativering/berusting toe.

Hiapoe

TrsH zei:

blijkbaar heeft het stomste wat we konden doen nog het meest vanal geholpen.

ik geloof niet in psychologen of psychiaters.
uw hart luchten tegen een wildvreemde die aan de andere kant wat tekeningetjes zit te maken of aan de hand van sleutelwoorden probeert te weten te komen en er een gok in slaat wat eventueel het beste zou kunnen zijn.

Klik om te vergroten...

Het is niet omdat ze er op haar eentje is uitgeraakt, dat uw beslissing de juiste was. Het kan best zijn dat die paar sessies bij haar therapeut haar het juiste duwtje in de rug hebben gegeven.

Dat gezegd zijnde vind ik het ronduit arrogant, om niet te zeggen gevaarlijk voor de psychologische gezondheid van uw vriendin, dat gij haar dwingt om te stoppen met uw therapie omdat gij toevallig niet gelooft in de werking van psychologen en psychiaters.

kzou zeggen schrijf een boek...da gaat u wel af als ik u schijfstijl zie...
en het zal u wss nog helpen het hele gedoe te verwerken denkek.

niet dat ik al zoveel heb meegemaakt maar mijn visie is gewoon dat het altijd erger kan.
dat er altijd mensen zijn die het nog moeilijker hebben en met meer pijn moeten leven, als ik dat niet doe, kom je/ik terecht in een negatieve spiraal van zelfmedelijden.

zet u gedachten over naar u medemensen, ga vrijwilligerswerk doen, weet ik veel. Zorg dat je bezig bent met andere mensen en niet met uzelf...

(zonder het grof te bedoelen natuurlijk)

ge moet denken dat al uw gedachten een stuk worst is
en dan snij je een stuk worst af (in je gedacht)
dat afgesneden worst zijn je slechte gedachten

relativeren, relativeren. das wa ze tege mij ook proberen te zeggen..
en tijd helpt ook wel.

Aan de TS : volgens mij heb je hsp.
Niks mis mee ofc.

Verhuis gewoon (liefst nog naar het buitenland). Uit je posts lijkt het alsof je reeds voor jezelf hebt beslist dat dit de enige juiste oplossing is. Maakt niet uit wat iemand anders hier rond zal zeggen, dit zal je als een niet begrijpen bestempelen. (Wat niet meteen een verwijt is, gewoon een teken dat het een belangrijk, standvastig punt is in je denken)

Verhuis gewoon. Komt alles goed: Hoera! Lukt dit ook niet: Je weet dat het niet gelukt is, er is weer ruimte voor een andere optie. Veel slechter dan lijkt het toch niet te kunnen...

also, ga samenwonen met reborn?

een psycholoog helpt je niet. Hij helpt je op pad naar betere ZELFREALISATIE en ZELFBESEF. Dit zijn dingen die sommigen over het hoofd zien en daar is er soms nood aan een psycholoog.

Ok die kerel kan er ongeinteresseerd bijzitten en heeft alle verhalen al gehoord. Dat betekent niet dat ie je de juiste richting in kan sturen.
Een psycholoog helpt jezelf helpen. Misschien daarom dat het beeld wat negatief is. Anderen kunnen je niet helpen, de bal ligt in jou kamp, enigste wt je moet doen is hem eruit shotten. Kan je niet voetballen en sla je mis? Leer het!

cura zei:

Waarom ben je zo zeker dat verhuizen de enige optie is om uw hoofdstuk af te sluiten? Ik sluit elke dag, elk moment een hoofdstuk af, zonder te verhuizen. Met momenten begin ik zelf aan een nieuw boek. Ik zou gewoon niet willen dat je verhuist, weg van de mensen die wel degelijk om je geven om daar tot besluit te komen dat je nog steeds ongelukkig bent.
Het lijkt me dat je verhuizen als 1 van de laatste opties ziet, of toch alleszins je verlangt naar verhuizen omdat je dán echt het hoofdstuk kan afsluiten en gelukkig zijn. Het feit is dat je niet kan weten welk resultaat verhuizen zal hebben, en als je teleurgesteld gaat zijn in het resultaat vrees ik dat er mensen zijn die in een put geraken omdat hun verlangen niet ingelost is. Het ironische aan verlangen naar iets, is dat het quasi onmogelijk is om voldoening te vinden net doordat je zo lang verlangt hebt naar datgene. Reeds van je 7 jaar lees ik, dat is echt wel een lange tijd om met een verlangen rond te lopen en is waarschijnlijk reeds 1 van de grootste hindernissen om een gelukkig leven te leiden. Je vormt een beeld naar hoe het dan zal zijn en dat beeld is een fantasie. Hiermee wil ik je niet afraden om te verhuizen hoor, maar je toch waarschuwen dat je niet mag verlangen naar hoe iets in de toekomst zal zijn. Eventueel kan je ook gewoon een zeer lange reis maken? Mijns inziens hebben die op zich ook al een enorm groot effect. Het lijkt mij dat je meer in het verleden en in de toekomst leeft dan in het heden. Laat het verleden en de toekomst nu net datgene zijn waar je best niet hoort te leven.

Klik om te vergroten...

Als ge naar het buitenland wil zo hard als ik dan is het misschien het beste als ge er al veel mensen kent, dat ge ook al een netwerk aangelegd hebt daar en ge kan verderstuderen bv. maar ik weet dat ge om te beginnen ook al genoeg financiële feedback moet krijgen uit uw thuisland (wat het voor mij ook nooit is geweest maar dat terzijde). Dus het lijkt me beter om hier dan eerst uw studies af te maken voor ge aan iets begint als emmigreren, of samen met uw verloofde als zij dat ziet zitten eens het moment daar is. Relationeel zijn Belgische vrouwen uit mijn ervaring heel wispelturig, en erg oppervlakkig, als ge al veel doorstaan hebt in uw levensloop en ze merken daar iets van pakken ze zo net niet hun spullen tenzij ze zelf al iets meegemaakt hebben of zwak/angstig zijn. De realiteit is echt niet zo romantisch hoor, en ik heb ook tegen misogynistische gedachten moeten vechten voor een tijd want zelfs al wist ze iets van wat ik doorstaan heb, toch heeft ze me ACHTERGELATEN en compleet contact verbroken. Maar ik weet dat ze niet allen zo zijn maar dat het gaat om nare ervaringen. De oppervlakkigheid van vele mensen stoort mij dermate, ze kunnen maar een deel van zichzelf tonen in een relatie en liefde is gebasseerd op meebetalen aan kot en studiekosten maar niet op waar het 'm echt om gaat. Omdat een relatie het financieel dragelijker maakt, die artificiële lege persoonlijkheden zonder eigen brein. Hoe kwam ik bij zo iemand terecht in de eerste plaats vraag je ? Wel, het kwam op me af en als iemand zegt van u te houden terwijl anderen dat niet doen dan zou ge dat misschien wel 's willen geloven. Hilarisch natuurlijk in retrospectief bekeken, het is alleen maar een illusie over uw eigen ogen heentrekken.

Mensen die aan een unief of hogeschool studeren eindigen ook vaker met iemand uit zulke omgevingen. Iemand zelfonderwezen als ik, wel er kan echt van alles op mij afkomen en ik zal voor niemand verbergen dat intelligentie voor mij een must is. Zeker op bepaalde domeinen waarin ik actief ben zoals het eerdergenoemde Kunst (al is dat ook wel een ambigu gegeven). En uit mijn ervaring, 'functioneer' ik het beste als er liefde is dus iemand die van u houdt op de voorgrond aanwezig. Dat is wanneer ik me opperbest voel. Zonder dat is dit land zo bevreemdend en wreed en geeft het een heel geïsoleerd gevoel, mensen als Baudelaire schreven vanuit deze decadente leefwereld. Liefde is één van de grote betekenissen van het leven wat mij betreft. Liefde en Haat, met liefde als kern en haat als drijfveer.

cura zei:

Wat bedoel je precies met dat mensen je de toegang tot vele dingen willen ontzeggen? Uit mijn ervaring blijkt dat er ontzettend veel mensen een "schild" opgetrokken hebben om zichzelf te beschermen en hun eigen onzekerheden (zwaktes) niet te tonen, en je daardoor niet toelaten/binnenlaten. Dit is dus geen aanval op jou maar een verdediging van zichzelf. Er is geen survival of the fittest maar survival of the individual, als je kan aantonen dat je geen bedreiging bent voor hun "individu" zal je geen last hebben van mensen. Als je je dan nog eens open kan stellen voor hun perspectief zal je merken dat mensen je met open armen ontvangen, want iedereen wil begrepen worden, dus als ze iemand tegenkomen die hun begrijpt en geen bedreiging is voor hun individu hechten ze veel waarde aan die persoon.
Mensen vinden het dan ook enkel raar als je (wij) over zo'n "simpele" zaken complex nadenken omdat dit hun "geluk" als een individu bedreigt. Maar als je die zaken op zo'n manier aanpakt dat je geen bedreiging vormt voor hen, hun geluk of hun levensvisie zullen ze je helemaal niet negatief beoordelen over uw visie op die zaken.
Hopelijk vind je het niet erg als ik je even beoordeel op uw posts die je maakt op dit forum? De kans bestaat dat je dit negatief, aanvallend of veroordelend zal opnemen omdat het een aanval is op uw perspectief, maar tracht die zaken te lezen zoals ik ze bedoel. Namelijk met het beste voor jou voor ogen. De manier om te zorgen dat je geen bedreiging vormt voor mensen is door je in te leven in hun perspectief. Maar als je posts maakt waar je veralgemeningen maakt tegen een grote groepering (tegen religieuzen, mensen empathieloze assholes noemen, ...) zoals in deze thread dan krijg je hetzelfde soort reacties terug. Zoals deze van hatetn en eXtreme, als je je in hun plaats stelt zijn dit zeer logische reacties. Ook in andere threads kom je nogal "agressief" over tov andere mensen. Waarschijnlijk omdat je denkt dat de samenleving u wil vermoorden of alleszins "lekker lastig maken". Als je met zo'n perspectief door het leven gaat zal je sowieso reacties die niet zo bedoeld worden zo opnemen. Zo zit het menselijk brein in elkaar (wetenschappelijk bewezen), je brein werkt volgens een perspectief om van alle gebeurtenissen een logisch verwerkbare gebeurtenis te maken, die interpretatie van zaken is meestal anders dan hoe de andere persoon het bedoelt. Maar omdat je dit aanvallend interpreteert zal je perspectief sowieso weer agressiever of defensiever gevormd worden waardoor uw reactie ook weer agressief zal zijn. Als je dit zo bekijkt is het allemaal veel gemakkelijker om je in te leven in andere mensen en als het lukt krijg je een veel positiever beeld van de samenleving.

Klik om te vergroten...

Ik kan me heus wel inleven met anderen maar ik weet welke personen, welke lagen van de samenleving ik me niet *WIL* mee inleven. Zij die de regels denken te kunnen bepalen in deze hegemonie vermomd als democratie, geloven in iets als orde in de chaos, de rationalisering van het alles en de achterlijkheid van iets als hoge en lage cultuur, de "metanarratieven". Ideologisch en ook Filosofisch pas ik dan ook niet in deze samenleving van uberrationele logici. Ik kan er niet in tot rust komen omdat ik gewoon teveel weet. Naiëf zijn is bedarend, maar in een leugen leven zou me nooit lukken.
Wat mensen de "elite" van dit land noemen, hoe zij hun cultuur als de enige legitieme presenteren (armoede doelbewust uit zicht gehouden, ze *HATEN* het als armoede in het zicht komt van het publieke bewustzijn)...
De wereldjes die er gecreëert worden, de hierarchie van wie je kan domineren.

Er heeft teveel deconstructie plaatsgevonden om echt nog te kunnen genieten van het leven hier, ik zie de verbanden, ik heb mijn nirvana al teveel bereikt om geen woede te kunnen voelen voor wat deze samenleving is geworden anno 2011 (je zou verwachten dat ik m'n rust gevonden heb door het nirvana te bereiken, integendeel). Maar de woede verblind me ook niet in m'n handelen, het is alleen daar en ik weet welke plaats ik het geef en ben me er bewust over. Weet je wat misschien goed voor me zou zijn, ik denk er al even over na, een studie Wijsbegeerte aan een Vrije Universiteit. Ik kan uren in debat gaan met mensen daarover, en ook eens ik dat doe, het maakt me compleet. Maar natuurlijk zullen ze me daar niet in toelaten, omdat ik niet spoor, omdat ik teveel vragen stel en natuurlijk ook de kwestie van de diploma's. Ze alleen duidelijk maken van uw lust voor kennis zal niet volstaan, daarvoor is het volk die daarover beslist vaak te zelfgenoegzaam en ik ben daar nooit heen geweest. Nog niet. Maar ik weet dat, ik weet hoe dat eruit ziet. Maar misschien is het toch nog de beste omgeving voor me op deze fase van m'n leven. Ofwel natuurlijk ja, een kunstopleiding in het hogere. Als ze me daar een kans willen geven wil ik ze tonen wat ik kan. Ik zou graag ooit een eigen kunststroming beginnen waarover ik nu het manifest aan het schrijven ben.

cura zei:

Ik zie woede en haat niet als een drijfkracht maar als hindernissen, voor mij is de enige drijfkracht vrede en verdoezelt woede en haat de waarheid. Met vrede bedoel ik innerlijke vrede, en met innerlijke vrede kan je alles aan. Verandering bekom je ook niet maar is een onontkoombaar feit, enkel door je hopeloos vast te houden aan het verleden en een perspectief te creëren dat je vast zit in een bepaalde situatie kan je jezelf wijsmaken dat je effectief vast zit. Jezelf iets voorliegen als het ware. En waarom zou je jezelf iets voorliegen dat zo'n negatieve invloed heeft op uw leven?

Klik om te vergroten...

Ik geloof niet in "innerlijke vrede", nooit iemand heeft daarmee iets gedaan gekregen maar dan bedoel ik iets subversief. Iets wild, ik heb het niet over Ghandi of Boedha. Wat ik zei over liefde, wel zoiets is de alfa tot mijn omega. Het is het beste van twee werelden. Jammergenoeg is iets als de juiste liefde niet iets omnipresent dat uit de lucht komt vallen maar eerder iets dat ge moet zoeken. En een vrouw die mij echt begreep heb ik nog nooit tegengekomen (=. Maar ze bestaat en waarschijnlijk neemt ze ook LSD en alles wat ik zeg houdt steek voor haar.

Ik reageer nu pas omdat ik de laatste twee dagen m'n zinnen wat heb proberen te verzetten.