Hmgrwngd zei:
Spoken like a true western a-spiritual logical nightmare.
Soms zeg ik tegen mensen "je hebt de nacht/dag overleefd!" , en die weten amper waar ik het over heb. Mensen hebben het gevoel van in leven te zijn verloren in nutteloze gedachtenstromingen.
Overigens is het redelijk vermakelijk om hier het woord quantum-fysica te zien gebruikt worden alsof het gaat om de kleur van de vacht van een hond.
Sommige mensen kennen een voorbeeld en een beetje de essentie erachter, weinigen kunnen het plaatsen in een groter geheel;
en diegene die het volledig snappen;
zitten hier niet...
Ah well.
Sitting on a stone!
Je zegt zo van, als je verlicht bent voel je je één met het heelal, een met alles enzo. En je zegt ook dat je dat gevoel kan ervaren via bepaalde bewustzijnverruimende middelen. Maar als je het dan al ervaren hebt, en dus al de waarheid gezien hebt, hoe komt het dan dat je nog altijd moet mediteren?
Misschien omdat het helemaal niets met de waarheid te maken heeft, maar pure hersentraining, pure concentratietraining? Ik zie het niet als iets spiritueels of religieus, maar gewoon als braintraining. Je hersenen aanleren niet na te denken. Je automatismen die constant gedachten in je hoofd injecteren leren controleren en beheersen. Volledige zelfcontrole over je lichaam, maar vooral je geest. Via mediteren breng je je hersenen in een bepaalde staat, en zoals iedereen weet zijn de hersenen een reusachtig neuronennetwerk. Hoe meer je aan iets denkt, hoe sterker die bepaalde elektrische neuronenpaden worden waar die gedachten op liggen. Zelfde geld voor motorieke acties. Hoe meer je bepaalde neuronpaden gebruikt, hoe sterker ze in de hersenen ingekerft worden. Bepaalde neuronpaden waar bijvoorbeeld onze primitieve automatismen liggen zoals neuken, vechten, je verdedigen worden elke nacht opnieuw tijdens de eerste droomfase in je hersenen ingekerft, vanaf de geboorte al.
Nu, waar ik naar toe wil is het volgende. Een bepaalde hersenstaat is ook gewoon een aaneenschakeling van neuronenpaden in het reusachtige neuronennetwerk van de hersenen. Als je die bepaalde aaneenschakeling van neuronenpaden dagelijks traint, zal die inderdaad sterker en sterker worden. Train je een bepaalde hersenstaat dagelijks, zoals aan niets denken zoals jij het omschrijft, dan zal die ook sterker en sterker ingekerft worden in je hersenen. (gelijkaardig met stress bijvoorbeeld)
Nooit gedacht dat dat gevoel van één zijn met het heelal gewoon een illusie is. Zoals een boorling, die voelt zich ook één met alles, maar tuurlijk zal die dat nooit in woorden kunnen uitleggen want hij heeft niet eens woorden of concepten. Volgens mij is het eerder een verlies van je ego dat leidt tot het één voelen met alles, alleen maar omdat je je fixatie op je ego loslaat.
Wat vind je van die denkwijze, of is dat ook westerse onspirituele logica om nachtmerries van te krijgen volgens jou?
