
Ten eerste is hier geen sprake van een 'natuurlijke verbintenis' & ten tweede is een natuurlijke verbintenis
net wel juridisch afdwingbaar (althans, in bepaalde gevallen).
Bvb. een gescheiden moeder (met kind X) gaat louter feitelijk samenwonen met een andere man (Y), Y betaalt dan geheel vrijwillig mee voor de opvoeding van X (hij is de biologische noch een adopterende ouder) tot hij na een paar jaar zijn spullen pakt & met een ander in bed duikt.
X heeft dan mogelijks een vordering op Y o.b.v. een 'natuurlijke verbintenis', maar het zal aan de rechter zijn om deze kwalificatie te maken,
vaneigens.
In casu zal een rechter dit in 99.9% van de gevallen kwalificeren als een 'handgift' & niet als een lening waardoor je geen
'poot hebt om op te staan' zoals dit hier zo mooi werd verwoord.
(Uiteraard is theoretisch gezien de bedoeling van de partijen de doorslaggevende factor om het juridische karakter van een transactie te bepalen, maar praktisch gezien is uiteraard enkel hetgeen je kan bewijzen van belang ...)