V: Wat zijn de nadelen van liberalisering van het Europees landbouwbeleid.
HV: Het Europees landbouwbeleid staat onder druk van de wereldhandelsorganisatie en zal moeten geliberaliseerd worden maar zij heeft ook andere nadelen. Zij heeft geleid tot enkele crisissen zoals BSE, dolle koeien crisis, dioxine crisis, enzovoort. Zij leidt tot een manier van produceren die ook ecologisch deficitair is, waarbij volksgezondheid niet centraal staat. Het landbouwbeleid in Europa op dit moment komt er op neer: hoe meer dat je als boer produceert, hoe meer je krijgt. Dit leidt tot een zeer productie georiënteerde manier van beleid. Dit is iets wat enorm onder druk komt te staan vanuit consumentenbewegingen, vanuit de milieubeweging, vanuit de Derde Wereld beweging, vanuit de wereldhandelsorganisatie. De vraag is, in hoeverre is het nog zinvol dat Europa nog een landbouwbeleid heeft. Op dit moment is het zo dat ongeveer de helft van de Europese begroting gaat naar landbouw. Een bevolkingsgroep die maar een paar procent in de Europese Unie vertegenwoordigt; hierbij kan je de vraag stellen in hoeverre dit nog logisch is.
V: Maar moet er nog een specifiek Europees landbouwbeleid blijven bestaan?
HV: Ik denk dat het nuttig is dat Europa zijn landbouwbeleid blijft hebben. Indien je veilig voedsel wil, kwalitatief voedsel, wil je uit strategisch oogpunt je eigen voedselvoorziening in eigen handen houden. Je vindt enkele waarden zoals dierenwelzijn, enzovoort belangrijk; dan hangt hier ook een prijskaartje aan vast. Dus dat Europa een eigen landbouwbeleid heeft en dat er hier een behoorlijke hap uit het Europees budget naartoe gaat, lijkt mij verdedigbaar. Maar dat je hiermee markten in de Derde Wereld gaat ontwrichten, dat je enorme tolmuren gaat gaan opzetten, dat is iets wat niet houdbaar is. Vroeg of laat zal dit landbouwbeleid grondig moeten hervormd worden maar een land als Frankrijk gesteund door Spanje en voor een stuk ook Wallonië - want de breuklijn loopt ook door België - houden een hervorming tegen. De grote geldschieters dringen zeer sterk aan op een hervorming van het landbouwbeleid omdat zij het financieren en zij merken dat de grootste voordelen geconcentreerd worden in Frankrijk, Spanje en enkele zuiderse landen. Je zit hier in zeer moeilijke onderhandelingen en vandaag zal Frans Fishler, de Europees commissaris voor landbouw, opnieuw zijn hervormingsvoorstellen indienen en voorstellen, maar je zal blijvend verzet zien vanuit Frankrijk en Spanje. Om een meerderheid te vinden voor een hervorming is het nog altijd iets te vroeg.