Marc De Mesel zei:
Om dit schoolconcept te begrijpen is het belangrijk dat je stil staat bij de vraag 'Wat is leren'? Hoe wordt er geleerd? Wat zijn de belangrijkste zaken in het leven en hoe leer ik die?
Leren is in mijn ogen kennis vergaren, dingen kunnen doen en begrijpen. Hoe je die leert maak je zelf uit, 'k krijg genoeg boekjes van leren leren enzo. Heb mn methode gevonden.
Leren is een proces dat constant gebeurt. Als mens, kind, jongere en oudere kan je het niet vermijden dat je leert. Als je geboren wordt ga je automatisch proberen leren spreken. Er is geen georganiseerde spraakles voor nodig waar kinderen in groep, ingedeeld per leeftijdscategorie, en ieder op hetzelfde ritme, leren spreken. Het gebeurt automatisch doordat een kind alles probeert na te apen wat hij in zijn omgving ziet.
Natuurlijk leer je constant. Dat is je natuur niet?
Datzelfde geldt ook voor lezen, schrijven, rekenen en al de andere belangrijke zaken in het leven. Er zijn geen georganiseerde lessen voor nodig waar iedereen naartoe moet gaan.
nee, maar een basiskennis is essentieel. Toen ik klein was wou ik ook niet leren, maar goddamned ben ik nu blij dat ik die dingen ken!
Als je dus 6 jaar games zit te spelen dan zal je in die 6 jaar ook een pak vooruit zijn gegaan. Je zal gegroeit zijn omdat je veel contacten hebt gehad met andere mensen en de wereld en onbewust heb je hier een pak uit geleerd. Inderdaad, je zal niet alle rivieren van belgie bij naam kennen, of niet iedereen zal aan zinsontleding kunnen doen.
Je zal een pak vooruit gegaan zijn, en 't zal u na die 6 jaar meer dan grondig tegensteken denk'k, je zal altijd iets anders spelen en zo nooit echt GOED worden in 1 spel. Dat denk ik. En contacten leggen, hoe bedoel je? In de cyberwereld? Mja, je zal er wel een paar leren kenne, 'k ken ook veel mensen via i-net, maar er zit nog altijd een verschil tussen mensen die je in het echte leven leert kennen en in het i-net wereldje.
Zinsontleding is ergens wel belangrijk, zinnen correct kunnen schrijven, zonder spellingsfouten is zeer belangrijk volgens mij. Iedereen maakt fouten, akkoord, en de ene al wat meer dan de andere, maar ze correct leren schrijven door middel van zinsontleding, heel belangrijk, toch wel ja.
Maar dienen we hier ons dan niet de vraag te stellen: 'Is het belangrijk dat iedereen de franse werkwoorden kent? Is het belangrijk dat iedereen goed en zonder fouten kan schrijven? Moeten we iedereen hiertoe dwingen om dit te kunnen? Heeft dat zin? Is dat maximaal gebruik maken van ieder zijn talenten?'
Dat niet iedereen de franse werkwoorden kent kan ik mee leven, geen problemen mee, hoewel belgen 2talig zijn, en iedereen de 2 talen zou moeten kunnen spreken! Dat denk ik ervan. En ja het is enorm belangrijk dat iedereen zonder fouten kan schrijven. We hebben een taalhistorie van de nederlandse taal voor een heel tijdje toch wel al. We hebben er nog voor gevochten, en nu zeg je dat het niet belangrijk is dat je die taal goed onder de knie hebt? Toch wel. Dat heeft enorm veel zin, dat draagt bij tot een algemene vorming, zelfde taal, zelfde schrijfwijze, logisch toch? Ik zie echt niet in waarom je met fouten zou schrijven, als je het dan toch zou kunnen zonder, mits wat oefening. En iedereen heeft andere talenten. Iedereen, bij de ene is het gamen, de andere is het nederlands. Maar iedereen heeft zijn talenten. Misschien dat in zo een school gamen dan voor zou gaan, maar dan kies ik toch voor nederlands.
Als jij 6 jaar games hebt gespeeld is het mogelijk dat je zo goed gamed dat je deelneemt aan tornooien en er je geld mee verdient. Of je kan er zo door gepationeerd zijn dat je zelf games begint te maken. Of je kan als beta tester een job zoeken in de games industrie. Of je kan een gamebar beginnen. Of je kan het plots beu zijn en een andere interesse krijgen.
Allemaal mogelijkheden en ik begrijp je wel ergens ja. Mja, misschien. Maar hoeveel jobs zijn er zo? En hoeveel mensen kunnen daar van leven?
Zo is het gegaan met de jongen die 3 jaar gevist heeft op de sudbury school. Dag in dag uit deed hij dat. Hij had weining behoefte aan sociaal contact en was kennenlijk blij met wat hij deed. Die is op zijn 18e plots van interesse veranderd en kreeg een passie voor computers. 2 jaar later had hij een successvol bedrijf opgezet dat in computers deed.
Ik begrijp wel dat hij dat goed kan en een succesvol bedrijf opstart. Maar niet iedereen kan dit, of gaat dit doen. En als je dit niet kan, moet je niet bij een bedrijf aankloppen, omdat je, wederom, geen diploma hebt. Dat is nu eenmaal mijn versie van het verhaal.