Archief - Doodgaan

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
D

Dieleman_F

Legacy Member
na een dikke maand zijn je maagden ook al geen maagden meer é :p
1

128MB

Legacy Member
Ik heb ook af en toe iet raars.

Bv: Ik sta gewoon in de keuken te wachten tot de microgolfoven is gedaan met men kipfilet op te warmen en ineens voel ik niks meer, zie ik niks meer, val ik precies in slaap en word ik met een schok wakker en heb ik kippevel over heel men lijf. :crazy:
H

Huasheng

Legacy Member
iLx.l3thal zei:
Dit is even een heel kort opening maar het gaat over dit, een raar verschijnsel dat ik de laatste tijd meemaak.
Soms komt zo gewoon "het doodgaan" in mij op, ik zit er wat over na te denken, dan ga ik er zowat dieper op in, besef ik dat op een bepaald moment ik er echt niet meer ga zijn, niet meer kan denken,nietsdoen, zelf niet beseffen dat ik dood ben. Dan krijg ik opeens zo een soort rare angstaanvallen, dus heel heftig beginnen ademen, mijn hart begint ongelooflijk snel te slaan, begin erg te zweten, uiteindelijk wanneer ik dan terug op mijn gemak ben dan weet ik om een of andere reden niet meer precies wat ik exact dacht, en kan de dood mij niets meer schelen.
Dit klinkt natuurlijk heel raar, maar ik wou toch even weten als er ook mensen waren die al dergelijk dingen zijn tegengekomen.
Gelieve idiote reacties voor uzelf te houden
Klik om te vergroten...
Ik heb dat al zo'n drie keer ofzo gehad. Dat ik 's avonds in mijn bed lig en opeens over de dood begin na te denken, en als ik er dan opeens te diep over nadenk, dan voel ik zo opeens voor slechts enkele seconden een enorme onbeschrijfbare angst. 'k Lig dan zo nadien muisstil in mijn bed. Maar 'k ben dan eigenlijk ook al meteen vergeten waardoor ik er opeens te diep ging over nadenken , als je snapt wat ik bedoel.
Bij mij is het niet enkel de gedachte ben 'dan ga ik er niet meer zijn', bij mij is het vooral van 'waar ga ik dan in hemelsnaam naartoe', 'ga ik iets van mijn dood voelen?' . Dat soort dingen. Maar ik denk er nu niet meer zo aan, aangezien ik die angst zo beangstigend vond en die toch niet al te vaak wil voelen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan