Archief - Doodgaan

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

moemi

Legacy Member
Ik ben ook totaal niet bang ofzo van mijn dood. Zolang ik nie te veel afzie als'k aan't sterven ben is't allemaal goed :p maar heb soms van die momenten dat zo alles goed ga, dat ik dan zeg van kijk nu is't een moment dat ik zeker niet dood zou willen gaan. lol.
Wat ik wel heb is zo van die 'heldere momenten' waarin dat ik de dood van mn ouders, en't verlies ervan opeens besef zo, en das ook meestal s' avonds als ik in mn bed lig en begin dan ook lik te flippen en lik in ademnood kom enzo :s maarja da's dan wel normaal denk ik, zoals sommigen hierboven zeggen, niet bang voor de dood van uzelf maar wel voor uw naasten. Van mij dus ook zo. Maarja ik heb het leren accepteren, zoals ook de dood van mijzelf als den tijd er is..

TatuObsessed

Legacy Member
iLx.l3thal zei:
Dit is even een heel kort opening maar het gaat over dit, een raar verschijnsel dat ik de laatste tijd meemaak.
Soms komt zo gewoon "het doodgaan" in mij op, ik zit er wat over na te denken, dan ga ik er zowat dieper op in, besef ik dat op een bepaald moment ik er echt niet meer ga zijn, niet meer kan denken,nietsdoen, zelf niet beseffen dat ik dood ben. Dan krijg ik opeens zo een soort rare angstaanvallen, dus heel heftig beginnen ademen, mijn hart begint ongelooflijk snel te slaan, begin erg te zweten, uiteindelijk wanneer ik dan terug op mijn gemak ben dan weet ik om een of andere reden niet meer precies wat ik exact dacht, en kan de dood mij niets meer schelen.
Dit klinkt natuurlijk heel raar, maar ik wou toch even weten als er ook mensen waren die al dergelijk dingen zijn tegengekomen.
Gelieve idiote reacties voor uzelf te houden
ff meepikken, bij mij is da niet over de dood als ik zo begin te pannikeren
maar als ik denk aan hoe klein en onnietig we eigenlijk wel zijn
vraag me dus niet hoe het komt dat ik daardoor een angstaanval krijg, het is gewoon zo :x
nujah verder ga ik daar niet over in, tis een thread over doodgaan, niet over het heelal he :p

iLx.l3thal

Legacy Member
Pff ik wil er eigenlijk echt wal vanaf, want de laatste 3dagen als ik ook maar even niet met iets bezig ben, dan dwalen men gedachten er sibiet op af zonder dat ik het echt wil, echt klotig. Ik zou mij eigenlijk nog geen zorgen moeten maken, maar om een of andere reden achtervolgt het mij toch
dit klinkt mischien idioot, maar ik ben gestopt met roken, dat gedoe is dan toch nog voor 1iets goed geweest, nu besef ik hoe gelukkig ik ben dat ik leef en dat ik eigenlijk geen zin heb om te sterven op mijn 40ste.

awesome

Legacy Member
e.House zei:
wel dat heb ik ook soms, zo paniekerig worden alsde aan de dood denkt :$

Tss dan besefde waarom ge leeft
ge beseft da ge leeft, nie waarom ge leeft :)
en waarom leven wij?
om onszelf te vermenigvuldigen, onszelf voort te planten zeg maar...
isn't life fun :D

Naughty dog

Legacy Member
Ik ben meer bang voor de dood van mijn naasten :)

Dit terzijde: Ik heb de laatste tijd zo iets raars, ik kijk zo naar een hand van iemand ofzo, en ik vind da echt raar...handen...de handpalm, enz...

Dit klinkt echt raar, ma ik kan er niks aan doen, ik zeg het soms tegen mezelf, handen zijn toch ubernormaal? wat is er daar nu raar aan ><

Nu ook weer, ik schiet in de lach van hoe belachelijk het wel is, maar ik kan er niet aan doen :(

(Dit is serieus ;))

GregoryCo

Legacy Member
Naughty dog zei:
Ik ben meer bang voor de dood van mijn naasten :)

Dit terzijde: Ik heb de laatste tijd zo iets raars, ik kijk zo naar een hand van iemand ofzo, en ik vind da echt raar...handen...de handpalm, enz...

Dit klinkt echt raar, ma ik kan er niks aan doen, ik zeg het soms tegen mezelf, handen zijn toch ubernormaal? wat is er daar nu raar aan ><

Nu ook weer, ik schiet in de lach van hoe belachelijk het wel is, maar ik kan er niet aan doen :(

(Dit is serieus ;))

ik heb da ook met sommige voorwerpen, ik denk da da is omda ge daar lang over nadenkt, bijvoorbeeld bij mij is da het woordje briquet (of hoe is het geschreven), ge weet wel, om voor te maken :p ik vind da een zeer raar woord

enZiiime

Legacy Member
ik ben niet bang voor natuurlijke dood...

Ik ben bang voor te lijden...

Ik heb da gevoel al jaren, (en ben nog maar 17), da ik nimeer lang ga leven, en serieus ziek word, en serieus ga lijden, zo zittek ik ELKE dag der aan te denken.

En dan verschiete ze ervan dak weinig lach, of alles negatief zie.

En tis vooral wnr dage alleen zit en nix hebt te doen, of juist wnr ge zalig moment hebt, en denkt... ooit ist gedaan.

Lol kzen erg :p

Maarja, ik zou veel opofferen voor tegen men 80jr te sterven wnr ik slaap...

menlor

Legacy Member
heb da ook gehad zoals de threadstarter beschrijft. Maar dit was in een bepaalde periode, dacht er elke dag aan, werd er niet goed van enzo. Maar ben erover en geniet nu meer dan ooit van het leven. Ik leef veel meer van dag tot dag :D

satanreleased

Legacy Member
Wel wat ik kan zeggen is zolang we jong zijn hebben we gelijk om bang te zijn van de dood .
Maar geloof me eens dat ge 75 jaar bent zult ge anders denken .

Lemme

Legacy Member
Wees niet bang voor de dood!
Zolang wij er zijn, is de dood er niet.
Als de dood er is, zijn wij er al lang niet meer.

t644357

Legacy Member
IK heb da ook soms maar dan krijg ik nie echt paniekaanvallen maar begin ik link te wenen alsof ik mezelf wil redden maar het lukt me niet ofzo :x

Thales

Legacy Member
door dood te gaan kom je wakker in de echte wereld

komt ier spontaan in me op

Hmgrwngd

Legacy Member
@Thales:
Dat is echt zo; maar doodgaan is niet zo simpel als je denkt . :p

Holy Paladin

Legacy Member
zolang ik maar weet dat ik sterf is het goed (en dan liefst niet te gruwelijk maar dat terzijde :p)

Blue-Bora

Legacy Member
Ik heb hier niet alles gelezen, maar ik heb dat dus ook soms.

Der zijn zo momenten da ge beseft wat doodzijn is, en der zijn momenten da ge het niet kunt vatten.

Het gedacht da ge er niet meer gaat zijn, of iets in dien aard is soms wel angstig.

Hmgrwngd

Legacy Member
Blue-Bora zei:
Het gedacht da ge er niet meer gaat zijn, of iets in dien aard is soms wel angstig.
Ik raak net angstig van de gedachte da ik na mijn dood nog eens zou terugkeren op aarde. (don't want that)

Dieleman_F

Legacy Member
Mijn grootse vrees is dat er iets bestaat als eeuwig leven.


alléja, grote vrees kan je het niet noemen, want ik ben er gerust in dat het niet zo is, maar ik zou het wel vreselijk vinden moest het zo zijn.

Hiapoe

Legacy Member
Ik zou geen probleem hebben met eeuwig leven... Hangt natuurlijk wel af van 1 bepaalde belangrijke voorwaarde:

Geen ouderdomskwalen krijgen (artritisch, dementie,...) !!

ge moet ook weten dat uw volledige levensvisie helemaal zou veranderen als ge zou weten da ge eeuwig leeft: ge zou niks meer gehaast doen, alles op zijn tijd... bedrijven zouden ook geen rekening meer houden met uw leeftijd om u aan te nemen...

De uitdrukking 'Ik heb een jaar van mijn leven aan dit of dat verspild' zou geen betekenis meer hebben. 1 jaar van oneindig is namelijk 1/oneindig = 0

Nuja, het is een hypothetische en utopische stelling, dusja... :p

Dieleman_F

Legacy Member
Geloof me, psychologisch is eindeloosheid niet te onderschatten.
Ideaal zou zijn dat je kan sterven, maar enkel door zelfmoord, en niet door kogel ofzo, maar waar je bijvoorbeeld voor kiest, en dan nog maand begelijd wordt dat je het zeker bent.
Zodanig dat je in rust kan sterven als je het beu bent, en geloof uiteindelijk zou iedereen er een einde aan maken.

De mens is gewoon niet gemaakt om hier eeuwig te zijn.
Stel je maar eens voor dat slaap niet zou bestaan, maw dat je eeuwig bewust bent, 80 jaar lang zou je niet kunnen ontsnappen aan het leven, het zou minder drastisch zijn en toch al o zo vreselijk.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan