eS_ViCi zei:
Die situatie kunt ge ook omdraaien hé: een ongewenste zwangerschap bij een jong koppel (bv allebei nog studerend), maar de vrouw wil het kind tegen alle rationele redenen in het kind houden. Daarmee hypothekeert ze niet enkel haar eigen verder leven, maar ook dat van haar partner, want die moet sowieso (financieel) instaan voor de opvoeding van het kind, zonder dat hij enige inspraak heeft gehad in de keuze om het te houden of niet.
En kom niet af dat hij dan een condoom had moeten gebruiken, voorbehoedsmiddelen zijn een gedeelde verantwoordelijkheid, terwijl het beslissen over het al dan niet plegen van een abortus uiteindelijk enkel door de vrouw beslist wordt.
Klopt, maar de vrouw heeft toch meer last van 'ongemak' dan de man. das nu eenmaal de natuur. En aangezien je niemand mag dwingen om al dan niet abortus te plegen is de man hier in het nadeel. Je mag nu eenmaal niet raken aan iemand's fysieke integriteit.
Mss een papiertje laten tekenen dat ge het kind niet wil en u ervan af maken met een afkoopsom ofzo?

Wettelijk ben je natuurlijk wel gebonden, helaas.
Carrion zei:
Ik ga dus perfect akkoord met hierboven, en inderdaad, de vrouw zit met de ongemakken maar daarom is het niet opeens een alleenrecht. Ik vind dat in dat opzicht de rechten van een man tov kinderen eigenlijk sowieso al abnormaal laag tot onbestaand zijn.
Tja, sowieso zit je hier met een impasse.
Als de een abortus wil, en de ander niet, is er altijd iémand die zal moeten inboeten. Beide personen hun zin geven gaat niet. En gezien de vrouw 9 maand de ongemakken moet dragen vind ik dat zij dan ook de beslissing mag nemen. Mss ben ik wel wat subjectief, want ik denk hier nu even aan mezelf.
Ik mag er niet aan denken dat ik 9 maand tegen men zin met een kind in men buik moet zitten.