Archief - De zin van het bestaan?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
CroW
Legacy Member
Ik kamp al 31 jaar met hetzelfde probleemLumeria zei:Ach, misschien een cliché vraag maar ik zit hier wel heel erg mee. Ik wil de mening van anderen hierover horen in de hoop dat iemand mij zou kunnen tegenspreken. Tot nu toe is niemand dit gelukt, mede daardoor dat ik maar niet van deze denkwijze afgeraak.
Ik kan het nut van het leven niet inzien. Er zijn mensen die heel wat ambitie hebben, iets willen bereiken in het leven. Ik vraag me af waarom. Als je eenmaal onder de grond ligt, wat maakt het dan uit wat je met je leven gedaan hebt? Er is geen gemeenschappelijk doel waar ik aan mee zou kunnen werken. Deze planeet zal niet stoppen met draaien als de mensheid zou vergaan. Integendeel, er zou geen vervuiling meer zijn en het milieu zou heel wat beter zijn dan nu om maar een voorbeeld te geven.
Ik krijg vaak als antwoord: "Het leven is wat je er zelf van maakt." Maar dit is helemaal niet voldoende voor mij. Als je weet dat je toch ooit deze wereld moet verlaten wat maakt het dan allemaal uit? Ik vergelijk het bestaan vaak met een crimineel die opgesloten zit in de gevangenis. Die doet ook gewoon zijn tijd daar.
Als ik hierover informatie zoek kom ik uit bij de filosofische stroming Nihilisme. Filosofie in het algemeen interesseert mij wel en ik denk dat ik daardoor ook zo ben beginnen denken.
Ik beschouw deze visie als waarheid omdat ik nooit iemand goede tegenargumenten heb horen geven. Ik wil niets liever dan van deze denkwijze af te geraken, maar hoe? Het is zelfs zo erg dat ik er bijna depressief van word, mezelf hierdoor gewoon enorm slecht voel bij momenten en uit miserie mijn bed inkruip om het te vergeten... Ik heb ook problemen hierdoor op school gehad omdat ik het nut gewoon niet kan inzien en ik veronderstel dat als ik zou gaan werken dit niet anders zal zijn. Dit klinkt misschien wel heftig enzo maar ik wil hier kost wat kost van af.
Graag enkel serieuze en constructieve reacties.
Lumeria
Legacy Member
Ergens wel ja. Ik wou dat mijn leven nodig of belangrijk zou zijn voor iets, eender wat. Dat ieder individu zou bijdragen om een objectief doel te bereiken. Waarom? Omdat het leven minder zinloos zou zijn.palatinus zei:
De dingen die in dit topic al aangehaald zijn zijn allemaal subjectieve doelen. Omdat er geen objectief doel is heb ik moeite om een subjectief doel na te streven en ik vind daarom ook niets belangrijk.
Dit is ook weer een subjectief doel. Waarom zou ik kinderen willen als ik zie in welke wereld ze zullen terecht komen? Ik wil ze dit niet aandoen, niemand heeft er voor gekozen om hier te zijn. Is het dan niet een beetje arrogant om voor kinderen te kiezen als zij deze keuze niet zelf kunnen maken? Wie ben ik om zo een beslissing in hun plaats te maken?Albireo zei:
Natuurlijk bestaat de kans dat zij het leven aangenaam en leuk vinden maar er is evenveel kans dat zij het maar niets vinden en dat wil ik niet op mijn geweten hebben.
Nja, ik zal er mij gewoon moeten proberen bij neer te leggen, maar dit is zo simpel niet als het lijkt. Iets anders zit er niet op helaas.Soulless zei:
CroW
Legacy Member
Ik heb gezegd ik met hetzelfde prob Kamp maar toch ben ik blij dat ik dit allemaal mag meemaken..Al is het maar om erachter te komen in die tijd ik hier ben wat het NUT van het leven is..Heb mijn moeder hier ook is voor bedankt met Moederdag..En die was daar heeel blij mee toen ik dat zei.. Want die weet ook ik met die problemen kamp dat ik men draai hier niet vind..
VenomGameworld
Legacy Member
De zin van het leven is het leven zelf, althans dat is wat ik vind.
En als je zegt dat er niets in je leven is dat er zin aan geeft, dan ben je (bewust of onbewust) niet eerlijk met jezelf. Als je zo zou denken, zou er niets zijn in je leven dat je zou tegenhouden om eruit te stappen. Er zal een zekere "zin" zijn die je elke dag doet opstaan (mss miserabel), maar ze is er wel.
Natuurlijk, het is niet altijd prettig, maar dat hoort erbij.
Het komt mss wat raar over, maar deze quote uit The Dark Knight lijkt mij hier wel toepasselijk:
Why do we fall? So we can learn to pick ourself up.
Waarom ondergaan we het leven soms zo passief? Zodat we er sterker van worden.
De zin van het leven is gelukkig worden of proberen/geloven (niet met betrekking tot God) gelukkig te worden.
En als je zegt dat er niets in je leven is dat er zin aan geeft, dan ben je (bewust of onbewust) niet eerlijk met jezelf. Als je zo zou denken, zou er niets zijn in je leven dat je zou tegenhouden om eruit te stappen. Er zal een zekere "zin" zijn die je elke dag doet opstaan (mss miserabel), maar ze is er wel.
Natuurlijk, het is niet altijd prettig, maar dat hoort erbij.
Het komt mss wat raar over, maar deze quote uit The Dark Knight lijkt mij hier wel toepasselijk:
Why do we fall? So we can learn to pick ourself up.
Waarom ondergaan we het leven soms zo passief? Zodat we er sterker van worden.
De zin van het leven is gelukkig worden of proberen/geloven (niet met betrekking tot God) gelukkig te worden.
Avondland
Legacy Member
Zin van het leven is in mijn ogen de dionysische oerelementen te trotseren. Net zoals Odysseus zich aan de mast liet ketenen om de sirenen te aanhoren. Die ketenen zijn cultuur, maar die sterke Drang, die wil om die Sirenen te aanhoren is volgens mij een vitale levenswil. Naar de geest van Schopenhauer en Nietzsche dus. Maar ook de Evoliaanse benadering van het apollinisme spreekt me aan. Apollo als archetype van een zongerichte en paternalistische levensvisie. Deze verplettert de maangerichte, terullische en chtonische Python. Indo-Europese gedachte vs. de decadente Zuiderse gedachte. Maar dan zit ik nog in een tweestrijd verwikkeld: hoe moet je het Nietzschaanse dionysisme combineren met het Evoliaanse apollinisme? Wellicht gaat het gewoon om twee aparte beschouwingen, die telkens een ander aspect belichten van respectievelijk Dionysos en Apollo.
EDIT: ook Aristoteles' visie op het worden vond ik interessant. Dat elk levend wezen zichzelf zo perfect mogelijk wil ontwikkelen. Een bloembol dat zich volwaardig ontwikkeld tot een volwaardige bloem. Dat is ook een mooi principe. Maar hoe valt dit nu weer te combineren met het anti-Socratische van Nietzsche?
EDIT: ook Aristoteles' visie op het worden vond ik interessant. Dat elk levend wezen zichzelf zo perfect mogelijk wil ontwikkelen. Een bloembol dat zich volwaardig ontwikkeld tot een volwaardige bloem. Dat is ook een mooi principe. Maar hoe valt dit nu weer te combineren met het anti-Socratische van Nietzsche?
CroW
Legacy Member
Geniet ervan zolang de verplichtingen niet terug opduikenProto zei:de zin van het bestaan volgt hier ->
op ne zonnige juli-avond met uw maten int gras liggen en een fris pintje drinken en zeveren over alles wa ge maar wilt
kzal is vertrekke, yuuuw
veel succes met uw eigen zin van het bestaan te zoeken
int gras liggen is een momentopname, kunde nie gans den tijd doen en na 15 jaar gras liggen wilde toch weer iets anders palatinus
Legacy Member
Lumeria zei:
Wat is een objectief doel?
Zoiets als een mier die instinctief weet dat ze mee moet helpen aan het bouwen en onderhouden van de mierennest?
Als we dit als vergelijking gebruiken kan je stellen dat de hele mierennest uiteindelijk kan uitgeroeid worden door vb een overstroming of uiteindelijk zelfs omdat onze planeet zal vergaan. Is de mier bijgevolg zinloos bezig?
Volgens mij niet, en alles wat wij mensen hier doen "zinloos" noemen omdat de aarde over x aantal miljoen jaar onbewoonbaar zal worden door een uitzettende zon is wat kort door de bocht.
De mensheid als 1 geheel heeft 1 hoofddoel, en dat is overleven. Niet ieder individu draagt hier rechtstreeks aan bij, maar hieruit komt een streven naar technologische vooruitgang, medische vooruitgang en vb ruimtevaart.
Wil je meewerken aan dit hogere objectieve doel, studeer iets in die richting en vind weet-ik-wat uit om de mensheid vooruit te helpen.
Nu zijn dit geen dingen die voor iedereen zijn weggelegd, bekijk het dus misschien eens zo:
onze menselijke maatschappij blijft aleen maar draaien doordat we er zo goed als allemaal actief aan deelnemen, studeren, werken, geld uitgeven, kindjes maken. Net zoals elke mier zijn deel doet in de mierennest. We helpen elkaars leven in stand te houden.
Beeld je maar eens in als iedereen weer voor zichzelf voedsel moest gaan verbouwen, kleren maken, etc. Ieder doet zijn deel in de maatschappij zodat we theoretisch gezien allemaal kunnen kiezen waar we onze tijd in steken en doen wat we graag doen (als job).
PaJaMa
Legacy Member
Avondland zei:
maar verhogen wel het hoofddoel van de mens: overleven
door technologie hebben we onze overlevingskansen enorm verhoogt
nu over de vraag wat de doel van het leven is, je kan je beter afvragen wat de doel van "alles" is en niet perse het leven, in het universum gebeurt namelijk alles wat kan gebeuren (heb je dus een planeet zoals de aarde en die voldoet aan bepaalde voorwaarden dan heb je leven)
alles wat kan gaat ook gebeuren en dit is door allemaal toevalligheden, maar waarom is het universum daar? geen idee mss komen we ooit met een formule die alles en niets kan verklaren
jethroeetvelde
Legacy Member
Het leven heeft geen doel. Alles wat je doet is gewoon bezigheidstherapie. Je moet iets doen terwijl je leeft. Toekomstplannen maken heeft in mijn ogen geen zin. 1 klein ding kan drastische gevolgen hebben. Om maar een extreem te nemen. Je gaat 15j naar school, 15j werken en wil dan je eeuwenlange droom verwezenlijken nu je genoeg geld hebt om te doen wat je wil, maar de dag ervoor verongeluk je, waar zit je nu met je dromen? Leef gewoon van dag tot dag en zie wat het leven je brengt.
Overleven is geen doel. Waarom zou de mens niet mogen uitsterven? Stopt het universum dan met bestaan? En dan nog we zouden het toch niet weten. Net zoals met bedreigde diersoorten. Gedurende miljoenen jaren sterven diersoorten uit, maar de laatste 50j wil men dit verhinderen. Wat is het nut?
Overleven is geen doel. Waarom zou de mens niet mogen uitsterven? Stopt het universum dan met bestaan? En dan nog we zouden het toch niet weten. Net zoals met bedreigde diersoorten. Gedurende miljoenen jaren sterven diersoorten uit, maar de laatste 50j wil men dit verhinderen. Wat is het nut?
Proto
Legacy Member
CroW zei:Geniet ervan zolang de verplichtingen niet terug opduiken
binnen 15 jaar zal ik wel iets anders hebben om van te genieten
bijvoorbeeld met m'n zoon/dochter (als ik dat heb later) ergens spelen.
er zal altijd wel iets de moeite waard zijn om voor te leven en naar uit te kijken.
PaJaMa
Legacy Member
motivatie = dopamine in die zoektocht naar meer dopaminejethroeetvelde zei:
in andere woorden, je word gemotiveerd om in de toekomst iets te hebben dat belonender is dan wat je nu hebt
Het zijn je eigen hersenen die achter reward zitten
het nut is omdat levensvormen nu door mensen uitsterven en niet op de natuurlijke manier
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.