Sylverscythe zei:
Mensen met burgerzin?
Neen, serieus, waarom moet elke maatregel altijd "at gunpoint" afgedwongen worden voordat iemand het serieus neemt.
Hier was kerstmis een event met zo'n 20 man in de familie, dat is afgezegd. Dus het zal in kleine kring gebeuren. Oudejaar zal afhangen van wat mag, enkele mensen thuis uitnodigen is snel beslist, maar als het niet mag is het ook zo.
Mensen met burgerzin die na 9 maanden nog altijd de goesting hebben om alles te volgen wat de zoveelste viroloog, epidemioloog, statisticus, intensivist, etc zegt? Zo zijn er niet veel meer.
Kerstmis is bij ons altijd al een klein event geweest (kleine familie zowel bij de eigen familie als bij de schoonfamilie), en dan nog. Mijn bomma van 82 die normaal nog 3 keer per week ging bridgen, vaak op verlof ging en nog beter te been is dan de meeste 60-ers en 70-ers, die zegt al maandenlang dat ze ze gerust een "spuitje mogen komen geven als dees nog veel langer duurt".
Die is tijdens de coronacrisis en de lockdowns gewoon meermaals wekelijks blijven eten. Het is dat, of ze was letterlijk weggekwijnd zo alleen op haar appartementje.
Menswaardig willen leven is ook een recht.
Dat anderen het anders willen doen, dat is hun goed recht.
sandervdw zei:
Ook niet overdrijven he, Ja, voor eerstejaars is het heel zwaar. Maar die 10000 doden zijn toch wel de slachtoffers...
Daarna heb je nog alle mensen die alleen achterblijven omdat hun partner gestorven is.
In een "normale" omgeving krijgt 20% van de bevolking ooit te maken met een depressie. Die 14% is hoog, maar je moet het eigenlijk vergelijken met de "normale" situatie.
Maar dat is dus niet het geval ...
20% ooit vs 14% nu is wel een groot nuanceverschil.
En ja, de mensen die achterblijven dat is heel heel erg. Maar wat mij stoort is dat die collateral damage van de maatregelen eigenlijk amper aandacht krijgt, terwijl die schade ook enorm groot is (om niet te zeggen groter).
