Op basis van wat in De Tijd lees gaan we blijkbaar een hoge economische prijs moeten betalen om de scholen open te houden. Niet omdat de leerlingen en/of de leerkrachten dat willen, want ze willen dat niet (toch wat secundair betreft), maar zodat de belastingbetaler belastingen kan opbrengen. De krant schrijft het ook met zoveel woorden. Ook het drog-"leerachterstand"-argument wordt bovengehaald. Drog, want selectieve leerachterstand in de scholen die uitbraken hebben is blijkbaar geen probleem, en het inhalen van de leerachterstand van vorig jaar is geen prioriteit voor het departement onderwijs.
Tegelijk zou telewerk "de norm" worden. Een term waar ik voor vrees dat het weinig zoden aan de dijk brengt, want "de norm" is nog altijd niet "verplicht", veel werkgevers zien dat ook zo, en ze zijn niet verkeerd.
Horeca zou moeten sluiten. Jammer, want die hebben in de zomer toch bewezen dat ze niet zozeer de motor zijn van besmettingen, zelfs met het andere weer in gedachten. Feitelijk zou al het "real life" entertainment aan banden gelegd worden, behalve dan het professioneel voetbal natuurlijk want als je daar aan raakt dan mag je je ministersbureau wel leegmaken.
Zouden die maatregelen werken? Ja, als je zoveel mogelijk sluit gaat het wel effect hebben en gaan de cijfers beginnen dalen. Maar school en werkvloer zijn beiden motoren van besmettingen, dus het zal traag dalen tot het ergens zal beginnen uitvlakken op het organische baselevel van die twee motoren samen. Maar de mensen gaan zo'n maatregelen nooit lang genoeg kunnen volhouden - all work and no play makes Jack a dull boy - zeker in de donkere maanden. Eenmaal men weer versoepelt zal het weer hard beginnen gaan. En wat hebben we dan gewonnen? Veel faillissementen, werklozen, depressies en (selectieve) leerachterstand in ieder geval.
De fetisj op belastingsopbrengsten is helaas geen oplossing voor de coronacrisis. Laat staan voor het begrotingstekort. Pas de maatregelen toe waarvan we sinds maart weten dat ze werken. Scholen dicht, telewerk verplicht. En stel realistische vooruitzichten: de maanden waarin het winteruur van toepassing is zullen verloren maanden zijn. Maar we raken er wel weer door, met coronaveilige initiatieven en warme menselijke solidariteit.
