xx zei:
Allemaal best deprimerend. En inderdaad in crisistijden telt toch ook vooral 'the money'. De economie moet verder draaien, en jij bent zowiezo een nummerke. Als je gezond bent ga je de economie moeten ondersteunen zo simpel is het.
Ik werk normaal om te leven, niet omgekeerd, maar door de Coronacrisis leef ik nu wel om te werken en daartoe word ik ook gewoon verplicht onder het moto: We hebben geen keus willen we dit virus de baas zijn! En voldoe ik straks niet meer voor de werkgever? Dan zal mijn C4 snel arriveren sé. Niemand gaat medelijden hebben met mij dan.
PS. Bij mijn firma is het eerste slachtoffer reeds gevallen. Een collega is ontslagen in het midden van de Coronacrisis.

Ga nu maar eens achter ander werk zoeken. Véél geluk.
TNTim zei:
Hier ook thuiswerk met 2 kleuters, dat is een ramp.
Voorbeeld.
Een collega moet een aantal zaken doen voor mij en normaal doet ze dat zéér snel (binnen de week).
Nu na 3 weken heeft ze nog steeds niet gedaan voor mij wat moest gebeuren. Maar als ik haar dan bel dan hoorde ik 2 kleine kindjes keihard liggen wenen en schreeuwen (ze heeft kindjes van 0 en 2 jaar). Ik heb dan gezegd: laat maar en ik heb opgehangen met het gedacht: Zo kan ze niet werken sé.
En zo heb ik dit ook voor met nog een paar andere collega's die ook kinderen hebben ..
Het gevolg is echter dat ik morgen tegen de PM moet zeggen dat ik plots géén werk meer heb. Niet omdat er géén werk meer is, maar eerder omdat de collega's achterstand hebben opgelopen en mij daardoor blokkeren. Maar ik ga ook mijn collega's niet in een slecht daglicht plaatsen dus ik ga morgen serieus uit mijn nek mogen lullen.
Neen thuiswerk is soms wel leuk, maar NIET 5 dagen op 5. Dat vertraagt de boel en ik moet het dan maar weer kunnen uitleggen aan de hogere piefen.