/serieuze vraag, niet te interpreteren als gebash op de maatregelen van de overheid;
Wat is juist de achterliggende logica om kinderopvang open te houden en (kleuterscholen) te sluiten, met uitzondering voor bepaalde beroep?. Wat is het verschil tussen een kind van 2 en 2,5/3 jaar oud? Er wordt gezegd dat (kleine) kinderen niet echt ziek worden of slechts drager zijn en dat daarom de kinderopvang open mag blijven. Overal wordt echter wel gehamerd op 1,5m afstand, zelfs voor spelende kinderen en bij scholen die open zijn voor opvang. Maar in de kinderopvang kan het allemaal geen kwaad (is ook niet realistisch). Waarom wordt niet dezelfde regel gehanteerd als voor scholen; i.e. enkel opvang in specifieke gevallen?
Dit komt voor mij eerder over als een soort berekend risico om alsnog zoveel mogelijk mensen productief aan het werk te houden door kinderopvang toe te laten. Het staat toch niet 100% vast dat een kind niet zwaar ziek (of erger) kan worden van het virus, of ben ik verkeerd? Verder dacht ik dat in de meeste landen waar ze lockdown-achtige maatregelen nemen, beiden gesloten zijn.
Onze kinderopvang is open voor wie wil of niet anders kan (12kinderen), maar geen enkele ouder brengt ze nog. Het was in begin een redelijk wrang gevoel om zelf als beide ouders thuis te werken en je kind 'de oorlog' (mss wat overdreven) in te sturen. Daarmee zit onze dochter nu thuis en schipperen wij met werkuren tussen 6-22u (net als de andere 11 gezinnen van deze opvang). Het voelt gewoon niet 'juist' aan je kind te blijven sturen, terwijl enorm veel zaken gesloten worden, mede omdat hier imo niet echt een concrete logica of uitleg achter zit. Mogelijks ben ik verkeerd of heb ik deze gemist, vandaar mijn bovenstaande vraag.
