Er wordt hier veel geschreven over lonen, maar voor de meeste mensen ( ook de masters en bachelors) in de meeste sectoren is 5K bruto gewoon het absolute maximum. Hiervoor moeten ze zich al 20 jaar bewijzen, krom werken, leiding nemen en zeker niet enkel hun 38 u werken. Daarbij komt dan nog een auto ( 3serie ofzo) en wat cheques en verzekeringen en uiteraard een titel als manager. Dat is gewoon de realiteit. Bedrijven (groot of klein) hebben sowieso wel ergens een loontopic in hun ondernemingsraad en weten goed genoeg hoever ze willen gaan. Een paar pagina's terug vroeg een 36 jarige ing. met 4500 bruto loon om méér, ik ben er zeker van dat hij dat in zijn huidige firma ( op basis van profiel van de firma) niet gaat krijgen, dat is de realiteit. Morgen kan er iemand jonger starten aan 3500 die hem even goed wil opwerken tot het niveau van de opslagvrager.
Wat is de waarde van een werknemer? Het bedrag waarvoor hij net niet wegloopt? Wat is de waarde van een ing. of Ir.? In veel gevallen niet meer dan een bachelor omdat het hogere denkniveau simpelweg niet vereist is. Als een van de domste van onze bacheloropleiding autotechnologie, die op de helft van z'n technische vakken gebuisd was en dan nog afgestudeerd is op 4 jaar met 59% en de hakken over de sloot, zonder enige kennis van of ervaring met elektriciteit, aangenomen wordt in een job als projectleider elektriciteit, dan stel ik mij toch de vraag of bedrijven eigenlijk nog belang hechten aan intelligentie of kennis? Van zodra er ergens het woordje manager op je cv staat is het blijkbaar al voldoende om deuren te doen open gaan. Leervermogen, kritische ingesteldheid, wetenschappelijk/technisch onderbouwd redeneren, hoger denkniveau, waar is dat nog vereist? Die mensen belanden meestal in R&D of gaan ergens in een labo of kamertje op de KUL onderzoek doen.
We zitten hier niet op de markt. Maar voor de rest is loon nog nooit een issue geweest bij recruteren, niet langs vraag of aanbod zijde.