Archief - Benarde situatie

ik zoek hulp

hulp van mensen met nog enige naastenliefde in zich

ik ben een 19 jarige jongen die net een jaar geleden de poorten van een jeugdinstelling, type jeugdzorg achter zich liet

ik heb nog contact gehad met enkele jongeren die daar verbleven achteraf,twee van hen hebben dit afgelopen jaar zelfmoord gepleegd. één van die jongeren verbleef in een soort van begeleid wonen, en ik ben daar op bezoek geweest en het was erg onaangenaam. hij was slechts achttien en die andere gast éénentwintig

iedere nacht denk ik terug aan die plaats
ik zie het levendig in m'n dromen tot me terugkomen

als er een plaats op aarde is wat je hel kunt noemen
ik heb het levend aanschouwd

ik voel me gebroken en geslagen
14 lange maanden
in isolatiecellen met metalen deuren en heftig kabaal
en verblinde ogen door licht dat binnentreed in de duisternis
mijn duisternis

ik ben gekneden door duisternis en lijden in verborgenheid
niemand die u ziet alsof op een andere planeet

en daar is de "echte" wereld weer, wat ie ook moge betekenen
en m'n ouders willen dat ik er iets in ga presteren
en dat ik m'n diploma ga behalen sinds m'n middelbaar een onafgemaakte warboel is

het voelt allemaal zo nieuw de buitenwereld sinds ik uit die hel ben gekomen
het voelt ni natuurlijk, het voelt allemaal zo haastig en oppervlakkig
mensen die door elkaar heenlopen in het station, niemand die stilstaat over wie ik ben en wat m'n verleden is

het maakt me melancholisch wat voor wereld dit is. ik moet nu m'n school afmaken wil ik iets beter voor mezelf, want da's sociaal aanvaardbaar in het soort samenleving van vandaag
uzelf kunnen verrijken, enkel voor uzelf leven
een duurdere wagen en smartphones, alle irrelevanties van het leven die dienen om een beeld van uzelf op te hangen in een prestigieuze positie

het enige wat ik wil, en al jaren wil is een soort naastenliefde waarin mensen naar elkaar uitkijken en wat mij overkomen is niemand anders mag overkomen

als ik zeg dat ik de hel heb gezien dan is dat nog zacht uitgedrukt
ik heb iets gezien dat de hypocriete belgische samenleving verborgen wil houden
oost-blok toestanden met onbestaande mensenrechten en geen controles op het respecteren van zelfs de meest basische mensenrechten

ik ben er mishandeld geweest, seksueel geïntimideerd door een laagbegaafde beul als nachtwaker in een vleugel waar geen kat u kon horen
geïsoleerde muren vensters met tralies
ik heb met eigen ogen gezien wat voor mensen daar werkten
gevoelloze mensen die "politiek correct hun job deden" maar geen zier van menselijke emotie of eigen gedachten bevatten

ik ik IK VOEL PIJN VANBINNEN
net alsof m'n hoofd vol duisternis zit
ik ben bij een psychiater geweest maar die kan niets doen voor me
ie weet geen raad met me z'n eigen woorden

ik wil m'n diploma behalen maar weet niet of ASO haalbaar is sinds ik in het verleden niet vaak op het middelbaar aanwezig was omdat ik ook nog in psychiatrische ziekenhuizen voor jongeren heb gezeten en niet school kon gaan

mijn bedoeling is om iets in het literaire veld te kunnen studeren
daar binnengeraken
maar ik voel veel angst vanbinnen om er zelfs een voet binnen te zetten
maar ik wil schrijver worden
m'n innerlijke demonen confronteren en mee afrekenen

wat te doen mensen..?

ik hoop hier een antwoord te vinden of doorverwijzing

ik voel zoveel leegte vanbinnen maar wil voor iets beter vechten
voor de toekomst

m'n lief heeft me achtergelaten nu en ik sta er alleen voor
ze heeft haar hart niet gevolgt ook al houdt ze van me

deze wereld is wreed en de toekomst voelt vreemd
wrang en onduidelijk

ik ben hier terechtgekomen maar hoop met antwoorden te kunnen
weggaan

Oei, het ziet er naar uit dat je idd geen fijne tijd achter je hebt...

Ik ben niet zeker maar ik denk dat er mentaal iets niet klopt aan jou. Niet psychisch maar ik merk wel een paar symptonen van een (beginnende) depressie. Heeft die psychiater echt geen onderzoek gedaan en heb je zeker heel je verhaal wel vertelt?

Het is heel belangrijk om alles straight in je hoofd te hebben voordat je met een uitdaging als school of opleiding begint, aangezien die enorm veel energie van je gaan eisen. Dat is onmogelijk nu ik zie hoe je eraan toe bent.

Je bent nog jong hé! Kop op, er zijn genoeg mensen die sukkelen met hun secundair maar na vallen en opstaan toch hun diploma op zak hebben. Maar zoals je zegt idd: de wereld is inderdaad wreed...

Ik zou zeggen ivm jouw secundair diploma. Probeer het via de middenjury (examencommissie) te doen. Dit op BSO-niveau. Zo behaal je je secundair diploma langs je eigen weg via zelfstudie en zo hoef je niet meer naar school te gaan. Hierna kun je je interesses volgen via een hogeschoolopleiding of je kunt een graduaat of iets dergelijks behalen.

Probeer het mentaal niet op te geven, daarbuiten zitten andere jongeren die veel ergere dingen in hun kop hebben! Alles komt uiteindelijk goed!


Mag ik uit nieuwsgierigheid vragen hoe je in die instelling terecht was gekomen? Ik heb gegoogled naar jeugdzorginstellingen en heb enkel gevonden dat dit jongeren zijn die niet meer thuis konden wonen door problemen.

Beter wat nagedacht voor ge sjakossen ging trekken


Sent from my iPhone.

Ga naar een ander psychiater, want als uw mishandeling echt zo ernstig is als beschreven, is PTSS niet eens zo ver gezocht (uw dromen, angstige/depressieve stemming, dissociatieve momenten).

vrborgn zei:

ik ben hier terechtgekomen maar hoop met antwoorden te kunnen
weggaan

Klik om te vergroten...

de antwoorden liggen niet hier, maar bij jezelf.
Zoek professionele hulp om je hierin te helpen of te coachen.

Neen, de antwoorden liggen op een gameforum.

Poëtisch stukje.

Verfilm uw verhaaltje, kan je nog rijk van worden ook.

Ga naar de politie in verband met je misbruik. Je wilt toch niet hebben dat zo'n pipo anderen kan blijven misbruiken?

Ik vrees er voor dat je ook in therapie zal moeten gaan.

Gekke_Koerd zei:

Oei, het ziet er naar uit dat je idd geen fijne tijd achter je hebt...

Ik ben niet zeker maar ik denk dat er mentaal iets niet klopt aan jou. Niet psychisch maar ik merk wel een paar symptonen van een (beginnende) depressie. Heeft die psychiater echt geen onderzoek gedaan en heb je zeker heel je verhaal wel vertelt?

Het is heel belangrijk om alles straight in je hoofd te hebben voordat je met een uitdaging als school of opleiding begint, aangezien die enorm veel energie van je gaan eisen. Dat is onmogelijk nu ik zie hoe je eraan toe bent.

Je bent nog jong hé! Kop op, er zijn genoeg mensen die sukkelen met hun secundair maar na vallen en opstaan toch hun diploma op zak hebben. Maar zoals je zegt idd: de wereld is inderdaad wreed...

Ik zou zeggen ivm jouw secundair diploma. Probeer het via de middenjury (examencommissie) te doen. Dit op BSO-niveau. Zo behaal je je secundair diploma langs je eigen weg via zelfstudie en zo hoef je niet meer naar school te gaan. Hierna kun je je interesses volgen via een hogeschoolopleiding of je kunt een graduaat of iets dergelijks behalen.

Probeer het mentaal niet op te geven, daarbuiten zitten andere jongeren die veel ergere dingen in hun kop hebben! Alles komt uiteindelijk goed!


Mag ik uit nieuwsgierigheid vragen hoe je in die instelling terecht was gekomen? Ik heb gegoogled naar jeugdzorginstellingen en heb enkel gevonden dat dit jongeren zijn die niet meer thuis konden wonen door problemen.

Klik om te vergroten...

de reden waarom ik eerder in die jeugdziekenhuizen verbleef is omdat ik aan depressiviteit leed en me niet goed meer voelde op school, daarom spijbelde ik en m'n cijfers leden eronder.

ik voelde me niet op m'n gemak in die omgeving
voorheen deed ik ASO en m'n cijfers waren ofwel middelmatig of goed
maar da's voornamelijk omdat ik niet veel leerde maar ook omdat ik
geen vragen stelde aan de leerkrachten ik was erg verlegen toen ik jonger was

ik wou thuisonderwijs krijgen maar m'n ouders konden dit niet geven sinds ze beiden een drukke job erop nahouden

als ik iets in het bso zou afmaken weet ik dat ik me zou vervelen want da's te eenvoudig, ik heb nood aan geschiedenis en esthetica en zulke ASO vakken

ik zou in het hoger graag literatuurwetenschappen / taal- en letterkunde studeren omdat ik weet dat ik daar veel aan kan hebben

dus ik wil daar alles voor doen

en zoek advies in een wereld die ik bijna vergeten was

ik ben OK ik ben klaar voor iets nieuw

blijven zitten nadenken over het verleden zorgt ervoor dat je in het verleden leeft

en daar heb je niks aan want het is de toekomst die telt

ik ben daarin terechtgekomen omdat ik niet naar school ging, ik heb nog nooit iets gestolen of wat dan ook

er word vaak aangenomen dat als je daarin hebt gezeten je een jeugddelinquent moet zijn, een misdadiger

maar in werkelijkheid ben ik toch wel een slimme kerel voor wie mij kent

alleen een wreed verleden en ik voel de lidtekens nog steeds

maar als ik nu niets doe zal er nooit iets veranderen

ik voel me kapot maar wat u niet doodt maakt u sterker

en ik ben te ver gekomen om nu op te geven

sorry, maar wtf? Metalen deuren, tralies, donkere isoleercellen??? Ik heb bijzondere jeugdzorg gestudeerd en heb op mijn stages toch nooit zoiets gezien.. Zat je in Mexico ofzo? Want zoiets zou hier nooit goedgekeurd worden. Volgens mij scheelt er toch wel iets anders hoor met jou

Eerst en vooral persoonlijke problemen oplossen, voor je weer aan school denkt. Anders is het weer hetzelfde liedje en hou je het niet vol. Dus: ga naar de huisarts, een centrum voor geestelijke gezondheidszorg, een CAW, whatever floats your boat. Geef niet te snel op, het is niet omdat die ene psychiater blijkbaar niet competent (of empathisch) was, dat ze allemaal zo zijn.

Dáárna (of tijdens) kan je kijken of je nog steeds hetzelfde denkt over school en je toekomst. Dan kan je twee dingen doen: tweedekansonderwijs of middenjury. TKO is een beetje hetzelfde als een gewone school (klassikaal les volgen), maar met volwassenen. Middenjury is zelfstandig de leerstof verwerken en examens afleggen in Brussel. Bedenk zelf wat voor jou de beste methode zou zijn. Je kan het ook combineren: sommige vakken in TKO afleggen, anderen in middenjury. ASO of BSO is een persoonlijke keuze, maar in dit geval zou ik ASO aanraden om toch een beetje voorbereiding te hebben op unief/hogeschool. Als je nooit of weinig regulier onderwijs hebt gehad, of al lang geleden, en dan ga je de makkelijke weg pakken door BSO te kiezen, dan sta je daar straks wel met je dikke cursussen in het hoger onderwijs. Een goede voorbereiding is geen luxe dan.

sorry ge gaat een beter verhaaltje moeten verzinnen. uw haakwerk zit niet al te snugger in mekaar. Ge luistert blijkbaar goed naar uw ouders omdat ze willen dat ge uw diploma behaalt enzo, maar ze steken u in een isolatiecel met metalen deuren omdat ge spijbelde ? zelfs Dutroux en Van Temsche hebben het beter !

14 maanden isoleercel omdat je niet naar school ging?

Don't feed the troll.

Heel zijn verhaaltje is een verzinseltje. Enige waar hij last van heeft is te veel fantasie en een gebrek aan aandacht.
Moesten er echt zo'n toestanden bestaan in Vlaanderen, het zou al lang aangekaart zijn. Laat mij niet lachen hé, 14 maand in een volledig gesloten regime, dat doen ze niet met minderjarigen in België.
Zelfs in de meest Redneck staten van de VS doen ze dat niet met minderjarigen.

Volgens mij is dit allemaal een beetje overdreven hoor

Geef eens wat meer (betere) informatie als je wil? Want je verhalen lijken wel een beetje heel straf eigenlijk, bestaan hier zelfs wel zo'n "gestichten"? En dan nog anno 2012? In België?

Voor de rest, terugvechten en datgene breken wat jou heeft willen breken!

Misschien begreep ik het verkeerd. Ik dacht 14 maand in één of andere instelling waar er ook isolatiecellen waren (ja, die zijn er wel nog) en waar hij soms misschien eens in zat. Niet dat hij 14 maand in een isolatiecel zat. Dat van die verblinde ogen door de duisternis las ik dan weer metaforisch Iemand die een beetje gevoelig of dramatisch is aangelegd kan een verblijf van 14 maanden in een instelling best zo omschrijven. Het is niet altijd prettig daar en als dat een negatieve ervaring was en die persoon is nogal depressief aangelegd, kan daar wel zoiets van gemaakt worden, ja.

FEW zei:

14 maanden isoleercel omdat je niet naar school ging?

Klik om te vergroten...

niet constant natuurlijk
er waren ook leefgroepen met zogenaamde "opvoeders"
verschillende afdelingen
bijzondere jeugdzorg is wat het officieel heet

die isolatiecellen waren er omdat ik weigerde mee te werken
maximum 45 dagen telkens in zo'n cel
er was een luik aan de buitenkant die ze met een druk op de knop lieten zakken
en toen werd het volledig donker

mensen die er werkten keken niet om naar die kinderen daar
er was één vrouw daar die eten bracht naar die cellen en soms spuwde ze
erin en ik kon het nog goed zien dat ze dat gedaan had

ik at bijna nietmeer en kreeg alleen bezoek van m'n vriendin destijds twee keer per week

onwettige aanwezigheid op school is hoe ik in die hel ben terechtgekomen
jeugdrechtbank en omdat er geen plaats was in de geestelijke gezondheidszorg voor jongeren
hebben de klootzakken me dat trauma aangedaan

ik ga dat niet aangeven wat daar gebeurd is
ik wil het juist vergeten
geen meer ophef veroorzaken dat me nog langer blijft confronteren

ik ken de namen wel van de mensen die me aangedaan hebben wat er gebeurd is maar eens je daarin terechtgekomen bent ben je geen mens meer volgens de samenleving
heb je geen eigen stem, geen eigen rechten
wordt je behandeld ALS EEN DIER!!!!!!!!!!

je mag zo luid schreeuwen als je wil niemand zal je horen
zelfs al ben je volkomen onschuldig
en bleef je weg van school omdat je je ongelukkig voelde
en dat je het spoor bijster was