Loser zei:
Ja, dat voorbeeldje werkt alleen maar om dat je "toevallig" in het tweede geval precies de juiste hoeveelheid betaalt. Zo werkt statistiek toch helemaal niet?
In het tweede geval sjoemelt hij niet meer. Het gaat erom dat als iemand sjoemelt, de rest daarvoor betaalt. Je bewijst dus dat als hij niet meer sjoemelt, het wel gelijk is.
Wel héél wankel allemaal dus. Ja, als de overheid uiteindelijk precies zo veel verlangt als wat jij inclusief sjoemelen betaalde, en je niet verder gaat sjoemelen zodra de overheid op dat cijfer zit, dan klopt je cijfer. Voor jou. Alleen zijn er nog wel een paar meer belastingbetalers (en sjoemelaars). Kortom: Onzin.
De onzin die heb je er zelf van gemaakt. Want ik heb in mijn voorbeeld opzettelijk niet ingevuld hoeveel appelen ik gegeten heb om te zien wat jullie daarvan zouden maken.
Deze ene zegt 2 appelen, de andere 4. Heb je er eigenlijk al stil bij gestaan dat misschien niemand van ons een appel krijgt? En dat het dus eigenlijk de overheid is die sjoemelt? Want het in het bezit houden van een huis is geen enkele kost voor de overheid waar een bepaalde dienstverlening tegenover staat. Zo ook heeft de overheid geen enkele extra kost door het feit dat ik mijn zolderkamer renoveer of nieuwe tegeltjes in mijn badkamer plak.
Mensen moeten niet boos zijn op mij dat ik maar 4 appelen betaal en zij 6. Want ik wordt alleen maar 2 appelen minder hard opgelicht als zij zelf. Wees gewoon boos op de overheid.
Het KI is een belasting die NIET op kosten gebaseerd is, maar op simpelweg op bezit. Eigenlijk is het nog schever dan dat: het KI is in 1975 in het leven geroepen om een zuiver
hypothetisch inkomen te belasten. De overheid kan met die redenering even goed iedere appelboom die in jouw tuin staan ook komen belasten. Want daar groeien appels aan die je hypothetisch kan doorverkopen.
Raar genoeg heeft de overheid genoeg gegevens om te weten wie effectief verhuurt en wie niet. Dat maakt het KI eigenlijk heel pervers in de zin dat iedere eigenaar een 'solidaire' vermogensbelasting meebetaalt voor al diegene die eigenlijk vermogenswinst halen.
In een land als Cuba bestaat er geen belasting op bezit van vastgoed. Als je dat daar voorstelt zal die vragen 'waarom zou ik in godsnaam geld moeten betalen voor iets dat al mijn eigen eigendom is?'. Blijkbaar snappen ze in Cuba beter het concept van bezit beter als hier.
Stel je voor wat we allemaal zouden kunnen realiseren door het KI, dat een maat voor niets is, af te schaffen en daarmee dingen die WEL een reeële kost zijn voor de overheid te kunnen belasten? Je zou zelfs rekeningrijden kunnen invoeren zonder dat het mensen ook armer maakt.
Het KI is deel van ons ruimtelijk ordeningsprobleem. Het duwt mensen uit centrale woongebieden weg omdat KI daar vele malen hoger is per m² omdat het bezit van een woonst daar als veel waardevoller en dus veel belastbaarder aanschouwd wordt. Een appartementje van 50m² in centrum Leuven heeft een hoger KI dan een plattelandsvilla van 300m² op 12 are grond, maar we moeten wel allemaal terug naar t' stad?