Ergernis: de politieke cultuur van riante zelfbediening, de politieke benoemingen. Exemplarisch in beeld gebracht door de CD&V.
Gaande van de politieke benoeming van Steven Vanackere en zijn arrogante "zelfverdediging" in Terzake vorige week, tot Miet Smet in de afspraak gisteren die zich niet kon inbeelden dat de "ontslagvergoeding" die parlementairen krijgen uitermate excessief is. "Politici worden toch altijd bekritiseerd..." - "in de privé krijgen ze ook allemaal gouden parachutes." - "We willen toch goede politici hebben."
Grappig dat die politici zichzelf toch altijd zo hyperbekwaam inschatten, maar hun kansen om een nieuwe job waarbij ze een even hoog loon zouden krijgen toch zo laag inschatten dat ze zichzelf een ontslagvergoeding toe-eigenen waarvan een normale belastingsbetaler vele jaren zou kunnen leven.
Oh, en Kris Peeters wordt ook "weggepromoveerd" naar Europa. Je zou kunnen zeggen dat je er niet voor moet stemmen natuurlijk, maar dat is je reinste waanzin natuurlijk, de lijsttrekkersplaats van een partij als CD&V wordt altijd verkozen, al is het alleen al maar met de volmachten die ze ophalen in rusthuizen.