Jij vindt zes jaarplannen een hel? Mijn record teller staat er op 11 jaarplannen gebaseerd op 6 verschillende leerplannen.

Een onzalige combinatie tussen 2h's en 1h's vakken met nauwelijks paralleluren (3u van de 20u waren parallel, al de rest waren "uniek"), in een kleine school. Toegegeven er zit een zekere overlap tussen bv. de 2h's Chemie en de 1h's Chemie, maar je kan dat verre van één op één overnemen. Extra bonus: toetsen recycleren tussen die parallelklassen was geen goed idee want alle leerlingen kenden elkaar, en de bollebozen onthielden gewoon de vragen en speelden die aan de andere klas door. Eén van de redenen dat als ik ooit nog terug zou keren naar het onderwijs, dat ik dat alleen nog in een voldoende grote school zou doen. Ik ben uiteindelijk wel ziek geworden van die lessenrooster, "gelukkig" kwam die klap eigenlijk pas aan het einde van het schooljaar, toen het verbeterwerk er ook zo goed als op zat, maar tijdens de deliberaties zat ik aan de medicatie... Voor een stuk lag dat ook wel aan mijn persoonlijkheid, ik kan zeer moeilijk een grens trekken wanneer iets goed genoeg is, als ik iets door er meer tijd in kan steken nog kan verbeteren, dan heb ik de neiging om dat ook te doen, ook al is dat niet de meest efficiënte tijdsbesteding.
Ik heb TSO nooit echt als "moeilijker" ervaren op het gebied van klasmanagement. Dat varieert echt van groep tot groep.
Ik vermelde STW als makkelijker omdat de inhoud daar op wetenschappelijk vlak relatief basic is, en dus minder uitdagend. Anderzijds voel je je daar als leerkracht bij momenten ook beter omdat je hulp daar meer betekenisvol is, en ook qua karakter zijn STW klassen in mijn ervaring daar ook altijd zeer dankbaar in geweest.
Een écht sterke aso klas in een richting zoals latijn of wetenschappen heeft bij momenten de leerkracht nauwelijks nog nodig als je ze een goede handboek niet nodig om de leerplandoelstellingen te halen. Bij chemie bijvoorbeeld hadden ze mijn "hulp" eigenlijk alleen maar echt nodig wanneer reacties in de organische chemie - een traditioneel moeilijker deelonderwerp - aan bod kwam. Gelukkig waren dat in mijn ervaring ook doorgaans klassen die extra uitdaging wél konden appreciëren, en dan kan je ook een stuk verder gaan dan het leerplan alleen.
Als ik moet speculeren waarom jouw collega's Geschiedenis liever niet in TSO lesgeven is het net omdat Geschiedenis daar een 1h vak is, en in ASO is het een 2h vak.
Zeg wat je wilt maar 2 keer een 1h's vak geven weegt uiteindelijk zwaarder door dan 1 keer een 2h's vak: je hebt bij een 1h's-vak geen enkele flexibiliteit, onverwachte zaken zoals activiteiten waarbij lessen wegvallen maken je jaarplanning zéér moeilijk, hebt verhoudingsgewijs meer verbeterwerk, je doet dubbel zoveel klassenraden aan, etc.
In een ideale wereld zou daar rekening mee gehouden worden bij de verdeling van lessenroosters, quod non in het onderwijs.
Maar inderdaad: het hele frequent voorkomende gegeven dat de anciens moeilijkere klassen en richtingen mijden is een zoveelste pervers gegeven aan het onderwijs en zijn vaste benoemingscultuur.