parabellum
Legacy Member
Die bunker is deel van het niet-nucleaire gedeelte en België is überhaupt een van de weinige (of het enige?) land waar die generatoren in een dergelijke bunker moeten staan. Dat geeft aan over welk veiligheidsrisico we hier praten.
De paradox die nu ontstaan is is de volgende: omwille van de veiligheid mogen de twee reactoren niet draaien. Dit veroorzaakt bevoorradingsproblemen. Dit verhoogt het risico op een black-out. De kans dat een black-out voor problemen zorgt in een kerncentrale is tig maal hoger dan de kans dat er een vliegtuig neerstort op een secundair veiligheidssysteem en voor problemen zorgt.
Over spanningen tussen Electrabel en Engie over onderhoud weet ik niets, dat is interne keuken van dat bedrijf. Maar de logica dicteert wel het volgende: wie de zekerheid krijgt om zijn investeringen te zien renderen zal de investeringen doorvoeren. Wie onzeker is over zijn rendement zal die in de mate van het wettelijke niet doorvoeren. Verleng de levensduur van de reactoren altijd met een minimum en er is geen incentive om de grote investeringen te doen. Dat is exact wat de Belgische politieke besluiteloosheid al meer dan een decennium tot gevolg heeft.
Zie ook de laatste discussie over de sluiting in 2025. We sluiten, behalve als we niet kunnen sluiten. En met die besluiteloosheid proberen ze enkel het thema over de volgende verkiezingen te heffen.
Doel 1 was al effectief gesloten in 2015 maar kreeg last-minute toch de toelating om tot 2025 open te blijven. Het schijnt dat Electrabel op dat moment wel al een deel van het personeel had laten afvloeien.
Ik vraag me af wie denkt dat we in 2025 pijnloos en zonder afschakelingen de kerncentrales kunnen sluiten. Zelfs moest de politiek eenduidig met een plan naar voor komen denk ik niet dat het technisch nog haalbaar is (en dan spreek ik mij niet uit of het wenselijk is om massaal gas te gebruiken).
Op zich ben ik niet contra of pro kernenergie. Had de politiek in 2003 samen met de kernuitstap ook een goed alternatief gepland dan hadden ze waarschijnlijk nu al gesloten kunnen zijn. Maar het is aanmodderen, en het blijft aanmodderen. Geef de kerncentrales tot 2035 zodat er daar in geïnvesteerd wordt. Kom met een haalbaar en betaalbaar alternatief en start daarvan de implementatie. Het feit dat dat niet gedaan wordt is niet de schuld van een bedrijf, maar van de politiek.
Een bedenking die ik mijzelf al jaren maak wanneer ik het verhaal over hernieuwbare energie hoor: België heeft een korte, volgebouwde kustlijn en de waterlopen met getijdenwerking zijn meestal druk bevaren. Niet ideaal voor dat soort hernieuwbare energie. Een van de meest dichtbebouwde streken van Europa. Niet ideaal voor windmolens. Relatief weinig zonneschijn vergeleken met de meeste streken in Europa. Niet ideaal voor zonnepanelen. Over geothermie weet ik te weinig, maar ik dacht dat de gesteenten in de Ardennen te veel straling afgeven waardoor alvast de zuidelijke kant van het land daarvoor ook niet geschikt is. Hydrocentrales, ook maar beperkte mogelijkheden.
Kortom, België lijkt me voor quasi elke vorm van hernieuwbare energie een comparatief nadeel te hebben tegenover andere landen in Europa. Toch willen we halsstarrig vasthouden aan het idee dat we als land voor onze eigen energievoorziening moeten kunnen instaan.
De paradox die nu ontstaan is is de volgende: omwille van de veiligheid mogen de twee reactoren niet draaien. Dit veroorzaakt bevoorradingsproblemen. Dit verhoogt het risico op een black-out. De kans dat een black-out voor problemen zorgt in een kerncentrale is tig maal hoger dan de kans dat er een vliegtuig neerstort op een secundair veiligheidssysteem en voor problemen zorgt.
Over spanningen tussen Electrabel en Engie over onderhoud weet ik niets, dat is interne keuken van dat bedrijf. Maar de logica dicteert wel het volgende: wie de zekerheid krijgt om zijn investeringen te zien renderen zal de investeringen doorvoeren. Wie onzeker is over zijn rendement zal die in de mate van het wettelijke niet doorvoeren. Verleng de levensduur van de reactoren altijd met een minimum en er is geen incentive om de grote investeringen te doen. Dat is exact wat de Belgische politieke besluiteloosheid al meer dan een decennium tot gevolg heeft.
Zie ook de laatste discussie over de sluiting in 2025. We sluiten, behalve als we niet kunnen sluiten. En met die besluiteloosheid proberen ze enkel het thema over de volgende verkiezingen te heffen.
Doel 1 was al effectief gesloten in 2015 maar kreeg last-minute toch de toelating om tot 2025 open te blijven. Het schijnt dat Electrabel op dat moment wel al een deel van het personeel had laten afvloeien.
Ik vraag me af wie denkt dat we in 2025 pijnloos en zonder afschakelingen de kerncentrales kunnen sluiten. Zelfs moest de politiek eenduidig met een plan naar voor komen denk ik niet dat het technisch nog haalbaar is (en dan spreek ik mij niet uit of het wenselijk is om massaal gas te gebruiken).
Op zich ben ik niet contra of pro kernenergie. Had de politiek in 2003 samen met de kernuitstap ook een goed alternatief gepland dan hadden ze waarschijnlijk nu al gesloten kunnen zijn. Maar het is aanmodderen, en het blijft aanmodderen. Geef de kerncentrales tot 2035 zodat er daar in geïnvesteerd wordt. Kom met een haalbaar en betaalbaar alternatief en start daarvan de implementatie. Het feit dat dat niet gedaan wordt is niet de schuld van een bedrijf, maar van de politiek.
Een bedenking die ik mijzelf al jaren maak wanneer ik het verhaal over hernieuwbare energie hoor: België heeft een korte, volgebouwde kustlijn en de waterlopen met getijdenwerking zijn meestal druk bevaren. Niet ideaal voor dat soort hernieuwbare energie. Een van de meest dichtbebouwde streken van Europa. Niet ideaal voor windmolens. Relatief weinig zonneschijn vergeleken met de meeste streken in Europa. Niet ideaal voor zonnepanelen. Over geothermie weet ik te weinig, maar ik dacht dat de gesteenten in de Ardennen te veel straling afgeven waardoor alvast de zuidelijke kant van het land daarvoor ook niet geschikt is. Hydrocentrales, ook maar beperkte mogelijkheden.
Kortom, België lijkt me voor quasi elke vorm van hernieuwbare energie een comparatief nadeel te hebben tegenover andere landen in Europa. Toch willen we halsstarrig vasthouden aan het idee dat we als land voor onze eigen energievoorziening moeten kunnen instaan.
