Anarchist12911
Legacy Member
Zoals we allemaal weten is er een verschil in lonen tussen mannen en vrouwen die dezelfde functie uitoefenen.
Op het eerste zicht als ik daar rationeel bij blijf dan lijkt me dat toch wel een gigantisch onrecht en zou ik ijveren om dit verschil te niet te doen, doch langs de andere kant is er het besef dat het 'oncomfortabel' aanvoelt als je vrouw meer geld binnenbrengt dan jezelf als man.
Het is al meermaals uitbundig sociologisch en statistisch getest en bewezen dat mannen inderdaad nogal snel depressief worden als hun vrouw de grootste kostwinner in huis is. (Google is uw vriend als je door honderden verslagen en statistieken wilt zwemmen om dit te verifiëren.)
Het lijkt mij dan ook eerder evident dat het niet gelijkheid is dat nagestreefd moet worden, maar datgene waarmee mensen zich het gelukzaligste voelen. In het voorbeeld dat ik aanhaalde is het fysische en psychologische, van nature uit, verschil tussen mannen en vrouwen dus een reden om geen gelijkheid na te streven. Langs de andere kant is het natuurlijk wel kut dat je van nature uit bepaalde "eigenschappen" krijgt toegewezen maar dat is niet echt iets waar we iets aan kunnen doen.
Het lijkt me ook een teken dat theoretische rationaliteit, waarmee men uitgaat van gelijkheidsbeginselen, meer schade aanrichtten aan de mentale en psychologische gezondheid van mensen ipv de levenskwaliteit te verbeteren.
Het is hoog tijd dat domeinen zoals psychologie en sociologie een veel sterkere invloed hebben in de maatschappij en hun bevindingen duidelijk maken, aangezien hun stem nogal lijkt te ontbreken vandaag de dag en de bevolking, zelfs het meerendeel van de intellectuelen, hun geloof ten onrechte in onrealistische rationaliteit steken.
Comments? y/n?
Op het eerste zicht als ik daar rationeel bij blijf dan lijkt me dat toch wel een gigantisch onrecht en zou ik ijveren om dit verschil te niet te doen, doch langs de andere kant is er het besef dat het 'oncomfortabel' aanvoelt als je vrouw meer geld binnenbrengt dan jezelf als man.
Het is al meermaals uitbundig sociologisch en statistisch getest en bewezen dat mannen inderdaad nogal snel depressief worden als hun vrouw de grootste kostwinner in huis is. (Google is uw vriend als je door honderden verslagen en statistieken wilt zwemmen om dit te verifiëren.)
Het lijkt mij dan ook eerder evident dat het niet gelijkheid is dat nagestreefd moet worden, maar datgene waarmee mensen zich het gelukzaligste voelen. In het voorbeeld dat ik aanhaalde is het fysische en psychologische, van nature uit, verschil tussen mannen en vrouwen dus een reden om geen gelijkheid na te streven. Langs de andere kant is het natuurlijk wel kut dat je van nature uit bepaalde "eigenschappen" krijgt toegewezen maar dat is niet echt iets waar we iets aan kunnen doen.
Het lijkt me ook een teken dat theoretische rationaliteit, waarmee men uitgaat van gelijkheidsbeginselen, meer schade aanrichtten aan de mentale en psychologische gezondheid van mensen ipv de levenskwaliteit te verbeteren.
Het is hoog tijd dat domeinen zoals psychologie en sociologie een veel sterkere invloed hebben in de maatschappij en hun bevindingen duidelijk maken, aangezien hun stem nogal lijkt te ontbreken vandaag de dag en de bevolking, zelfs het meerendeel van de intellectuelen, hun geloof ten onrechte in onrealistische rationaliteit steken.
Comments? y/n?
