Maar hoe zie je dat concreet die weerbaarheid aanleren voor grensoverschrijd gedrag? Of versta ik je post verkeerd.
Langs de andere kant ben ik zeker voor een kinderzwemuurtje. Ik weet namelijk goed genoeg hoe vies je soms kan worden bekeken als je ergens met kinderen aankomt. En dan is een zwembad nog redelijk kindvriendelijk. Maar durf eens op restaurant gaan met een jonger kind. Dus als ik weet dat op donderdagavknd tussen pakweg 5 en 6 dat volk niet aanwezig is, dan maakt dat mijn bezoek aangenamer.
misschien is dat ook omdat redelijk wat mensen hun kinderen tegenwoordig gewoon laten doen? Ik heb echt geen probleem met kinderen die op restaurant al eens een keer wat luidruchtig zijn, maar als ge ze allemaal samen zet en er niet naar omkijkt terwijl ze de boel afbreken: ja, dan irriteert me dat ook.
Zelfde in winkels: hoeveel keer dat ge die kinderen niet met karretjes door de gangen ziet rennen, waarbij iedereen maar moet wijken...
Of zoals ik verleden week voorhad: stiltegebied in de natuur is niet veel stil aan als ge daar een bende kinderen hebt. Deels te begrijpen en ik vind dat zelfs goed dat kinderen in de natuur komen en ze daar hun energie mogen uitleven. Als ge dan echter toelaat dat ze van elke boom die ze tegenkomen de takken afbreken, dan vind ik het er ook weer over.
Neem uw kinderen mee in de natuur, op hotel, op restaurant, maar leer ze dan wel respect te hebben voor die omgeving en dat ze zich moeten aanpassen aan de omgeving en dat het niet aan de omgeving is om zich volledig aan te passen aan het uitbundige of zelfs wangedrag van het kind.
Als je wil dat ze zich kunnen uitleven op restaurant, ga dan naar de MacDo en smijt ze in het ballenbad, maar niet naar een restaurant waar mensen komen die rustig iets willen eten.
Hetzelfde voor de hotels en campings. Als dat een hotel/camping is op een toeristische plaats, is het maar logisch dat kinderen daar meer vrijheid genieten. Neemt ge ze echter mee naar een zakenhotel of een camping midden in de natuur waar mensen tot rust willen komen van een druk jaar, wel dan moet ge uw kinderen maar meenemen naar pretparken/speelpleinen e.d. in de buurt i.p.v. te verwachten dat iedereen zijn rust maar moet opgeven.
En om terug te keren naar het zwembad: ge hebt daar ook 'speeluurtjes' en 'uren voor de baantjestrekkers'. Ooit ook gehad dat iemand zijn kleine meepakte naar het uur om baantjes te trekken. Die kleine heeft meer in de weg gezeten van anderen en daar een spel zitten maken dan wat anders. Ik kan begrip opbrengen voor de moeder (het was iemand die geoefend was en waarschijnlijk elke dag haar rondjes kwam doen en waarschijnlijk geen babysit had), maar uiteindelijk heeft ze het ook moeten opgeven want dat was gewoon een irritant baasje waar zij niets over te zeggen had. Dat is dan dom he. Ge kunt niet verwachten van degenen die daar dan komen zwemmen dat ze ineens de helft van de baantjes opofferen omdat die kleine eigenlijk gewoon wil spelen en baantjes doen dom vindt.
Conclusie: leer een kind zich aan te passen aan de situatie en als ge weet dat het niet in staat is om zich te gedragen, moet ge het maar verdragen dat ge buiten gekeken wordt.
Het is gewoon iets dat van beide kanten moet komen. De kinderloze moeten begrip hebben voor de 'natuur' van kinderen, maar het is evengoed aan ouders om die 'natuur' wat te kanaliseren en te dempen wanneer nodig.