Ik geloof zeker en vast dat de regisseurs aandacht besteden aan diversiteit bij de casting. De vraag is, heeft dat een inherent negatief effect op de film? Je stelt het nu voor alsof de regisseur moet kiezen: een diverse film of een goede film. Waarom niet allebei?
Dan denk ik bijvoorbeeld aan The Witcher, waar sommige fans niet tevreden waren dat de cast niet volledig blank zoals in The Witcher games. Wat overigens ook een geldige artistieke visie is, gezien de dominante Slavische roots van de wereld en de ontwikkelaar, maar dat even ter zijde. Ook hier hebben vele mensen dus een verklaring nodig voor waarom er zwarte mensen meespelen, wat mijn inziens toch een foutieve reflex is die voortkomt uit de perceptie dat medieval fantasy in navolging van de reëele middeleeuwse samenleving ook (zo goed als) volledig blank moet zijn. Dat er draken in het verhaal opduiken is voor velen dan weer geen probleem.
Met Marvel ben ik niet helemaal mee. Ik ben nogal allergisch voor superhero films en series.
Dat zeg ik ook niet (*ik zal er een sterretje bijzetten zodat ik het gewoon kan gebruiken in mijn antwoord

).
Ik zeg nergens dat het niet beide kan. Ik zeg enkel dat het onnodig is om dit erbij te gaan breien in een halfslachtige manier om aan de diversity policy te voldoen omdat dat de enige reden is dat een serie niet aanvaard wordt. En dat valt op.
Kijk naar Loki, allemaal geen probleem mee. Dat hoort bij het karakter:
Al zou ik met mijn beperkte kennis van Noorse mythologie toch zeggen dat biseksueel nog een understatement is
En zoals ik al gezegd heb, in Sex Education geen probleem, in Casa de Papel geen probleem, zelfs in Orange is the New Black geen probleem al was dat soms op het randje.
Riverdale (sommige karakters, vooral in de latere seizoenen), Batwoman, Sabrina, ... is een compleet ander verhaal.
En vergeet niet dat de discussie hier nog altijd over woke en cancel cultuur gaat en dus hun impact op film/tv. Ik heb totaal geen probleem met inclusie. Wel met slecht geschreven en ingedumpte inclusie om aan een bepaalde diversity policy te voldoen. Laat me dat nogmaals 100% duidelijk zijn.
En sinds ik dan toch over cancel culture begin, dit heeft meestal ook geen goeie impact op het eindresultaat.
Laatste voorbeeld dat ik weet is dat Chris D'Elia door Tig Notaro. Op basis van (nog steeds) enkel beschuldigingen. Ik ga niet zeggen dat het wegvallen van dit aspect Army of the Dead opeens een goede film zou maken, maar het viel op en was storend. Je zag zo dat bijna al de scenes met Tig Notaro solo geschoten zijn, zelden andere karakters mee in beeld. Als ze dan mee in beeld kwam, was het met slechte CGI gedaan...
Of pak de beschuldigingen tegen Johhny Depp die heel zijn carriere naar de vaantjes geholpen hebben. Dit terwijl achteraf het bleek dat het verhaal omgekeerd was. En dat er niet dezelfde woede tegenover Amber Heard was of dat haar carriere er evenveel onder lijdt. Dit terwijl het
bewezen is dat zijn de schuldige was.
En sinds ik indirect dan over het Harry Potter universe bezig ben (Johnny Depp is zijn rol in de Fantastic Beasts serie kwijtgeraakt door de beschuldigingen), laat het mij ook hebben over het achteraf opeens inclusive en woke gedoe.
J.K. Rowling heeft ook op twitter gezegd dat ze geen probleem had met een zwarte Hermione omdat het canon was dat ze ze bruine ogen had, zeer slim was en krullend haar had. Allemaal goed en wel dat je dat achteraf zegt, maar ze heeft wel
letterlijk in de boeken geschreven dat ze blank was. Dat is gewoon terugkomen op je eigen gecreëerde karakters om ze in de nieuwe narrative te doen passen. En dat vind ik toch ook raar op zijn minst.
Dat lijkt me nu geen controversiële aanname. Als je opgroeit in een omgeving waarin homoseksualiteit gedemoniseerd wordt, waar je van jongs af aan aangeleerd krijgt dat jongens enkel op meisjes mogen vallen en waarin er geen LGBT representatie in de media waar te nemen valt, spreekt het voor zich dat mensen met (latente) homoseksuele gevoelens deze zullen onderdrukken uit angst om verstoten te worden. Er is een reden dat coming-out voor veel mensen nog altijd een traumatische ervaring is anno 2021, laat staan 50 jaar geleden.
Ik zeg toch niet dat het een controversiële aanname is (*), enkel dat het geen zekerheid is en dat de aanname gedreven wordt door je confirmation bias.
Zoals bij veel fenomenen lijkt het mij een combinatie van nature en nurture te zijn, al lees ik ook dat de nature factoren vaak een dominante rol spelen. Gekopieerd van Wikipedia, je kan de bronnen er zelf op nalezen als je daar verder interesse in hebt. Waar wel een consensus over bestaat, is dat homoseksualiteit geen keuze is.
Tuurlijk, spreek ik ook nergens tegen of zeg ik ook nergens (*).
Dat kan zeker, sexual fluidity is een welgekend fenomeen.
Hoewel seksuele oriëntatie voor de meeste mensen onveranderlijk is gedurende hun leven, zijn er altijd uitzonderingen.
Gezien wat we wetenschappelijk weten over hoe homoseksualiteit tot stand komt, is het een logische aanname die de enorme generatiekloof verklaart. Een samenleving die meer inclusief is, zal leiden tot meer mensen die zich comfortabel voelen om zich als LGBT te identificeren. Hoe hoger de drempel (bv. religieuze druk van je familie, discriminerende wetten van de overheid, geen representatie in de media, ...), hoe minder waarschijnlijk dat iemand zich zal uiten.
Als jij een andere verklaring hebt, mag je die gerust delen hoor.
Zoals ik meermaals al eerder gezegd heb in andere discussies, het is niet omdat ik geen andere verklaring heb, dat jouw aanname direct correct is

Er zijn veel andere aannames. Gemaakt door slimmere mensen dan mij die meer verstand hebben van dat specifiek studiegebied. Maar ik ben er vrij zeker van dat je die toch de grond in boort doordat je confirmation bias ook van die opmerking afdruipt. Dus ik denk dat mijn post al lang genoeg is en ik ga ze niet opzoeken om ze dan direct terug afgedaan te zien worden als onzin.