Woke - Cancel Culture - Culturele gevoeligheid

Het willen uitfaseren van het n-woord (wat ik begrijp), maar het wel 10 keer per minuut blijven gebruiken in de gemiddelde rap lyric (begrijp ik dan weer niet)


Een echte pet peeve van mij.
Ik ben helemaal voorstander van dat woord bannen uit dagelijks taalgebruik. Maar een Kendrick die zijn liedjes volstopt met dat woord, een blanke uitnodigt op het podium om mee te zingen en dan lastig wordt dat die de lyrics correct meezingt. Tja, daar kan ik van kapot vallen.

Maak je keuze: Of is het woord slecht en verban je het ook uit je muziek of nuanceer je het meezingen van lyrics.
 
Een echte pet peeve van mij.
Ik ben helemaal voorstander van dat woord bannen uit dagelijks taalgebruik. Maar een Kendrick die zijn liedjes volstopt met dat woord, een blanke uitnodigt op het podium om mee te zingen en dan lastig wordt dat die de lyrics correct meezingt. Tja, daar kan ik van kapot vallen.

Maak je keuze: Of is het woord slecht en verban je het ook uit je muziek of nuanceer je het meezingen van lyrics.
Hier, Einstein zal het eens zeggen.

Redelijk duidelijke zin, hè? Als ik die zin zeg, ga je niet blij zijn. Nochtans heb je dat probleem niet als ik zeg: "Einstein heeft de relativiteitstheorie uitgevonden". Maak je keuze: ofwel is het woord slecht en verban je het uit je woordgebruik, of je laat het toe.

Om maar te zeggen dat taal helemaal zo binair niet is. En zeker niet als het gaat om zulke sociaal beladen begrippen en sociolecten. Geuzennaam is hier al vaker gevallen, maar dat is het ook gewoon. Dat gebeurt in alle groepen en is doodnormaal. En hoe meer die sociale groep deel uitmaakt van de identiteit, hoe gevoeliger dat ligt. Dat is zoals Aalstenaars die zichzelf marginaal noemen, maar boos worden als een ander dat doet. Dat mag.

Los daarvan negeer je ook nog eens de culturele verschillen tussen de VS en hier. Er is niemand die op het podium wordt geroepen en die 'nigga' meezingt zonder te weten wat hij zingt en hoe dat kan vallen. Een witte man die 'nigga' zingt, is trouwens al heel rap met een harde R aan het zingen, want voor de rest spreekt hij helemaal geen AAVE, dus dat ene woordje is heus niet dat, maar gewoon Amerikaans Engels. En als laatste stap in die keten, is er ook nog eens het feit van ownership van wat je zegt. Is het de taak van Kendrick om de witte Amerikaan uit het zuiden op te voeden dat hij niet graag 'boy' genoemd wordt door hem, of ligt de taak bij die witte Amerikaan die ondertussen zelf een beetje bewust mag zijn van wat hij zegt?
 
Voor mij ligt dat toch ook heel moeilijk, omdat taal en cultuur verbonden worden aan huidskleur. Ik begrijp en heb begrip voor de context, maar ik zie niet in hoe we racisme kunnen uitbannen als we zo'n flagrant raciale opdeling van de maatschappij als normaal gaan beschouwen. We moeten net af van dat wij-zij denken in termen van uiterlijke kenmerken, en dit betonneert dat denken net. Het beklemtoont hoe mensen anders zijn op basis van hun huidskleur, het beklemtoont dat als je niet dezelfde huidskleur hebt, je niet tot de groep kan behoren, dat je niet dezelfde cultuur kan delen en niet dezelfde taal kan hanteren. Opnieuw: ik begrijp en heb begrip voor de specifieke context van dit specifieke woord, en ik begrijp en heb begrip voor de bredere emancipatie van die groep. Maar dat maakt het allemaal niet minder fout. Als we willen dat huidskleur als een uiterlijk kenmerk zoals een ander wordt beschouwd (lengte, kleur van de ogen, haarkleur, ...), is dit niet de weg die we moeten bewandelen. Integendeel.

Als Van Grieken of Trump blanke huidskleur koppelen aan cultuur of taal, dan gaan we terecht op onze achterste poten staan. Die hun positie in de maatschappij is natuurlijk helemaal verschillend, en ook wat ze er mee beogen is niet helemaal hetzelfde - opnieuw: begrip voor de specifieke context -, maar in wezen is er geen verschil tussen een blanke die cultuur en taal gaat gatekeepen tot de groep behorende tot 'zijn' huidskleur, en een zwarte die dat doet. Het is het opdelen van de maatschappij en het cultureel en taalkundig uitsluiten van mensen op basis van een uiterlijk kenmerk. En dat moeten we naar mijn mening ten alle koste vermijden, wat ook de beweegredenen zijn, wat ook de historische context precies is.
 
Hier, Einstein zal het eens zeggen.

Redelijk duidelijke zin, hè? Als ik die zin zeg, ga je niet blij zijn. Nochtans heb je dat probleem niet als ik zeg: "Einstein heeft de relativiteitstheorie uitgevonden". Maak je keuze: ofwel is het woord slecht en verban je het uit je woordgebruik, of je laat het toe.

Om maar te zeggen dat taal helemaal zo binair niet is. En zeker niet als het gaat om zulke sociaal beladen begrippen en sociolecten. Geuzennaam is hier al vaker gevallen, maar dat is het ook gewoon. Dat gebeurt in alle groepen en is doodnormaal. En hoe meer die sociale groep deel uitmaakt van de identiteit, hoe gevoeliger dat ligt. Dat is zoals Aalstenaars die zichzelf marginaal noemen, maar boos worden als een ander dat doet. Dat mag.

Los daarvan negeer je ook nog eens de culturele verschillen tussen de VS en hier. Er is niemand die op het podium wordt geroepen en die 'nigga' meezingt zonder te weten wat hij zingt en hoe dat kan vallen. Een witte man die 'nigga' zingt, is trouwens al heel rap met een harde R aan het zingen, want voor de rest spreekt hij helemaal geen AAVE, dus dat ene woordje is heus niet dat, maar gewoon Amerikaans Engels. En als laatste stap in die keten, is er ook nog eens het feit van ownership van wat je zegt. Is het de taak van Kendrick om de witte Amerikaan uit het zuiden op te voeden dat hij niet graag 'boy' genoemd wordt door hem, of ligt de taak bij die witte Amerikaan die ondertussen zelf een beetje bewust mag zijn van wat hij zegt?

Over het vetgedrukte kan ik ermee leven dat ge dat niet correct vindt. Ik sta voor een deel wel achter wat ik zeg, maar ik kan er oprecht mee leven dat ge dat te kort door de bocht vind. Ik snap overigens wat je wil bereiken met je vergelijking. Maar laten we het zeggen: An A for Effort, but an F for Execution. Immers bedoel jij in jouw zin het woord effectief als een belediging, terwijl iemand die lyrics meezingt met een artiest dat nergens als intentie heeft.

Ge maakt als artiest een product en ge hebt er als artiest ook geen probleem mee dat ge volop geld raapt van mensen uit alle hoeken van de wereld en van alle raciale achtergronden. En in dat werk (dat ge openstelt voor iedereen) gebruikt ge het N-woord. Hun goed recht en ze mogen dat absoluut toeëigenen als onderdeel van hun cultuur en ook perfect en terecht verwachten dat een blanke rapper hetzelfde niet zou doen. Net zoals het gewone gebruik van dat woord ook zeker niet thuis hoort in de vocabulaire van een niet-zwarte.

Maar voor mij is het meezingen met de tekst van een nummer dat ook voor u opengesteld is en waar uw stream/aankoop de rijkdom van die artiest mee financiert een volledig andere zaak. Ik heb zelf een (stief)zoon die een gevolg is van een mixed race huwelijk en die is sociaal ook serieus bewust aan het worden. Zelf al zou ik het normaal vinden dat ik een zwarte mens nog noem zoals dat gebeurde in de 80s en 90s zou die me ZEER vlug terecht wijzen als ik het maar zou aandurven en ik denk ook op misschien een slip-up na ik dat ook al jaren niet meer gebruikt heb. Maar meezingen met een Kendrick, Dre, Snoop, ... zal ik wel gewoon doen. En dat gesprek heb ik ook al met hem gehad.
En wanneer je dan als artiest een fan op het podium haalt die meezingt en je kiest zelf om het een blanke te maken dan vind ik het enorm flauw om belachelijk te gaan doen wanneer die jouw lyrics woord voor woord meezingt. Dat is basically entrapment voor mij en als je daar een probleem mee hebt, moet je maar een zwarte mens uit het publiek nemen en ook beginnen oproepen dat niet-zwarten jouw muziek en optredens links laten liggen, want wanneer je zo euforisch doet over de sfeer en het meezingen op je concert zitten daar ook niet-zwarten bij. En ik moet de eerste rapper eens zien eisen dat de helft van zijn publiek maar selectief meezingt.
En dat laatste sta ik wel degelijk achter. Meezingen met lyrics is voor mij een heel andere wereld dan alle andere manieren waarop je dat woord gebruikt. En van die mening zal ik nooit afwijken.

Maar ik vind het nu eenmaal raar dat we woorden ok vinden voor sommigen en voor anderen niet. Ik kan de uitleg erachter deels volgen, maar ik deel toch ook Sir.Killalot zijn mening.
 
Voor mij ligt dat toch ook heel moeilijk, omdat taal en cultuur verbonden worden aan huidskleur. Ik begrijp en heb begrip voor de context, maar ik zie niet in hoe we racisme kunnen uitbannen als we zo'n flagrant raciale opdeling van de maatschappij als normaal gaan beschouwen. We moeten net af van dat wij-zij denken in termen van uiterlijke kenmerken, en dit betonneert dat denken net. Het beklemtoont hoe mensen anders zijn op basis van hun huidskleur, het beklemtoont dat als je niet dezelfde huidskleur hebt, je niet tot de groep kan behoren, dat je niet dezelfde cultuur kan delen en niet dezelfde taal kan hanteren. Opnieuw: ik begrijp en heb begrip voor de specifieke context van dit specifieke woord, en ik begrijp en heb begrip voor de bredere emancipatie van die groep. Maar dat maakt het allemaal niet minder fout. Als we willen dat huidskleur als een uiterlijk kenmerk zoals een ander wordt beschouwd (lengte, kleur van de ogen, haarkleur, ...), is dit niet de weg die we moeten bewandelen. Integendeel.

Als Van Grieken of Trump blanke huidskleur koppelen aan cultuur of taal, dan gaan we terecht op onze achterste poten staan. Die hun positie in de maatschappij is natuurlijk helemaal verschillend, en ook wat ze er mee beogen is niet helemaal hetzelfde - opnieuw: begrip voor de specifieke context -, maar in wezen is er geen verschil tussen een blanke die cultuur en taal gaat gatekeepen tot de groep behorende tot 'zijn' huidskleur, en een zwarte die dat doet. Het is het opdelen van de maatschappij en het cultureel en taalkundig uitsluiten van mensen op basis van een uiterlijk kenmerk. En dat moeten we naar mijn mening ten alle koste vermijden, wat ook de beweegredenen zijn, wat ook de historische context precies is.
Ja en nee. Ik ben het voor een stuk met je eens. Maar ik vind het wel iets te gemakkelijk om te zeggen dat het automatisch en alleen verbonden is aan huidskleur. Dat is eigenlijk pure sociolinguïstiek en op dat vlak kun je daar heel veel dieper op ingaan dan waar ik tegenwoordig nog de kennis van heb :D Maar zeggen dat het woordgebruik en de 'toegelatenheid' ervan enkel en alleen (of zelfs vooral) afhangt van de huidskleur, is toch wat te kort door de bocht.

Eerst en vooral is het empowerment. De onderdrukte groep eigent zich het woord toe, en daarmee verandert de machtsverhouding: De buitenstaander die het woord bedacht had en het onderdrukkend gebruikte, mag het plots niet meer gebruiken en verliest de macht. Sterker, ze krijgen ook van andere buitenstaanders te horen dat het echt niet kan. Maar langs de andere kant is het ook afzetten tegen de maatschappij. Zeg 100.000x dat het een lelijk woord is, en het wordt aantrekkelijker voor mensen die zich buiten de maatschappij voelen staan. Het is ook verbondenheid onderling, en ja, daarbij hoort ook een scheiding en een breuk tussen de twee. Maar echte emancipatie betekent ook dat dat geoorloofd is. Echte vrijheid betekent dat zwarte Amerikanen ook mogen invullen dat ze liever die breuk zien dan dat ze er volledig geen zien, toch?

In het geval van African Americans heb je dan ook nog eens de hele discussie ivm het 'niet zwart genoeg', die al woedt van bij MLK en Malcolm X die hem verweet een 'house negro' te zijn. Waarbij Malcolm X (wat mij betreft terecht) een vreselijke shitstorm over zich heeft gekregen, en langs de andere kant ook strijdvaardige medestanders vond. Dan is 'negro' nog de aanvaardbaardere term, maar toch was woord volgens velen echt niet toelaatbaar. En toch uitgesproken door een zwarte.

Ik denk niet dat als Trump cultuur koppelt aan witte huidskleur, dat we dan op onze achterste poten gaan staan? Net zomin als we toegeven dat er een bepaalde zwarte cultuur is? Ik ben geen voorstander van een ongeremde gatekeepen van die cultuur. Maar gewoon gaan claimen omdat 'het toch allemaal Engels is' kan ook niet zomaar. Dus ja en nee :)
 
Over het vetgedrukte kan ik ermee leven dat ge dat niet correct vindt. Ik sta voor een deel wel achter wat ik zeg, maar ik kan er oprecht mee leven dat ge dat te kort door de bocht vind. Ik snap overigens wat je wil bereiken met je vergelijking. Maar laten we het zeggen: An A for Effort, but an F for Execution. Immers bedoel jij in jouw zin het woord effectief als een belediging, terwijl iemand die lyrics meezingt met een artiest dat nergens als intentie heeft.

Ge maakt als artiest een product en ge hebt er als artiest ook geen probleem mee dat ge volop geld raapt van mensen uit alle hoeken van de wereld en van alle raciale achtergronden. En in dat werk (dat ge openstelt voor iedereen) gebruikt ge het N-woord. Hun goed recht en ze mogen dat absoluut toeëigenen als onderdeel van hun cultuur en ook perfect en terecht verwachten dat een blanke rapper hetzelfde niet zou doen. Net zoals het gewone gebruik van dat woord ook zeker niet thuis hoort in de vocabulaire van een niet-zwarte.

Maar voor mij is het meezingen met de tekst van een nummer dat ook voor u opengesteld is en waar uw stream/aankoop de rijkdom van die artiest mee financiert een volledig andere zaak. Ik heb zelf een (stief)zoon die een gevolg is van een mixed race huwelijk en die is sociaal ook serieus bewust aan het worden. Zelf al zou ik het normaal vinden dat ik een zwarte mens nog noem zoals dat gebeurde in de 80s en 90s zou die me ZEER vlug terecht wijzen als ik het maar zou aandurven en ik denk ook op misschien een slip-up na ik dat ook al jaren niet meer gebruikt heb. Maar meezingen met een Kendrick, Dre, Snoop, ... zal ik wel gewoon doen. En dat gesprek heb ik ook al met hem gehad.
En wanneer je dan als artiest een fan op het podium haalt die meezingt en je kiest zelf om het een blanke te maken dan vind ik het enorm flauw om belachelijk te gaan doen wanneer die jouw lyrics woord voor woord meezingt. Dat is basically entrapment voor mij en als je daar een probleem mee hebt, moet je maar een zwarte mens uit het publiek nemen en ook beginnen oproepen dat niet-zwarten jouw muziek en optredens links laten liggen, want wanneer je zo euforisch doet over de sfeer en het meezingen op je concert zitten daar ook niet-zwarten bij. En ik moet de eerste rapper eens zien eisen dat de helft van zijn publiek maar selectief meezingt.
En dat laatste sta ik wel degelijk achter. Meezingen met lyrics is voor mij een heel andere wereld dan alle andere manieren waarop je dat woord gebruikt. En van die mening zal ik nooit afwijken.

Maar ik vind het nu eenmaal raar dat we woorden ok vinden voor sommigen en voor anderen niet. Ik kan de uitleg erachter deels volgen, maar ik deel toch ook Sir.Killalot zijn mening.
Het is geen vergelijking. Ik gaf een ander voorbeeld van waar context bepaalt hoe een woord kan binnenkomen bij iemand of een groep mensen. Het is nooit zo zwart-wit als: dit woord kan, dus het kan voor iedereen en op elk moment en in elke zin. Er zijn genoeg woorden die wel aanvaardbaar zijn binnen leden van een groep, maar niet voor buitenstaanders, dat is toch echt geen raar fenomeen? Kijk binnen de gay wereld, waar fag en bitch niet zo abnormaal zijn, maar dat gaat je ook niet in dank afgenomen worden in een werksetting. Het feit dat die mensen je geld betalen, betekent niet dat je vanaf dan alles fijn moet vinden wat die mensen doen.

En ik snap dat je dat ook wel vindt. En dat jij de lijn trekt bij die lyrics. Maar dat betekent niet dat iedereen die lijn daar trekt, en al zeker niet dat je dat kan opleggen aan anderen, waar zij de lijn moeten trekken.
 
Ja en nee. Ik ben het voor een stuk met je eens. Maar ik vind het wel iets te gemakkelijk om te zeggen dat het automatisch en alleen verbonden is aan huidskleur. Dat is eigenlijk pure sociolinguïstiek en op dat vlak kun je daar heel veel dieper op ingaan dan waar ik tegenwoordig nog de kennis van heb :D Maar zeggen dat het woordgebruik en de 'toegelatenheid' ervan enkel en alleen (of zelfs vooral) afhangt van de huidskleur, is toch wat te kort door de bocht.

Eerst en vooral is het empowerment. De onderdrukte groep eigent zich het woord toe, en daarmee verandert de machtsverhouding: De buitenstaander die het woord bedacht had en het onderdrukkend gebruikte, mag het plots niet meer gebruiken en verliest de macht. Sterker, ze krijgen ook van andere buitenstaanders te horen dat het echt niet kan. Maar langs de andere kant is het ook afzetten tegen de maatschappij. Zeg 100.000x dat het een lelijk woord is, en het wordt aantrekkelijker voor mensen die zich buiten de maatschappij voelen staan. Het is ook verbondenheid onderling, en ja, daarbij hoort ook een scheiding en een breuk tussen de twee. Maar echte emancipatie betekent ook dat dat geoorloofd is. Echte vrijheid betekent dat zwarte Amerikanen ook mogen invullen dat ze liever die breuk zien dan dat ze er volledig geen zien, toch?

In het geval van African Americans heb je dan ook nog eens de hele discussie ivm het 'niet zwart genoeg', die al woedt van bij MLK en Malcolm X die hem verweet een 'house negro' te zijn. Waarbij Malcolm X (wat mij betreft terecht) een vreselijke shitstorm over zich heeft gekregen, en langs de andere kant ook strijdvaardige medestanders vond. Dan is 'negro' nog de aanvaardbaardere term, maar toch was woord volgens velen echt niet toelaatbaar. En toch uitgesproken door een zwarte.

Ik denk niet dat als Trump cultuur koppelt aan witte huidskleur, dat we dan op onze achterste poten gaan staan? Net zomin als we toegeven dat er een bepaalde zwarte cultuur is? Ik ben geen voorstander van een ongeremde gatekeepen van die cultuur. Maar gewoon gaan claimen omdat 'het toch allemaal Engels is' kan ook niet zomaar. Dus ja en nee :)
Ik begrijp eerlijk gezegd je post niet helemaal. Je zegt dat het te kort door de bocht is, maar legt dan niet uit waarom? Ik ken en heb begrip voor de bredere context die je schept, maar hoe is die niet verbonden aan de huidskleur? Je verhaal over "niet zwart genoeg" bevestigt net hoe sommigen cultuur, identiteit en taal onlosmakelijk koppelen aan een uiterlijk kenmerk, en hoe je nooit echt deel kan uitmaken van de groep zonder je dat uiterlijk kenmerk hebt.

Voor mij begint het eigenlijk al met het feit dat we blijven spreken van afro-amerikanen als in wezen een aparte gemeenschap. Net zoals we Belgen die hier al 3-4 generaties geboren en getogen zijn als allochtonen blijven bestempelen. We blijven onze gemeenschappen opdelen, qua identiteit, qua cultuur, op louter een onnozel uiterlijk kenmerk. We gaan nooit of te nimmer racisme kunnen uitbannen, discriminatie tegengaan of volledige integratie krijgen als we op die manier blijven denken. En dat geldt voor iedereen, ook voor de groepen die op zich goede redenen hebben om zo te denken. Maar het is volstrekt contraproductief.
 
Mn partner heeft me meerdere gezegd dat ze het normaal zou vinden dat ik mn strijk doe. Haar ex deed dit ook. Ik heb altijd geantwoord dat ik dit niet doe. Ik doe andere dingen die zij niet doet. Ze strijtk mn was. 😀 Ik vind dit niet echt een mannenjob als je een partner heb.
Ik kook elke avond, ruim de keuken volledig op, doe de tuin, etc...
Het gaat helemaal niet om vrouwen- of mannentaken, of zelfs niet om een "eerlijke" taakverdeling. Strijken is in de meeste gevallen gewoon een zonde van de tijd en de energie. Of ik nu mijn broek of t-shirt rechtstreeks uit de (gewassen) wasmand haal, of netjes gestreken uit de kast, dat verschil is na 5 minuten dragen al weg. Maar voor mijn vrouw is het mentaal geen optie om ongestreken was in de kast te hebben.
Is er niet in elke gay koppel iemand die wat meer vrouw is?
Ik dacht dat we dit soort stereotiep denken enkel nog maar zagen bij Man bijt hond.
 
Is er niet in elke gay koppel iemand die wat meer vrouw is?
GayRoles.jpg


Zo werkt het dus niet.
 
Hoe zit dat dan met top/bottom? :oink:
Je wilt iets in een vast kader wringen terwijl ze in werkelijkheid totaal buiten dat kader staan. Er zijn veel homostellen die zelfs niet aan anale seks doen, laat staan dat wat je graag doet tussen de lakens bepaalt of je meer of minder man zou zijn, of meer of minder vrouw? Want hoe zit het dan, mensen die graag iets in hun poep hebben tijdens de seks, gaan ook ineens afwassen, dragen roze jurken en spelen met poppen? Niet alleen is op wie je verliefd wordt iets anders dan je seksualiteit, en seksualiteit nog iets anders dan identiteit, maar genderidentiteit is toch ook niet eens zo vast bepaald bij heteromensen. Als ik iets doe wat vrouwen in onze samenleving traditioneel vaker doen, word ik niet minder man als hetero. Waarom dan wel als homo.

De cartoon vat het goed samen, en kan ik al jaren gebruiken. Je probeert wat voor jou bekend is, toe te passen op twee mensen die allebei niet in (noodzakelijk) die wereld passen. Het is niet zo zwartwit als in die cartoon natuurlijk, maar het geeft maar aan dat er meer is dan mes en vork. Misschien mocht er ook nog bij dat niet alle vorken er zo-en-zo uitzien.

Zo'n stereotypering is ook een beetje beledigend voor mannelijke homo's, maar wordt wel heel vaak aangehaald. Alsof ze als 'minder man' worden aanzien, gewoon door op wie ze vallen. Dat hoort niemand graag, ook niet als je op mannen valt.
 
Gelukkig is @Loser er nog die voor ons bepaalt wat onze mening moet zijn zodat we zelf niet meer moeten nadenken :clap:
:unsure: vreemde opmerking nadat je me om uitleg vroeg over iets wat je zelf niet goed snapte... Welke mening zou het dan zogezegd zijn die je niet meer mag hebben? Want ik dacht niet dat we het hier over meningen hadden.
 
Laatst bewerkt:
Zo'n stereotypering is ook een beetje beledigend voor...

Waar gaat de wereld naartoe als men voortdurend extreem voorzichtig moet zijn met wat men zegt, uit angst iemand diep te beledigen? Zijn we niet te overgevoelig geworden? Zou het niet juist aan deze overgevoelige mensen moeten zijn om zich aan te passen en wat verdraagzamer te zijn wanneer een vriend, familielid of collega, zonder kwade intenties, iets zegt dat niet volledig strookt met de heersende politieke correctheid? Dat een buitenstaander, zoals een politicus, acteur e.d. wat meer moet opletten, kan ik nog begrijpen.

Moet men dan mensen die zonder kwade bedoelingen stereotyperen, bestraffen of aan de schandpaal nagelen omdat ze door dat onbewust stereotyperen systematisch worden weggezet als LGBTQ-haters of racisten? En hen bijvoorbeeld het recht ontnemen om zich publiekelijk uit te spreken? Want daar komt het in feite op neer: mensen die niet volledig politiek correct zijn, de mond snoeren onder het mom van sociale rechtvaardigheid. Dan kunnen we net zo goed Stalin en de bolsjewieken laten herrijzen.
 
Waar gaat de wereld naartoe als men voortdurend extreem voorzichtig moet zijn met wat men zegt, uit angst iemand diep te beledigen? Zijn we niet te overgevoelig geworden? Zou het niet juist aan deze overgevoelige mensen moeten zijn om zich aan te passen en wat verdraagzamer te zijn wanneer een vriend, familielid of collega, zonder kwade intenties, iets zegt dat niet volledig strookt met de heersende politieke correctheid? Dat een buitenstaander, zoals een politicus, acteur e.d. wat meer moet opletten, kan ik nog begrijpen.

Moet men dan mensen die zonder kwade bedoelingen stereotyperen, bestraffen of aan de schandpaal nagelen omdat ze door dat onbewust stereotyperen systematisch worden weggezet als LGBTQ-haters of racisten? En hen bijvoorbeeld het recht ontnemen om zich publiekelijk uit te spreken? Want daar komt het in feite op neer: mensen die niet volledig politiek correct zijn, de mond snoeren onder het mom van sociale rechtvaardigheid. Dan kunnen we net zo goed Stalin en de bolsjewieken laten herrijzen.
Ik maak de volgende keer de hele post met verschillende alinea's en normale, vriendelijke uitleg helemaal opnieuw, en dan zal ik het B-woord niet gebruiken, zodat je je zeker niet B'd voelt. (of met andere woorden: totaal naast de kwestie van mijn post, en een belachelijke overdrijving... ik zeg dat het ook en een beetje beledigend is, jij begint over bestraffen, schandpalen, racisten, rechten ontnemen, Stalin...)
 
Waar gaat de wereld naartoe als men voortdurend extreem voorzichtig moet zijn met wat men zegt, uit angst iemand diep te beledigen? Zijn we niet te overgevoelig geworden? Zou het niet juist aan deze overgevoelige mensen moeten zijn om zich aan te passen en wat verdraagzamer te zijn wanneer een vriend, familielid of collega, zonder kwade intenties, iets zegt dat niet volledig strookt met de heersende politieke correctheid? Dat een buitenstaander, zoals een politicus, acteur e.d. wat meer moet opletten, kan ik nog begrijpen.

Inderdaad seg, stel je dat eens voor. Dat we nog ons best gaan moeten doen om mensen niet te beledigen. De horror.
 
Waar gaat de wereld naartoe als men voortdurend extreem voorzichtig moet zijn met wat men zegt, uit angst iemand diep te beledigen? Zijn we niet te overgevoelig geworden? Zou het niet juist aan deze overgevoelige mensen moeten zijn om zich aan te passen en wat verdraagzamer te zijn wanneer een vriend, familielid of collega, zonder kwade intenties, iets zegt dat niet volledig strookt met de heersende politieke correctheid? Dat een buitenstaander, zoals een politicus, acteur e.d. wat meer moet opletten, kan ik nog begrijpen.

Moet men dan mensen die zonder kwade bedoelingen stereotyperen, bestraffen of aan de schandpaal nagelen omdat ze door dat onbewust stereotyperen systematisch worden weggezet als LGBTQ-haters of racisten? En hen bijvoorbeeld het recht ontnemen om zich publiekelijk uit te spreken? Want daar komt het in feite op neer: mensen die niet volledig politiek correct zijn, de mond snoeren onder het mom van sociale rechtvaardigheid. Dan kunnen we net zo goed Stalin en de bolsjewieken laten herrijzen.
De grote grap altijd weer. Anderen beschuldigen van overgevoelig te zijn, maar van zodra je weerwoord krijgt wel direct beginnen vergelijken met Stalin :rofl:

Als jij het recht wil opeisen om publiekelijk onbeschoft te zijn, prima. Maar dan kan je niet tegelijk pleiten dat anderen het recht niet hebben om jou van weerwoord te dienen. Wie is er dan bezig met wie de mond te snoeren?
 
De grote grap altijd weer. Anderen beschuldigen van overgevoelig te zijn, maar van zodra je weerwoord krijgt wel direct beginnen vergelijken met Stalin :rofl:
Weerwoord? Ik meng me er voor het eerst eens in, omdat ik merk wat ik zelf soms ervaar in het dagelijkse leven, hier zie gebeuren, in de pers lees en om me heen zie: heel wat mensen lijken overgevoelig te zijn. En dat zonder dat ik iedereen of specifieke groepen wil beledigen of over dezelfde kam wil scheren.

Ik ga bijvoorbeeld een vriend, collega, klant of familielid niet anders aanspreken of behandelen omdat die persoon een bepaalde geaardheid heeft (vervang dit door gelijk welke seksuele geaardheid, religie, nationaliteit of bevolkingsgroep). Als die persoon dat wél verwacht en zich hierdoor beledigd voelt, puur omdat die bijvoorbeeld homoseksueel, moslim, boeddhist of Roma-zigeuner is, dan noem ik dat een (over)gevoelige persoon. Laat die dan maar in z’n hoekje gaan huilen, bij HR de boel op stelten zetten of voor z’n ‘rechten’ op straat gaan protesteren met andere gevoeligen. Welke ‘verworven’ rechten alweer? Het kan me echt niets schelen.

Ik geloof nog altijd in de goedheid en 't gezond verstand van mensen.

Wat ‘Stalin’ betreft, ja, dat is een overdrijving en hier irrelevant. Maar doen linkse aanhangers, minderheden en bijvoorbeeld de LGBTQ-gemeenschap niet VAKER hetzelfde door Hitler en het nazisme erbij te halen als ze zich geschoffeerd voelen? Of bij ‘vreedzame’ protesten door onze politiestaat-robocops worden gestopt of hardhandig aangepakt worden? Niet dat ik rechts ben of een aanhanger van het nazisme, maar elke kant gebruikt maar al te graag de geschiedenis en sluit zich aan bij één van die twee grote groepen (communisme/socialisme) vs (kapitalisme/(centrum)rechts).

Om terug te komen op de kern van de discussie: het ging hier om @Fabke, die vindt dat strijken geen mannenwerk is als je een partner hebt.
Ik vind dit niet echt een mannenjob als je een partner heb.
En dan, moeten we hem echt door het slijk halen of voor de BG-rechtbank slepen omdat hij een stereotype mening heeft? Is het hebben van zo'n mening werkelijk zo slecht, schadelijk en vernederend voor vrouwen?

Als jij het recht wil opeisen om publiekelijk onbeschoft te zijn, prima. Maar dan kan je niet tegelijk pleiten dat anderen het recht niet hebben om jou van weerwoord te dienen. Wie is er dan bezig met wie de mond te snoeren?
Dat doe ik juist niet. Het verschil is dat de ene kant van het spectrum luidkeels klaagt dat ze slachtoffer zijn van stereotypering, ongelijkheden e.d. en alles willen opleggen onder het mom van opkomen voor hun rechten en de vrijheid van meningsuiting uiteindelijk alleen voor zichzelf opeisen.

Ondertussen kijken de mensen aan de andere kant er stil naar 🙄, proberen hun leven te leiden en ondergaan die hele situatie, zonder dat ze die hele shitshow echt snappen of er ook maar een moer om geven.

Het probleem is dat ge iets bestempelt als een vrouwenjob en dat daarom ook verwacht van uw partner.
Is dat nu écht een ‘probleem’? Ja, natuurlijk is het genderstereotypering, maar wil dat dan zeggen dat het per definitie kwetsend of problematisch is voor een bende (al dan niet over)gevoelige vrouwen, of andere genders die zich toevallig geviseerd voelen?

Gezond verstand, aub. (Gender)stereotypen en ongelijkheden verdwijnen stap voor stap vanzelf, maar dat eindeloze gejammer erover helpt niemand vooruit.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan