Ik ben ooit vlakbij een station gaan wonen omdat me dat zo handig leek om te pendelen. Dat was op een appartement, maar ons huis nu is eigenlijk maar 100 m (of minder) verder dus ik woon nog altijd zowat naast het station. In principe is dat een 20-tal minuten trein 1, overstap 5-10 min, 20-tal minuten trein 2, en dan nog pak 10 min te voet. Oftewel, net geen uur deur tot deur.
In de praktijk heeft de NMBS me toch al wat grijze haren bezorgd door die overstap, die zeker 's avonds zeer vaak niet haalbaar bleek, waardoor je al snel 25 min (indien het niet te laat is, spitsuurtrein) of 1u extra mocht rekenen.
Dan kwam COVID, met het thuiswerk. Toen we weer naar het werk zelf gingen was het zo makkelijk om voor die enkele dagen de wagen te nemen. En nu ik een dochter heb, en ik dus nog minder zin heb eens 1u in een station te staan koekeloeren, of ze 's morgens met de wagen naar de crèche breng, ben ik eigenlijk nog altijd vooral met de wagen aan het pendelen. Ik heb twee routes: 26 km (secundaire wegen) of 39 km (autostrade), die op verschillende tijdstippen beter of slechter zijn.
Dat komt dat vooral neer op 35 min tot 1u, zeer uitzonderlijk meer als je echt in volle spits moet rijden of er een ongeval is gebeurd. Zeker nu ik een nieuwe wekker heb (de dochter) ben ik vaak vroeg op, waardoor die reisduur meevalt. Ja, het kost me geld, en de trein niet, en ecologisch is het ook een spijtige zaak, maar kijk hier zijn we nu. Bij dat station wonen is nog altijd handig voor andere trips, gelukkig.