Wat geeft je werkplezier?

[Oldskooler]

Bwa, NMBS, overheid, gemeentebestuur...

Die jobs gaan er toch ook uit. Dossierbeheerders etc, mensen die templates van documentjes onderhouden in word, ...
die veelal werken volgens een workflow waarbij niets mag misgaan of ze vallen stil.
En vaak veelal niveau C, dus slecht betaald.

Burger- en omgevingszaken, douane etc, op minstens niveau B, is toch altijd nieuwe wetgeving opvolgen, nieuwe uitzonderingen en problemen.
Er komt steeds maar meer bij zien.
De welomlijning wordt daar toch steeds rekbaarder.

Bestaat volgens mij ook, excel gaat al jaren mee en wordt nog altijd gebruikt voor vanalles en nog wat ...

Dan eerder als hulpmiddel.

Maar als echte datawarehouse tool waar ene voltijds op zit, zal toch zeldzaam zijn.

 

[ugar]

Serieus... nee hoor, echt nee.
Sheets is van ver gekomen en heeft heel grote stappen gemaakt, maar Excel is nog steeds de krachtigere tool hoor, ZEKER voor data analyse en grafieken (zoals je al zei). Sheets wint enkel op collaboratie.

Absoluut niet. Ik ben gestopt met excel te gebruiken (gebruik het al sinds 1995, en wasecht wel expert in 't gebruik van het tool, door regelmatig met een serie 'powerusers' samen te zitten om nieuwe dingen te delen).
In Sheets is het veel makkelijker om met grote volumes van data om te gaan, net omdat sheets een hele resem database functies heeft toegevoegd die niet bestaan in excel. Ik heb hier onze langetermijn planning opgezet in sheets, in excel zou me dat waarschijnlijk ook gelukt zijn maar met veel meer geklooi. Het is pas sinds ergens vorig jaar dat de situatie omgekeerd is, tot begin vorig jaar was excel beter. Met wat query() en filter() statements kan in je in Sheets echt heel snel geweldige sheets.

Enige waar ik excel nog een voordeel durf geven (naast grafieken) is importeren en exporteren van data.

 

[Lint]

Absoluut niet. Ik ben gestopt met excel te gebruiken (gebruik het al sinds 1995, en wasecht wel expert in 't gebruik van het tool, door regelmatig met een serie 'powerusers' samen te zitten om nieuwe dingen te delen).
In Sheets is het veel makkelijker om met grote volumes van data om te gaan, net omdat sheets een hele resem database functies heeft toegevoegd die niet bestaan in excel. Ik heb hier onze langetermijn planning opgezet in sheets, in excel zou me dat waarschijnlijk ook gelukt zijn maar met veel meer geklooi. Het is pas sinds ergens vorig jaar dat de situatie omgekeerd is, tot begin vorig jaar was excel beter. Met wat query() en filter() statements kan in je in Sheets echt heel snel geweldige sheets.

... totdat ge VBA toevoegt dan toch

Enige waar ik excel nog een voordeel durf geven (naast grafieken) is importeren en exporteren van data.

En samen met dit, maakt Excel nog steeds de betere data tool (allez bon, ik zal der nen "imo" achter zwieren )

 

[iamgroot]

Ik heb het omgekeerde van wat de meesten hier hebben denk ik. Ik wil niet persé mijn job blijven uitoefenen, maar wil gerust een trapje hoger gaan om meer met 'de mensen' dan met 'mijn eigen job' bezig te zijn.

Zat onlangs als leidinggevende bij een medewerkersgesprek waarbij het er toch vrij hevig aan toe ging en waar die persoon mij achteraf is komen bedanken voor wat ik heb gedaan. Is denk ik mijn warmste/leukste werkervaring tot nu toe en smaakt wel naar meer.
Geeft veel meer voldoening dan wat ik verder in mijn job doe. Niet dat ik daar niets realiseer, maar daar raak je niemand persoonlijk mee. Daarmee zorg je gewoon dat je werkgever wat centen verdient .

 

[ugar]

Je hebt zo van die mensen die inderdaad 1 job doen, 40 jaar lang en ook 40 jaar lang boterhammen met kaas in een doosje meenemen naar het werk en daarbij een koffie met melk drinken.

Ik ben de voorbije jaren verantwoordelijk geweest voor een aantal mensen die minstens 20 jaar dezelfde job hebben gedaan, en die gewoon goed deden, vaak mensen die ook fier waren over hun werk. Ik zie dus echt niet wat daar mis aan is (ik zeg niet dat je dat per definitie doet).

 

[Mulan]

Ik ga graag naar mijn werk.
En dat was vroeger totaal anders, dus weten dat het "kan" smaakt naar meer!

Er zijn 3 zaken die hierin meespelen:
- ik ben niet opgeklommen maar een trapje lager gegaan. Veel minder stress, minder loon ook, maar de verwachtingen liggen ook gewoon lager. Dus de ratrace raakt me veel minder.
- heel gevarieerd takenpakket: ik doe onthaal (persoonlijk, mails en telefonie) en administratie (dossiers op orde brengen, bestellingen doen, brieven en attesten opmaken,...) Maar heb best wel wat vrijheid hierin waardoor ik de ruimte ook krijg om dingen uit te zoeken en uit te proberen. Dus als ik een idee in mijn hoofd krijg, kan ik het gewoon uitproberen. Hierdoor ervaar ik het niet als "onder mijn niveau werken" omdat ik uitdagingen voor mezelf kan creëeren én ze worden geapprecieerd ook!
- veel contact met mensen in een dankbare context. Steek mij in een bureautje zonder contact en ik verpieter. Ik heb contact echt wel nodig. Maar 95% van de contacten verlopen neutraal, goed en sommige zelfs enorm goed (10 minuten blijven plakken aan mijn bureau om te blijven zeveren, een mailtje sturen rechtstreeks naar 1 van de bazen om te stoefen over mij,...).

Vroeger was gaan werken automatisch ook stress hebben. En die stress greep overal om me heen en heeft me in een jarenlange, enorm diepe burn-out geduwd.
De stap "naar beneden" was veel meer een noodzaak dan een keuze, maar ik ben er enorm blij om en als ik op mijn volgende job ga ervaren dat stress terug een chronisch iets wordt ipv een tijdelijke situatie, ga ik er geen seconde over twijfelen om iets anders te zoeken omdat ik weet dat het bestaat, een balans vinden tussen draagkracht en draaglast.

 

[cantharides]

Vroeger was gaan werken automatisch ook stress hebben. En die stress greep overal om me heen en heeft me in een jarenlange, enorm diepe burn-out geduwd.
De stap "naar beneden" was veel meer een noodzaak dan een keuze, maar ik ben er enorm blij om en als ik op mijn volgende job ga ervaren dat stress terug een chronisch iets wordt ipv een tijdelijke situatie, ga ik er geen seconde over twijfelen om iets anders te zoeken omdat ik weet dat het bestaat, een balans vinden tussen draagkracht en draaglast.

Hmmm, heb recent ook een jobaanbod gekregen die inhoudelijk me wel sterk aantrekt (en financieel ook +7k verloning + ongeveer alle extralegale voordelen die er bestaan), maar lijkt mij ook wel een berg meer verantwoordelijkheid, hetgeen me nooit heeft afgeschrikt voorheen, maar in hun contract staat trouwens ook letterlijk een clausule die hen toelaat om mij complementaire prestaties te laten verrichten in functie van mijn verantwoordelijkheden, concreet betekent dit pakken overuren zonder compensatie. Bij overstap verlies ik ook ongeveer 10 extralegele vakantiedagen. Wil inderdaad ook vermijden dat ik mezelf naar een burn-out toe werk.
Heden ook wel gevarieerd werk, maar vooral ook sterke work/life balans. Twijfel nog sterk hier, tussen nieuwe carrierestap, of toch misschien een stap teveel van het goede.

 

[Mulan]

Hmmm, heb recent ook een jobaanbod gekregen die inhoudelijk me wel sterk aantrekt (en financieel ook +7k verloning + ongeveer alle extralegale voordelen die er bestaan), maar lijkt mij ook wel een berg meer verantwoordelijkheid, hetgeen me nooit heeft afgeschrikt voorheen, maar in hun contract staat trouwens ook letterlijk een clausule die hen toelaat om mij complementaire prestaties te laten verrichten in functie van mijn verantwoordelijkheden, concreet betekent dit pakken overuren zonder compensatie. Bij overstap verlies ik ook ongeveer 10 extralegele vakantiedagen. Wil inderdaad ook vermijden dat ik mezelf naar een burn-out toe werk.
Heden ook wel gevarieerd werk, maar vooral ook sterke work/life balans. Twijfel nog sterk hier, tussen nieuwe carrierestap, of toch misschien een stap teveel van het goede.

Behalve het geld, waar zou de concrete winst liggen bij de overstap?

 

[cantharides]

Behalve het geld, waar zou de concrete winst liggen bij de overstap?

Scope nog gevarieerder gezien trapje omhoog op de ladder en aldus een grotere verantwoordelijkheid (voor meer werkdomeinen), maar vrees familiaal stapje achteruit dan.

 

[Mulan]

Scope nog gevarieerder gezien trapje omhoog op de ladder en aldus een grotere verantwoordelijkheid (voor meer werkdomeinen), maar vrees familiaal stapje achteruit dan.

Geen evidente beslissing dan.

Alhoewel mijn oom dat wel ferm heeft leren doseren op een bepaald moment.
Die vertrok om 5u naar zijn werk (1u rijden) en was tot iets voor 16u ter plaatse aanwezig, terug in de auto om die 1u niet te zien veranderen in 2u aanschuiven) en werkte dan van 20u tot 22u-23u door, soms ook blokken in het weekend die hij reserveerde voor zijn job.
Maar van 17u tot 20u was op die manier wél family time.

Lukt natuurlijk ook enkel als je partner daar ook voor open staat of als je een netwerk hebt om op terug te vallen indien nodig.

 

[cantharides]

Geen evidente beslissing dan.

Alhoewel mijn oom dat wel ferm heeft leren doseren op een bepaald moment.
Die vertrok om 5u naar zijn werk (1u rijden) en was tot iets voor 16u ter plaatse aanwezig, terug in de auto om die 1u niet te zien veranderen in 2u aanschuiven) en werkte dan van 20u tot 22u-23u door, soms ook blokken in het weekend die hij reserveerde voor zijn job.
Maar van 17u tot 20u was op die manier wél family time.

Lukt natuurlijk ook enkel als je partner daar ook voor open staat of als je een netwerk hebt om op terug te vallen indien nodig.

Ja, langs de ene kant trekt de job me inhoudelijk heel sterk aan, maar langs de andere kant heb ik met de verantwoordelijkheden die ik nu heb, quasi nooit overuren (behalve een aantal maanden per jaar in piekperioden, maar valt heel goed mee), flexibel in te plannen verloven etc,, dus vraag me momenteel af of ik het offer wil brengen, ben ook al ietsje ouder enzo, en als ik dan jouw reactie hierboven las, heeft comfort en work/life balans uiteraard ook een waarde.

 

[Plutus]

Hmmm, heb recent ook een jobaanbod gekregen die inhoudelijk me wel sterk aantrekt (en financieel ook +7k verloning + ongeveer alle extralegale voordelen die er bestaan), maar lijkt mij ook wel een berg meer verantwoordelijkheid, hetgeen me nooit heeft afgeschrikt voorheen, maar in hun contract staat trouwens ook letterlijk een clausule die hen toelaat om mij complementaire prestaties te laten verrichten in functie van mijn verantwoordelijkheden, concreet betekent dit pakken overuren zonder compensatie. Bij overstap verlies ik ook ongeveer 10 extralegele vakantiedagen. Wil inderdaad ook vermijden dat ik mezelf naar een burn-out toe werk.
Heden ook wel gevarieerd werk, maar vooral ook sterke work/life balans. Twijfel nog sterk hier, tussen nieuwe carrierestap, of toch misschien een stap teveel van het goede.

Dat is op zich niet zo raar hoor, men zet wel vaker zo’n clausules in contracten dat je je moet schikken naar uren die redelijkerwijze kunnen worden verwacht gezien de aard van de functie.

De vraag is dus inderdaad vooral of je overuren wil doen. Kan je dat niet bespreken met de firma in kwestie?

 

[cantharides]

Dat is op zich niet zo raar hoor, men zet wel vaker zo’n clausules in contracten dat je je moet schikken naar uren die redelijkerwijze kunnen worden verwacht gezien de aard van de functie.

De vraag is dus inderdaad vooral of je overuren wil doen. Kan je dat niet bespreken met de firma in kwestie?

Goh, overuren an sich storen me niet, als er geen misbruik wordt van gemaakt, waarmee ik wil zeggen ik ben daarin flexibel en ben dus bereid één a twee dagen per week langer te werken, maar het mag toch niet systematisch zijn. In het begin uiteraard ga ik er vanuit dat dit iets meer zal zijn, gezien je je toch iedere keer opnieuw dient in te werken, maar ik wil uiteraard ook vermijden dat ik langs de ene kant een 15% opslag krijg, om langs de andere kant systematisch 50% meer of langer te werken.
Langs de andere kant ben ik ook allergisch voor te weinig werk, als de routine zich installeert en ik het gevoel krijg dat ik te weinig om handen heb of niets nieuws moet bijleren dan krijg ik last van bore-out. Het moet ergens gebalanceerd blijven.