Bordspellen met een Japans thema, het blijft toch een grote aantrekkingskracht vinden. Niet in het minst bij mezelf, gezien ik een groot fan ben van het land. Je zal dan ook heel wat Japanse spellen of spellen met een Japans thema in mijn collectie vinden, waaronder Bonsai, een spel dat ik vorig jaar nog mocht reviewen. Dit spel werd ontworpen door het Italiaanse trio Rosaria Battiato, Massimo Borzì en Martino Chiacchiera. Zij brachten eind vorig jaar ook een opvolger uit voor Bonsai met Koi, dat onlangs een Nederlandstalige editie kreeg met dank aan 999 Games. Zij stuurden ons een kopie op zodat ik meteen kon ondervinden of een Japanse vijver aanleggen even interessant is als het kweken van een bonsaiboom.
In Koi
zal je deze keer dus niet je bonsai cultiveren, maar een prachtige vijver aanleggen vol met koikarpers en verfraaid met heel wat decoratie. Dit doe je door tegels in je tableau te leggen en kaarten te kiezen om je strategie te verfijnen. Koi sluit zo dus niet enkel thematisch aan bij Bonsai, maar lijkt ook het spelverloop in eerste instantie een herwerking te zijn van wat Bonsai ons voorschotelde. Als spirituele opvolger brengt Koi gelukkig voldoende nieuwigheden naar de tafel om de ervaring ook interessant te maken voor zij die Bonsai al in huis hebben. Sterker zelfs, Koi wist mij persoonlijk zelfs iets meer te overtuigen dan Bonsai.
Als je ervoor kiest om te werken, dan kan je kiezen uit vier verschillende acties. Simpele watertegels plaatsen, randtegels of een lantaarn plaatsen, een bladtegel leggen of een bloem op zo'n tegel leggen, of een vis in je vijver plaatsen of verplaatsen. In principe mag je in je beurt één zo'n actie uitvoeren, maar als je helperkaarten hebt, dan zal je meerdere acties in een beurt kunnen uitvoeren, iets dat absoluut noodzakelijk is als je de overwinning in huis wilt halen. Het spel eindigt zodra de stapel met kaarten leeg is of de voorraad vistegels op is. Daarna krijgt elke speler nog één beurt voordat je naar de puntentelling overgaat. Hierbij krijg je punten voor je koikarpers, die extra punten opleveren als ze volledig omgeven zijn door water en bloemen, punten voor alle tegels in een rechte lijn van een lantaarn, punten voor je persoonlijke doelkaarten, en als je ermee speelt, punten voor de gemeenschappelijke doelen die je behaalde. Deze doelen laten je decoratieve elementen zoals een brug, een stenen bad of een standbeeld toevoegen aan je tuin als je een bepaalde voorwaarde hebt voldaan.
Hoewel het spel nog steeds een zen-achtige ervaring en uitstraling biedt, zorgen de extra factoren waarmee je rekening dient te houden er ook wel voor dat Koi een tikkeltje complexer is dan Bonsai. Je hebt immers meer verschillende acties, extra strategische mogelijkheden, en de doelkaarten en eindscore zijn iets ingewikkelder. Al blijft het natuurlijk een toegankelijk familiespel en niet zozeer een expertspel dat je hersenen zwaar op de proef zal stellen. Onze zoon van acht jaar kon bijvoorbeeld perfect meespelen mits enige begeleiding tijdens de eerste spelletjes - hij vond het immers interessanter om bijvoorbeeld alle gouden vissen te verzamelen dan daadwerkelijk te kijken wat hem punten opleverde. Het blijft dus een vrij toegankelijk spel, maar het heeft toch iets meer om het lijf dan Bonsai, wat voor mij zeker een pluspunt is.
Eén minpuntje dat in dit bordspel echter opnieuw aanwezig is, is dat de ervaring opnieuw sneller voorbij is dan je zou willen. Ook hier lijkt het spel te eindigen net voordat je vijver echt vorm begint te krijgen en ik had het gevoel dat enkele extra beurten net iets meer voldoening zouden bieden. Toch biedt het ontwerpen van je vijver een onmiskenbaar genot en dit komt vooral door de prachtige spelcomponenten van Koi. De decoratieve stukken zijn immers in semi-3D en de koikarpers zijn prachtig getekend op doorzichtige plexiglastegels. De artwork van Emiliano Castellano is verder ronduit fantastisch, zeker de coverafbeelding zal je onmiddellijk naar de doos doen grijpen. Dit alles geeft het spel een onmiskenbare uitstraling. De grote hoeveelheid spelcomponenten zorgt er echter ook voor dat het spel iets meer fiddly aanvoelt dan Bonsai wat betreft het opzetten en opruimen van het spel. Op dit vlak zou een degelijke insert voor de doos zeker handig geweest.
In Koi
Tuinieren op z'n Japans
Het aanleggen van je Japanse vijver doe je door aan elke speler een starttegel te geven en een spelersbord. Op dit spelersbord zie je een opslagplaats voor je tegels en de vier verschillende acties die je kan doen als je kiest om tijdens je beurt te 'werken'. Daarnaast kan je er ook voor kiezen om te mediteren, waarbij je een van de vier open kaarten kiest en de bijhorende bonus pakt of één goudstuk betaalt om de meest linkse kaart te pakken. Deze bonussen zijn bijvoorbeeld een vis kopen, bepaalde tegels pakken of goudmunten krijgen. Je vis- en vijvertegels bewaar je dus op je bord, maar de beschikbare ruimte is beperkt, waardoor je dus steeds moet opletten welke tegels je neemt. Net als in Bonsai zijn de kaarten die je neemt ook hier onderverdeeld in kaarten die je een éénmalig voordeel geven, zoals je opslagruimte uitbreiden, vier munten pakken of een koi kopen, je extra mogelijkheden geven bij het plaatsen van de tegels of doelen geven voor je eindscore.Als je ervoor kiest om te werken, dan kan je kiezen uit vier verschillende acties. Simpele watertegels plaatsen, randtegels of een lantaarn plaatsen, een bladtegel leggen of een bloem op zo'n tegel leggen, of een vis in je vijver plaatsen of verplaatsen. In principe mag je in je beurt één zo'n actie uitvoeren, maar als je helperkaarten hebt, dan zal je meerdere acties in een beurt kunnen uitvoeren, iets dat absoluut noodzakelijk is als je de overwinning in huis wilt halen. Het spel eindigt zodra de stapel met kaarten leeg is of de voorraad vistegels op is. Daarna krijgt elke speler nog één beurt voordat je naar de puntentelling overgaat. Hierbij krijg je punten voor je koikarpers, die extra punten opleveren als ze volledig omgeven zijn door water en bloemen, punten voor alle tegels in een rechte lijn van een lantaarn, punten voor je persoonlijke doelkaarten, en als je ermee speelt, punten voor de gemeenschappelijke doelen die je behaalde. Deze doelen laten je decoratieve elementen zoals een brug, een stenen bad of een standbeeld toevoegen aan je tuin als je een bepaalde voorwaarde hebt voldaan.
Toegankelijk en visueel aantrekkelijk
Er zit inderdaad heel wat van het DNA van Bonsai in dit bordspel verwoven, maar het spelverloop zorgt voor een aangenamere ervaring omdat het puzzelwerk zich hier op meerdere niveaus afspeelt. Je moet je vijver immers zo goed mogelijk aanleggen voor de vissen die je erin wil huizenvesten en ondertussen probeer je ook rekening te houden met het plaatsen van de bloemen en de randen waarop je lantaarns kan plaatsen. Speel je met de algemene doelkaarten, dan dien je hier natuurlijk ook nog eens rekening te houden. Niet elke speler zal immers deze doelen kunnen behalen. Speel je met twee spelers, dan kunnen de meeste doelen bijvoorbeeld door slechts een van de spelers worden behaald. Verder past het spel zich aan aan het spelersaantal door het aantal kaarten in het deck en het aantal beschikbare vistegels te beperken. Op deze manier speelt het spel even goed met twee als met vier spelers. Al heb je met meer spelers wel het voordeel dat de beschikbare kaarten sneller veranderen en het hopelijk niet steeds dezelfde speler is die bijvoorbeeld de kaart voor je opslag uit te breiden van onder je neus steelt. Er is verder zelfs een solomodus aanwezig met als extraatje drie scenario's die je kan proberen te voltooien.Hoewel het spel nog steeds een zen-achtige ervaring en uitstraling biedt, zorgen de extra factoren waarmee je rekening dient te houden er ook wel voor dat Koi een tikkeltje complexer is dan Bonsai. Je hebt immers meer verschillende acties, extra strategische mogelijkheden, en de doelkaarten en eindscore zijn iets ingewikkelder. Al blijft het natuurlijk een toegankelijk familiespel en niet zozeer een expertspel dat je hersenen zwaar op de proef zal stellen. Onze zoon van acht jaar kon bijvoorbeeld perfect meespelen mits enige begeleiding tijdens de eerste spelletjes - hij vond het immers interessanter om bijvoorbeeld alle gouden vissen te verzamelen dan daadwerkelijk te kijken wat hem punten opleverde. Het blijft dus een vrij toegankelijk spel, maar het heeft toch iets meer om het lijf dan Bonsai, wat voor mij zeker een pluspunt is.
Een zen-achtige ervaring die een tikkeltje complexer is dan zijn voorganger.
Eén minpuntje dat in dit bordspel echter opnieuw aanwezig is, is dat de ervaring opnieuw sneller voorbij is dan je zou willen. Ook hier lijkt het spel te eindigen net voordat je vijver echt vorm begint te krijgen en ik had het gevoel dat enkele extra beurten net iets meer voldoening zouden bieden. Toch biedt het ontwerpen van je vijver een onmiskenbaar genot en dit komt vooral door de prachtige spelcomponenten van Koi. De decoratieve stukken zijn immers in semi-3D en de koikarpers zijn prachtig getekend op doorzichtige plexiglastegels. De artwork van Emiliano Castellano is verder ronduit fantastisch, zeker de coverafbeelding zal je onmiddellijk naar de doos doen grijpen. Dit alles geeft het spel een onmiskenbare uitstraling. De grote hoeveelheid spelcomponenten zorgt er echter ook voor dat het spel iets meer fiddly aanvoelt dan Bonsai wat betreft het opzetten en opruimen van het spel. Op dit vlak zou een degelijke insert voor de doos zeker handig geweest.
Conclusie
In Koi kruipen we in de huid van een meestertuinier en proberen we de mooiste vijver aan te leggen voor onze koikarpers. Versier je vijver met bloemen, leg decoratie aan en koop de mooiste koi om je Japanse vijver vorm te geven en uiteindelijk de overwinning in de wacht te slepen. Rosaria Battiato, Massimo Borzì en Martino Chiacchiera namen de basis van hun tegellegspel Bonsai en voegden er naast een nieuwe thema ook wat extra diepgang en visueel aantrekkelijke elementen aan toe, waardoor dit een fijn familiespel dat ook nog eens knap oogt op tafel.
Alle foto's werden aangeleverd door Wouter Debisschop. Meer foto's vind je op zijn Instagram-pagina Tabletopping.
Alle foto's werden aangeleverd door Wouter Debisschop. Meer foto's vind je op zijn Instagram-pagina Tabletopping.
Pro
- Geweldige tafelprésence
- Toegankelijke en vlotte spelervaring
- Meer diepgang en keuzemogelijkheden dan zijn voorganger
- Fijne combinatie van spelmechanismes ...
Con
- Hoeveelheid spelcomponenten maakt het iets te fiddly
- Mocht wat langer duren
- ... maar zeer vergelijkbaar met Bonsai
7.5
Over
Uitgever
- 999 Games
- DV Games
Designer
Rosaria Battiato, Massimo Borzì en Martino Chiacchiera
Aantal spelers
1 - 4
Tijdsduur
45 minuten
