Waar ben jij nostalgisch naar?

Echt nostalgisch is het nu ook weer niet, want het is achteraf gezien vrij kinderachtig, maar in het middelbaar was het toch altijd wel tof om vervangers en stagiairs eens goed te testen. Vooral valse namen opgeven tijdens de eerste les was plezant. En dan proberen om het zo lang mogelijk vol te houden. :unsure:

In het vierde hebben we de vervangster voor Duits, die vanaf oktober -kersvers uit de lerarenopleiding, de inkt van haar diploma nog nat - de rest van het jaar les zou geven zó ver gekregen dat ze gewoon zei "Mannekes, ik ben het beu. Doe wat ge niet laten kunt; leg uw kop op de bank, luister naar uw mp3-speler -met 128mb capaciteit :coolbrows: - Doe wat ge wilt, maar laat mij en degene die les willen volgen met rust.

Achteraf wel erg, maar dat jaar was wel een relatief erge klas, met een paar gasten die nogal het varken uithingen.
Wij hadden voor geschiedenis een eens vervangster. Wat wij daar toen mee uitgestoken hebben... als ik daar nu aan terug denk besef ik dat het er los over was. Het 'hoogtepunt' was op haar laatste dag allemaal tegelijk met stylo's naar haar smijten.
 
Die oude kwartet kaarten.
Zo leerde je nog wat over auto’s …

550x733.jpg
 
Vroeger toen er nog geen internet was bestonden er wappie gazetjes als ‘De Nieuwe’ waarin de meest ongeloofelijke verhalen stonden.
Toen Blik nog een krant was (enfin, geen magazine zoals nu). Dat was zálig lezen, al die diep-tragische (lees: marginale) verhalen en dan die achtergrond bij misdaden. ‘Ja, mijn man heeft drie tienermeisjes vermoord en nu is onze gevel beklad met uitwerpselen’.

Ik mis in feite de jongerenmagazines gelijk Hit Krant, de Fancy (al noemde dat eerst anders) en de Popfoto. Dat was ons woensdagritueel, mijn moeder de Dag Allemaal en ik mijn boekjes en dan in de zetel lezen in de rust van vader die niet thuis was.
 
Toen Blik nog een krant was (enfin, geen magazine zoals nu). Dat was zálig lezen, al die diep-tragische (lees: marginale) verhalen en dan die achtergrond bij misdaden. ‘Ja, mijn man heeft drie tienermeisjes vermoord en nu is onze gevel beklad met uitwerpselen’.

Ik mis in feite de jongerenmagazines gelijk Hit Krant, de Fancy (al noemde dat eerst anders) en de Popfoto. Dat was ons woensdagritueel, mijn moeder de Dag Allemaal en ik mijn boekjes en dan in de zetel lezen in de rust van vader die niet thuis was.
Aaah, de good old "kan je zwanger worden door een wortel in je foefje te steken"-vragen.
 
Toen Blik nog een krant was (enfin, geen magazine zoals nu). Dat was zálig lezen, al die diep-tragische (lees: marginale) verhalen en dan die achtergrond bij misdaden. ‘Ja, mijn man heeft drie tienermeisjes vermoord en nu is onze gevel beklad met uitwerpselen’.

Ik mis in feite de jongerenmagazines gelijk Hit Krant, de Fancy (al noemde dat eerst anders) en de Popfoto. Dat was ons woensdagritueel, mijn moeder de Dag Allemaal en ik mijn boekjes en dan in de zetel lezen in de rust van vader die niet thuis was.
Man, Blik als gazetje. Ik las dat graag, idd de marginale verhalen alle keren :D
 
Terug
Bovenaan