2 quotes die ik nooit vergeet:Kers op de taart was die trailer van Oh Oh Cherso waar zulke vernietigende reacties op kwamen dat ze besloten om dat programma gewoonweg niet uit te zenden.
Ergens in een archief ligt deze goudschat.Kers op de taart was die trailer van Oh Oh Cherso waar zulke vernietigende reacties op kwamen dat ze besloten om dat programma gewoonweg niet uit te zenden.
Die kabelnest achteraan zijn PC wtf zegDeze vroeger (22 jaar geleden dus al) nog gevolgd op Nederlandse tv
. Die account op Youtube heeft ze er allemaal opgezet.
Die wou elke poort een kabeltje hebben zeker?
En om een of andere reden was het supergezellig als het op zo'n woensdagmiddag regende en dan Samson op tv was. Lekker knus in de zetel
Inderdaad. Ik heb het geluk heel jonge en heel oude grootouders te hebben die mij afwisselend van school haalden. Mijn oude grootouders keken zelf heel graag mee en konden er goed mee lachen.En om een of andere reden was het supergezellig als het op zo'n woensdagmiddag regende en dan Samson op tv was. Lekker knus in de zetel
Door Uw schuld ben ik nu Alley Cat aant spelen.De charme van een spel te kopen voor PC...
Begin jaren 90 was er nog geen internet, dus al wat je in huis wou nemen was van horen zeggen/op goed geluk iets uit het schap kiezen/magazines (meestal dan nog Engelstalig met af en toe een demodiskette). Een fysiek winkelbezoek was dan nog gewoon. We hebben maar 1 keer iets gekozen uit een boekje en nadien laten opsturen. Een gans gedoe...uiteindelijk na 1-2 weken waren we dan dolblij toen ATAC (flightsim) en Streetfighter 2 bij ons in de bus lag. Je kon ook gewoon meer genieten van je game. Er was nog geen weelde zoals nu en zowat elke nieuw game kostte toen rond 2000-2500 BEF. Dus je kon maar beter goed kiezen en zelfs al was het je ding niet: je probeerde er toch het beste van te maken. De games zelf waren soms ook ontdekkingsboxen met goodies in. Ik herinner me nog dat ik dikwijls een handleiding vastnam 's avonds om in te bladeren, dat waren soms halve naslagwerken van enkele honderden pagina's. Zat dat er niet bij, dan had je af en toe kans op een T-shirt (Terminator 2), kaarten/maps (Red Baron), stickers (Mortal Kombat), blue prints (Wing Commander)...
Gasten van nu kan je dat niet meer wijsmaken, maar feitelijk zijn wij (geboren rond begin jaren 80) op het juiste tijdstip ter wereld gekomen om de evolutie van heel de game-industrie te kunnen meemaken op z'n best: als kind/tiener en net in de beginperiode. De magie (vanuit 'kinder'standpunt) is er dan sowieso nog wat...Maar niets kan je voorbereiden om als manneke van 10-12 te starten met 'Alley cat' om nadien op een demodiskette een shareware versie te vinden van Wolfenstein 3D. Die dag herinner ik me nu nog. Daarna volgde Doom, Half-Life, GTA, C&C...etc...etc...Games die 'eerst' waren in hun genre, mijlpalen...en we waren daar om het mee te maken. Telkens je dacht van een game: dit is de max...kwam er kort daarna nog één.
Oh ja. Dat is om nostalgisch te worden
Had ik nog nooit gezien. Wow, er gaat een nieuwe wereld voor me openKers op de taart was die trailer van Oh Oh Cherso waar zulke vernietigende reacties op kwamen dat ze besloten om dat programma gewoonweg niet uit te zenden.
Nostalgie allright
De charme van een spel te kopen voor PC...
Begin jaren 90 was er nog geen internet, dus al wat je in huis wou nemen was van horen zeggen/op goed geluk iets uit het schap kiezen/magazines (meestal dan nog Engelstalig met af en toe een demodiskette). Een fysiek winkelbezoek was dan nog gewoon. We hebben maar 1 keer iets gekozen uit een boekje en nadien laten opsturen. Een gans gedoe...uiteindelijk na 1-2 weken waren we dan dolblij toen ATAC (flightsim) en Streetfighter 2 bij ons in de bus lag. Je kon ook gewoon meer genieten van je game. Er was nog geen weelde zoals nu en zowat elke nieuw game kostte toen rond 2000-2500 BEF. Dus je kon maar beter goed kiezen en zelfs al was het je ding niet: je probeerde er toch het beste van te maken. De games zelf waren soms ook ontdekkingsboxen met goodies in. Ik herinner me nog dat ik dikwijls een handleiding vastnam 's avonds om in te bladeren, dat waren soms halve naslagwerken van enkele honderden pagina's. Zat dat er niet bij, dan had je af en toe kans op een T-shirt (Terminator 2), kaarten/maps (Red Baron), stickers (Mortal Kombat), blue prints (Wing Commander)...
Gasten van nu kan je dat niet meer wijsmaken, maar feitelijk zijn wij (geboren rond begin jaren 80) op het juiste tijdstip ter wereld gekomen om de evolutie van heel de game-industrie te kunnen meemaken op z'n best: als kind/tiener en net in de beginperiode. De magie (vanuit 'kinder'standpunt) is er dan sowieso nog wat...Maar niets kan je voorbereiden om als manneke van 10-12 te starten met 'Alley cat' om nadien op een demodiskette een shareware versie te vinden van Wolfenstein 3D. Die dag herinner ik me nu nog. Daarna volgde Doom, Half-Life, GTA, C&C...etc...etc...Games die 'eerst' waren in hun genre, mijlpalen...en we waren daar om het mee te maken. Telkens je dacht van een game: dit is de max...kwam er kort daarna nog één.
Oh ja. Dat is om nostalgisch te worden
Of die in Genk, waar buiten een blauwe(?) hand een boom ondersteunde waar rond ze gebouwd hadden. Daar ben ik voor de allereerste keer naar de cinema geweest.
Op YouTube is er nog veel van te zien als je de nostalgische vibe wil verderzetten.
Down the rabbit hole I go ... Doet me terugdenken aan die eindeloze zomers die ik als kind meemaakte. Twee maanden leek toen een absolute eeuwigheid, vandaag gaat dat allemaal zo snel voorbij.
