Waar ben jij nostalgisch naar?

images
 
wij hadden thuis boterhamplankskes als onderlegger bij boterhammen. Als kind was dat een met kleurrijk tafereel op (maar geen idee meer wat het afbeelde). Ik weet wel dat we er maar 2 hadden en ik een voorkeur had en kwaad was als mijn broer de mijne gebruikte.
 
wij hadden thuis boterhamplankskes als onderlegger bij boterhammen. Als kind was dat een met kleurrijk tafereel op (maar geen idee meer wat het afbeelde). Ik weet wel dat we er maar 2 hadden en ik een voorkeur had en kwaad was als mijn broer de mijne gebruikte.
Nu je het zegt, wij hadden er van Disney waarbij mijn broer die van Mickey moest gebruiken omdat ik dat niet mooi vond.
 
Nostalgisch naar de tijd dat ik in de zomervakantie snachts thuis kwam van rond te hangen met vrienden om dan nog wat CS 1.6 te spelen voor het slapen gaan.
 
Laatste tijd zo wat een algemene nostalgie naar eind jaren 90, begin jaren 2000.

Zoals iedereen die ouder wordt, lijkt het verleden waarschijnlijk rooskleuriger dan het was. Maar verdomme, wat een geweldige tijd was dat toch.

Ik ben van de generatie die opkomst van het internet heeft meegemaakt, de vrijheid en de mogelijkheden die het voor, de wereld die dichterbij kwam dan ooit. Vrijblijvend, niet algoritme of data driven, geen Jos en Lilliane die hun ook constant online waren en hun hal moeten spauwen over alles wat op hun maag ligt. Er was een duidelijke online en offline grens en dat was imo heerlijk.

Daarnaast de wereld buiten het internet: een soort (Westerse) culturele verbondenheid: wereldwijde fenomenen en beroemdheden.
Fucking hell: heel de wereld kende kende Michael Jackson of Michael Jordan. Videoclips en megasterren waren een ding.

Soit, genoeg gezeur van 40 plusser. :)
 
Laatste tijd zo wat een algemene nostalgie naar eind jaren 90, begin jaren 2000.

Zoals iedereen die ouder wordt, lijkt het verleden waarschijnlijk rooskleuriger dan het was. Maar verdomme, wat een geweldige tijd was dat toch.

Ik ben van de generatie die opkomst van het internet heeft meegemaakt, de vrijheid en de mogelijkheden die het voor, de wereld die dichterbij kwam dan ooit. Vrijblijvend, niet algoritme of data driven, geen Jos en Lilliane die hun ook constant online waren en hun hal moeten spauwen over alles wat op hun maag ligt. Er was een duidelijke online en offline grens en dat was imo heerlijk.

Daarnaast de wereld buiten het internet: een soort (Westerse) culturele verbondenheid: wereldwijde fenomenen en beroemdheden.
Fucking hell: heel de wereld kende kende Michael Jackson of Michael Jordan. Videoclips en megasterren waren een ding.

Soit, genoeg gezeur van 40 plusser. :)
Opnieuw: vandaag de dag is er een vluchtigheid die er in de periode die je aanhaalt totaal niet was :). En dat is meer en meer zo, heb ik het gevoel. Er blijft bijna niets meer "plakken". Of klinkt dat oud? :unsure:
 
Nu ik zelf op autovakantie ga met het gezin: als kind meegaan op zo'n autoreis. Speelgoed kiezen was zowat de enige job die je had bij het inpakken en dan was het gewoon kwestie van instappen, muziek opzetten, spelletjes spelen op de Gameboy, beetje slapen, wat lezen en vooral veel gapen naar buiten. Aangezien ik zelf meestal moet rijden mis ik dat misschien het meeste, dat passagier zijn en dat er niets van mij werd verwacht buiten mijn gezellige aanwezigheid.
 
Nu ik zelf op autovakantie ga met het gezin: als kind meegaan op zo'n autoreis. Speelgoed kiezen was zowat de enige job die je had bij het inpakken en dan was het gewoon kwestie van instappen, muziek opzetten, spelletjes spelen op de Gameboy, beetje slapen, wat lezen en vooral veel gapen naar buiten. Aangezien ik zelf meestal moet rijden mis ik dat misschien het meeste, dat passagier zijn en dat er niets van mij werd verwacht buiten mijn gezellige aanwezigheid.
Mmm ben ook chauffeur en afhankelijk van de streek / stad verwacht ik van mijn Co piloot dat hij / zij mee kijkt.

Maar heb soms meer aan de zoon op de achterbank dan mijn co 😂
 
Opnieuw: vandaag de dag is er een vluchtigheid die er in de periode die je aanhaalt totaal niet was :). En dat is meer en meer zo, heb ik het gevoel. Er blijft bijna niets meer "plakken". Of klinkt dat oud? :unsure:
Dat gevoel heb ik ook, komt volgens mij omdat "iedereen" nu precies een ster probeert te zijn via Insta, Tiktok, Youtube, ... er is nu gewoon een overaanbod aan mensen om naar op te kijken.

Al zat ik ganse dagen thuis, ik zou nog niet mee geraken met de uploads van mijn Youtube subs.

Voor het breedband internet er bij ons kwam rond 2000 kwam zo ongeveer het hele aanbod van supersterren via een gehuurde VHS en de krant.
 
Opnieuw: vandaag de dag is er een vluchtigheid die er in de periode die je aanhaalt totaal niet was :). En dat is meer en meer zo, heb ik het gevoel. Er blijft bijna niets meer "plakken". Of klinkt dat oud? :unsure:
Dat zal voor jou wel zo lijken, maar op dit moment maken kinderen en tieners herinneringen die ze later als dertiger en veertiger gaan koesteren als nostalgie.
 
Nu ik zelf op autovakantie ga met het gezin: als kind meegaan op zo'n autoreis. Speelgoed kiezen was zowat de enige job die je had bij het inpakken en dan was het gewoon kwestie van instappen, muziek opzetten, spelletjes spelen op de Gameboy, beetje slapen, wat lezen en vooral veel gapen naar buiten. Aangezien ik zelf meestal moet rijden mis ik dat misschien het meeste, dat passagier zijn en dat er niets van mij werd verwacht buiten mijn gezellige aanwezigheid.
Ik herinner me dat ik een pak strips meenam in een rugzak om naar het zuiden van Duitsland te rijden met mijn ouders. Af en toe was daar ook...gewoon kijken uit het raam en vervelen bij.
 
wij gingen elk jaar naar dezelfde camping in de Ardennen op reis. In 90% van de gevallen viel ik in slaap na 5 minuten en dan 2 straten voor we op de bestemming waren werd ik wakker. Nochtans reden we gewoon overdag, maar ben altijd al wel ne goede slaper geweest. En ik werd doorgaans ook wagenziek, als ge slaapt hebt ge daar geen last van.
 
Terug
Bovenaan