vandaag het er ook nog over gehad: dat fysieke is toch wel een ervaring dat helemaal aan het wegvallen is. Nu ook met Sony hun beslissing.
Games, zelfs deluxe is helemaal digitaal: vroeger had ge een mooier doosje, een poster, een gadget tot zelfs een statue, nu een digitaal art-boek en ne soundtrack en wat in game cosmetics. Niks meer om vast te pakken, niks meer om uit te stallen.
Muziek: De beleving is weg zodra ge op pay hebt geklikt.
Geen namiddagje meer tussen de rijen met rekken aan cd's snuisteren om dan met een stapeltje naar de koptelefoon te gaan om ze te beluisteren om dan met uw buit - want zo voelde het - naar een kassa te trekken. En dan op weg naar huis of thuis: het plastiekske er afhalen, uw jewel case een paar keer omdraaien om front en back goed te bekijken, het boekske eruit halen om de lyrics te lezen en te kijken of er coverart in staat. Maar nu: scrollen, buy, download, play. that's it.
Filmke huren: de belevenis van naar de videotheek te gaan en de hoeskes af te gaan en dan met dat kaartje naar de kassa te gaan.
Ik vind het wel spijtig voor deze generatie van jongeren. De fysieke beleving van dingen vastnemen, of zoals hier aangehaald, een ticketje als herinnering van ergens geweest te zijn: het was toch een extra laag die zij niet ervaren.
Nog altijd kan ik zoveel meer genieten van een cd uit mijn cd-kast te kiezen en dat op te leggen (same met LP) dan van gewoon in mijn mp3 lijst te scrollen en daar iets aan te tikken.