Vernieuwende games (gamen beu)
- Onderwerp starter SpeedyP
- Startdatum
Er zijn niet echt puzzels, vooral informatie die je moet zoeken. Als je soms ergens vastzit, is het nuttiger om elders te gaan dan je hoofd te breken. Er zijn enkele momentjes waar je creatief moet nadenken, maar voor het grootste deel gaat het meer over exploratie dan over zelf oplossingen bedenken.
Michster
Well-known member
Ik denk dat het -gelijk bij zovelen hier- het vaak te wijten is aan de kwaliteit en genre van games dat je speelt.
Enerzijds wil je met de jaren het meeste halen uit je relax-tijd. Stel dat je dan (om maar een voorbeeld te geven) Spider-man 2 speelt omdat ge de eerste gespeeld hebt, gaat ge mogelijk denken
"jaaa, tis wel fijn, maar ook een beetje oud en vertrouwd. Combat is leuk, maar niet veel nieuws/interessant. Verhaal is leuk, maar niet wauw..."
Ik wil niet per se hekelen op veel AAA-games, maar ze zijn vaak een goed voorbeeld. Uw verwachtingen liggen hoger omdat de hype er rond hangt en ge verwacht wel iets voor uw €70... maar langs de andere kant ziet ge in AAA-games vaak hetzelfde qua gameplay en verhaalelementen die ge als "oudere" gamer al vaker hebt gezien.
Om op een positieve noot te sluiten:
1) Veel AAA-games doen vaak nog interessante dingen. Elden Ring brak quasi elk cliché van openworld action rpg's. Resident Evil 4 remake is een geconcentreerde dosis van actie die nooit aansleept. Final Fantasy 16 struikelt een beetje over zijn eigen sidequests, maar is breed genomen een prachtige game met zoveel visueel spektakel in bossfights...
2) "indie-games" / AA-games zijn gelijk de vreemd-ogende snuiters (gelijk Koonut bvb) in uw oude unief-klas die eerst vreemd of zelfs mild afstotelijk kunnen overkomen. Als ge er echter 15/30 minuten mee bezig zijt, hebt ge vaak al de klik gemaakt. Omdat ze in deze prijs vaak meer durven experimenteren, zult ge veel rapper iets interessant vinden. (met uitzondering van de duizenden 2d-platformers)
Slay the spire, Balatro en Hades zijn alledrie de helft of vaak zelfs afgeprijsd tot een kwart van wat je betaalt voor bvb een nieuwe God of war en houden veel mensen makkelijk zoet voor 2/3/4 keer de campagne-duur van een AAA-game.
Enerzijds wil je met de jaren het meeste halen uit je relax-tijd. Stel dat je dan (om maar een voorbeeld te geven) Spider-man 2 speelt omdat ge de eerste gespeeld hebt, gaat ge mogelijk denken
"jaaa, tis wel fijn, maar ook een beetje oud en vertrouwd. Combat is leuk, maar niet veel nieuws/interessant. Verhaal is leuk, maar niet wauw..."
Ik wil niet per se hekelen op veel AAA-games, maar ze zijn vaak een goed voorbeeld. Uw verwachtingen liggen hoger omdat de hype er rond hangt en ge verwacht wel iets voor uw €70... maar langs de andere kant ziet ge in AAA-games vaak hetzelfde qua gameplay en verhaalelementen die ge als "oudere" gamer al vaker hebt gezien.
Om op een positieve noot te sluiten:
1) Veel AAA-games doen vaak nog interessante dingen. Elden Ring brak quasi elk cliché van openworld action rpg's. Resident Evil 4 remake is een geconcentreerde dosis van actie die nooit aansleept. Final Fantasy 16 struikelt een beetje over zijn eigen sidequests, maar is breed genomen een prachtige game met zoveel visueel spektakel in bossfights...
2) "indie-games" / AA-games zijn gelijk de vreemd-ogende snuiters (gelijk Koonut bvb) in uw oude unief-klas die eerst vreemd of zelfs mild afstotelijk kunnen overkomen. Als ge er echter 15/30 minuten mee bezig zijt, hebt ge vaak al de klik gemaakt. Omdat ze in deze prijs vaak meer durven experimenteren, zult ge veel rapper iets interessant vinden. (met uitzondering van de duizenden 2d-platformers)
Slay the spire, Balatro en Hades zijn alledrie de helft of vaak zelfs afgeprijsd tot een kwart van wat je betaalt voor bvb een nieuwe God of war en houden veel mensen makkelijk zoet voor 2/3/4 keer de campagne-duur van een AAA-game.
Michster
Well-known member
(old school) Runescape op een tabletje open hebben terwijl ge met iets anders bezig zijt, is peak-productiviteit.
Tijdloos
Active member
Ik had hetzelfde gevoel, maar nu zijn we met wat vrienden een week of 2 geleden samen een Minecraft server begonnen, en eigenlijk heb ik me al lang niet meer zo geamuseerd bij het gamen. Dat zal meer zijn omdat het met vrienden is, en het ergens wel komisch is dat een bende volwassene kerels hun huisjes aan het decoreren zijn. Maar toch.
Hier ook fan van Witcher 3, Tomb Raider en alles van Naughty Dog! Eigenlijk heb ik liefst van al gewoon een single player met een mix van actie en puzzels en wat mooie locaties. Graag ook nog een deftig verhaal om alles aan mekaar te knopen, maar als het niet zo geloofwaardig is, is het niet erg
Control ook nog even geprobeerd maar setting sprak mij niet zo aan. Vond Dishonored dan boeiender (niet helemaal vergelijkbaar misschien maar ook een spel waar je speciale krachten hebt), al heb ik ook daar enkel de eerste uitgespeeld.
Ik heb dat dus ook, dat ik mijzelf bij wijze van spreken moet dwingen om te gamen
. Enerzijds heb ik het gevoel dat er de laatste tijd weinig releases zijn waar ik op zit te wachten, anderzijds heb ik minder tijd dan vroeger en heb ik ook nog andere hobby's.Enige games die ik de laatste 2-3 jaar tot het einde heb uitgespeeld zijn Ghost of Tsushima, Secret of Monkey Island (nostalgie!!), Trine 4 (korte levels, dus af en toe tussendoor), Stray (hele toffe sfeer) en Ratchet & Clank: Rift Apart (wat repetitief maar korte laadtijden + gelikte gfx en coole wapens maken veel goed).
Nu aan GoW Ragnarok bezig en vind die ook wel goed, maar 't zal toch nog even duren totdat die uit is.
Voor de rest veel geprobeerd maar weinig dat blijft plakken (misschien één van de nadelen van een model als PSPlus; is zo gemakkelijk om iets anders te starten, terwijl je vroeger gebonden was aan de games die je fysiek in huis had)
bugsystyle
Active member
Klinkt al jaren herkenbaar, je hebt ook de tijd niet meer zoals voorheen om je onbezonnen te verdiepen in een spel. Kindjes in huis?!
Ik geniet daarom vandaag bijna uitsluitend van nostalgische games zoals age of empires (2) en zowat de ganse bibliotheek op de nintendo switch en dan nog voornamelijk van de gameboy tot de nintendo 64 bib. Aka spelletjes waar je je een uurtje of 2 mee kan bezighouden en dan kunt wegleggen. De switch is daarom voor mij een fantastische console!
Ik zou wel nog een nieuwe elder scrolls, fallout of skate game appreciëren omdat dat nu eenmaal de spellen zijn die ik sinds mijn jeugd speel.
Ik geniet daarom vandaag bijna uitsluitend van nostalgische games zoals age of empires (2) en zowat de ganse bibliotheek op de nintendo switch en dan nog voornamelijk van de gameboy tot de nintendo 64 bib. Aka spelletjes waar je je een uurtje of 2 mee kan bezighouden en dan kunt wegleggen. De switch is daarom voor mij een fantastische console!
Ik zou wel nog een nieuwe elder scrolls, fallout of skate game appreciëren omdat dat nu eenmaal de spellen zijn die ik sinds mijn jeugd speel.
maccie
Active member
hier ook, Elden Ring is zowat de enige "nieuwe" game die me langer dan een uur wist te boeien het voorbije jaar. Nooit een souls-like game gespeeld dus het duurt wel even om er in te komen. Maar de sfeer, omgeving en leerproces maken het wel de moeite waard.
Dr. Sheldon Cooper
Well-known member
Elke keer ik Elden Ring, Bloodborne, Dark Souls speel vraag ik mij echt af of er iets scheelt met mij 
Wereldwijd telkens unaniem die superlatieven en ik speel precies altijd een lelijk, clunky spel
Na een uur geef ik dat altijd op. Toch eens verder doorbijten of gaat het echt gewoon niks voor mij zijn?
Wereldwijd telkens unaniem die superlatieven en ik speel precies altijd een lelijk, clunky spel
Na een uur geef ik dat altijd op. Toch eens verder doorbijten of gaat het echt gewoon niks voor mij zijn?
Van DS1 kan ik het begrijpen dat dat lelijk en clunky aanvoelt naar hedendaagse normen, maar Elden Ring kunde toch moeilijk lelijk noemen?Elke keer ik Elden Ring, Bloodborne, Dark Souls speel vraag ik mij echt af of er iets scheelt met mij
Wereldwijd telkens unaniem die superlatieven en ik speel precies altijd een lelijk, clunky spel
Na een uur geef ik dat altijd op. Toch eens verder doorbijten of gaat het echt gewoon niks voor mij zijn?
Ik had dat gevoel bij oudere souls games ook. Elden Ring en Sekiro hebben mij van mening doen veranderen.Elke keer ik Elden Ring, Bloodborne, Dark Souls speel vraag ik mij echt af of er iets scheelt met mij
Wereldwijd telkens unaniem die superlatieven en ik speel precies altijd een lelijk, clunky spel
Na een uur geef ik dat altijd op. Toch eens verder doorbijten of gaat het echt gewoon niks voor mij zijn?
En wat betreft dit topic: ik ben nu zelf 30 en ik wou dat ik minder door games geboeid was. Als ik mezelf niet tegen houdt, steek ik elk vrij uur dat ik heb in games als WoW of FF14, en als er iets nieuws uitkomt zoals Helldivers 2, zou ik gerust 12u aan een stuk kunnen spelen als ik niet moest werken.
Bradhadair
Member
Ik heb ook zo'n hele periode gehad. Elk spel dat ik startte leek alsof ik hetzelfde deed. De games die ik kocht zaten ook altijd in mijn geprefereerde genres, en de zin om ze te spelen ging weg, waardoor de backlog ook enkel groeide. Wanneer het verhaal dan nog goed vooruit ging, kon het mij geboeid houden, anders niet.
In 2023 heb ik dan als goed voornemen met nieuwjaar een lijst van genres gemaakt die ik tegenwoordig links laat liggen (strategy, sports, shooters,...) en daarin de 3 beste games per genre erbij (of hoog aangeschreven met een setting die me aansprak).
Hierdoor toch weer een aantal zaken herontdekt, maar uiteindelijk slechts weinig uitgespeeld. Maar belangrijker: ik ontdekte de liefde voor mijn meer geliefde genres terug door deze afwisseling. In plaats van aanvoelen als: "ik moet weer hetzelfde doen", voelde het als thuiskomen bij iets geliefd. Het gevolg is ook dat door extra games toe te voegen, mijn zin om te gamen terug kwam en de backlog net gedaald is.
Nu wissel ik terug vaker af met een platformer, een sportsgame of iets anders, waarvan ik ze wel leuk vind, maar na een avond of 2 er genoeg van heb. Dat is dan een tussendoortje tussen 2 games in mijn favo genres waar ik makkelijk 40 - 80 uur kan mee bezig zijn. Die afwisseling werkt wel goed.
Oh, en als je eens geen zin hebt, kijk dan een film of lees een boek. Dan toch gamen laat enkel een wrange nasmaak na, waardoor de zin om te gamen enkel nog vermindert.
Games die mij terug zin gaven: Mass Effect Trilogy (I was late to the party), Replay van Halo 1-3, Mario-games, Rayman Legends, Street Fighter 6,...
In 2023 heb ik dan als goed voornemen met nieuwjaar een lijst van genres gemaakt die ik tegenwoordig links laat liggen (strategy, sports, shooters,...) en daarin de 3 beste games per genre erbij (of hoog aangeschreven met een setting die me aansprak).
Hierdoor toch weer een aantal zaken herontdekt, maar uiteindelijk slechts weinig uitgespeeld. Maar belangrijker: ik ontdekte de liefde voor mijn meer geliefde genres terug door deze afwisseling. In plaats van aanvoelen als: "ik moet weer hetzelfde doen", voelde het als thuiskomen bij iets geliefd. Het gevolg is ook dat door extra games toe te voegen, mijn zin om te gamen terug kwam en de backlog net gedaald is.
Nu wissel ik terug vaker af met een platformer, een sportsgame of iets anders, waarvan ik ze wel leuk vind, maar na een avond of 2 er genoeg van heb. Dat is dan een tussendoortje tussen 2 games in mijn favo genres waar ik makkelijk 40 - 80 uur kan mee bezig zijn. Die afwisseling werkt wel goed.
Oh, en als je eens geen zin hebt, kijk dan een film of lees een boek. Dan toch gamen laat enkel een wrange nasmaak na, waardoor de zin om te gamen enkel nog vermindert.
Games die mij terug zin gaven: Mass Effect Trilogy (I was late to the party), Replay van Halo 1-3, Mario-games, Rayman Legends, Street Fighter 6,...
LouGarou
Well-known member
Haha, echt eh. Heb ik geen tijd, wil ik gamen. Heb ik dan tijd, is het van: pfff, geen zin om te gamen.Ik herken het gevoel ook wel. Aandachtsspanne die helemaal naar de kl.. is en het gevoel hebben alles al eens gezien/gespeeld te hebben. Ik probeer nu wel vaker wat rustigere games te spelen met wat muziek op. Civilization, Two Point Hospital/Campus, Jurassic World Evolution, Rimworld.
Ook heb ik vaak het gevoel dat als ik al een avond vrij heb, ik precies moét gamen. Dan zit ik soms tegen mijn goesting te gamen en elke 10 minuten iets anders tot het tijd is om te gaan slapen.
Dr. Sheldon Cooper
Well-known member
Ja… die stijl spreekt me precies echt niet aan. Toen ik Bloodborne op release kocht dacht ik ook meteen “oei, hoe lelijk”.
Ik ben nochtans geen graphics whore ofzo
Alpine
Well-known member
De games waar ik het meeste van heb genoten zijn de Uncharted reeks, Last of Us reeks, Shadow of the Tomb Raider, Mad Max, The Witcher 3, Ghost of Tsushima en Fallout 4 toen hij pas uit kwam.
Games zoals Bloodborne en Returnal vond ik ook goed maar bezag ik als een uitdaging omdat ze moeilijk zijn.
En af en toe is een indie game: Journey, Rime, Little Nightmares 1 en 2 ,...
Games zoals Bloodborne en Returnal vond ik ook goed maar bezag ik als een uitdaging omdat ze moeilijk zijn.
En af en toe is een indie game: Journey, Rime, Little Nightmares 1 en 2 ,...
Denk dat ik Bloodborne eigenlijk pas achteraf ben gaan appreciëren, toen ik het uit had . Tijdens het spelen dikwijls gevloekt, achteraf goeie herinneringen aan de sfeer, of als ik iets anders aan 't spelen bent met clunky combat denk ik soms: speelde dit maar wat meer als Bloodborne. Af en toe denk ik, ik begin nog eens opnieuw, maar toch maar niet, aangezien ik sowieso al bijna niet meer game 
. Tijdens het spelen dikwijls gevloekt, achteraf goeie herinneringen aan de sfeer, of als ik iets anders aan 't spelen bent met clunky combat denk ik soms: speelde dit maar wat meer als Bloodborne. Af en toe denk ik, ik begin nog eens opnieuw, maar toch maar niet, aangezien ik sowieso al bijna niet meer game 
DanielSoul70
Active member
Wat een jonkies hier 
Ik ben 54 en inderdaad boeit het me ook veel minder dan vroeger
Wat mij stoort is dat wanneer iets goed is, het bij de opvolger naar de kloten wordt gehaald
Het mooiste voorbeeld is gears 4 de horde mode die echt subliem was/is en die ik nog zou spelen indien het niet dood was.
De gears 5 komt en niemand van mijn toenmalige friends, waaronder ook mezelf speelt het
Ook moet precies elke game een open wereld worden en niets is nog wat het is.
Er is ook een overvloed aan gaming, zeker wanneer je elke console hebt staan. Natuurlijk als kind heb je tijd maar als volwassene is dat toch wel iets anders
Ik zeg maar, als het je passie is, dan komt het wel terug. Om die reden staat elke console er nog en koop ik de games waarvan ik weet dat ze me altijd geboeid hebben. Deels om ervan te genieten dat ik ze in mijn bezit heb.
Gaming is een deel van wie ik ben en ik geniet ervan dat ik mijn consoles heb staan en games heb
Ik hoop op een goede horde bij gears of war e-day om dan met mijn buddy oddifinity, dark para, nick avonden mp en coop te beleven
In 2026 mijn pensioen en dan zou tijd geen issue meer mogen zijn
Ik ben 54 en inderdaad boeit het me ook veel minder dan vroeger
Wat mij stoort is dat wanneer iets goed is, het bij de opvolger naar de kloten wordt gehaald
Het mooiste voorbeeld is gears 4 de horde mode die echt subliem was/is en die ik nog zou spelen indien het niet dood was.
De gears 5 komt en niemand van mijn toenmalige friends, waaronder ook mezelf speelt het
Ook moet precies elke game een open wereld worden en niets is nog wat het is.
Er is ook een overvloed aan gaming, zeker wanneer je elke console hebt staan. Natuurlijk als kind heb je tijd maar als volwassene is dat toch wel iets anders
Ik zeg maar, als het je passie is, dan komt het wel terug. Om die reden staat elke console er nog en koop ik de games waarvan ik weet dat ze me altijd geboeid hebben. Deels om ervan te genieten dat ik ze in mijn bezit heb.
Gaming is een deel van wie ik ben en ik geniet ervan dat ik mijn consoles heb staan en games heb
Ik hoop op een goede horde bij gears of war e-day om dan met mijn buddy oddifinity, dark para, nick avonden mp en coop te beleven
In 2026 mijn pensioen en dan zou tijd geen issue meer mogen zijn
Wait whut?
Ik heb wel veel heb zin in die game maar dan installeren en meestel is mijn goesting over tegen dan.
