Put_met_keren
Active member
Hoe omgaan met iemand met (veel) vocale tics?
Heb je zelf Tourette/tics? Of leef je samen met iemand met tics?
Toen ik mijn man een vijftal jaar geleden leerde kennen, had hij lichte tics. Hij noemde het zelf een lichte vorm van Tourette. Het ging toen voornamelijk over zijn keel veelvuldig schrapen en kuchen.
Ondertussen zijn de tics veel erger. Er zijn allerlei nieuwe geluiden bijgekomen en ze zijn veel frequenter. Van ‘s morgens vroeg tot het moment dat hij in slaap valt en zelfs ‘s nachts als hij bv. wakker wordt om naar het toilet te gaan.
Het loopt eigenlijk wel de spuigaten uit, die constante stroom aan geluiden. Maar mijn man praat er niet graag over en negeert het liever. Na veel frustraties van mijn kant uit, had hij het toch eens aangekaart bij de huisarts en zij ging een bevriende psycholoog contacteren maar dat is helaas op niks uitgedraaid.
Ik vind wel zelf hier en daar iets over gedragstherapie maar is dat wel effectief?
Is er iets van medicatie die kan helpen? Ik had gelezen over bepaalde antidepressiva en zelfs antipsychotica, maar da’s wel extreem?
Hij heeft al een aantal vrij verkrijgbare soorten medicatie geprobeerd à la metarelax en sedistress om zijn stress wat te verlagen en te ontspannen, maar dat doet uiteraard niks.
Heb je zelf Tourette/tics? Of leef je samen met iemand met tics?
Toen ik mijn man een vijftal jaar geleden leerde kennen, had hij lichte tics. Hij noemde het zelf een lichte vorm van Tourette. Het ging toen voornamelijk over zijn keel veelvuldig schrapen en kuchen.
Ondertussen zijn de tics veel erger. Er zijn allerlei nieuwe geluiden bijgekomen en ze zijn veel frequenter. Van ‘s morgens vroeg tot het moment dat hij in slaap valt en zelfs ‘s nachts als hij bv. wakker wordt om naar het toilet te gaan.
Het loopt eigenlijk wel de spuigaten uit, die constante stroom aan geluiden. Maar mijn man praat er niet graag over en negeert het liever. Na veel frustraties van mijn kant uit, had hij het toch eens aangekaart bij de huisarts en zij ging een bevriende psycholoog contacteren maar dat is helaas op niks uitgedraaid.
Ik vind wel zelf hier en daar iets over gedragstherapie maar is dat wel effectief?
Is er iets van medicatie die kan helpen? Ik had gelezen over bepaalde antidepressiva en zelfs antipsychotica, maar da’s wel extreem?
Hij heeft al een aantal vrij verkrijgbare soorten medicatie geprobeerd à la metarelax en sedistress om zijn stress wat te verlagen en te ontspannen, maar dat doet uiteraard niks.

