Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Sylverscythe]

Dat heb ik gisteren geprobeerd, maar werd afgesnauwd met "ik wil er niet over praten". (je zou denken dat iemand met een PhD in psychologie weet dat je er beter over praat he...)
Op zich is er tijd genoeg (wij moeten niks in het huishouden doen, poetshulp en grootouders doen de strijk/was/...), ik doe de avonden en nachten dus vanaf 19u kan ze eigenlijk doen wat ze wil. Het enige probleem zijn de middagdutjes, die ze enkel wil doen bij de mama. Al zou ze daar eventueel ook wel moeten kunnen buiten sluipen volgens mij.

En die GSM is zeker ook ontspanning, maar absoluut geen "me-time" hoor. Door continu dat als enige vorm van ontspanning te gebruiken, wordt het probleem echt alleen maar erger imo.

Mja, hier is het bij conflicten ook zo dat ik wil blijven praten en zij gewoon een time-out wil, iets karakterieel zeker. Ik heb er zeker geen enkel gefundeerd oordeel over, maar het lijkt me geen situatie die gaat beteren zonder iets te veranderen. Er over praten wanneer iedereen gekalmeerd is zal stap 1 zijn.

 

[Mulan]

Ik kan enkel voor mezelf spreken, maar enkele uurtjes niet op de dochter "moeten" letten was voor mij ook geen ontspanning/me-time. Dan was ik mentaal toch bezig met "om dat uur moet dit gedaan worden, om dat uur dat, ik mag niet vergeten dat volgende week x geregeld moet worden zodat..." Ook al lag ik lui in de zetel op de gsm te scrollen. Toen het echt te veel werd voor mij, heb ik 2 nachten in een b&b geboekt. Mijn ex stond hier helemaal achter, ik moest echt weg van thuis (en niet gaan shoppen of koffieklets met een vriendin of zo): andere omgeving en meer dan een paar uur. Misschien is dat wat zij ook nodig heeft? Een langere break en vooral weg van huis waar je 1001 taakjes ziet die je mentaal bezig blijven houden.

 

[Mulan]

Wat een belachelijke commentaar is dat zeg.

Efkes kaderen dat ik best wel neurotisch ben wat structuur betreft. Ik ga dus effectief zeggen: "Nee, in de voormiddag ga ik daar niet naar toe want anders eten we anderhalf uur later, dan komt er ook niets meer in huis van middagrust en is gans den dag om zeep."
Terwijl mijn ex dan weer eerder zal zeggen: "Dan stoppen we onderweg wel in een supermarkt, geven haar in de auto iets te eten en kunnen jullie een dutje proberen doen terwijl ik rijd."
Ik merk dat dat voor mij "niet werkt" en ik daar effectief door van slag ben, dus ga zo een dingen vermijden. Ik zie dat mijn dochter dat ook wat heeft, hij vindt dat ik mijn nood aan planning dan wat projecteer op haar en wil niet dat ze ook zo rigide zal worden als ik omdat ze niets anders gewend is. En dan kan er al wel eens een misplaatst woordje vallen... Zoals bij ons allemaal als we moe zijn en ambras hebben.

 

[anders.]

Ik kan enkel voor mezelf spreken, maar enkele uurtjes niet op de dochter "moeten" letten was voor mij ook geen ontspanning/me-time. Dan was ik mentaal toch bezig met "om dat uur moet dit gedaan worden, om dat uur dat, ik mag niet vergeten dat volgende week x geregeld moet worden zodat..." Ook al lag ik lui in de zetel op de gsm te scrollen. Toen het echt te veel werd voor mij, heb ik 2 nachten in een b&b geboekt. Mijn ex stond hier helemaal achter, ik moest echt weg van thuis (en niet gaan shoppen of koffieklets met een vriendin of zo): andere omgeving en meer dan een paar uur. Misschien is dat wat zij ook nodig heeft? Een langere break en vooral weg van huis waar je 1001 taakjes ziet die je mentaal bezig blijven houden.

Dat is ook iets waar ik geen probleem mee zou hebben. Véél liever dat ze eens een weekend weg is dan op deze manier. Maar in haar hoofd gaat de dochter ook gewoon sterven als die eens een weekend geen middagdutjes doet...

 

[Sylverscythe]

Efkes kaderen dat ik best wel neurotisch ben wat structuur betreft. Ik ga dus effectief zeggen: "Nee, in de voormiddag ga ik daar niet naar toe want anders eten we anderhalf uur later, dan komt er ook niets meer in huis van middagrust en is gans den dag om zeep."
Terwijl mijn ex dan weer eerder zal zeggen: "Dan stoppen we onderweg wel in een supermarkt, geven haar in de auto iets te eten en kunnen jullie een dutje proberen doen terwijl ik rijd."
Ik merk dat dat voor mij "niet werkt" en ik daar effectief door van slag ben, dus ga zo een dingen vermijden. Ik zie dat mijn dochter dat ook wat heeft, hij vindt dat ik mijn nood aan planning dan wat projecteer op haar en wil niet dat ze ook zo rigide zal worden als ik omdat ze niets anders gewend is. En dan kan er al wel eens een misplaatst woordje vallen... Zoals bij ons allemaal als we moe zijn en ambras hebben.

Goh, ik ben ook veel meer zo dan mijn vrouw, maar met een jong kind is een ritme aanhouden toch gewoon logisch? Naar mijn bescheiden mening maak je je eigen leven (met een baby of jong kind) ook onnodig moeilijk door los om te springen met structuur.

 

[Visenya]

Jezus wat haat ik familiefeesten, etc. sinds onze dochter er is. Gaat er natuurlijk niet op verbeteren met een tweede.

We moesten gisteren naar een communiefeest, al goed en wel. 15u daar verwacht, 45min rijden.

De middag zelf was zeer leuk, onze dochter heeft haar echt geamuseerd. Ze heeft wel echt nood aan haar routine (in bed tegen 19:00) maar onder "druk" van mijn vriendin haar familie/het feit dat mijn vriendin altijd voor goed wilt doen bleef ze het vertrek maar uitstellen. Let op, ik snap het wel, je kan moeilijk na 2u vertrekken als je 45min moet rijden...Maar toch.

gevolg, dochter compleet over haar toeren, daar pas rond 19u30 vertrokken, in bed om 20u30. Helse nacht meegemaakt waardoor ik toch de volle 2u heb kunnen slapen. Ze kwam constant al huilend/schreeuwend wakker, waarschijnlijk wat overprikkeld.

Ik ga de volgende keer toch voet bij stuk houden... misschien ben ik wat te streng/"autistisch" op het vlak van routine volgen maar holy fuck, het werkt wel.
/rant

Herkenbaar, hier elke maand gaan ontbijten bij de grootouders en elke keer diezelfde zever. Gisteren had ik dan als cadeau voor lentefeest van petekind uitgelegd dat ik met hem naar de dierentuin ging. Hij vroeg dan of onze dochter meeging, en ik leg uit dat dat niet gaat omdat ze 's middags nog moet gaan slapen. Natuurlijk direct de grootouders "maar die kan toch in de buggy slapen!" (iets dat ze letterlijk nog nooit gedaan heeft, en dat weten ze goed genoeg). Petekind zei zelf "nee, ze slaapt niet in de buggy, ze wil thuis slapen, maar dan gaan we later wel eens samen naar de dierentuin". Als een 7-jarig kind het snapt, waarom dan volwassenen niet??

Oh zo herkenbaar. Deel van de familie woont op een uur (of langer rijden), daar zijn we sinds de geboorte van de dochter amper geraakt. We hebben al geprobeerd om thuis vroeg te vertrekken en hopend dat ze een deel van haar middagdutje zou doen op de terugweg, daar wat later vertrokken. Valt ze pas de laatste 10 minuten van de rit in slaap en wilt ze natuurlijk niet meer in bed verder slapen. Da's dan twee dagen een zeer knorrige dochter voor een bezoekje van amper 2 u (als het al zo lang is) en een autorit van meer dan 2u.


Gisteren een heel leuk gezinsdagje gehad voor moederdag. Er werd hier in de buurt een wandeling georganiseerd met tussenstops onderweg. Dochterlief heeft eigenlijk nog nooit langer dan een uur in haar wandelwagen gezeten, dus dat was spannend. Maar ze is heel flink geweest, was het nu dat ze eens wat anders zag, of al die vreemde gezichten die ze toch goed moest observeren (toch altijd beziens met een klein kindje onderweg) of dat madeleintje dat ze halverwege gekregen heeft. Wie zal het zeggen. Ze begon pas van haar oren te maken bij de laatste stop, nog geen 5 minuten van huis, dus perfect. Goede oefening ook, want eind deze week gaan we voor de eerste keer naar Planckendael en ik hoop dat we het langer dan een uur zullen kunnen trekken. Bij ons heeft ze nog nooit, hoe moe ook, in de wandelwagen willen slapen, bij m'n schoonouders wel. Zullen wel zien wat ze aangeeft, en anders is het om 11u weer huiswaarts. (en dan valt ze de laatste 10 minuten van de autorit in slaap en zitten we weer 2 dagen met een brompot)

 

[anders.]

Goede oefening ook, want eind deze week gaan we voor de eerste keer naar Planckendael en ik hoop dat we het langer dan een uur zullen kunnen trekken. Bij ons heeft ze nog nooit, hoe moe ook, in de wandelwagen willen slapen, bij m'n schoonouders wel. Zullen wel zien wat ze aangeeft, en anders is het om 11u weer huiswaarts. (en dan valt ze de laatste 10 minuten van de autorit in slaap en zitten we weer 2 dagen met een brompot)

Ik weet niet hoe ver je woont van Planckendael, maar als je "in de buurt" woont kan je met een abonnement om 9u binnen. Dat zijn voor ons de ideale uitstappen, 9u daar zijn, dan tot 11u - half 12 daar rondlopen. 12u thuis, eten en dan middagdutje. Dat is iets dat wij echt ongelofelijk vaak doen, en ik kan daar zelf ook echt van genieten. Er loopt dat dan quasi niemand rond, het is daar rustig, ...
Maar inderdaad, dat werkt enkel als je op een half uur rijden woont, anders vallen ze net in slaap vlak voor je thuis bent. Als we merken dat ze echt moe is gaan we er ook naast zitten om ze actief te houden in de auto.

 

[Visenya]

Ik weet niet hoe ver je woont van Planckendael, maar als je "in de buurt" woont kan je met een abonnement om 9u binnen. Dat zijn voor ons de ideale uitstappen, 9u daar zijn, dan tot 11u - half 12 daar rondlopen. 12u thuis, eten en dan middagdutje. Dat is iets dat wij echt ongelofelijk vaak doen, en ik kan daar zelf ook echt van genieten. Er loopt dat dan quasi niemand rond, het is daar rustig, ...
Maar inderdaad, dat werkt enkel als je op een half uur rijden woont, anders vallen ze net in slaap vlak voor je thuis bent. Als we merken dat ze echt moe is gaan we er ook naast zitten om ze actief te houden in de auto.

We zijn toch dik 50 minuten onderweg (binnendoor of autostrade maakt niet uit) volgens google maps. Het is de eerste keer dus ik ben heel benieuwd. Zelf ging ik als kind heel graag naar de dierentuin, dus ik hoop dat het meevalt, maar nu gaat ze er zich nog niet zo veel van herinneren. Als het van mij afgehangen had, waren we eerst eens hier in de buurt naar Pakawi park geweest, maar ik heb toch niks te zeggen ...

 

[exCite]

Goh, ik ben ook veel meer zo dan mijn vrouw, maar met een jong kind is een ritme aanhouden toch gewoon logisch? Naar mijn bescheiden mening maak je je eigen leven (met een baby of jong kind) ook onnodig moeilijk door los om te springen met structuur.

Structuur is ook hier absoluut belangrijk (samen met ritueeltjes als een verhaalt voor het slapengaan en dergelijke). Onze jongste sliep gewoon niet in de draagmand, waardoor wij toen hij klein was vaak vroeger doorgingen.
Zaken zoals op vrijdagavond bij mijn ouders altijd net iets later doorgaan zodat ze wel wat gewend worden aan eens langer opblijven doen/deden wij wel en daar ben ik nog altijd blij om.

TL;DR je moet vooral doen waar jij, jouw partner en jouw kinderen zich goed bij voelen. Er zijn kinderen die overal in slaap kunnen vallen, er zijn er die in een buggy/draagmand NIET slapen. Er zijn er die daar doorgroeien of die je dat wat gewend kan maken, maar ook die dat niet gewend worden. Ieder moet dat zelf zien in z'n eigen situatie en je moet je vooral niet laten beïnvloeden door anderen.

 

[anders.]

Structuur is ook hier absoluut belangrijk (samen met ritueeltjes als een verhaalt voor het slapengaan en dergelijke). Onze jongste sliep gewoon niet in de draagmand, waardoor wij toen hij klein was vaak vroeger doorgingen.
Zaken zoals op vrijdagavond bij mijn ouders altijd net iets later doorgaan zodat ze wel wat gewend worden aan eens langer opblijven doen/deden wij wel en daar ben ik nog altijd blij om.

TL;DR je moet vooral doen waar jij, jouw partner en jouw kinderen zich goed bij voelen. Er zijn kinderen die overal in slaap kunnen vallen, er zijn er die in een buggy/draagmand NIET slapen. Er zijn er die daar doorgroeien of die je dat wat gewend kan maken, maar ook die dat niet gewend worden. Ieder moet dat zelf zien in z'n eigen situatie en je moet je vooral niet laten beïnvloeden door anderen.

Het probleem is dat, wanneer je met zo'n geval zit dat niet zal slapen, de andere mensen dat niet lijken te snappen. En het is gewoon heel frustrerend als je daar élke keer opnieuw zo'n passive agressive ruzie over moet maken met grootouders etc. Hoe vaak wij al wel niet "jamaar, dan kan ze toch in de auto slapen" te horen hebben gekregen...

 

[Visenya]

Wij hebben hier ook echt een gewoontebeestje. Melk beneden drinken, da's met papa, als die thuis is, dan springt ze bijna van mijn armen op zijn schoot. Het avondritueel, da's dan mijn jobke. Normaalgezien poetst papa nog haar tanden na haar fles melk, de laatste dagen moet ik dat ook doen. De avond is ons momentje. We lezen nu steeds hetzelfde boekje sinds een dag of tien, en nu begint ze ook Klein Konijn op z'n schouder te tikken (een kusje geven was al na 2 dagen), in haar handen te klappen en met het boekje te schudden op de juiste pagina's en da's zo tof om te zien.

 

[Sir.Killalot]

Dochter riep dit weekend richting mijn vrouw "pas op mama!!" omdat ze (zonder het te beseffen) op een insect ging stappen. Ze had het toch lichtjes geraakt, en het lag op zijn rug. Mijn dochter helemaal overstuur en aan het wenen, dus helpt mijn vrouw het insectje terug op zijn pootjes en probeert ze mijn dochter te troosten dat het beestje oké is. De tranen stoppen onmiddellijk, en worden vervangen door een luide kreet "IK GA HET DOOD DOEN" waarop het insect vermorzeld werd door enkele welgemikte sprongetjes.


Kids are scary.

 

[anders.]

Wij hebben hier ook echt een gewoontebeestje. Melk beneden drinken, da's met papa, als die thuis is, dan springt ze bijna van mijn armen op zijn schoot. Het avondritueel, da's dan mijn jobke. Normaalgezien poetst papa nog haar tanden na haar fles melk, de laatste dagen moet ik dat ook doen. De avond is ons momentje. We lezen nu steeds hetzelfde boekje sinds een dag of tien, en nu begint ze ook Klein Konijn op z'n schouder te tikken (een kusje geven was al na 2 dagen), in haar handen te klappen en met het boekje te schudden op de juiste pagina's en da's zo tof om te zien.

Ja, hier doet ze al die stapjes, en dat is echt grappig. Ondertussen moet ik zelfs al niet meer voorlezen en zie ik ze gewoon in (in stilte) dat boek bladeren en die dingen doen Ik vind dat echt een geniaal boekje. Alleen linkt ze nu "hocus pocus" met in bed gaan liggen, en niet met toveren. Ik vraag me af wat voor verwarring dat gaat geven als ze in de kleuterklas over toveren gaan leren (ik zie ze nog wel in staat om daar ergens te gaan liggen als ze dat zeggen)

 

[anonymousMF]

Goh, ik ben ook veel meer zo dan mijn vrouw, maar met een jong kind is een ritme aanhouden toch gewoon logisch? Naar mijn bescheiden mening maak je je eigen leven (met een baby of jong kind) ook onnodig moeilijk door los om te springen met structuur.

Wij zijn er doorgaans heel los mee (als in vaak op locatie ergens blijven slapen met de kinderen, dan ook bv laat op blijven met hun, etc.). Over het algemeen hebben we ook niet echt een vaste routine van bedtijd ofzo.

Maar dat leidt inderdaad toe dat de nachten nogal vaak omzeep zijn. Voor mij persoonlijk is dat de vrijheid meer als waard.

Maar er is wel wat meer anticipatie mogelijk zonder echt dat je je dag helemaal moet aanpassen wat we soms te weinig doen. We kunnen nog wel is vergeten eten te plannen bv op uitstap en als dan alles ontploft is dat meer effort dan nodig om het op te lossen (de oudste word echt een gigantisch onkalmeerbaar monster als hij honger heeft en/of heel moe is). Het gaat altijd goed tot het dan inneens te laat is . Je zou denken dat je na 20x de fout niet meer maakt, maar ja..

 

[JPV]

Mijn dochter haar pinterest stond open op mijn pc. Blijkbaar had ze anderhalf jaar geleden een "bullet journal" op pinterest geopend. Haar Engels was toen we iets slechter dan het nu is:

 

[anders.]

Mijn dochter haar pinterest stond open op mijn pc. Blijkbaar had ze anderhalf jaar geleden een "bullet journal" op pinterest geopend. Haar Engels was toen we iets slechter dan het nu is:


Bekijk bijlage 19516

Ik vind een boulet journal wel interessanter dan een bullet journal

 

[nixie]

We zijn toch dik 50 minuten onderweg (binnendoor of autostrade maakt niet uit) volgens google maps. Het is de eerste keer dus ik ben heel benieuwd. Zelf ging ik als kind heel graag naar de dierentuin, dus ik hoop dat het meevalt, maar nu gaat ze er zich nog niet zo veel van herinneren. Als het van mij afgehangen had, waren we eerst eens hier in de buurt naar Pakawi park geweest, maar ik heb toch niks te zeggen ...

Hoe oud is ze?
Wij zijn afgelopen vrijdag voor de eerste keer met de onze geweest. (1j aar en 3 maand)
We hadden gelukkig gratis tickets gekregen en zijn dan na haar dutje en fruit vertrokken.
waren er om 16u en zijn tot 18u gebleven.
Het was zalig, niks van volk waardoor ze weinig afgeleid was.
Bonobo's en andere apen waren een succes!

 

[nixie]

De onze heeft ook zo nood aan een vast ritme.
Als dat doorbroken wordt dan is het s'nachts gegarandeerd prijs.

Zaterdag hadden we bezoek (veel bezoek zelf) maar we hebben de dochter laten slapen tot ze wakker werd over de middag.
Dat het bezoek haar dan niet of kort ziet is niet ons probleem.
Zondag was het een beetje onze fout.
We wouden inde buurt naar een rommelmarkt, was net rond haar middagdut.
Toch geweest en uiteindelijk heeft ze in de koets geslapen.
Maar minder als anders en we zijn dan nog bij familie op bezoek geweest. Veel prikkels en weinig slaap resulteerde dan in een slechte nacht.

Het valt echt op.

 

[Visenya]

Hoe oud is ze?
Wij zijn afgelopen vrijdag voor de eerste keer met de onze geweest. (1j aar en 3 maand)
We hadden gelukkig gratis tickets gekregen en zijn dan na haar dutje en fruit vertrokken.
waren er om 16u en zijn tot 18u gebleven.
Het was zalig, niks van volk waardoor ze weinig afgeleid was.
Bonobo's en andere apen waren een succes!

Bijna een jaar en 8 maand (time flies).
Het is met mijn ouders en m'n broer en zijn gezin, dus we zijn wat afhankelijk van anderen. Gelukkig is mijn moeder ook van mening dat structuur nodig is en weet ze wat voor vlees ze in de kuip heeft met haar jongste kleindochter - de appel is op sommige vlakken blijkbaar pal onder de boom gevallen. Wel handig voor tips bij onzekerheid en petterijen.

 

[derp]

Wij zijn er doorgaans heel los mee (als in vaak op locatie ergens blijven slapen met de kinderen, dan ook bv laat op blijven met hun, etc.). Over het algemeen hebben we ook niet echt een vaste routine van bedtijd ofzo.

Maar dat leidt inderdaad toe dat de nachten nogal vaak omzeep zijn. Voor mij persoonlijk is dat de vrijheid meer als waard.

Maar er is wel wat meer anticipatie mogelijk zonder echt dat je je dag helemaal moet aanpassen wat we soms te weinig doen. We kunnen nog wel is vergeten eten te plannen bv op uitstap en als dan alles ontploft is dat meer effort dan nodig om het op te lossen (de oudste word echt een gigantisch onkalmeerbaar monster als hij honger heeft en/of heel moe is). Het gaat altijd goed tot het dan inneens te laat is . Je zou denken dat je na 20x de fout niet meer maakt, maar ja..

Spreekt mij in elk geval meer aan dan zo'n heel gereguleerd leven. Maar alles hangt af van de mate waarin uw kinderen mee kunnen/willen in zo'n verhaal. Ik denk al rap van 'wij gaan dit doen en de kleine zal zich wel aanpassen'. Misschien niet altijd de 'gemakkelijke' oplossing maar wel de oplossing waarbij ge nog wat dingen meemaakt.

Mijn vriendin is wel het tegenovergesteld dus we zullen nog wel zien wat dat geeft Voor het moment zijn die twee toch volledig aan elkaar vastgekoppeld maar eens die borstvoedingsperiode voorbij is ben ik wel van plan van die bengel gewoon mee op schok te nemen als ik ergens naartoe ga.

Wij zijn nog maar 6 weken ver en uiteraard moet nu alles een beetje op haar tempo gebeuren maar ik heb er eigenlijk alleen nog maar van genoten tot nu toe. Het is een ontzettend mooi en lief kindje, mijn vriendin heeft er eindeloos geduld mee, ik slaap gewoon in de zetel dus ik slaap 6-7u per nacht, waar ik ruimschoots mee toekom. Ik had schrik dat ze depri ging zijn (aangezien dat tijdens de zwangerschap wel het geval was) maar ze doet dat keigoed, en keigraag.

De borstvoeding is nu ook gewoon goed gelanceerd, er zijn (ik klop op hout) geen gezondheidsklachten meer bij mijn lief, dus eigenlijk zijn wij nu gewoon vollen bak aan't genieten.