Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Voidski zei:
Ben ik een overbezorgde kloot als ik mijn 17-weken zwangere vrouw liever niet naar de sauna zie gaan? :unsure:
Ik lees er wat verschillende zaken over, maar ik heb precies liever niet dat ze naar de sauna zou gaan met haar zwangerschap. Zij daarintegen wilt heel graag nog eens naar de sauna.
Klik om te vergroten...
Hier ook 17weken zwanger en voor mezelf uitgemaakt dat dat geen goed idee is. Dat is een onnodig risico nemen vind ik persoonlijk.

In de zomer zullen we normaal gezien nog genoeg puffen en zweten :p
 
Laatst bewerkt:
Sir.Killalot zei:
Proficiat!
Klik om te vergroten...
Merci!
Het was nogal een ervaring. Die van ons zonder epidurale alles gedaan, maar uiteindelijk bleek ze toch in sterrenkijker-houding te liggen dus effectief de kleine eruit persen wou niet lukken. Ze was na anderhalf uur volledig afgepeigerd, kindje ook. Ze zijn haar met een zuignap moeten gaan halen. Dan bleek ook nog eens dat ze haar gevoeg had gedaan in het vruchtwater, dus ze werd direct na de geboorte meegenomen naar de pediatrie om de longen en maag leeg te pompen. (nu al) een van de moeilijkste momenten in mijn leven om die kleine pruts daar te zien liggen. In de verloskamer was mijn vriendin ondertussen van hare sus gegaan, lag lijkbleek met de benen omhoog, ze is ook redelijk wat bloed verloren. Ik wist niet bij wie van de twee ik moest blijven op dat moment.

2u later waren moeder en dochter gelukkig herenigd, maar de borstvoeding kwam wat later op gang (ook omdat ze de eerste dag nog veel slijmpjes teruggaf), waardoor haar gewicht meer dan 10% gezakt is, er was dan een dag dat er precies niet meer veel fut in zat dus een beetje bij gevoed, extra gekolfd om de boel in gang te zetten... enfin echt een hele rollercoaster geweest. Ik heb precies nog niet veel anders gedaan dan mij zorgen gemaakt de afgelopen week. Ik kan mij ook niet herinneren dat ik al ooit zo veel (bijna) heb lopen janken in mijn leven.

Als ik kon zou ik nu een standbeeld gaan zetten op de grote markt van Brussel voor al die vroedvrouwen en verpleegsters die hebben geholpen. Hoe vaak dat er (in de nacht dan ook eens) iemand aan het bed van mijn vriendin zat om te helpen met te kolven, gerust te stellen, om te helpen met aanleggen, om gewoon eens te komen vragen hoe het ging...
Die vrouwen zijn hun gewicht in goud waard en die hebben ons er deze week echt helemaal doorheen gesleurd.
 
Laatst bewerkt:
Deze morgen om 4.50u was ze wakker. Ik ga er bij liggen en ze wou duidelijk nog wel slapen, maar het lukte niet goed om terug in slaap te vallen. Een uur lang om de paar minuten "ik hou van jou, papa", aai aai aai, "knuffel!", ...
De mentale dualiteit in mijn hoofd tussen "oooh, zo lief" en "GA NU FUCKING SLAPEN!"...
 
derp zei:
2u later waren moeder en dochter gelukkig herenigd, maar de borstvoeding kwam wat later op gang (ook omdat ze de eerste dag nog veel slijmpjes teruggaf), waardoor haar gewicht meer dan 10% gezakt is, er was dan een dag dat er precies niet meer veel fut in zat dus een beetje bij gevoed, extra gekolfd om de boel in gang te zetten... enfin echt een hele rollercoaster geweest. Ik heb precies nog niet veel anders gedaan dan mij zorgen gemaakt de afgelopen week. Ik kan mij ook niet herinneren dat ik al ooit zo veel (bijna) heb lopen janken in mijn leven.
Klik om te vergroten...
Welkom bij het vaderschap :P Het betert de eerste 2 jaar niet echt!
 
shellshock zei:
Oftewel het ouderschap samengevat in één zin.
Klik om te vergroten...
DIT !

hahahahah


Gisterenenavond heeft mijn madam denk van 19u30 tot 21u er bij gelegen tot hij sliep. En alsmaar was er wat hé, dorst, honger, jeuk, blablabla.

Tot hij opeens zei "dat was toch mijn plannetje om niet te slapen".
Dan was het even bijna met roepen en tieren hahahaha
 
Het zal wel normaal zijn, eens je een kind hebt, dat je vermoeider van vakantie terug komt dan dat je vertrokken bent. (als dat al kon)

Ons masjoefel is volop aan het verkennen, ook van de grenzen, en daar heeft ze zich heel hard mee geamuseerd de afgelopen week.
- Joepie, keukenkasten die ik open krijg.
- Klimmen op de salontafel.
- Achter de chauffage raak ik ook.
- Oh, waar de tv op staat, daar kan ik ook op klimmen, laten we dat testen.
- Onder de stoof gekropen.
- Gordijnen waren ook niet veilig.
- Proberen om haar hoofdje onder de zetel te schuiven en dan klagen dat ik er niet meer onderuit kan.
- In het onderstel van haar wandelwagen gekropen.
- etc, etc, etc ...

Ze kan nog niet zelf stappen en in de zetel zelf raakte ze ook nog niet op eigen kracht, maar we hadden echt ogen op onze rug nodig afgelopen week.

Om dan nog te zwijgen van het uitdagend gedrag als ze moe is en niet genoeg aandacht krijgt naar haar goesting, de tv daar heeft afgezien, en de petterij als ze haar goesting niet kreeg.


Edit: Ook leuk om te horen van je ouders: 'Gij waart just hetzelfde, nu weet ge wat we met u hebben afgezien.' :sop:
 
Laatst bewerkt:
derp zei:
Merci!
Het was nogal een ervaring. Die van ons zonder epidurale alles gedaan, maar uiteindelijk bleek ze toch in sterrenkijker-houding te liggen dus effectief de kleine eruit persen wou niet lukken. Ze was na anderhalf uur volledig afgepeigerd, kindje ook. Ze zijn haar met een zuignap moeten gaan halen. Dan bleek ook nog eens dat ze haar gevoeg had gedaan in het vruchtwater, dus ze werd direct na de geboorte meegenomen naar de pediatrie om de longen en maag leeg te pompen. (nu al) een van de moeilijkste momenten in mijn leven om die kleine pruts daar te zien liggen. In de verloskamer was mijn vriendin ondertussen van hare sus gegaan, lag lijkbleek met de benen omhoog, ze is ook redelijk wat bloed verloren. Ik wist niet bij wie van de twee ik moest blijven op dat moment.

2u later waren moeder en dochter gelukkig herenigd, maar de borstvoeding kwam wat later op gang (ook omdat ze de eerste dag nog veel slijmpjes teruggaf), waardoor haar gewicht meer dan 10% gezakt is, er was dan een dag dat er precies niet meer veel fut in zat dus een beetje bij gevoed, extra gekolfd om de boel in gang te zetten... enfin echt een hele rollercoaster geweest. Ik heb precies nog niet veel anders gedaan dan mij zorgen gemaakt de afgelopen week. Ik kan mij ook niet herinneren dat ik al ooit zo veel (bijna) heb lopen janken in mijn leven.

Als ik kon zou ik nu een standbeeld gaan zetten op de grote markt van Brussel voor al die vroedvrouwen en verpleegsters die hebben geholpen. Hoe vaak dat er (in de nacht dan ook eens) iemand aan het bed van mijn vriendin zat om te helpen met te kolven, gerust te stellen, om te helpen met aanleggen, om gewoon eens te komen vragen hoe het ging...
Die vrouwen zijn hun gewicht in goud waard en die hebben ons er deze week echt helemaal doorheen gesleurd.
Klik om te vergroten...
Proficiat!
En idd die verpleegkundigen, vroedvrouwen, ...daar kan je echt heel veel aan hebben!

Zo een 'platte' baby vinden de meeste papa's maar niets maar het heeft ook zijn charmes.
Nog een maand of 6-7 gaat ge af en toe relaxt met uw vrouw in de zetel kunnen hangen met een gin tonic en een hapje erbij, filmpje op, baby in de wipper of in het park en dan zo eens bij uzelf denken "kijk, dat valt toch allemaal reuze mee zo het leven met baby."
En dan beginnen ze te rollen, kruipen, lopen, praten,... 😁
 
Vrouwtje Theelepel zei:
Proficiat!
En idd die verpleegkundigen, vroedvrouwen, ...daar kan je echt heel veel aan hebben!

Zo een 'platte' baby vinden de meeste papa's maar niets maar het heeft ook zijn charmes.
Nog een maand of 6-7 gaat ge af en toe relaxt met uw vrouw in de zetel kunnen hangen met een gin tonic en een hapje erbij, filmpje op, baby in de wipper of in het park en dan zo eens bij uzelf denken "kijk, dat valt toch allemaal reuze mee zo het leven met baby."
En dan beginnen ze te rollen, kruipen, lopen, praten,... 😁
Klik om te vergroten...
Langs de andere kant heeft iedere periode wel zijn charmes en ondanks alle ongemakkelijkheden kijken ik toch nostalgisch terug naar al die perioden. Ik weet 1 ding, dat het allemaal veel te snel gaat.
 
nestorius zei:
Langs de andere kant heeft iedere periode wel zijn charmes en ondanks alle ongemakkelijkheden kijken ik toch nostalgisch terug naar al die perioden. Ik weet 1 ding, dat het allemaal veel te snel gaat.
Klik om te vergroten...

Natuurlijk, ik wil het zeker niet veralgemenen naar alle papa's toe. Het is gewoon een vaker gehoord iets in mijn directe omgeving.
Ik heb ook al in elke periode zijn charmes gezien en ik ben nog altijd verwonderd van mijn kleine man, hoe vermoeiend het ook kan zijn.
 
Laatst bewerkt:
En anders shock collars doen hier wel goed hun werk :unsure:

Onze jongste is zo koppig dat niet normaal. Nu was hij boos dat hij een 15k fles water niet naar boven kreeg op de trappen, ventje is 19 maand. Uiteindelijk na 20 min was hij boven met die fles. Wtf
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren

Vergelijkbare onderwerpen

zaj
  • Artikel Artikel
Review: Diablo II: Resurrected – Reign of the Warlock
Reacties
1
Weergaven
637
X-Vision
X-Vision
zaj
  • Artikel Artikel
Review: Rune Factory: Guardians of Azuma
Reacties
0
Weergaven
544
zaj
zaj
Loser
  • Artikel Artikel
Vijf jaar BG, vijf jaar nieuwjaarswensen!
Reacties
6
Weergaven
1K
glashelder
glashelder
Tova
  • Artikel Artikel
Review: Kirby en de Vergeten Wereld + De Sterrenwereld
Reacties
0
Weergaven
982
Tova
Tova
MicVlaD
  • Artikel Artikel
Review: Saros
Reacties
0
Weergaven
695
MicVlaD
MicVlaD
Terug
Bovenaan