Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ik heb toch nog steeds de indruk dat artsen antibiotica als snoepgoed voorschrijven man :-/
Dat hangt echt van de huisarts zelf af, hier nog nooit ene die zonder bewijs dat het bacterieel is, antibiotica wou geven.

Dochter was ziek, plaatsje in de groepspraktijk bij een arts die ik niet kende: onderzoekt dochter en zegt "niets te horen, zal viraal zijn!" Ik zeg dat onze dochter nu wel een verleden heeft van verborgen bronchitis die je niet hoort maar wel op longfoto ziet én dat ze al meerdere covid besmettingen heeft gehad. Dokter geeft me een voorschrift. Ik vraag wat ze moet nemen? "Antibiotica, dat is toch wat je vraagt?" Wtf?!?
Gelijk gebeld naar mijn werkgever, zodra hij de naam van de arts hoorde: *zucht* "kom maar af, we gaan ze testen. En ik moet waarschijnlijk niet zeggen dat je die antibiotica niet moet gaan halen?" 1 wisser later bleek ze RSV te hebben.
 
hier is onze dokter (bon, dokters, is een praktijk met 5) toch zeer teruggehoudend tegenover antibiotica. last resort.



Onze dochter is de laatste dagen overdreven aanhankelijk (tof voor mij) maar zéér afstandelijk tegenover mijn vriendin. ik weet wel, "tis een fase" maar ik merk dat mijn vriendin het wel wat moeilijk heeft ermee. Vooral als de dochter gaat weglopen bij het vragen van een knuffel maar dan wel komt vlijen bij mij
18 maand? Bij ons van hetzelfde op dit moment...
 
Ik heb toch nog steeds de indruk dat artsen antibiotica als snoepgoed voorschrijven man :-/
Hier een paar keer naar huisarts geweest als ze verkouden was, omdat ze soms aan haar oor trekt dan. Elke keer "ahja, dubbele oorontsteking, ik zie het. 1 week antibiotica".
Toen dat opviel dat het letterlijk élke keer was, eens naar NKO geweest om te zien voor buisjes. Onderzocht en het antwoord "ze heeft helemaal geen oorontsteking, haar oren zijn perfect open. Ze heeft gewoon veel aders in binnenoor waardoor die rood uitslaan als ze wat ziek is".
Er was ons dus al meerdere keren, compleet verkeerd, breedspectrumantibiotica voorgeschreven...
 
Onze man zit precies wel heel hard in zijn peuterpuberteit. Bv. gisteren vált zijn lepel op de grond, resultaat: hysterisch roepen tieren brullen op de grond. Soms gooit hij ook met zijn bestek en dan weigert hij om het op te rapen. Ik eet ‘s morgens iets van cornflakes als ontbijt en hij wil dat ook, hij krijgt dan een klein beetje. Nadien eet hij havermout zoals mijn man, maar hij treuzelt enorm dus had ik nu het idee: eerst havermout en dan pas dat kleine handjevol cornflakes. Natuurlijk vreselijk drama deze ochtend. Leuk om uw dag zo te starten 😩
 
Hier ook wel een huisarts die zelden antibiotica voorschrijft.
Mijn kleine man (3,5) nog maar eenmaal ab moeten nemen (en dan nog intraveneus 😔) voor een abces. Al de rest was gewoon uitzieken.
Voor mezelf kan ik me maar 1 gelegenheid herinneren in de laatste 10 jaar dat ik ab voorgeschreven kreeg en dat was toen ik een dubbele longontsteking had.


@Put_met_keren heel herkenbaar. Dat kan nog even duren zo uitbarstingen.
Gisteravond was het hier prijs omdat ik niet op de juiste manier over zijn rugje had gewreven toen hij in de zetel lag
 
Volgens mijn ex lukt het niet.
Hier heb ik het al met de stofzuiger geprobeerd, en dat lukte wel. Alleen een beetje last gehad van statische elektriciteit als ik het mij goed herinner, maar 't was wel degelijk een staart.

De oudste kan nu zelf staartjes maken, dus als ik het niet goed doe moet ze het zelf maar doen. De jongste heb ik zo ver gekregen dat losse haren veel plezanter zijn dan staartjes. Als ze een jaar of 6 is, en ze zelf staartjes leert maken, zal ik wel zeggen dat staartjes toch wel mooi zijn.
 
Wat is ongeveer de netto-impact van vaderschapsverlof?

Waarschijnlijk is de tijd die je wint, het verlies aan loon meer dan waard, maar ik kan helemaal niet opmaken wat de impact is.

Ik vind terug dat het gaat over 82 % van het brutoloon, begrensd tot een bepaald dagbedrag, dat 6 x per week uitbetaald wordt, maar waar 11,11 % bedrijfsvoorheffing af gaat.

Als ik redeneer, ik verdien minder want maar 82 %, maar ik verdien meer want 6 dagen i.p.v. 5 per week betaald en uiteindelijke belasting op inkomen is gelijk aan die op het gewoon loon?
> m.a.w. ik ben thuis maar verdien meer ? :unsure:

 
IMG-20230401-083725.jpg

Voor de mensen die nu al zot komen van hun kleuters: wij zijn net op regenwormenjacht gegaan in het park, meer dan 100 gespot dus een tevreden jongedame! 😁
 
IMG-20230401-083725.jpg

Voor de mensen die nu al zot komen van hun kleuters: wij zijn net op regenwormenjacht gegaan in het park, meer dan 100 gespot dus een tevreden jongedame! 😁

Ik heb er ongeveer 12 miljard uit mijn zwembad gehaald vorig weekend. Zotte zelfmoordbeesten.
 
Ben ik een overbezorgde kloot als ik mijn 17-weken zwangere vrouw liever niet naar de sauna zie gaan? :unsure:
Ik lees er wat verschillende zaken over, maar ik heb precies liever niet dat ze naar de sauna zou gaan met haar zwangerschap. Zij daarintegen wilt heel graag nog eens naar de sauna.
 
Ben ik een overbezorgde kloot als ik mijn 17-weken zwangere vrouw liever niet naar de sauna zie gaan? :unsure:
Ik lees er wat verschillende zaken over, maar ik heb precies liever niet dat ze naar de sauna zou gaan met haar zwangerschap. Zij daarintegen wilt heel graag nog eens naar de sauna.
Ik dacht het de eerste en laatste trimester niet mocht, 2de wel.
 
Normaal ben ik een vloekende brombeer, met niet al te veel emoties.

Gisteren was het de laatste dag in de kinderopvang van de kleinste. Dit maakte bij mij sterke emoties los, waardoor ik al meer dan 24u zeer emotioneel ben. Zulke lieve mensen met een engelengeduld, meer dan 2 jaar heb ik daar met een gerust hart onze kleinste afgezet en hem zien groeien op elk vlak. Nu besef ik dat deze fase in zijn leven is afgesloten en dat dit nooit meer terug komt.
 
Normaal ben ik een vloekende brombeer, met niet al te veel emoties.

Gisteren was het de laatste dag in de kinderopvang van de kleinste. Dit maakte bij mij sterke emoties los, waardoor ik al meer dan 24u zeer emotioneel ben. Zulke lieve mensen met een engelengeduld, meer dan 2 jaar heb ik daar met een gerust hart onze kleinste afgezet en hem zien groeien op elk vlak. Nu besef ik dat deze fase in zijn leven is afgesloten en dat dit nooit meer terug komt.
zonder al te melodramatisch te willen klinken maar ik begin zo door te hebben dat het leven een aaneenschakeling is van "die fase zien we nooit meer terug" momentjes wat kinderen betreft. Iedere ouder zal dat wel zo ervaren, het kan bijna niet anders.

Soms kijk je daar dan eens melancholisch naar terug wanneer je diep in je foto's duikt of door dr. Google op een blauwe maandag bedankt wordt met een foto van x aantal jaar terug. Uiteindelijk is er maar 1 weg, en dat is vooruit. Ondertussen genieten van elk moment. Mijn oudste is nu 11, die 11 jaar zijn voorbij gevlogen en stilletjesaan komt ze op het keerpunt Kind/jonge vrouw, ietwat beangstigend bij momenten. Wetende dat de komende 11 jaar even snel zullen gaan ga ik dus plots met een 22 jarige thuis zitten. Bizar want au fond is en blijft het mijn kleine meid die ik op haar geboortedag "God en De Vader" beloofd heb.
 
Terug
Bovenaan