Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Kameraden, net terug van de gynaecoloog. Leverwaarden zijn gestegen dus morgenavond binnen voor de preinductie en dan geboorte, desnoods met keizersnede, op woensdag.

Allez, scary shit in het kort.

De eerste nacht is de kans kennelijk groot dat er weinig gebeurt dus ik overweeg om thuis te slapen (ik slaap daar toch niet en ook omdat we een hond hebben) met de Anderzijds, wat als natuurlijk de bevalling start, dan ben ik 20 minuten van het ziekenhuis. Wat denken de ervaringsexperts?
Op de hond passen of de geboorte van je kind missen? Dat lijkt me nu niet zo'n moeilijke.
 
Same, ik zou gewoon blijven. De kans dat ge er niet op tijd zijt bij een keizersnede is te groot. Bij een normale bevalling kon het al anders liggen.

(en zo geeft ge uw vrouw achteraf geen kans om te zagen, dat kunt ge missen, uwe kleine gaat dat al genoeg doen)
 
Ik zou blijven, gewoon om mezelf achteraf niets kunnen verwijten.

Maar om een straf verhaal te hebben, raad ik je aan naar dichtsbijzijnde café in de buurt te gaan en u moed in te gaan drinken...

On a side note: de peuterpuberteit is hier serieus ingeslaan bij de dochter van 2. En ik maar denken dat ik het wel gezien had na 3 jongens. Bij de dochter is het toch een niveau hoger. Over alles is het oorlog als zij het niet zelf mag doen. Dat beloofd voor later.
 
Het was vooral omdat ze zelf niet goed wist wat ze wou, en de dokter aangaf dat aangezien er nog niets opening was en geen volledige indaling, het waarschijnlijk niet voor de nacht ging zijn.

Maar ondertussen is ze duidelijk dat ze het wel wil dus ik ga mee.
 
Kameraden, net terug van de gynaecoloog. Leverwaarden zijn gestegen dus morgenavond binnen voor de preinductie en dan geboorte, desnoods met keizersnede, op woensdag.

Allez, scary shit in het kort.

De eerste nacht is de kans kennelijk groot dat er weinig gebeurt dus ik overweeg om thuis te slapen (ik slaap daar toch niet en ook omdat we een hond hebben) met de Anderzijds, wat als natuurlijk de bevalling start, dan ben ik 20 minuten van het ziekenhuis. Wat denken de ervaringsexperts?
Ik ben ook 's avonds moeten binnen gaan om het in gang te trekken (ballon gestoken). Paar uur later kwam het personeel zelf vragen als de papa het zag zitten om naar huis te gaan want ze hadden de bevallingskamer nodig voor een koppel wat eerder ging bevallen. 🤷
En mij hebben ze dan gedumpt in een gewone tweepersoonskamer voor de nacht.

Ik persoonlijk vond het niet erg dat hij die nacht er niet bij was.
 
Ik ben ook 's avonds moeten binnen gaan om het in gang te trekken (ballon gestoken). Paar uur later kwam het personeel zelf vragen als de papa het zag zitten om naar huis te gaan want ze hadden de bevallingskamer nodig voor een koppel wat eerder ging bevallen. 🤷
En mij hebben ze dan gedumpt in een gewone tweepersoonskamer voor de nacht.

Ik persoonlijk vond het niet erg dat hij die nacht er niet bij was.
Bij ons was het ook een (geplande) inductie. 's Avonds binnengaan, ballon erin, terug naar de kamer voor de nacht en in de ochtend naar verloskamer.
 
Sowieso zou ik meegaan met mijn vrouw.

Alle echo's e.d. ben ik ook mee geweest. Het gehele avontuur, ook al is het eerste verkeerd gelopen, wil ik van begin tot einde samen doormaken.
Bij de bevalling van ons eerste ben ik 41 uur aan een stuk wakker geweest. Dan was ik wel een vod.
 
Sowieso zou ik meegaan met mijn vrouw.

Alle echo's e.d. ben ik ook mee geweest. Het gehele avontuur, ook al is het eerste verkeerd gelopen, wil ik van begin tot einde samen doormaken.
Bij de bevalling van ons eerste ben ik 41 uur aan een stuk wakker geweest. Dan was ik wel een vod.
Ja op één echo na die last-minute was verplaatst heb ik ook alles meegemaakt. Ook de eerste keer een miskraam gehad, waardoor we zeker in het begin (eerste trimester) toch wel op de toppen van onze tenen liepen.

Dat wakker blijven zal nog wat worden inderdaad, we zijn al goed begonnen door beiden een rotnacht achter de rug te hebben :unsure:
(goed wetende dat mijn klachten in het niets verdwijnen bij haar voorgaande weken van slecht slapen en dergelijke, en nu dan een bevalling)
 
Hier gaan we borstvoeding sneller afbouwen dan we gedacht hadden. Vrouw moet ze elke 2,5 uur aanleggen, dan drinkt ze een uur & is ze daar anderhalf uur later terug voor meer. Allemaal leuk en perfect normaal, maar dat is dag en nacht en is gewoon niet houdbaar fysiek én mentaal voor mijn vrouw.
Als we dan 60ml flesvoeding bijgeven hebben we 3,5-4 uur lang een contente baby en kan mijn vrouw tenminste wat slaap inhalen (én kan de papa iets doen ipv een bleitende baby wat te proberen kalmeren :unsure: )
Ik had niet verwacht dat borstvoeding zo zwaar ging zijn in elk geval, had wel verwacht dat het intensief was, maar toch met iéts meer "vrije tijd" tussen het aanleggen.

Ik/we denken dat het misschien ook gewoon te weinig productie is. Uit curiositeit eens één voeding gewoon flesje gegeven en tegelijkertijd volledig afgekolfd en we kwamen maar aan 30ml.. Morgen is het controle bij de kinderarts, dus eens luisteren wat haar mening is.
Aarzel niet om eens een afspraak te maken bij een lactatiedeskundige als jullie echt de borstvoeding willen volhouden.
Er zijn verschillende dingen die de productie ook kunnen stimuleren, motilium bv. (wel enkel op voorschrift te krijgen)
 
Bij onze oudste moest mijn vrouw moest gepland binnen en 's avonds binnenkomen, het ziekenhuis lag zodanig vol dat ik geen slaapplek had. Alleen een zetel die je beetje kon kantelen. Maar mijn vrouw wou graag dat ik bij haar bleef, wat ik niet meer dan logisch vond. Geen oog dicht gedaan die nacht. Volgende ochtend bevalling in gang gestoken en uiteindelijk met spoedkeizersnede 's avonds laat geboren. Het was al een stuk in de nacht wanneer we op de kamer op materniteit aankwamen. Ik ben toen op dat zetelbed als een blok beton in slaap gevallen en heb verder die nacht onze baby zelfs niet horen wenen 🥲. Mijn vrouw wou mij niet wakker maken. Ik wist niet eens wat er allemaal gebeurd was die 1e (korte) nacht.

Bij de tweede dan geplande keizersnede, 's ochtends op het gemakje binnenkomen en 2u later lagen we al op de kamer met onze baby.

Wereld van verschil 😁
 
Ja op één echo na die last-minute was verplaatst heb ik ook alles meegemaakt. Ook de eerste keer een miskraam gehad, waardoor we zeker in het begin (eerste trimester) toch wel op de toppen van onze tenen liepen.

Dat wakker blijven zal nog wat worden inderdaad, we zijn al goed begonnen door beiden een rotnacht achter de rug te hebben :unsure:
(goed wetende dat mijn klachten in het niets verdwijnen bij haar voorgaande weken van slecht slapen en dergelijke, en nu dan een bevalling)
Dat zal wel je wel lukken, komop!

De stress voor echo's en de bevalling is bij mij nooit meer weggegaan. Ik genoot daar absoluut niet van en zweette me kapot. Zelfs in de babyfase had ik dat nog, het gevoel dat er ieder moment iets kon foutlopen.

Ik heb dat wat proberen om te buigen door positief te blijven voor mijn partner, vooral tijdens de bevalling. Terwijl dat eigenlijk een heel zware bevalling was.

Alvast heel veel succes! 't Komt goed! :thumb:
 
Ik vind het zalig om te zien welke band onze dochter nu al heeft met de kat :) ook een supergoede motivatie geweest om ze te leren kruipen :tongue:

Het zijn nu al partners in crime qua vaste voeding + onze dochter begint de kat al te roepen, de naam kan ze niet maar wel al duidelijk in twee klanken roepen tot ze komt :love:
 
Morgen nog eens op controle met ons kleintje. Ondanks dat ze het heel goed doet, ben ik daar toch altijd een beetje zenuwachtig voor.

De laatste dagen heeft ze het wat moeilijker, knorrig, huilerig en 's morgens lijkt ze nog moe als we haar uit bed halen.
Kleintje heeft gisteren een goed rapport gekregen van de specialisten. Ze doet het goed voor haar gecorrigeerde leeftijd van 9 maanden.

Het feit dat ze nog niet stevig zit, is geen probleem, madam heeft gewoon geen zittend gat. Kans bestaat zelfs dat ze eerder zal kunnen stappen dan kunnen zitten. Stilzitten heeft er nu eenmaal nooit ingezeten en de ruimte verkennen is veel interessanter.
 
Ik vind het zalig om te zien welke band onze dochter nu al heeft met de kat :) ook een supergoede motivatie geweest om ze te leren kruipen :tongue:

Het zijn nu al partners in crime qua vaste voeding + onze dochter begint de kat al te roepen, de naam kan ze niet maar wel al duidelijk in twee klanken roepen tot ze komt :love:
Hier lopen enkel wat wilde katten rond, maar als er eentje passeert horen we dolenthousiast door heel het huis "Miauw miauw! Aai aai!".
Ze komt ons dan ook regelmatig halen om te kijken :D
 
@Wilcao Huubke al kennis gemaakt met de baby? :tongue:
Huubke is al minder bang. Hij reageert toch al niet meer echt op elk kreuntje die ze maakt. Ze heeft zelfs een kleine knuffel tegen haar voetje en handje gekregen. Wel in de keuken, dus mogelijks omdat hij een mogelijkheid tot eten zag, maar dat is al goed :unsure: . Hij loopt ook al niet weg als ze eens weent, dus we maken progressie. Het komt wel goed :love: .

 
Zit met onze jongste op pediatrie. Op weg naar hier wandelt er een koppel voor ons in de gang, hij met tas en verzorgingskussen, haar ondersteunend. We weten waarvoor die komen :love:

Ze heeft wel net de finish ni gehaald, haar water gebroken aan de cafetaria. Op 200m van materniteit :laugh: wegrollen met stoeleke!

Succes!
 
Terug
Bovenaan