Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Hier is het aftellen, in principe nog een maand, maar hey who knows. Moet zeggen dat de stress toch wel begint te komen.
Geniet alvast van een maand ononderbroken slapen, maar misschien heb je geluk met een kind dat op enkele maanden tijd mooi doorslaapt. Het gaat sowieso een rollercoaster worden en je hebt eindeloos veel vragen, maar weet dat iedereen aanmoddert en uitprobeert. En je hebt altijd deze thread om op terug te vallen. Ik vond de vertedering en overweldigende liefde in die eerste paar dagen alvast onvergetelijk.
 
Hier is het aftellen, in principe nog een maand, maar hey who knows. Moet zeggen dat de stress toch wel begint te komen.
Hier is het totaal omgekeerd eigenlijk. Datum is eind augustus, en dat voelt nog steeds heel erg ver af :unsure: alles staat klaar, dus 't is gewoon afwachten.
 
Geniet alvast van een maand ononderbroken slapen, maar misschien heb je geluk met een kind dat op enkele maanden tijd mooi doorslaapt. Het gaat sowieso een rollercoaster worden en je hebt eindeloos veel vragen, maar weet dat iedereen aanmoddert en uitprobeert. En je hebt altijd deze thread om op terug te vallen. Ik vond de vertedering en overweldigende liefde in die eerste paar dagen alvast onvergetelijk.
Ik moet zeggen dat ik sinds enkele dagen net slecht slaap, met enerzijds een hoop werk dat op mij afkomt (professioneel dat af moet rond bevalling en uiteraard privé), en anderzijds een vrouw die de hele nacht een comfortabelere positie zoekt.

Professioneel valt de uitgerekende datum gewoon slecht. En uiteraard is er wel "begrip" voor op het werk, maar met collega's die hun privéleven als een soort van hobby zien naast hun werk=leven zorgt dat gewoon voor iets meer stress. Gisteren nog met zo'n collega gesproken. Ik gaf aan dat ik een week na de uitgerekende datum eigenlijk 2u een soort protocolaire functie zou moeten uitvoeren maar al had doorgegeven dat ik dit waarschijnlijk niet ga kunnen doen. Reactie: gohja de eerste paar dagen misschien niet, maar het is ook maar 2u, en ja als zij nog in het ziekenhuis ligt wordt je toch niet geacht daar heel de tijd te zijn dus dan gaat dat eigenlijk ook :unsure:
 
Die van ons is ook zwanger, vermoedelijk een 7-tal weken.
Bloedprik laten doen, hCG-waarden van over de 300k, veel hoger dan normaal, hetgeen kan wijzen op een meerling. Om die reden vrij snel een eerste echo, volgende week al. Ik kan eigenlijk echt niet meer wachten om te weten waar wij aan toe zijn, dus ik wil gewoon dat de week nu rap voorbij gaat. Het geslacht kan mij geen bal schelen, vertel mij gewoon met hoe veel ze zijn :D

Ze is ook echt gigantisch misselijk geweest de afgelopen weken, kon bijna niets doen, ook nog eens dodelijk vermoeid en chagrijnig tegelijkertijd dus dat is hier echt een feest voor het moment :baard:
 
Dochterlief is, om god weet welke reden, al de hele week "mama, papa, baby" aan het zeggen. Ik ben al aan het wachten tot 1 van de oppassende grootouders gaat vragen of ze een zusje of een broertje mag verwachten... (en het antwoord is NEE! :p)
 
Dochterlief is, om god weet welke reden, al de hele week "mama, papa, baby" aan het zeggen. Ik ben al aan het wachten tot 1 van de oppassende grootouders gaat vragen of ze een zusje of een broertje mag verwachten... (en het antwoord is NEE! :p)
Ik had in de eerste lockdown een foto doorgestuurd van onze dochter die in een prentenboek (rond zwangerschap 😬) aan het bladeren was naar mijn ouders...

Die waren toch ook efkes nerveus op het antwoord op de vraag "willen jullie ons iets zeggen met deze foto?!?!"
 
Hier zijn we stilletjes aan begonnen met praten over mogelijks een tweede kindje.. we zijn er nog niet helemaal uit.

Ik heb vooral "schrik" dat we nu eindelijk terug wat vrijheid krijgen maar met #2 is het toch een versnelling of 2-3 hoger
Laat u ook vooral geen schrik aanpraten 😛. Doe wat jullie vooral zelf aanvoelen. Zoals Inv moest een 2e van mij niet perse maar mijn vrouw wou dat heel graag en ik ben ook wat overstag gegaan. Heel blij ook nu dat we 2 kinderen hebben.

Natuurlijk is met 2 weer helemaal anders dan met 1 en het gaat 'niet zomaar mee door'. Ik maakte mij wel veel minder zorgen, je voelt u veel meer ervaren na een eerste kind. Uiteraard is het druk, vooral de baby periode. Maar hij wordt al 2j deze maand en alles is toch al veel chiller in huis, veel aangenamer. Uitkijken nu om de onthaalmoeder achter ons te laten en de schoolperiode te beginnen.

Daarboven sliep onze 2e ook door na 4 weken 🤐 (sorry thread), waardoor wij heel snel onze slaap terug hadden.
 
Of ik ben te modern, of ik omring mij met heel conservatieve mensen.
Ik denk nummer 2. Hier is dat het heel normaal dat vaders ook hun deel op zich nemen. Zowel bij onze vrienden als bv m'n collega's.

Enige wat m'n vriendin wel een pak meer doet is ze op school afzetten. Maar da's omdat haar uren een pak makkelijker zijn. Ze start om 9u en werkt op 5 minuten fietsen van school. Ik start om 8u en werk op 45 minuten met de auto..

Maar voor de rest is dat hier mooi verdeeld. Gisteren alleen thuis met de kleinste. Samen een wandeling door het bos, dan naar de markt en ten slotte een terrasje gedaan waarbij we een stuk chocoladetaart deelden.
Vandaag is onze dochter al een week oud. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het vaderschap/band nog niet echt voel, maar dat zal nog wel komen.
Had ik ook, met alle drie.
Geen instant band/blinde liefde. Maar wel snel gegroeid. Dat komt wel.
Hier zijn we stilletjes aan begonnen met praten over mogelijks een tweede kindje.. we zijn er nog niet helemaal uit.

Ik heb vooral "schrik" dat we nu eindelijk terug wat vrijheid krijgen maar met #2 is het toch een versnelling of 2-3 hoger.

Hangt er wat van af imo. Hier zijn ze alle drie kort achter elkaar geboren (er zit 3 jaar en 3 maand tussen de oudste en de jongste). Wel heel pittig bij momenten maar toch blij dat er niet meer tussen zit.

Eent naar twee was uitdagend maar ge zijt al wel wat gewend. Moeilijkste was je aandacht leren verdelen. Van twee naar drie ging eigenlijk veel gemakkelijker.
 
Wat ik wel geleerd heb is dat je je zorgen maakt als ze hard weent, maar ook als ze niks anders doet dan slapen :unsure: . Vannacht heeft mijn vrouw haar moeten wakker maken voor de borst te geven, anders bleef ze slapen. Sindsdien wel, met een beetje tegenzin, wel de borst nog gehad, maar voor de rest doet ze niks anders dan slapen.
Quoted for future reference.
Tot in de nabije toekomst @Wilcao 👋
 
Vandaag is onze dochter al een week oud. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het vaderschap/band nog niet echt voel, maar dat zal nog wel komen.

Wat ik wel geleerd heb is dat je je zorgen maakt als ze hard weent, maar ook als ze niks anders doet dan slapen :unsure: . Vannacht heeft mijn vrouw haar moeten wakker maken voor de borst te geven, anders bleef ze slapen. Sindsdien wel, met een beetje tegenzin, wel de borst nog gehad, maar voor de rest doet ze niks anders dan slapen.
Dat zorgen maken, dat betert niet echt...
Dat is hetgene waar ik mij het hardst aan mispakt heb, letterlijk alles baart u zorgen (is het niet te warm/koud in haar slaapkamer, heeft ze wel genoeg gegeten, slaapt ze wel genoeg, slaapt ze niet te veel, loopt ze niet achter qua ontwikkeling, speel ik er wel genoeg mee, ...)
 
Een vraag die ik hier even kom stellen:
wij zitten inmiddels aan de laatste dagen van de zwangerschap (uitgerekend zaterdag 13/08 :unsure: )
Mijn vriendin is al gestopt met werken (moederschapsrust)
Ik heb recht op 15 dagen vaderschapsverlof, deze heb ik ook in mijn teller staan en kan ik aanvragen.

Stel nu dat mijn vriendin vannacht/morgenvroeg aangeeft dat we naar het ziekenhuis moeten en op vrijdag zal bevallen.
Waaronder valt donderdag dan voor mij?
Is dat al een dag vaderschapsverlof?
Is dat een gewone dag verlof? (al maakt dat eigenlijk weinig verschil met vaderschapsverlof, maar je mag vaderschapsverlof pas opnemen vanaf de geboorte... heb ik toch gehoord)
Of valt dat nog onder iets anders?

Ik zou het al gewoon aanvragen als verlof, maar mijn vriendin vindt dat blijkbaar niet logisch.

Zijn er hier die dit weten of zelf hebben voorgehad?
Strikt genomen is dat een gewone dag verlof. Je werkgever kan daar mee foefelen, maar dat loopt soms mis met betaling.

Je kan wel, volledig wettelijk, verlof om dwingende redenen vragen ("plotse onverwachte hospitalisatie van je vrouw"), maar dat is onbetaald.
 
Dat zorgen maken, dat betert niet echt...
Dat is hetgene waar ik mij het hardst aan mispakt heb, letterlijk alles baart u zorgen (is het niet te warm/koud in haar slaapkamer, heeft ze wel genoeg gegeten, slaapt ze wel genoeg, slaapt ze niet te veel, loopt ze niet achter qua ontwikkeling, speel ik er wel genoeg mee, ...)
Ik heb dat zelfs al bij de kat, dus verwacht dat het nu nog erger wordt :unsure:
Quoted for future reference.
Tot in de nabije toekomst @Wilcao 👋
sfeer-weg-sfeer.gif
 
Die van ons is ook zwanger, vermoedelijk een 7-tal weken.
Bloedprik laten doen, hCG-waarden van over de 300k, veel hoger dan normaal, hetgeen kan wijzen op een meerling. Om die reden vrij snel een eerste echo, volgende week al. Ik kan eigenlijk echt niet meer wachten om te weten waar wij aan toe zijn, dus ik wil gewoon dat de week nu rap voorbij gaat. Het geslacht kan mij geen bal schelen, vertel mij gewoon met hoe veel ze zijn :D

Ze is ook echt gigantisch misselijk geweest de afgelopen weken, kon bijna niets doen, ook nog eens dodelijk vermoeid en chagrijnig tegelijkertijd dus dat is hier echt een feest voor het moment :baard:

Mijn vriendin had ook zo een hoge waardes, geen meerling.
Ergens een opluchting maar aan de andere kant ook jammer :p
 
Terug
Bovenaan