Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[anders.]

Al info gevraagd bij Kind & Gezin? Wij hadden dat ook een tijdlang bij onze dochter (soms ook 's nachts) en daar zeiden ze dat we even hard moesten zijn en haar moeten laten krijsen tot ze door heeft dat ze moet slapen. Het feit dat hij vrolijk is en tevreden als hij jullie ziet betekent dat er eigenlijk niets scheelt (pijn of ziekte) en dat hij zijn goesting krijgt. Een aantal dagen volhouden en dan zou het moeten beteren. Bij ons heeft dat alleszins gewerkt, maar ik weet ook wel dat ieder kind anders is en niet iedereen krijgt het over zijn hard om zijn kind zo te horen wenen. Maar hij moet wel zelfstandig in slaap kunnen vallen.

Het blijft imo absurd dat dat advies nog steeds gegeven wordt door kind & gezin en kinderartsen.
Onderzoek heeft aangetoond dat kinderen waarbij dit wordt toegepast, niet sneller slapen, maar gewoon vol stress stil liggen in hun bed. Ook zorgt de hoge hoeveelheid Cortisol ervoor dat de verwerking hiervan ontregeld wordt.

Vooral de "als ze stoppen met wenen als ge erbij zijt, dan scheelt er niks". Want "u onveilig voelen in een kamer alleen", dat is niks...?

 

[Avondland]

Het blijft imo absurd dat dat advies nog steeds gegeven wordt door kind & gezin en kinderartsen.
Onderzoek heeft aangetoond dat kinderen waarbij dit wordt toegepast, niet sneller slapen, maar gewoon vol stress stil liggen in hun bed. Ook zorgt de hoge hoeveelheid Cortisol ervoor dat de verwerking hiervan ontregeld wordt.

Vooral de "als ze stoppen met wenen als ge erbij zijt, dan scheelt er niks". Want "u onveilig voelen in een kamer alleen", dat is niks...?

Toch een kleine nuance. Wij kregen de kiekeboe-methode toegewezen, als ze bleef krijsen gingen we haar sussen en dan terug de kamer uit. Bij ons heeft dat gewerkt. Dat wil niet zeggen dat dit bij een ander kind zal werken, maar je kan het proberen. Uiteindelijk moet een kind zelfstandig in slaap vallen, dat gaat moeilijk als je continu wordt vastgepakt vanaf je begint te wenen.

 

[anders.]

Toch een kleine nuance. Wij kregen de kiekeboe-methode toegewezen, als ze bleef krijsen gingen we haar sussen en dan terug de kamer uit. Bij ons heeft dat gewerkt. Dat wil niet zeggen dat dit bij een ander kind zal werken, maar je kan het proberen. Uiteindelijk moet een kind zelfstandig in slaap vallen, dat gaat moeilijk als je continu wordt vastgepakt vanaf je begint te wenen.

Jaja, ik zeg niet dat het niet werkt he, want dat is ook wel aangetoond.
Maar recentere onderzoeken tonen gewoon aan dat het een zeer twijfelachtige methode is om toe te passen op uw kind (en daar kan je als ouder niks aan doen, want ze raden het u aan).
Dat wordt dan verkocht als "uw kind leert dan dat je altijd terug komt". Nee, want je gaat altijd terug weg, uw kind leert net dat je hem gaat achterlaten in die kamer...

Nu, wij hebben een slechte slaper, en wil hier niet heel de discussie rond "het is uw eigen schuld" opnieuw opstarten.
https://liefdevaneenmoeder.nl/wat-leert-je-kindje-echt-als-je-hem-in-slaap-laat-huilen/ interessante podcast over het onderwerp...

 

[Avondland]

Jaja, ik zeg niet dat het niet werkt he, want dat is ook wel aangetoond.
Maar recentere onderzoeken tonen gewoon aan dat het een zeer twijfelachtige methode is om toe te passen op uw kind (en daar kan je als ouder niks aan doen, want ze raden het u aan).
Dat wordt dan verkocht als "uw kind leert dan dat je altijd terug komt". Nee, want je gaat altijd terug weg, uw kind leert net dat je hem gaat achterlaten in die kamer...

Nu, wij hebben een slechte slaper, en wil hier niet heel de discussie rond "het is uw eigen schuld" opnieuw opstarten.
https://liefdevaneenmoeder.nl/wat-leert-je-kindje-echt-als-je-hem-in-slaap-laat-huilen/ interessante podcast over het onderwerp...

Onze dochter slaapt eigenlijk heel goed door, dus we hebben dat maar even moeten toepassen en die is daar vlot in meegegaan. Ik kan begrijpen dat het bij sommige ouders een héél andere rit is en dat zijn vaak horrorverhalen. Het is alleszins verkeerd om andere ouders te beschuldigen dat ze het zelf hebben gezocht. Iedereen moddert maar wat aan met hun kinderen hé. We proberen allemaal iets uit met wisselend succes.

 

[exCite]

Het is vooral dat elk kind anders is en dat elke situatie anders is. Als uw kind bang is als ge weg zijt is dat iets anders dan wanneer uw kind weet dat als het begint te krijsen (ook al is er niks aan de hand) dat ge toch wel gaat komen en het zo aandacht krijgt.

Dat zijn maar 2 voorbeeldjes, maar in situatie 1 is het net not done om uw kind te laten doen, in situatie 2 is dat al iets helemaal anders, want dan is het aandacht zoeken (want ook negatieve aandacht is aandacht).

Da's zoals boos worden op uw kinderen. Niemand doet dat graag, iedereen (hoop ik toch een beetje) voelt zich er slecht over achteraf, maar soms is het gewoon nodig he want kinderen moeten naast liefde, affectie en genegenheid, ook leren dat er grenzen zijn en vooral leren wat kan en niet kan.

 

[Avondland]

Mijn idee was: als je kind krijst en je gaat de kamer binnen en het blijft krijsen is er iets aan de hand. Als je kind krijst en je komt de kamer binnen en het begint te lachen en te spelen is er eigenlijk niets aan de hand.

 

[Misterhahn1]

Poging 2 om dochterlief terug in haar groot bed te laten slapen. 4-5 maanden geleden al eens geprobeerd maar ze zal nog te jong zijn geweest. Nu is ze 2 jaar en 8 maanden, en haar bedje begon echt te klein te worden voor haar. Hopelijk snapt ze snel dat haar groot bed beter is voor haar.

 

[Tha_nOn]

We hebben dat inderdaad al vaak geprobeerd. In bed leggen, de kamer verlaten, en hem gewoon laten doen. Maar hij staat gewoon onmiddellijk recht in zijn bed, en begint al rechtstaand te wenen. Als hij zachtjes weent, laten we hem doen. Maar meestal wordt het al vrij snel hard wenen en krijsen.

Als je dan terug bij hem komt, is hij instant terug super tevreden. Liedjes zingen. Onnozel doen. Ook al is het mega schattig allemaal, we proberen dit gewoon te negeren (terwijl we wél aanwezig zijn in de kamer) want eens het 21u30 wordt willen mama en papa nog een héél klein beetje tijd overhouden voor andere huishoudelijke zaken. En als het even kan nog een klein beetje ontspannen.
Hij wil zich gewoon niet "geven".

Laat je hem altijd gewoon doen terwijl je in de kamer bent? Ik weet de leeftijd niet maar na een tijdje werd de regel hier wel: ik blijf bij jou liggen als je stilletjes bent en blijft neerliggen.
Wat dan later geëvolueerd is naar ik in de zetel op zijn kamer en daarna ik in de gang. Maar hij moet stil en rustig blijven (anders gaat de deur toe )
Af en toe vraagt hij dan of ik er nog ben maar voor de rest ligt die dan rustig tot die in slaap ligt.

 

[mac-bc]

Laat je hem altijd gewoon doen terwijl je in de kamer bent? Ik weet de leeftijd niet maar na een tijdje werd de regel hier wel: ik blijf bij jou liggen als je stilletjes bent en blijft neerliggen.

Ja, dat heb ik ook al een paar keer gedaan: er gewoon naast gaan liggen. En dan blijft hij wel liggen. Nog steeds zingen en onnozel doen, maar hij blijft wel liggen. Op den duur zingt hij dan zichzelf in slaap. Maar ondertussen lig je daar wel een half uur à een uur te koekeloeren.

Wat dan later geëvolueerd is naar ik in de zetel op zijn kamer en daarna ik in de gang. Maar hij moet stil en rustig blijven (anders gaat de deur toe )
Af en toe vraagt hij dan of ik er nog ben maar voor de rest ligt die dan rustig tot die in slaap ligt.

Ok, bij succes zal ik ook eens dit stappenplan uitproberen: steeds verder weg.

 

[mac-bc]

Wow, streng zijn, forceren, echt wat je absoluut NIET mag doen!

Velen onder ons maken wel zo een fases door.
- toelaten dat het voor hem staat zonder bord weg te duwen: jippie!
- stimuleren om het eten aan te raken: goed gedaan!
- er eens aan likken: geweldig! (Heloow, zwam! )

Ik heb soms mijn twijfels bij die moderne opvoedingsmethoden waarbij het kind zoveel eigen inspraak heeft, tot ergernis van mijn vrouw. Maar ik zal eens uw link van Kind en Gezin lezen.

Verder ook meerdere dingen aanbieden maar in HEEL kleine porties, denk aan 1 koffielepel ipv 1 soeplepel.

Helpt (voorlopig) niet.

Hoe eet hij op de crèche? Daar wa eten nooit een probleem, thuis leek dat soms altijd een probleem. Dus gewoon blijven aanbieden en aanmoedigen. Willen ze niet, so be it.

Op de crèche ook niet. Dan met een yoghurtje in bed steken 's middags, om dan 's avonds als een uitgehongerde opnieuw in de boterhammen met confituur te vliegen.

 

[Tha_nOn]

Ik heb soms mijn twijfels bij die moderne opvoedingsmethoden waarbij het kind zoveel eigen inspraak heeft, tot ergernis van mijn vrouw. Maar ik zal eens uw link van Kind en Gezin lezen.



Helpt (voorlopig) niet.


Op de crèche ook niet. Dan met een yoghurtje in bed steken 's middags, om dan 's avonds als een uitgehongerde opnieuw in de boterhammen met confituur te vliegen.

Ge moogt uw twijfels hebben maar dwingen bij eten werkt vaak averechts. Aanbieden, laten proeven, zelf enthousiast zijn over het eten (bv. bij ons helpen groentjes ervoor dat ze sterk worden en heel soms als ze er heel veel gegeten hebben, hebben ze genoeg toverkracht om een dessertje te toveren), soms helpt het ook om ze 'inspraak' te geven (zoveel schepjes van dit bv, of hoe de worst juist gesneden moet zijn) en het visueel plezanter maken kan ook helpen (mannetje maken met appelmoes als haar, patat als neus en worst als mond bv).
En ja het is frustrerend maar het betert wel en alle kinderen hebben zo'n fases.

 

[exCite]

Ge moogt uw twijfels hebben maar dwingen bij eten werkt vaak averechts. Aanbieden, laten proeven, zelf enthousiast zijn over het eten (bv. bij ons helpen groentjes ervoor dat ze sterk worden en heel soms als ze er heel veel gegeten hebben, hebben ze genoeg toverkracht om een dessertje te toveren), soms helpt het ook om ze 'inspraak' te geven (zoveel schepjes van dit bv, of hoe de worst juist gesneden moet zijn) en het visueel plezanter maken kan ook helpen (mannetje maken met appelmoes als haar, patat als neus en worst als mond bv).
En ja het is frustrerend maar het betert wel en alle kinderen hebben zo'n fases.

Dat dessertjes toveren helpt hier ook soms als iets magisch. Een bepaalde hoeveelheid op hun bord doen en dan maar x-schepjes daar van moeten opeten werkt soms ook, of dat ze zelf mogen helpen opscheppen kan ook al wat doen. Maar het is soms echt een strijd (en bijgevolg niet gezellig).

 

[Creeping Death]

Ge moogt uw twijfels hebben maar dwingen bij eten werkt vaak averechts. Aanbieden, laten proeven, zelf enthousiast zijn over het eten (bv. bij ons helpen groentjes ervoor dat ze sterk worden en heel soms als ze er heel veel gegeten hebben, hebben ze genoeg toverkracht om een dessertje te toveren), soms helpt het ook om ze 'inspraak' te geven (zoveel schepjes van dit bv, of hoe de worst juist gesneden moet zijn) en het visueel plezanter maken kan ook helpen (mannetje maken met appelmoes als haar, patat als neus en worst als mond bv).
En ja het is frustrerend maar het betert wel en alle kinderen hebben zo'n fases.

Dit. Vooral niet dwingen en het lang rekken etc. Uw kind gaat aan tafel zitten en eten op de duur alleen maar associëren met negatieve emoties en dan gaat het nog moeizamer. De jongste zit hier ook in zo'n fase: 's avonds moeilijk aan tafel willen amper willen eten.
Enthousiast zijn over wat ze wel eet en niet teveel pushen. Leuk is het niet, ergens maak je je zorgen of ze wel genoeg binnen krijgt maar zolang ze op gewicht etc blijven kan dat niet zo'n kwaad.

 

[zarathustra]

Hier weten ze gelukkig alle twee dat alles moet geproefd worden en ze zeggen dat nu al tegen elkaar en andere kinderen. Ze moeten het daarom niet verder opeten en ze mogen hetgene dat ze niet lusten laten liggen. Maar degene die niet flink eet krijgt 30 min daarna geen fruit. Ze mogen altijd een boterham als alternatief vragen wel, maar dan wel enkel met hesp of kaas.

Dat gezegd zijnde is #2 hier thuis op dit moment want 39 graden koorts. Gelukkig had ik toch niet echt goesting deze vrijdag namiddag te werken.

Hopelijk is ze zondag beter want dan is het hun dansshow

 

[Green Mamba]

Hier is het met vallen en opstaan. De ene keer eet de dochter goed en de andere dag niet. Hoe frustrerend dat ook soms is, proberen we ons daar niet al te druk in te maken. Al verliezen we soms ook ons geduld en vragen we elkaar echt af wat we mis doen, waardoor ze niet wilt eten.

Uiteindelijk mag ze wel van tafel als ze genoeg heeft, maar dan moet ze niet komen vragen om snoepgoed of boterhammen met choco. Fruit krijgen we er nog steeds niet in. We vermoeden de structuur. Een banaanbrood en bananenyoghurt gaat wel, dus de smaak gaat het niet zijn.

Ik hoop dat het inderdaad fases zijn en er een dag komt dat onze kleine meid eens deftig mee zal eten.

 

[|nfected]

Onze 8 maand oude baby vindt het leuk on tussen 1-2u snachts wakker te worden en zijn bed te gebruiken als trampoline en ons wakker te zingen met een tirade

 

[anders.]

Dat dessertjes toveren helpt hier ook soms als iets magisch. Een bepaalde hoeveelheid op hun bord doen en dan maar x-schepjes daar van moeten opeten werkt soms ook, of dat ze zelf mogen helpen opscheppen kan ook al wat doen. Maar het is soms echt een strijd (en bijgevolg niet gezellig).

Ook wel wat oppassen met desserten trouwens, want ook dat geeft aan dat het hoofdgerecht eigenlijk niet lekker is, want je moet "beloond" worden met dessert om het op te eten.

Hier helpt het enorm als je van haar bord mee eet, of als ze eten aanbiedt, om dat dan ook enthousiast op te eten.

 

[zarathustra]

Ook wel wat oppassen met desserten trouwens, want ook dat geeft aan dat het hoofdgerecht eigenlijk niet lekker is, want je moet "beloond" worden met dessert om het op te eten.

dessert > hoofdgerecht though, beter direct leren hoe het zit

 

[Tha_nOn]

Ik had ook nooit gedacht dat ik nog treintje ging moeten doen met het eten voor een 3 jarige

(Maar het werkt wel heel goed itt toen hij kleiner was)

 

[Holocene]

Hier gaat het slapen een pak beter de laatste tijd

Ik ga ermee naar boven rond 18:30-45 en valt ze vrij makkelijk van zelf in slaap (ik zit er naast in een schommelstoel, soms mijn hand op haar)

Snachts komt ze 2-3x wakker voor haar tuutje maar da's 2min werk en dan nog voor een flesje rond +-2:00-3:00.

We zijn wel terug begonnen met een droomvoeding te geven (eigenlijk pas sinds gisteren) om 22:00 en dan heeft ze kunnen doorslapen tot rond 06:00

Tot welke leeftijd hadden jullie kind(eren) nog nood aan een flesje snachts?