Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

En nu bleek ze deze morgen bij het opstaan ook geslapen te hebben met een rokje en t-shirt met korte mouwen aan (want ze dacht dat het warm weer ging worden).
Den oudste hier had vannacht zo een flanellen pyjama met een vestje aan. Hij heeft dat denk ik uitgedaan omdat hij het te warm had, maar heeft dat daarna blijkbaar terug aangedaan, maar dan achterstevoren. Precies een dwangbuis.
 
Zoon vroeg net wat papa doet op het werk. Ben BI consultant… Ik heb al moeite het uit te leggen aan een volwassene die er niet veel van kent laat staan aan een kind van 3 :eek:.

Het is dus na een lange omweg gestrand op: Papa werkt met de computer :unsure:
 
Gisteren éindelijk de babyborrel, echt een zeer toffe namiddag :) (@gamer5 gelukkig de voetbal niet kunnen volgen :crazy: )

Alles zelf georganiseerd + food truck laten afkomen

Onze dochter was ook zeer flink, gelukkig niet overprikkeld! Nog altijd absurd hoe gul mensen zijn. Zelfs na duidelijk te maken om geen cadeaus te geven gezien 99% al van de lijst had gekocht bij de geboorte.
 
Zoon vroeg net wat papa doet op het werk. Ben BI consultant… Ik heb al moeite het uit te leggen aan een volwassene die er niet veel van kent laat staan aan een kind van 3 :eek:.

Het is dus na een lange omweg gestrand op: Papa werkt met de computer :unsure:
Ik zeg dat eigenlijk quasi tegen iedereen. Pas als ze doorvragen zeg ik wat ik precies doe.
 
Zoon vroeg net wat papa doet op het werk. Ben BI consultant… Ik heb al moeite het uit te leggen aan een volwassene die er niet veel van kent laat staan aan een kind van 3 :eek:.

Het is dus na een lange omweg gestrand op: Papa werkt met de computer :unsure:
Ja, ik vraag me dat ook af hoe ik dat ooit ga moeten uitleggen :P
Bij volwassenen gebruik ik 2 opties:
1) "weet ge die klantenkaart van Colruyt en die reclamefolders die precies juist dingen hebben staan die gij nodig hebt, dàt is BI"
ofwel (als ge het snel stil wilt krijgen)
2) "Als ge zo iets hoort over privacy en verkoop van gegevens, ja dat is een deel van mijn job"

Maar aan kinderen dat uitgelegd krijgen, zal inderdaad wel eindigen op "met de computer". Ergens ook een verhaal gelezen van iemand waarvan de vader "in de kool" werkt. Na verder onderzoek bleek de vader thuis vaak "in een call" te zitten :D
 
Ja, ik vraag me dat ook af hoe ik dat ooit ga moeten uitleggen :p
Bij volwassenen gebruik ik 2 opties:
1) "weet ge die klantenkaart van Colruyt en die reclamefolders die precies juist dingen hebben staan die gij nodig hebt, dàt is BI"
ofwel (als ge het snel stil wilt krijgen)
2) "Als ge zo iets hoort over privacy en verkoop van gegevens, ja dat is een deel van mijn job"

Maar aan kinderen dat uitgelegd krijgen, zal inderdaad wel eindigen op "met de computer". Ergens ook een verhaal gelezen van iemand waarvan de vader "in de kool" werkt. Na verder onderzoek bleek de vader thuis vaak "in een call" te zitten :D
Ik heb in afstandsonderwijs mijn bachelor behaald, een goede vriendin was moeder van 3 en deed daarnaast geen job meer.
Voor moederdag moesten de kinderen doorgeven wat de mama's allemaal deden. "Op de computer" was ook het beste waarop haar zoontje kon komen. We studeerden voor leerkracht. :S
 
Sinds de familiedag heeft mijn zoon lang verteld dat ik in een fabriek werk dat vol springkastelen staat en waar de wolken gemaakt worden.
Intussen heb ik het al wel wat kunnen nuanceren.
 
Wij hebben jaren geleden een teambuilding gehad waarbij we schapen moesten herden. De dochter van een collega heeft dan jaren verteld op school dat haar mama een schapenherder is :lol:
 
Zoon vroeg net wat papa doet op het werk. Ben BI consultant… Ik heb al moeite het uit te leggen aan een volwassene die er niet veel van kent laat staan aan een kind van 3 :eek:.

Het is dus na een lange omweg gestrand op: Papa werkt met de computer :unsure:

Mijn dochter wil hetzelfde doen als papa later, werken aan de bureau op zolder, corona kinderen ... :unsure:
 
Intussen hebben we weinig echt verschrikkelijke nachten meer. Thank god.

Hij blijft echter wel de nodige aandacht vragen:
  • Zo blijft hij een slechte slaper: standaard een uur 's avonds en een uur 's middags spenderen om hem in slaap te krijgen, nog regelmatig wakker 's nachts maar dan niet meer zo hysterisch en iets makkelijker terug in slaap te krijgen. Al vrij vroeg terug wakker.
  • Hij blijft ook een heel slechte eter: het enige wat hij graag eet zijn boterhammen met confituur en eens een yoghurtje. That's it. Alle warm eten (patatten, spaghetti, rijst, ...) of andere "nieuwigheden" lust hij niet. Als je iets aanbiedt is het precies alsof het vergif is. Ook "eens laten proeven" staat hij absoluut niet voor open. Als we iets forceren -> walging en kotsneigingen. M.a.w. ook de maaltijden duren al snel een uur zonder dat we zelf op ons gemak kunnen eten.
Ik vind dat daar dringend iets moet aan gedaan worden en dat we strenger moeten zijn. We werken echter beiden fulltime dus doorheen de week is er gewoon geen tijd en energie om die strijd te voeren. Vaak is het dus eventjes proberen streng zijn maar al snel moeten plooien omdat we gewoon dringend moeten vertrekken of om de situatie te ontzenuwen. Maar wat voor slechte signalen stuur je daarmee uit? Dat als hij koppig genoeg blijft doen, hij dan uiteindelijk zijn goesting krijgt?! Ik ben echt bang dat hij op die manier zo'n irritant verwend nestje wordt.

In de weekends probeer ik dus harder te zijn en meer tijd te steken in die rechtlijnigheid, maar dat zorgt dus voor de nodige stress en spanningen in het weekend. :(

Neen, het is nog niet onder controle.
 
Intussen hebben we weinig echt verschrikkelijke nachten meer. Thank god.

Hij blijft echter wel de nodige aandacht vragen:
  • Zo blijft hij een slechte slaper: standaard een uur 's avonds en een uur 's middags spenderen om hem in slaap te krijgen, nog regelmatig wakker 's nachts maar dan niet meer zo hysterisch en iets makkelijker terug in slaap te krijgen. Al vrij vroeg terug wakker.
  • Hij blijft ook een heel slechte eter: het enige wat hij graag eet zijn boterhammen met confituur en eens een yoghurtje. That's it. Alle warm eten (patatten, spaghetti, rijst, ...) of andere "nieuwigheden" lust hij niet. Als je iets aanbiedt is het precies alsof het vergif is. Ook "eens laten proeven" staat hij absoluut niet voor open. Als we iets forceren -> walging en kotsneigingen. M.a.w. ook de maaltijden duren al snel een uur zonder dat we zelf op ons gemak kunnen eten.
Ik vind dat daar dringend iets moet aan gedaan worden en dat we strenger moeten zijn. We werken echter beiden fulltime dus doorheen de week is er gewoon geen tijd en energie om die strijd te voeren. Vaak is het dus eventjes proberen streng zijn maar al snel moeten plooien omdat we gewoon dringend moeten vertrekken of om de situatie te ontzenuwen. Maar wat voor slechte signalen stuur je daarmee uit? Dat als hij koppig genoeg blijft doen, hij dan uiteindelijk zijn goesting krijgt?! Ik ben echt bang dat hij op die manier zo'n irritant verwend nestje wordt.

In de weekends probeer ik dus harder te zijn en meer tijd te steken in die rechtlijnigheid, maar dat zorgt dus voor de nodige stress en spanningen in het weekend. :(

Neen, het is nog niet onder controle.
Moet je hem écht in slaap proberen krijgen door erbij te zijn? Onze dochter kan soms ook een uur nog wakker liggen voor ze effectief in slaap valt, maar zolang ze niet begint te krijsen laten we ze gewoon maar wat brabbelen tot ze zelf in slaap valt. Het is belangrijk dat kinderen zelf leren om in slaap te vallen, maar ik vermoed dat het bij jullie wel wat meer drama is tot hij in slaap valt.

Ik kan je helaas geen tips geven wat kieskeurigheid betreft, onze dochter eet zowat alles al heeft ze wel een sterk willetje dat ze het allemaal zelf wil doen. Dus we geven bepaalde maaltijden pas als we weten dat ze nadien in bad moet. :tongue:
 
Onze dochter kan soms ook een uur nog wakker liggen voor ze effectief in slaap valt, maar zolang ze niet begint te krijsen laten we ze gewoon maar wat brabbelen tot ze zelf in slaap valt.
Idem, waar het vroeger al ogen toe was voor ze de matras raakte ligt ze nu soms nog een uur heel haar dag tegen de knuffelbeesten te vertellen. Ze kan niet uit haar bedje, ze huilt niet, donkere kamer. Komt wel goed.
Je ziet ze soms dan ook echt in de meest bizarre posities liggen als ze dan uiteindelijk slaapt alsof ze echt plotseling achterover in slaap is gevallen :rofl: .
 
Mijn dochter wil hetzelfde doen als papa later, werken aan de bureau op zolder, corona kinderen ... :unsure:
Hier vindt mijn dochter het leuk om soms eens te komen werken bij papa. Léés: gewoon wat op een -niet ingeplugd- toetsenbord alle toetsen indrukken.
Zij is blij als ze mag komen werken en begint te wenen als ze moet stoppen. Bij mij is dat net omgekeerd. :unsure:
 
Hier vindt mijn dochter het leuk om soms eens te komen werken bij papa. Léés: gewoon wat op een -niet ingeplugd- toetsenbord alle toetsen indrukken.
Zij is blij als ze mag komen werken en begint te wenen als ze moet stoppen. Bij mij is dat net omgekeerd. :unsure:

Haha dat doen ze hier ook, heb zo opklik toetsenbord voor tablet en daar zit ze dan op te rammelen :lol:
 
Intussen hebben we weinig echt verschrikkelijke nachten meer. Thank god.

Hij blijft echter wel de nodige aandacht vragen:
  • Zo blijft hij een slechte slaper: standaard een uur 's avonds en een uur 's middags spenderen om hem in slaap te krijgen, nog regelmatig wakker 's nachts maar dan niet meer zo hysterisch en iets makkelijker terug in slaap te krijgen. Al vrij vroeg terug wakker.
  • Hij blijft ook een heel slechte eter: het enige wat hij graag eet zijn boterhammen met confituur en eens een yoghurtje. That's it. Alle warm eten (patatten, spaghetti, rijst, ...) of andere "nieuwigheden" lust hij niet. Als je iets aanbiedt is het precies alsof het vergif is. Ook "eens laten proeven" staat hij absoluut niet voor open. Als we iets forceren -> walging en kotsneigingen. M.a.w. ook de maaltijden duren al snel een uur zonder dat we zelf op ons gemak kunnen eten.
Ik vind dat daar dringend iets moet aan gedaan worden en dat we strenger moeten zijn. We werken echter beiden fulltime dus doorheen de week is er gewoon geen tijd en energie om die strijd te voeren. Vaak is het dus eventjes proberen streng zijn maar al snel moeten plooien omdat we gewoon dringend moeten vertrekken of om de situatie te ontzenuwen. Maar wat voor slechte signalen stuur je daarmee uit? Dat als hij koppig genoeg blijft doen, hij dan uiteindelijk zijn goesting krijgt?! Ik ben echt bang dat hij op die manier zo'n irritant verwend nestje wordt.

In de weekends probeer ik dus harder te zijn en meer tijd te steken in die rechtlijnigheid, maar dat zorgt dus voor de nodige stress en spanningen in het weekend. :(

Neen, het is nog niet onder controle.
Wow, streng zijn, forceren, echt wat je absoluut NIET mag doen! 🙈

Velen onder ons maken wel zo een fases door.
- toelaten dat het voor hem staat zonder bord weg te duwen: jippie!
- stimuleren om het eten aan te raken: goed gedaan!
- er eens aan likken: geweldig! (Heloow, zwam! 🙈)

Verder ook meerdere dingen aanbieden maar in HEEL kleine porties, denk aan 1 koffielepel ipv 1 soeplepel.

Hoe eet hij op de crèche? Daar wa eten nooit een probleem, thuis leek dat soms altijd een probleem. Dus gewoon blijven aanbieden en aanmoedigen. Willen ze niet, so be it. 🤷🏼
 
 
Moet je hem écht in slaap proberen krijgen door erbij te zijn? Onze dochter kan soms ook een uur nog wakker liggen voor ze effectief in slaap valt, maar zolang ze niet begint te krijsen laten we ze gewoon maar wat brabbelen tot ze zelf in slaap valt. Het is belangrijk dat kinderen zelf leren om in slaap te vallen, maar ik vermoed dat het bij jullie wel wat meer drama is tot hij in slaap valt.

We hebben dat inderdaad al vaak geprobeerd. In bed leggen, de kamer verlaten, en hem gewoon laten doen. Maar hij staat gewoon onmiddellijk recht in zijn bed, en begint al rechtstaand te wenen. Als hij zachtjes weent, laten we hem doen. Maar meestal wordt het al vrij snel hard wenen en krijsen.

Als je dan terug bij hem komt, is hij instant terug super tevreden. Liedjes zingen. Onnozel doen. Ook al is het mega schattig allemaal, we proberen dit gewoon te negeren (terwijl we wél aanwezig zijn in de kamer) want eens het 21u30 wordt willen mama en papa nog een héél klein beetje tijd overhouden voor andere huishoudelijke zaken. En als het even kan nog een klein beetje ontspannen.
Hij wil zich gewoon niet "geven".

Ik kan je helaas geen tips geven wat kieskeurigheid betreft, onze dochter eet zowat alles al heeft ze wel een sterk willetje dat ze het allemaal zelf wil doen. Dus we geven bepaalde maaltijden pas als we weten dat ze nadien in bad moet. :tongue:

In bad gaan wil onze kleine juist wél. :crazy:
 
We hebben dat inderdaad al vaak geprobeerd. In bed leggen, de kamer verlaten, en hem gewoon laten doen. Maar hij staat gewoon onmiddellijk recht in zijn bed, en begint al rechtstaand te wenen. Als hij zachtjes weent, laten we hem doen. Maar meestal wordt het al vrij snel hard wenen en krijsen.

Als je dan terug bij hem komt, is hij instant terug super tevreden. Liedjes zingen. Onnozel doen. Ook al is het mega schattig allemaal, we proberen dit gewoon te negeren (terwijl we wél aanwezig zijn in de kamer) want eens het 21u30 wordt willen mama en papa nog een héél klein beetje tijd overhouden voor andere huishoudelijke zaken. En als het even kan nog een klein beetje ontspannen.
Hij wil zich gewoon niet "geven".
Al info gevraagd bij Kind & Gezin? Wij hadden dat ook een tijdlang bij onze dochter (soms ook 's nachts) en daar zeiden ze dat we even hard moesten zijn en haar moeten laten krijsen tot ze door heeft dat ze moet slapen. Het feit dat hij vrolijk is en tevreden als hij jullie ziet betekent dat er eigenlijk niets scheelt (pijn of ziekte) en dat hij zijn goesting krijgt. Een aantal dagen volhouden en dan zou het moeten beteren. Bij ons heeft dat alleszins gewerkt, maar ik weet ook wel dat ieder kind anders is en niet iedereen krijgt het over zijn hard om zijn kind zo te horen wenen. Maar hij moet wel zelfstandig in slaap kunnen vallen.
 
Terug
Bovenaan