Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[shellshock]

Zaterdag naar de Zoo. Topdag. Topweer. Dolgelukkige kleuter.
Juf stuurt een bericht dat één iemand in de klas de windpokken heeft. Kinderen die in het verlof naar een speelkamp zijn geweest moeten goed in het oog gehouden worden, want het deed daar de ronde
Ra-ra, wie is er naar dat kamp geweest en heeft sinds gisteren koorts?
Vandaag stuurt de juf bericht dat slechts de halve klas aanwezig is. Allemaal hetzelfde.

 

[eniac]

Zaterdag naar de Zoo. Topdag. Topweer. Dolgelukkige kleuter.
Juf stuurt een bericht dat één iemand in de klas de windpokken heeft. Kinderen die in het verlof naar een speelkamp zijn geweest moeten goed in het oog gehouden worden, want het deed daar de ronde
Ra-ra, wie is er naar dat kamp geweest en heeft sinds gisteren koorts?
Vandaag stuurt de juf bericht dat slechts de halve klas aanwezig is. Allemaal hetzelfde.

Is dat niet net goed?
Het is toch van windpokken dat wordt gezegd dat je dat beter krijgt als kind dan als volwassene?

 

[Voidski]

Kleine man hier eind vorige week buikgriep gekregen, al bij al was hij er snel vanaf. Had twee dagen wat diarree en heeft 2x zen melkje teruggeven, maar bleef zijn vrolijke zelf dus niets te erg. Vrouw en ik waren aan het hopen dat we het niet gingen krijgen, maar mijn god, ik ben nog nooit in mijn leven zo ziek geweest als nu. En in het algemeen ben ik nog nooit zo veel ziek geweest als in het laatste jaar. Kinderen zijn precies een aanval op uw immuun systeem.

 

[Avondland]

Kleine man hier eind vorige week buikgriep gekregen, al bij al was hij er snel vanaf. Had twee dagen wat diarree en heeft 2x zen melkje teruggeven, maar bleef zijn vrolijke zelf dus niets te erg. Vrouw en ik waren aan het hopen dat we het niet gingen krijgen, maar mijn god, ik ben nog nooit in mijn leven zo ziek geweest als nu. En in het algemeen ben ik nog nooit zo veel ziek geweest als in het laatste jaar. Kinderen zijn precies een aanval op uw immuun systeem.

Collega van mij heeft een dochter van dezelfde leeftijd als de mijne en die heeft het ook regelmatig vlaggen en ook feller ziek dan normaal. Bij mij valt het eigenlijk heel goed mee, maar onze dochter is niet zo vaak ziek. Binnenkort mogelijk wel windpokken ... haar neefje met wie ze paaseieren is gaan rapen is er vorige week mee opgestaan en staat helemaal vol. Dan heeft ze het ook gehad zeker?

 

[Mask]

Gisteren ging onze dochter goed slapen en kon de papa nog eens wat op de pc experimenteren. Opeens vanuit de slaapkamer een luid gekrijs, complete paniek. Wij met twee daar naartoe en alles geprobeerd dat we konden, want ja, een kleuter in paniek kon niet meteen benoemen wat er nu precies aan de hand waa.

Uiteindelijk een uur of twee heeft ze liggen wenen en roepem. Tot nu weten we nog altijd niet wat het exact was. Een korte nacht, want tegen dat ze terug sliep was het twee uur en natuurlijk een vroege ochtend later was het grote euvek van de baan en stond er al terug een glimlach op.

Toch altijd verschiwten zo'n momenten.

Night terrors.. heeft de oudste hier soms ook. Gewoon laten begaan en niet teveel op ingaan.. wat knuffelen ofzo of gewoon op bed blijven zitten zonder iets te zeggen.. gaat het snelste voorbij zo.

Alleja als het dat is natuurlijk, maar uw beschrijving lijkt er toch hard op.

 

[Mr.Anderson]

De dochter had dit weekend nieuwe sandalen gekregen die ze morgen voor het eerst mocht aandoen om naar school te gaan.
Ik wil nu mijn bed in gaan en ga dan altijd nog eens checken bij haar, zag ik een schoendoos naast haar bed staan...

Ik doe het laken omhoog:

Hoe schattig is dat zeg.

 

[Hit Hard]

Gisteren ging onze dochter goed slapen en kon de papa nog eens wat op de pc experimenteren. Opeens vanuit de slaapkamer een luid gekrijs, complete paniek. Wij met twee daar naartoe en alles geprobeerd dat we konden, want ja, een kleuter in paniek kon niet meteen benoemen wat er nu precies aan de hand waa.

Uiteindelijk een uur of twee heeft ze liggen wenen en roepem. Tot nu weten we nog altijd niet wat het exact was. Een korte nacht, want tegen dat ze terug sliep was het twee uur en natuurlijk een vroege ochtend later was het grote euvek van de baan en stond er al terug een glimlach op.

Toch altijd verschiwten zo'n momenten.

Zoals Musk al zei kunnen dat night terrors zijn. Al is dat na 1 keer moeilijk te beoordelen. Ze kunnen roepen, zitten en zelfs lopen, maar ze zijn niet wakker.

Als het night terrors zijn is het beste niks doen. En ja, dat is heel moeilijk in het begin. Het punt is dat ze eigenlijk nog slapen, en dat alles wat je doet extra prikkels zijn, waardoor het nog langer duurt. Sussen gaat niet, want ze slapen nog en ze beseffen niet wat je wil zeggen of doen. Het enige wat we gedaan hebben is een traphekje zetten zodat ze niet van de trap kon donderen (ze had al eens in onze slaapkamer gestaan).

In de meeste gevallen gaat dat ook vanzelf weer over, dat kan na weken, maanden of jaren zijn. Hier heeft het een jaar of meer geduurd bij de oudste, maar na een aantal weken was het hevigste wel voorbij. Na enkele maanden was het ook meer sporadisch.

Tot zover hetgeen wat ik mij nog herinner van de anekdotische en internetdokter bronnen.

 

[Nineshots]

Hoe herken je of het een night terror is?
En @Hit Hard heb je dan een jaar lang die night terrors moeten negeren 's nachts?
Of toch elke keer opstaan om te kijken of het een night terror is?

 

[Avondland]

Ik herinner me dat ik als kind wel regelmatig nachtmerries had waarbij mijn ouders regelmatig kwamen checken, al denk ik niet dat ik toen hysterisch was of moest schreeuwen of krijsen. Dat waren vaak lucide dromen waarbij ik als verlamd op mijn rug lag, ik niet kon bewegen en er een soort onvermijdelijke dreiging almaar dichterbij kwam, alsof er een boosaardige horde op mij kwam afgestormd om me levend te verscheuren. Ik krijg dat soms nog, vooral als ik op mijn rug lig: een gevoel van onbehagen en soms ook die eigenaardige verlamming. Dan is bewegen een drempel die ik met de nodige mentale inspanning moet overbruggen. Zodra ik op mijn buik lig valt dat weg en kan ik slapen. Héél vreemd allemaal. Ik weet wel dat ik als kind epilepsie had, maar geen idee of het daar verband mee houdt.

 

[Mulan]

Hoe herken je of het een night terror is?
En @Hit Hard heb je dan een jaar lang die night terrors moeten negeren 's nachts?
Of toch elke keer opstaan om te kijken of het een night terror is?

Hier was het duidelijk:
Bij een nachtmerrie of ander ongemak werd ze rustig op de schoot. Bij een night terror net hysterischer.

Wij gingen wel altijd naar haar toe, uithalen, op schoot nemen en als het niets uitmaakte: terug in bed en rustige muziek opzetten.
Duurde hier gemiddeld 20 minuten.

 

[Hit Hard]

Hoe herken je of het een night terror is?
En @Hit Hard heb je dan een jaar lang die night terrors moeten negeren 's nachts?
Of toch elke keer opstaan om te kijken of het een night terror is?

Bij een night terror reageren ze niet. Of ja, eigenlijk wel door nog harder te gaan schreeuwen. Bij een nachtmerrie krijg je doorgaans nog wel een antwoord op een vraag (al hoeft dat niet bij de eerste vraag te zijn), ook al is dat antwoord al schreeuwend of huilend.

Ik had het geluk dat ik door corona net ervoor had besloten om regelmatig online te gamen met een goede kameraad 's avonds, ter vervanging van af en toe uitgaan. Toen ik 2 avonden op rij weg moest om te gaan kijken en daarna beschreef wat er aan de hand was viel die kameraad zijne frank vrij rap, hij had het ook meegemaakt. We hebben nog een week of 2 getwijfeld of het dat was, en elke keer gaan kijken, maar omdat het toch niet hielp zijn we er over gaan opzoeken en hebben we gevonden dat negeren dus het beste blijkt te zijn.

We hebben het inderdaad een jaar lang genegeerd. Na enkele weken (of er dat nu 3 of 8 waren weet ik niet) was het niet meer dagelijks, en na een tijd hadden we in de gaten dat het alleen nog maar was als de dochter laat was gaan slapen en/of een heel drukke dag had gehad (uitstap of zo). Na enkele maanden was het nog maar sporadisch (minder dan 1x per week denk ik), maar in totaal heeft het wel een jaar of zo geduurd schat ik. Of misschien 3 maanden, maar voelde het aan als een jaar.

Dat negeren is lastig in het begin, maar omdat je weet dat het het beste is voor het kind doe je het toch. Toen we begonnen zijn met het negeren zin we nog een tijd na de night terrors gaan kijken of ze nog wel in haar bed lag (en dan lag ze altijd rustig weer te slapen). Dat rondlopen is enkel maar in de eerste week (of 2?) gebeurd dacht ik.

Eenmaal we beseften dat het night terrors zijn, en gelezen hadden wat dat was, merkten we redelijk goed als het eens iets anders was. Dan roept ze duidelijk papa of mama, of tenminste wat verstaanbare woorden. Het zou kunnen dat we het een keer gemist hebben (een niet-night terror genegeerd dus) en dat we het dan pas door hadden als we ze hoorden lopen boven, maar dan zonder geschreeuw. Maar zelfstandig met gewone nachtmerries leren omgaan hoort bij de opvoeding zeker?

 

[Vrouwtje Theelepel]

Bij een nachtmerrie of ander ongemak werd ze rustig op de schoot. Bij een night terror net hysterischer.

Oh echt?
Onze wordt soms echt luid wenend wakker, staat dan al rechtop, brabbelt vanalles en wat ik ook doe niets is goed. Dat kan dat dan ook zijn?

 

[eniac]

Als het night terrors zijn is het beste niks doen. En ja, dat is heel moeilijk in het begin. Het punt is dat ze eigenlijk nog slapen, en dat alles wat je doet extra prikkels zijn, waardoor het nog langer duurt. Sussen gaat niet, want ze slapen nog en ze beseffen niet wat je wil zeggen of doen. Het enige wat we gedaan hebben is een traphekje zetten zodat ze niet van de trap kon donderen (ze had al eens in onze slaapkamer gestaan).

Hangt ook wel een beetje van je kind af. Onze 2 dochters hebben dat hier ook gedaan - bij ons oudste was er effectief niets aan te doen, die heeft dat jaren af en toe gedaan en daar was alles wat we deden een prikkel om het nog erger te maken. Ze kwam er uiteindelijk ook zelf uit.

De jongste dochter daarentegen, daar hielp het het beste om ze even uit bed te halen en in onze schoot te zetten. Zo weinig mogelijk aankijken, gewoon rustig heen en weer wiegen. Ik kreeg haar er zachtjes uit door ze eenvoudige vragen te stellen - "wat is je naam" bvb. Daar begon ze dan uiteindelijk wel op te reageren op rustige manier en zo kwam ze er veel sneller uit dan als we haar lieten doen.

In de meeste gevallen gaat dat ook vanzelf weer over, dat kan na weken, maanden of jaren zijn. Hier heeft het een jaar of meer geduurd bij de oudste, maar na een aantal weken was het hevigste wel voorbij. Na enkele maanden was het ook meer sporadisch.

Idd, gaat normaal vanzelf over. De oudste heeft het een jaar of 4 gedaan en was ervan af tegen haar 7e ofzo, de jongste maar een tweetal jaar tot aan haar 5e ofzo.

Maar het is echt wel schrikken als je dat voor het eerst ziet/ervaart. Combinatie wakker lijken maar toch onresponsief zijn, en dan keihard schreeuwen/gillen/wenen... De oudste begon zelf te kloppen en stampen. En die kon het zelfs voorhebben wanneer we 's avonds naar huis reden en ze een kwartier had geslapen in de wagen. Zottekes

 

[eniac]

Oh echt?
Onze wordt soms echt luid wenend wakker, staat dan al rechtop, brabbelt vanalles en wat ik ook doe niets is goed. Dat kan dat dan ook zijn?

Als je er iets tegen zegt/vraagt, antwoordt hij dan? Is hij helder?
Bij een night terror/nachtangst zijn ze _niet_ wakker en gaan ze ofwel niet antwoorden, ofwel complete wartaal uitslaan.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Als je er iets tegen zegt/vraagt, antwoordt hij dan? Is hij helder?
Bij een night terror/nachtangst zijn ze _niet_ wakker en gaan ze ofwel niet antwoorden, ofwel complete wartaal uitslaan.

Hij antwoordt wel maar het klopt niet.
Normaal als hij een nachtmerrie heeft of iets anders en ik pak hem op dan wordt hij direct rustig. In die situatie niet dan roept hij heel hard nee en op alles wat ik vraag (water, beetje wandelen, rugje wrijven) is het nee of ja maar toch is het niet het juiste antwoord en blijft hij hysterisch

 

[eniac]

Hij antwoordt wel maar het klopt niet.
Normaal als hij een nachtmerrie heeft of iets anders en ik pak hem op dan wordt hij direct rustig. In die situatie niet dan roept hij heel hard nee en op alles wat ik vraag (water, beetje wandelen, rugje wrijven) is het nee of ja maar toch is het niet het juiste antwoord en blijft hij hysterisch

Dat verward antwoorden op je vragen en het averechts/hysterisch reageren op je gesus kan inderdaad in de richting van nachtangsten wijzen.

Probeer volgende keer om hem rustig terug in bed te leggen - of in alle stilte op je schoot te zetten en wat heen en weer te wiegen (zie wat ik hierboven omschrijf), kan eventueel helpen afhankelijk van je kind.

Wat info: https://www.eindelijkslapen.nl/nachtangst-alles-over-pavor-nocturnus-bij-kinderen/

Nachtangst en nachtelijk gillen | CM

Nachtangst treedt op tijdens de diepe slaap. Uitgesproken gevoelens van angst leiden tot hevige paniekaanvallen met luidkeels nachtelijk geschreeuw.

www.cm.be

 

[anders.]

Hij antwoordt wel maar het klopt niet.
Normaal als hij een nachtmerrie heeft of iets anders en ik pak hem op dan wordt hij direct rustig. In die situatie niet dan roept hij heel hard nee en op alles wat ik vraag (water, beetje wandelen, rugje wrijven) is het nee of ja maar toch is het niet het juiste antwoord en blijft hij hysterisch

Wijst inderdaad richting nachtangsten. Je moet dat vergelijken met een nachtmerrie waar ze niet wakker uit worden. Bijgevolg is elke prikkel van buitenaf (dus alles wat jij doet) nog angstaanjagender, want ze zijn zich niet bewust van de omgeving.
Het beste is om ze te laten doen, maar ik snap 100% dat dat als ouder heel moeilijk is.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Wijst inderdaad richting nachtangsten. Je moet dat vergelijken met een nachtmerrie waar ze niet wakker uit worden. Bijgevolg is elke prikkel van buitenaf (dus alles wat jij doet) nog angstaanjagender, want ze zijn zich niet bewust van de omgeving.
Het beste is om ze te laten doen, maar ik snap 100% dat dat als ouder heel moeilijk is.

Oh ja klinkt zo zielig maar ik snap het wel.
Volgende keer eens proberen. Is wel nog maar twee keer voorgevallen dus hopelijk blijft het iets sporadisch!

 

[eniac]

Oh ja klinkt zo zielig maar ik snap het wel.
Volgende keer eens proberen. Is wel nog maar twee keer voorgevallen dus hopelijk blijft het iets sporadisch!

Oudste: tweetal keer per maand in het begin, paar keer per jaar op het einde.
Jongste: tiental keer voorgehad in totaal.

Het kan dus verkeren.

 

[Booka]

De dochter had dit weekend nieuwe sandalen gekregen die ze morgen voor het eerst mocht aandoen om naar school te gaan.
Ik wil nu mijn bed in gaan en ga dan altijd nog eens checken bij haar, zag ik een schoendoos naast haar bed staan...

Ik doe het laken omhoog:

Bekijk bijlage 9094

En nu bleek ze deze morgen bij het opstaan ook geslapen te hebben met een rokje en t-shirt met korte mouwen aan (want ze dacht dat het warm weer ging worden).