Ik dacht echt OK te zijn met weinig slaap maar holy fuck het weegt toch vlugger door of verwacht. Vooral als je dan begint te rekenen "nog X uur slaap" etc.
Echt respect voor mensen die er lang mee sukkelen (
@anders. Bv
)
Wel, uw post heeft mij geïnspireerd om hier nog eens een statusupdate te geven (en mijn frustraties FF neer te pennen). Ook om een beetje een realistisch beeld te schetsen van "een slechte slaper" (imo).
disclaimer: ik ben niet op zoek naar goede raad. We hebben alles waar we ons goed bij voelen al geprobeerd, en alles waar we ons niet goed bij voelen, gaan we niet proberen. We zijn ons ook bewust dat ze in overgangsfase naar 1 dutje zit.
Dochterlief is nu dus 15,5 maand oud. 12 kilo. Momenteel zien de dagen (qua slapen) er zo uit:
Opstaan ergens tussen 6u en half 8.
Eerste dutje 3u na het opstaan. Dat wil zeggen 2,5u na het opstaan naar boven, daar flesje geven en ze dan in slaap wiegen (pakweg half uur bezig incl flesje). Dan laten we ze liggen tot ze wakker is, hopelijk 45 min of meer...
Tweede dutje dan 3,5u na eerste dut zelfde ritueel als bij eerste dutje.
Dan bedtijd is 4,5u na tweede dutje. Dus 4u na tweede dutje naar boven, slaapzakje aan, boekje lezen, kijken naar sterrenhemel lampje, flesje drinken. Dan ook weer wiegen tot ze slaapt. Meestal duurt dat 45min - 75 min in totaal (keep in mind, 75 minuten met 12kg in uw armen he). Hierna kan ik meestal buiten glippen.
Ze slaapt dan tot +- 22u (als we geluk hebben), hierna wordt ze wenend wakker. Ervaring heeft ons geleerd dat ik op dit punt best bij haar kruip (matras op de grond waar we beide op liggen), anders sta je er na een half uur toch terug. Dan slaapt ze tot +-3u en wordt ze wakker, vaak door krampen. Hiervoor krijgt ze binnenkort (eindelijk) een deftig onderzoek.
Meestal helpt een flesje dan en slaapt ze terug tegen 4u.
Dan wordt ze terug wakker om 5.15u, als je dan geluk hebt begint ze vanaf dit punt dutjes van een half uur te doen tot 6u of later. Als je pech hebt blijft ze wakker.
Kort samengevat: ik slaap van 22u tot 3u ongeveer...
Extra ergernis: 22u-3u is 5u slaap. In de medische statistieken telt dit dus mee als "doorslapen" he.
Mijn vrouw kan niet overnemen omdat 12kg gewoon heel veel is om in uw armen te dragen, zeker als die dan nog eens in uw schouders durft te bijten (en hard). Ik neem haar dat ook niet kwalijk.
Wat ik zelf het ergste vind, zijn niet de korte nachten maar het feit dat het heel uw leven zo beheerst. Ik wéét dat ik een papa ben die er veel voor haar is, en we hebben een goeie band. Maar ik voel ook dat ik meer "van slaapmoment naar slaapmoment" leef en daardoor vergeet te genieten. Je hebt veel vaders die er veel minder voor hun kinderen zijn, maar die beseffen dat vaak pas later. Maar ik besef of dit moment dat ik, door de situatie, niet altijd de energie kan geven die ik zou willen. En dat is heel jammer, want je weet ook dat je die periode niet meer terug krijgt.
)
