Misschien was hij zelf wat over zijn toeren waardoor hij wat verkeerd reageerde. Ik zie dien van mij ook in staat zo te reageren na een slechte meeting/mail op't werk maar gegarandeerd is dat den eerste om te helpen als ik mij minder voel. Probeer het rustig uit te praten. En wijs hem erop dat velen u de negatieve kanten niet gaan komen vertellen, met de roze wolk loopt men vaak te pronken, de waslijst aan kwaaltjes/negatieve kanten gaat men u vaak niet delen.
Mijn beste vriendin heeft onlangs een kindje gekregen, zij blijft herhalen 'ik ben lastig op diegenen die tijdens een eerste kraambezoek steeds antwoordden hoe goed het met hun ging, waarom hebben die nooit gedeeld hoe ze zich echt voelden. Vandaag zeggen die wel rechtuit in mijn gezicht 'ah ja daar kunnen wij ook van meespreken, dat was bij ons ook het geval'.
Daarnaast is lang niet elke zwangerschap dezelfde.
Ik ben eens benieuwd hoe anderen hier de stap gezet hebben. Hebben jullie medische informatie ingewonnen alvorens te beginnen? (hoe stoppen met de pil, noodzakelijke vaccinaties, eventueel voedingssupplementen, verwachtingen/kwaaltjes, wat zijn de te volgen stappen bij positieve test etc)
We hebben de vraag gesteld aan onze huisarts, die raadde ons aan eens een afspraak met de gynaecoloog te maken, al vind ik dat zo raar om een algemene 'infosessie' in te plannen
. Nu vrienden van ons hebben dat blijkbaar ook wel gedaan, heb volgende week met die vriendin afgesproken om eens te luisteren hoe zij dat hebben aangepakt.
Die luiertas zou ze zelf ook op voorhand willen, al versta ik ook niet waarom. Om van de kliniek naar huis te bollen op dag 4? 't Is niet dat die kleine de 1e maanden buiten gaat komen. Zelfs die valies vind ik niet dringend. Worst case bevalt ze en rij ik daarna efkes naar huis im wa bazaar in een valies te gooien.
Je mag gerust buitenkomen met een pasgeborene. Het is er zelfs goed voor 
