Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Dus oké het is wel een algemeen feit
Nee? Voor mijn vrouw was de zwangerschap ook een feest van aanhoudende misselijkheid, ik heb daar nooit zulke sneren over gegeven of haar vergeleken met anderen, nam haar wel zo veel mogelijk uit handen en heb onze "menu" gewoon gereduceerd tot wat ze wel nog binnenkreeg. Eigen lof stinkt, maar ik lieg niet. Uw vriend is een dick.
 
In de nacht van dinsdag op woensdag kreeg mijn vrouw een flinke bloeding op 31 weken. Bloeding is gestopt maar ze weten niet zeker van waar het komt. Vermoedelijk de placenta en ze moet daarom nu volledige bedrust. Ze heeft medicatie gekregen tegen contracties en voor het kindje longrijping voor moest het toch eerder komen. Gelukkig is de hartslag e.d. in orde maar god weet wat er in dat buikje aan de hand is.

Kunnen weinig doen behalve afwachten :headshake:
 
In de nacht van dinsdag op woensdag kreeg mijn vrouw een flinke bloeding op 31 weken. Bloeding is gestopt maar ze weten niet zeker van waar het komt. Vermoedelijk de placenta en ze moet daarom nu volledige bedrust. Ze heeft medicatie gekregen tegen contracties en voor het kindje longrijping voor moest het toch eerder komen. Gelukkig is de hartslag e.d. in orde maar god weet wat er in dat buikje aan de hand is.

Kunnen weinig doen behalve afwachten :headshake:
Ai das niet zo;n best nieuws. Je bent een hoop van je bevallingsrust kwijt zo na de bevalling/keizersnee, maar beter zo dan. Veel beterschap ginds.
 
'Ja maar mannen snappen het niet'
Die van u is gewoon niets empatisch...

Mijn vriendin is nu 23 weken zwanger.
Ik heb gemaakt wat ze wel binnen kreeg. Ik ging elke dag rond 17h30 naar de winkel nadat ik gevraagd had waar ze zin in had. Als ze in het weekend niet mee kan helpen kuisen of er is iets te moeilijk doe ik het wel...

Een kind is een keuze van beiden hé, als jij het moeilijk hebt met zwanger zijn is het toch maar logisch dat je geholpen wordt.
 
Hier voor het eerst zwanger. Ik zit nog in het eerste trimester en heb fel last van misselijkheid en overgeven. Ik dacht dat er begrip was van mijn man om het feit dat ik niet tegen allerlei geuren kan en constant moe ben, want hij probeert wel te helpen daar waar hij kan. Maar vandaag krijg ik toch wel een opmerking naar mijn hoofd geslingerd die ik moeilijk te verteren vind. "Je bent niet de enige die zwanger is, mijn zussen zijn zwanger geweest, onze moeders zijn zwanger geweest, en konden toch nog altijd koken, en andere (huishoudelijke) taken verrichten". Ik wist even niet wat ik hoorde, en dat op de dag dat we voor het eerst een doktersafspraak hadden voor mijn zwangerschap. Wanneer ik mensen rond mij hoor, hoor ik ze zeggen: 'Ja maar mannen snappen het niet'. Dus oké het is wel een algemeen feit maar ik vond het toch kwetsend op de een of andere manier. Soms wou ik dat mannen ook zwanger konden zijn, gewoon om eens te voelen wat het is om constant op de toiletpot te hangen en over te geven...
Ik denk dat uwe wederhelft vooral zich baseert op enkele verhalen uit zijn omgeving waar de zwangerschappen blijkbaar vlot liepen (of waar hij eigenlijk niet genoeg details van kent...). Er zijn vrouwen die zo misselijk zijn dat ze gehospitaliseerd moeten worden (Kate Middleton bv.), Dus wat ligt hij die vergelijking voor u te maken?
Ik zou dat toch even aanhalen want heel erg steunend is dit niet en eenvoudiger wordt een zwangerschap zelden.

(Maar het ligt aan uw man, niet aan mannen die niet zouden kunnen zien/begrijpen hoe slecht ge u voelt terwijl ze u continu misselijk zien en zien overgeven :thinking: . En anders wachten tot hij buikgriep heeft en eisen dat hij blijft functioneren zoals ervoor :v)
 
De laatste tijd heeft de dochter soms wat verlatingsangst als ik haar afzet. Dan geef ik haar aan een van de verzorgsters en kijkt ze met een pruillip naar mij: "Vaderfiguur! Waarom hebt gij mij verlaten?".
 
@Organza het duiveltje in mij zou zelfs durven fluisteren: "en als alleenstaande papa zal je vast ook wel een baby, het huishouden en je werk perfect kunnen combineren, "want er zijn er zoveel die dat kunnen" 😈"
 
Deze ochtend de dochter gaan afzetten aan het school en normaal is dat met een beteuterd gezichtje, maar deze ochtend was het snel een kus in de gang en ging ze spelen met de andere kinderen. Toen ik met de fiets terugreed naar huis zag ik ze rondhossen in de gangen. Leuk!
 
Met de zoon naar cardioloog omdat huisarts bij laatste visite gehoord had dat hij ruis op zijn hart had. Het bleek helemaal onschuldig dus een zorg minder ✅.
Omdat hij zo flink was, mocht hij kiezen wat we zouden eten; verbaasde me niet dat hij voor sushi koos want daar was hij al enkele dagen over bezig. Het verbaasde me wel dat hij ze met stokjes binnenspeelde (en niet erop geprikt).
 
Omdat hij zo flink was, mocht hij kiezen wat we zouden eten; verbaasde me niet dat hij voor sushi koos want daar was hij al enkele dagen over bezig. Het verbaasde me wel dat hij ze met stokjes binnenspeelde (en niet erop geprikt).
 
@Organza het duiveltje in mij zou zelfs durven fluisteren: "en als alleenstaande papa zal je vast ook wel een baby, het huishouden en je werk perfect kunnen combineren, "want er zijn er zoveel die dat kunnen" 😈"

Misschien even een lans breken voor deze toekomstige papa : er bestaan ook wel vrouwen die een zwangerschap misbruiken om minder/niets te moeten doen thuis. Zeker niet te veralgemenen, maar die vrouwen bestaan echt wel. Hij bracht de boodschap wel niet echt tactvol, maar de angst besloop hem misschien zo een exemplaar te hebben en nog 9 maanden lang alles op zijn nek te krijgen.
 
Iemand tips voor omgaan met een stresskip van een vrouw? We hebben nog 3 weken te gaan en ze loopt zich constant druk te maken dat er nog niks in orde is etc, terwijl ik al 10 keer uitgelegd heb dat we alles in huis hebben. Dat als die kleine er nu ineens zou zijn we perfect aan de slag kunnen. Ik moet nu wel de beneden nog 1 keer schilderen (da's voor morgen) en dan alles terug zetten maar eigenlijk zitten we goed voor de rest. Ah ja, ik moet ook nog een park en een wieg gaan ophalen volgende week. Vanavond ook nog naar de Ikea achter 2 kasten om brol in te smijten.

Maar mijn vrouw loopt dus soms de muren op door bovenstaande, terwijl ikzelf het probleem niet zie. Al die brol die in die kasten moet zit nu nog in Colruyt bakjes, maar voor mij is dat niet iets waar ik mij druk in kan maken. De babyspullen zitten allemaal klaar in schuifjes en een rekje.
 
Iemand tips voor omgaan met een stresskip van een vrouw? We hebben nog 3 weken te gaan en ze loopt zich constant druk te maken dat er nog niks in orde is etc, terwijl ik al 10 keer uitgelegd heb dat we alles in huis hebben. Dat als die kleine er nu ineens zou zijn we perfect aan de slag kunnen. Ik moet nu wel de beneden nog 1 keer schilderen (da's voor morgen) en dan alles terug zetten maar eigenlijk zitten we goed voor de rest. Ah ja, ik moet ook nog een park en een wieg gaan ophalen volgende week. Vanavond ook nog naar de Ikea achter 2 kasten om brol in te smijten.

Maar mijn vrouw loopt dus soms de muren op door bovenstaande, terwijl ikzelf het probleem niet zie. Al die brol die in die kasten moet zit nu nog in Colruyt bakjes, maar voor mij is dat niet iets waar ik mij druk in kan maken. De babyspullen zitten allemaal klaar in schuifjes en een rekje.
Hebben alles in huis maar wel nog geen park en een wieg :unsure:

Nee maar in alle eerlijkheid, gewoon laten doen. Hormonen, hormonen, hormonen… Was hier ook zo bij de eerste 3 maanden voor de geplande datum..
 
Iemand tips voor omgaan met een stresskip van een vrouw? We hebben nog 3 weken te gaan en ze loopt zich constant druk te maken dat er nog niks in orde is etc, terwijl ik al 10 keer uitgelegd heb dat we alles in huis hebben. Dat als die kleine er nu ineens zou zijn we perfect aan de slag kunnen. Ik moet nu wel de beneden nog 1 keer schilderen (da's voor morgen) en dan alles terug zetten maar eigenlijk zitten we goed voor de rest. Ah ja, ik moet ook nog een park en een wieg gaan ophalen volgende week. Vanavond ook nog naar de Ikea achter 2 kasten om brol in te smijten.

Maar mijn vrouw loopt dus soms de muren op door bovenstaande, terwijl ikzelf het probleem niet zie. Al die brol die in die kasten moet zit nu nog in Colruyt bakjes, maar voor mij is dat niet iets waar ik mij druk in kan maken. De babyspullen zitten allemaal klaar in schuifjes en een rekje.

Ja alles is eigenlijk geregeld (en dat komt dus in orde), maar tegelijk staat er eigenlijk nog niks en zit ge zelfs nog te schilderen.
Ik snap niet veel van vrouwen, maar hier snap ik dus wel dat ze rustiger zal zijn wanneer alles op zijn plaats staat en ze daadwerkelijk ziet dat alles er is.
 
Iemand tips voor omgaan met een stresskip van een vrouw? We hebben nog 3 weken te gaan en ze loopt zich constant druk te maken dat er nog niks in orde is etc, terwijl ik al 10 keer uitgelegd heb dat we alles in huis hebben. Dat als die kleine er nu ineens zou zijn we perfect aan de slag kunnen. Ik moet nu wel de beneden nog 1 keer schilderen (da's voor morgen) en dan alles terug zetten maar eigenlijk zitten we goed voor de rest. Ah ja, ik moet ook nog een park en een wieg gaan ophalen volgende week. Vanavond ook nog naar de Ikea achter 2 kasten om brol in te smijten.

Maar mijn vrouw loopt dus soms de muren op door bovenstaande, terwijl ikzelf het probleem niet zie. Al die brol die in die kasten moet zit nu nog in Colruyt bakjes, maar voor mij is dat niet iets waar ik mij druk in kan maken. De babyspullen zitten allemaal klaar in schuifjes en een rekje.
Je zal nooit 100% voorbereid zijn. Doe wat je kunt, en nadien de problemen oplossen als ze zich voordoen.
 
Jup, it's not her, it's you!

Als ALLES klaar is, staat de valies klaar, de luiertas is gemaakt, de Maxi-Cosi staat in de auto, de wieg met lakens en al klaar, het park met de mobiele, de luiertafel vol luiers en doekjes, DAT is "alles is klaar" 🙈
 
Misschien even een lans breken voor deze toekomstige papa : er bestaan ook wel vrouwen die een zwangerschap misbruiken om minder/niets te moeten doen thuis. Zeker niet te veralgemenen, maar die vrouwen bestaan echt wel. Hij bracht de boodschap wel niet echt tactvol, maar de angst besloop hem misschien zo een exemplaar te hebben en nog 9 maanden lang alles op zijn nek te krijgen.
Ja, laten we vooral een lompe reactie verdedigen omdat er misschien een angst is voor een potentieel misbruik zoals door een absolute minieme minderheid wel eens gebeurd.. :wtf:
 
Jup, it's not her, it's you!

Als ALLES klaar is, staat de valies klaar, de luiertas is gemaakt, de Maxi-Cosi staat in de auto, de wieg met lakens en al klaar, het park met de mobiele, de luiertafel vol luiers en doekjes, DAT is "alles is klaar" 🙈
Maar dan nog maakt ze je kop zot dat er nog IETS is dat nog niet klaar is en JIJ moet daarachter komen. Soms helpt het wel om een zak chips naar je vrouw te gooien, maar niet altijd.
 
Niet discussiëren. Kalm blijven. Alles doen wat uw vrouw vraagt.

Draag ze op handen, ze heeft tenslotte een klein mensje in haar buik groeien die er uiteindelijk moet uitkomen ook.
Eerlijk, ik zou toch ook stressen of onredelijk uit de hoek komen moest ik dat doormaken.
 
Terug
Bovenaan