Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Nog mensen met buikslapers? Baby is nu 6 weken, maar lijkt beter te slapen op zijn buik, alleen is nu het advies om babies op de rug te laten slapen omwille van de risico's bij buikslapen. Maar op zijn rug begint hij vaak te kreunen en onrustig te worden. Ik ben geneigd om hem toch op zijn buik te laten slapen als hij zo beter slaapt, zeker met aerosleep matrasjes. Is ook al sterk genoeg om zijn hoofd te draaien en op te heffen.
Mijn eerste was ook zo, die kon al van enkele week oud draaien naar haar buik. Elke keer dat we die op haar rug draaide, was die na een kwartier toch weer op haar buik aan het slapen. Uiteindelijk hebben we het dan ook maar zo gelaten, ik ging dat niet heel de nacht monitoren en wij hadden inderdaad zo een aerosleep set. Ze leeft nog :p
 
Mijn eerste was ook zo, die kon al van enkele week oud draaien naar haar buik. Elke keer dat we die op haar rug draaide, was die na een kwartier toch weer op haar buik aan het slapen. Uiteindelijk hebben we het dan ook maar zo gelaten, ik ging dat niet heel de nacht monitoren en wij hadden inderdaad zo een aerosleep set. Ze leeft nog :p
Zelf draaien doet hij nog niet. We hebben het gemerkt door hem op ons borst te leggen en dat hij dan beter in slaap viel.
 
Ik liet haar op haar zij slapen, met het borstvoedingskussen rond haar (aan de rug) en tussen de beentjes. Ze sliep ook zo beter dan op de rug. Op de buik durfde ik echt niet aan.
 
Deze nacht uit de kamer van onze oudste (5j)
"IIIIIK ZIIIIIIT VAAAHAAAST"

Wij in zeven haasten en in onze eerste slaap naar zijn kamer.
Meneer was in de overtrek van zijn donsdeken gekropen en vond de uitgang ni meer, alles in de knoop :LOL:

Dacht efkes dat ik er hem moest uitsnijden :eek:
 
Nog mensen met buikslapers? Baby is nu 6 weken, maar lijkt beter te slapen op zijn buik, alleen is nu het advies om babies op de rug te laten slapen omwille van de risico's bij buikslapen. Maar op zijn rug begint hij vaak te kreunen en onrustig te worden. Ik ben geneigd om hem toch op zijn buik te laten slapen als hij zo beter slaapt, zeker met aerosleep matrasjes. Is ook al sterk genoeg om zijn hoofd te draaien en op te heffen.
De meeste babies kreunen wel als ze op hun rug slapen, dat wil niet zeggen dat ze daarom minder goed slapen. Hier vindt ze het liggen op de buik ook leuker, maar voor te slapen blijven we haar toch op haar rug leggen. Zelfs met Aerosleep en AngelCare, blijft het risico toch veel hoger bij buikslapers.
 
Nog mensen met buikslapers? Baby is nu 6 weken, maar lijkt beter te slapen op zijn buik, alleen is nu het advies om babies op de rug te laten slapen omwille van de risico's bij buikslapen. Maar op zijn rug begint hij vaak te kreunen en onrustig te worden. Ik ben geneigd om hem toch op zijn buik te laten slapen als hij zo beter slaapt, zeker met aerosleep matrasjes. Is ook al sterk genoeg om zijn hoofd te draaien en op te heffen.

Onze kleine sliep altijd op zijn zij... en dan nog op een kussen want hij wou niet anders. En geen aerosleep kussen, een gewoon hoofdkussen, dat aerosleep kussen wou hij ook absoluut niet.
Met zijn reflux was plat op de rug liggen al absoluut geen mogelijkheid.
De kinderarts werd zot toen die het hoorde. Wij wisten ook wel dat het gevaarlijk was. Maar als de kleine alleen zo kon slapen... hij sliep al amper door reflux en koemelkallergie, dan gingen we hem dat niet nog eens afpakken ook.

Paar maand later kwam er dan nog buikslapen bij ook en nu een jaar later slaapt hij nogaltijd op zijn zij of buik, nooit op zijn rug. Hij draait zich altijd direct als we hem in zijn bedje leggen.
 
Laatst bewerkt:
slapen is zoals russische roulette. soms valt ze in 1 klop in slaap en anders drama. Maar als ze dan niet slaapt is het dramalama de hele dag. Begint na 8 maanden vermoeiend te worden -_-
 
Wat zouden jullie doen in deze Co-ouderschap scenario?

Ex belt om te zeggen of ik bereid ben om voor 1 maand lang op haar 2 dagen in de week(Maandag en Dinsdag) dochter niet van school kan ophalen zodat ze bij mij 30min/1uur kan blijven omdat zij opleiding volgt voor haar werk. Ze heeft niemand anders in de buurt om dit te vragen.

Aanvaarden of niet aanvaarden? Of juist wel omwille van Corona?

Tot nu toe zijn de volgende gebeurd
-ze belt om te zeggen dat ze te depressief om is dochter op te halen van school.(die maandag en dinsdag heb ik haar opgehaald)
-ze belt last minute omdat ze "vergeten" is om dochter op te halen(uur uit het oog verloren)
-Ze vergat een doktersafspraak, gelukkig moest ik dochter sowieso ophalen en kon ik alleen gaan.

-en nu vraagt ze het bovenstaande....En worstel ik met mezelf omdat ik moet kiezen tussen mezelf en dochter en ben ik kwaad op haar omdat ze mij in deze positie zet. Overdrijf ik niet? Of laat ik juist wel met mezelf sollen? Ik heb uiteindelijk nee geantwoord op haar vraag, maar ik vreet me vanbinnen op.

Stel dat we wel nog getrouwd zouden zijn, dan zou ik probleemloos dochter kunnen ophalen en zou ze niet naar de opvang moeten. Het enige positief lichtpuntje van Corona: mogelijkheid om dochter op te halen van school ipv 17u30/18 in de opvang. Dus ik vind dat ophalen op zich niet erg. Ik vind het niet kunnen dat ze blijft steunen op mij terwijl zij ons allemaal in deze positie zet. Ze moet toch haar verantwoordelijkheid leren dragen? Ze moet toch de consequenties kennen van haar beslissing?

Pfff wat vinden jullie?
 
Wij hebben mondeling de afspraak gemaakt om de regeling aan te passen indien nodig in het kader van opleiding en werk. Dit moet de ander natuurlijk kunnen aantonen én het moet de ander geen nodeloze ongemakken bezorgen (zoals chauffeurke spelen naar de ander z'n thuisadres bvb).
Ook staat in ons ouderschapsplan dat in geval van overmacht (ziekte van kind of ouders is hier een evident voorbeeld van) de andere ouder het eerste aanspreekpunt hoort te zijn!

Je bent te veel met je ex bezig en te weinig met je dochter 😉
Ik zou dus zeker ja zeggen, maar het op papier laten zetten.
 
Wij hebben mondeling de afspraak gemaakt om de regeling aan te passen indien nodig in het kader van opleiding en werk. Dit moet de ander natuurlijk kunnen aantonen én het moet de ander geen nodeloze ongemakken bezorgen (zoals chauffeurke spelen naar de ander z'n thuisadres bvb).
Ook staat in ons ouderschapsplan dat in geval van overmacht (ziekte van kind of ouders is hier een evident voorbeeld van) de andere ouder het eerste aanspreekpunt hoort te zijn!

Je bent te veel met je ex bezig en te weinig met je dochter 😉
Ik zou dus zeker ja zeggen, maar het op papier laten zetten.
Ik begrijp je standpunt volkomen....maar kun je zo een leven opbouwen? Stel je hebt een nieuwe partner en plant zaken op dagen dat je je dochter niet bij u hebt en dan belt een Ex u voor verschillende zaken zoals hierboven op. Pikken de nieuwe partners zulke zaken? Ik zou het niet pikken, zeker zaken niet zoals "uur uit het oog verloren"-voorbeeld van hierboven.
 
Ik begrijp je standpunt volkomen....maar kun je zo een leven opbouwen? Stel je hebt een nieuwe partner en plant zaken op dagen dat je je dochter niet bij u hebt en dan belt een Ex u voor verschillende zaken zoals hierboven op. Pikken de nieuwe partners zulke zaken? Ik zou het niet pikken, zeker zaken niet zoals "uur uit het oog verloren"-voorbeeld van hierboven.

Ik weet niet in welke mate jij nog goed kan communiceren hierover met u ex. Maar je zou hier moeten duidelijke afspraken maken en eventueel op papier.
Ik ben van principe dat je nieuwe partner moet accepteren dat je een kind hebt die altijd prioriteit nr 1 is, hoe dan ook. Je nieuwe partner zou dit moeten begrijpen. het is ik en mijn dochter of niemand. (in uw geval).

Zoals Mulan zegt, je ben te veel bezig met je ex ipv met je dochter.
 
Ik ga wel mee met wat hierboven al is gezegd. Bekijk het niet als een situatie waarin je je dochter moet afhalen, maar als een situatie waarin je meer tijd met haar kan spenderen.
 
Ik begrijp je standpunt volkomen....maar kun je zo een leven opbouwen? Stel je hebt een nieuwe partner en plant zaken op dagen dat je je dochter niet bij u hebt en dan belt een Ex u voor verschillende zaken zoals hierboven op. Pikken de nieuwe partners zulke zaken? Ik zou het niet pikken, zeker zaken niet zoals "uur uit het oog verloren"-voorbeeld van hierboven.
Nu ben je al bezig met hypothetische - maar op heden onbestaande - partners etc zelfs 😉
JL Dehaene: de problemen aanpakken wanneer ze zich voordien.

Ga ik mijn dochter ophalen omdat mijn ex het vergeten is? Voor een kwartier niet. Onze kleuter is te klein om een kwartier te "voelen". Voor een uur wel. Want zij en haar veiligheidsgevoel zijn me meer waard dan "spelletjes" van volwassenen. Ik geloof ook ècht dat kinderen daar later hun conclusies uit trekken hoor.
Ik heb een dochter die ik geweldig vind en voor wie ik door het vuur ga. Dus ja, indien mogelijk én redelijk worden plannen aangepast VOOR HAAR, niet voor de ex.
 
Het is duidelijk dat ik dit nog niet verwerkt heb.(bijlange nog niet zelfs). Ik heb zelf nood aan minder contact, minder communicatie, ik wil focussen op mezelf. Dus denk ik "jij uw dagen, ik mijn dagen, voor de rest trekt uw plan, stoor mij niet". Ik besef dat ik over zulke vragen dus niet rationeel kan denken, vandaar dat ik het hier post ook.
 
Het is duidelijk dat ik dit nog niet verwerkt heb.(bijlange nog niet zelfs). Ik heb zelf nood aan minder contact, minder communicatie, ik wil focussen op mezelf. Dus denk ik "jij uw dagen, ik mijn dagen, voor de rest trekt uw plan, stoor mij niet". Ik besef dat ik over zulke vragen dus niet rationeel kan denken, vandaar dat ik het hier post ook.
Goed dat je dat al inziet! Echt!

Mijn ex heeft bvb gevraagd of ik de dochter kan "bijhouden" op valentijn zodat hij een Date kan hebben. Wat maakt dat mij uit? Mij interesseert zijn liefdesleven geen fluit, maar dat mijn dochter anders meegenomen zou kunnen worden (want dat is evengoed een optie als dat hij die Date afzegt) om papa's nieuwe vlam te zien lijkt me veel erger (verwarrender) voor haar dan het alternatief. Dus opnieuw : ik zeg ja. Niet voor hem, wel voor haar.
Bij elk REDELIJK verzoek van de ex, hoort je vraag dus te zijn: "wat is anders het mogelijke gevolg voor mijn dochter?" dat en niets anders.
Geloof me, als de opofferingen en aanpassingen altijd van 1kant komen, zal je dochter dat als tiener of als jongvolwassene ècht wel door hebben en daar conclusies uit trekken. Dan ben jij de held die respect zal krijgen van de enige persoon die er toe doet 😉💕
 
Goed dat je dat al inziet! Echt!

Mijn ex heeft bvb gevraagd of ik de dochter kan "bijhouden" op valentijn zodat hij een Date kan hebben. Wat maakt dat mij uit? Mij interesseert zijn liefdesleven geen fluit, maar dat mijn dochter anders meegenomen zou kunnen worden (want dat is evengoed een optie als dat hij die Date afzegt) om papa's nieuwe vlam te zien lijkt me veel erger (verwarrender) voor haar dan het alternatief. Dus opnieuw : ik zeg ja. Niet voor hem, wel voor haar.
Bij elk REDELIJK verzoek van de ex, hoort je vraag dus te zijn: "wat is anders het mogelijke gevolg voor mijn dochter?" dat en niets anders.
Geloof me, als de opofferingen en aanpassingen altijd van 1kant komen, zal je dochter dat als tiener of als jongvolwassene ècht wel door hebben en daar conclusies uit trekken. Dan ben jij de held die respect zal krijgen van de enige persoon die er toe doet 😉💕
Mss in een latere fase dat ik dit ook kan, maar nu is dit zeker een brug te ver.
 
Ik ben er zeker van, mocht de vraag van mij aan hem gesteld worden ivm valentijn ik ook een dikke vette middenvinger zou gekregen hebben hoor 🤣
Wel chapeau dat mensen daarin héél nuchter in kunnen zijn, ik ben te gevoelig voor zulke zaken.
 
Terug
Bovenaan