Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Onze meid is ondertussen 2 maand oud en 3kg zwaar, maar verblijft nog steeds in het ziekenhuis. Wel al in een bedje en geen couveuse. Het begint moeilijker en moeilijker te worden om 's avonds zonder haar naar huis te gaan.
 
Onze meid is ondertussen 2 maand oud en 3kg zwaar, maar verblijft nog steeds in het ziekenhuis. Wel al in een bedje en geen couveuse. Het begint moeilijker en moeilijker te worden om 's avonds zonder haar naar huis te gaan.
Al 3kg! 🥳🥳🥳

Al zicht op wanneer ze mee mag, nu het zonder couveuse kan? 😍
 
Proficiat @Holocene !!

Ik merk een enorm verschil met mijn partner qua risico-aversie (vind ik de best passende term) in de opvoeding van onze zoon (nu 1j).

Zowel qua activiteiten (voor onszelf of met de kleine) beperken we ons enorm door het slaap- en eetritme, mogelijke ongemakken onderweg, eventuele zieke kindjes... waardoor we eigenlijk weinig activiteiten (buitenhuis) doen. Kindje voor een nachtje achterlaten bij de grootouders begint stilaan een mogelijkheid te worden, ik zou dit maanden geleden al gewild hebben om eens een nacht te kunnen doorslapen. Hier bouwen we naartoe.

Nu hebben we vooral discussies over gezondheid. Sinds een paar maanden gaat onze zoon naar de crèche met de bijhorende ziektes uiteraard. Naar mijn mening nooit iets heel ernstig. Een paar dagen hoesten, snotvalling of koorts, daar kom je wel door (zonder lichtzinnig te willen zijn).

Mijn partner wil quasi meteen naar de dokter bij de eerste hoest of koorts en gaat meestal niet akkoord met de mening van de dokter (met support van schoonmoeder). Nu weer hoesten sinds een paar dagen en sinds gisteren koorts - meteen naar de dokter die haar helemaal geen zorgen maakt en naar mijn mening een duidelijk ziektebeeld schetst en voorstelt enkel verder te controleren indien koorts 72u+ blijft. Partner gaat niet akkoord en boekt toch een controle-afspraak in het ziekenhuis.

Het is ons eerste kindje en ik probeer haar mening te respecteren maar toch kan ik mij niet ontdoen van het idee dat er vaak paniekerig gereageerd wordt. Bij ziekte heerst er ook vaak een begrafenisstemming in huis, fijn is anders.

Iemand tips of een gelijkaardige ervaring? :)

Bij ons thuis is het iet wat gelijkaardig.
Maar met dat verschil dat ik vooral de praktische denker ben en zij de bezorgde ouder. Ik ben zelf ook wel bezorgd maar kan dat soms rapper rationeel bekijken dan emotioneel. Terwijl mijn vrouw dat veel minder is.
Wij hebben er in't begin wel over gesproken omdat ik me daar ook niet altijd even goed bij voelde. Op den duur voelde ik mij tekort doen tov van haar. Of was er discussie over wat wel en wat niet doen bij het minste.

Langs de andere kant is zij dan nu de schitterende moeder en ik de "gewone" vader. Ik zeg altijd tegen haar, mijnen tijd komt nog.
Niet iedereen is even goed in de babyfase he? :sarcastic: Ik denk dat ik pas echt papa ga kunnen zijn (en er mij écht goe bij voelen) eens hij zo peuter/kleuter en ouder is. Eens ik er kan tegen babbelen en mee kan ravotten.
 
Ik hoop dat dat hier niet om te lachen was want ‘k heb mijne kleine daarnet 2 pampers over elkaar aangedaan 🤭😆 Da’s dus niet zoals condooms waarvan er geen 2 over elkaar mogen?
Was volledig serieus, onze jongste is bijna 3 en gaat elke avond met gewone pamper en drynite erover slapen.

Toen ze kleiner waren deden wij 1 pamper achterstevoren en een andere er gewoon over.

In de “onderste” pamper prikken wij wel enkele gaatjes.
 
De moment waarbij in 1x doorslapen tot kwart voor 6 aanvoelt als een enorme overwinning!!!
Eerste keer in 10 maand! Al waren mama en papa wel verschillende keren wakker, maar dat kan geen kwaad!
 
De onze zijn een pak ouder dus voor jullie komt die tijd zeker nog, maar de Bumba-slaapwekker doet hier nog steeds wat hij moet doen.
Al een paar weken slapen ze hier tot 6u45. Hoogstens 2x per week komen ze me nog uit bed halen om te plassen, anders niets van onderbreking.

Na jaren elke nacht minstens 1, maar meestal 2 of 3x op te moeten staan en veel te vroeg wakker begin ik te ervaren hoe het is om uitgeslapen te zijn...
 
Regelmatig heeft mijn dochter 's nachts een gigaplaspamper, waardoor haar body, pyjama en slaapzak nat wordt. Minder drinken geven of iets over de pamper aantrekken als extra opvang?
 
Regelmatig heeft mijn dochter 's nachts een gigaplaspamper, waardoor haar body, pyjama en slaapzak nat wordt. Minder drinken geven of iets over de pamper aantrekken als extra opvang?

Overbroekjes van wasbare luiers hebben veel betere elastieken om alles binnen te houden, eventueel tussen luier en overbroekje nog een tetradoek vouwen als extra absorptie.
 
Terug
Bovenaan